دوربان از ده‌‌هزار سال پیش اقامتگاه گروه‌های بدوی شکارچی بوده است، اما تا قبل از سال ۱۴۹۷، هیچ تاریخ مکتوبی از این مکان در دست نیست. کریسمس سال ۱۴۹۷ بود که گذار واسکودوگاما، کاشفی اروپایی که در پی یافتن مسیری از اروپا به هند بود، به این منطقه افتاد و اسمش را «ناتال» گذاشت که به زبان پرتغالی به معنای کریسمس است. با این همه، مدت‌ها طول کشید تا اروپایی‌ها در این منطقه ساکن شوند و سال ۱۸۳۵ بود که اولین شهرک مهاجرنشین بریتانیایی‌ها را این‌جا ساختند.
بریتانیا دوربان را به مرکزی برای کشت نیشکر و صنایع مرتبط با آن تبدیل کرد و برای تامین نیروی کار لازم در قالب یک قرارداد ۲۵ ساله هزاران هندی را از هندوستان به دوربان دارد. به همین دلیل هم این روزها دوربان بزرگ‌ترین جامعه‌ی آسیایی‌تبارها را در قاره‌ی آفریقا دارد و بیشترین‌ هندی‌تبارهای خارج از هند هم این‌جا زندگی می‌کنند. امروزه دوربان شلوغ‌ترین بندر باریِ آفریقا و یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های توریستی این قاره است. این‌جا شهری چندفرهنگی است و زولوها، بریتانیایی‌تبارها و هندی‌تبارها بزرگ‌ترین گروه‌های جمعیتی آن هستند.
مارین پَرِید، در کنار ساحل، از مهم‌ترین بخش‌های نوار ساحلی دوربان امروزی است و هتل‌های متوسط و مراکز سرگرمی شهر را در آن پیدا می‌کنید. دِ پوینت، در جنوب این منطقه، پیش از این تقریبا متروکه بوده، اما حالا در حال رونق گرفتن است. پارک بزرگ و موضوعی اوشاکا مارین وُردِ بخشی از نوار ساحلی و دِ پوینت را هم در بر گرفته است، اما بهتر است کاری به خیابان‌های فرعیش نداشته باشید.
خیابان وست، در انتهای غربی خود به یکی از مهم‌ترین خیابان‌های مرکز دوربان تبدیل می‌شود و به تالار و مرکز شهر می‌رسد که حدود یک کیلومتر با ساحل فاصله دارند. محله‌‌های هندی‌نشین، مثل خیابان‌های گری و ویکتوریا، از غرب مرکز شهر آغاز می‌شوند و حال و هوایی دارند که نظیرش را هیچ جای دیگر در آفریقای جنوبی نمی‌بینید. اطراف این محله‌ها، مخصوصا دور و بر ایستگاه راه‌آهن بری، تاون‌شیپ‌های زولوها قرار گرفته‌اند؛ اردوگاه‌هایی با ساکنان فقیر و ناامنی گسترده. در شمال غربی شهر، منطقه‌ی بری را می‌بینید که نقطه‌ی آغاز حومه‌های ثروتمندتری مثل گری‌ویل، مرنینگ‌ساید و ماسگریو است. بسیاری از کلاب‌ها، غذاخوری‌ها و هتل‌های سطح بالای شهر در این حومه‌ها و جاده‌های فلوریدا و ویندِرمِیر قرار گرفته‌اند.
دوربان آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب دارد، یعنی تابستان‌هایی داغ و مرطوب و زمستان‌هایی مطبوع و خشک که با برف و یخ‌بندان همراه نیستند. فصل باران‌های دوربان در نوامبر آغاز می‌شود و تا اواسط آوریل ادامه دارد و گرچه روزهای تابستانی این شهر داغ، آفتابی و مرطوب هستند، اما رگبارهای عصرگاهی یا شبانگاهی از شدت گرما می‌کاهند. دوربان گاهی هم ‌‌اغلب بین نیمه‌‌های نوامبر تا اواخر آوریل‌ در معرض طوفان‌های استوایی و موسمی قرار می‌گیرد. زمستان این شهر هم از ژوئن تا اوت طول می‌کشد و اغلب گرم و آفتابی است.
پیدا کردن یک غذای خوب و خوشمزه در دوربان اصلا سخت نیست؛ بیشتر محصولات کشاورزی تازه‌اند و تنوع غذایی هم چشم‌گیر است. بهترین رستوران‌های شهر را در حومه‌ها پیدا می‌کنید، گرچه مرکز دوربان هم غذاخوری‌های خوبی دارد.
فرودگاه بین‌المللی دوربان در ۱۶ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد و از طریق بزرگراه N2 به دوربان وصل می‌شود. بعضی هتل‌ها تاکسی‌های ویژه‌ی فرودگاهی دارند که مهمانانشان را با قیمتی مناسب بین فرودگاه و هتل جابه‌جا می‌کنند. بنابراین، حتما هنگام رزرو هتل درباره‌ی این نوع خدمات پرس‌وجو کنید. اتوبوس‌های ویژه‌ی فرودگاه هم به طور منظم بین فرودگاه، ساحل و مرکز شهر در حرکت هستند و از ساعت ۵ صبح تا ۱۰ شب مسافران را از تقاطع خیابان‌های الیوال و اسمیت به فرودگاه می‌برند.
به طور کلی، شبکه‌ی حمل و نقل عمومی شهرهای آفریقای جنوبی چندان پیشرفته نیست و بهترین وسیله برای رفت و آمد در این شهرها خودروی شخصی است و بهتر است به فکر کرایه‌ی اتومبیل باشید، اما اگر نمی‌خواهید اتومبیل کرایه کنید، بهتر است فقط با تاکسی‌های رسمی رفت و آمد کنید و سراغ شبکه‌ی قطار و اتوبوس شهری نروید. البته تاکسی‌های دوربان در شهر دوره نمی‌گردند و برای استفاده از آن‌ها باید با شرکت‌های تاکسی‌رانی تماس بگیرید تا برایتان تاکسی بفرستند.

چند توصیه
۱. نوار ساحلی دوربان دائما زیر نظر و گشت پلیس است و دوربین‌های نظارتی متعدد و روشناییِ خوب در ساعات شب این منطقه را نسبتا ایمن می‌کنند، اما در هر صورت بهتر است خودتان هم حواستان را جمع کنید. در خیابان‌های خلوت و کم‌نور قدم نزنید و صبح زود هم تنها از هتل بیرون نروید. تفرجگاه‌های ساحلی معمولا امن هستند، اما روی امنیت جاده‌های فرعی یا پشت هتل‌ها نمی‌توان حساب کرد.
۲. جاده‌ی پوینت اصلا برای توریست‌ها امن نیست و بهتر است سراغش نروید. سعی کنید طرز لباس پوشیدنتان معمولی باشد و توریست بودنتان را خیلی به رخ محلی‌ها نکشید. منطقه‌ی پورت، بین مرکز شهر و بندر، چندان امن و خوش‌نام نیست و بهتر است گول قیمت‌های ارزان هتل‌هایش را نکشید.
۳. اگر می‌خواهید خودتان رانندگی کنید، حتما از جی‌پی‌اس یا جدیدترین نقشه‌های شهری استفاده کنید، چون نام بسیاری از خیابان‌های دوربان را در چند سال اخیر تغییر داده‌اند و استفاده از نقشه‌های قدیمی فقط سردرگمتان می‌کند.
۴. کودکان خیابانی دوربان گاهی رفتار خشنی دارند و حتی ممکن است با چاقو به توریست‌ها حمله کنند. بنابراین اگر دلتان می‌خواهد کمکی به آن‌ها بکنید، حتما این کار را از طریق سازمان‌های خیریه انجام دهید.

دیدنی‌ها
- قسمت ساحلی
- اوشاکا مارین وُرد
- موزه‌ی دریایی پورت ناتال
- گالری هنر
- موزه‌ی علوم طبیعی
- موزه‌ی کواموهله
- مسجد بزرگ جمعه
- باغ گیاه‌شناسی


دوربان آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب دارد، یعنی تابستان‌هایی داغ و مرطوب و زمستان‌هایی مطبوع و خشک که با برف و یخ‌بندان همراه نیستند. میانگین بارش سالانه‌ی دوربان ۱۰۰۹ میلی‌متر است و دمای هوا تابستان‌ها به طور متوسط ۲۸ درجه‌ی سانتی‌گراد بالای صفر و زمستان‌ها ۲۰ درجه‌ی سانتی‌گراد بالای صفر است. فصل باران‌های دوربان در نوامبر آغاز می‌شود و تا اواسط آوریل ادامه دارد و گرچه روزهای تابستانی این شهر داغ، آفتابی و مرطوب هستند، اما رگبارهای عصرگاهی یا شبانگاهی از شدت گرما می‌کاهند. دوربان گاهی هم ‌‌اغلب بین نیمه‌‌های نوامبر تا اواخر آوریل‌ در معرض طوفان‌های استوایی و موسمی قرار می‌گیرد. زمستان این شهر هم از ژوئن تا اوت طول می‌کشد و اغلب گرم و آفتابی است.


قسمت ساحلی
دوربان ۶ کیلومتر ساحل شنی با آب‌های گرم دارد که از حمله‌ی کوسه‌ها هم در امان است. سواحل گلدن مایل از بلو لاگون شروع می‌شوند و تا اوشاکا مارین وُرد ادامه دارند. در طول این مسیر، بسیاری از بارها و رستوران‌ها را هم می‌بینید. حواستان باشد که فقط در مناطقی که تحت نظارت هستند و با پرچم مشخصشان کرده‌اند شنا کنید.

اوشاکا مارین وُرد
اوشاکا مارین ورد محصول یک سرمایه‌گذاری عظیم برای به‌سازی ساحل جنوبی دوربان است و حدود ۱۶ هکتار مساحت دارد. این پارک تفریحی موضوعی به بخش‌هایی مثل سی وُرد، وت‌اند وایلد ورُد و ساحل اوشاکا تقسیم می‌شوید و یکی از بزرگ‌ترین آکواریوم‌های جهان، بزرگ‌ترین مجموعه‌ی کوسه‌ها در نیم‌کره‌ی جنوبی، استادیوم فک‌های دریایی، بزرگ‌ترین مرکز دلفین‌های آفریقا، بسیاری از جانوران دریایی، دو رستوران مجلل، یک مرکز خرید و مجموعه‌ای متنوع از سرگرمی‌های آبی را در خود جای داده است.
نشانی اینترنتی: www.ushakamarineworld.co.za

موزه‌ی دریایی پورت ناتال
موزه‌ای برای آشنایی با تاریخ گذشته‌ی دوربال و منطقه‌ی ناتال که درست کنار سد ویکتوریا قرار گرفته است.

گالری هنر
این گالری مجموعه‌ای از برترین آثار هنرمندان معاصر آفریقای جنوبی، مخصوصا آثار هنری و صنایع دستی زولوها، را در خود جای داده است.

موزه‌ی علوم طبیعی
مجموعه‌ی خیره‌کننده‌ای از پرنده‌ها، حشرات و حیوانات بومی آفریقا را در این موزه خواهید دید. مدل دایناسور این موزه هم، که در ابعاد واقعی ساخته شده است، بچه‌ها را شیفته‌ی خودش می‌کند.

موزه‌ی کواموهله
اگر می‌خواهید آفریقای جنوبی را درست و حسابی بشناسید، حتما باید به این موزه بروید. ساختمان موزه در دوره‌ی آپارتاید مقر مرکزی بانتو بوده است؛ جایی که مسئولان شهری دور هم می‌نشستند و نقشه‌های تفکیک مناطق شهر بر اساس گروه‌های نژادی را تدوین می‌کردند. این‌جا می‌توانید با تصویر جمعیت‌شناسی شهر در دوره‌ی آپارتاید آشنا شوید و آن را با منطقه‌بندی‌های امروزی مقایسه کنید.

مسجد بزرگ جمعه
این‌جا بزرگ‌ترین مسجد نیم‌کره‌ی جنوبی است و اگر بخواهید از تور برای گردش در آن استفاده کنید، باید از قبل تلفنی درخواست بدهید.

باغ گیاه‌شناسی
باغی ۲۰ هکتاری که نادرترین گونه‌های گیاهی را در آن خواهید دید. اگر آخر هفته‌ها به این پارک بروید، عروس و دامادهای زیادی را می‌بینید که برای عکس گرفتن به این باغ آمده‌اند. همچنین، گاهی کنسرت‌هایی هم در این باغ برگزار می‌کنند.


بازار خیابان ویکتوریا
در انتهای غربی خیابان ویکتوریا بازاری وجود دارد که قلب اقتصادی جامعه‌ی هندی‌تبار شهر است و محصولات متنوعی را در آن پیدا می‌کنید. دیدن این بازار برای توریست‌ها جذاب است، هرچند حواستان باید به کیف پولتان هم باشد. این‌جا قیمت‌های مناسبی دارد و فروشنده‌ها هم با مشتری‌های اهل چانه زدن کنار می‌آیند.

بازار اِسِنوود
بازاری مناسب برای خرید صنایع دستی و لباس.


مرکز خرید گیت‌وی
بزرگ‌ترین مرکز خرید دوربان که در شمال دوربان مرکزی قرار گرفته است و بین محلی‌ها محبوبیت زیادی دارد.
نشانی اینترنتی: www.gatewayworld.co.za

مرکز ماسگریو
دیگر مرکز خرید بزرگ دوربان که رستوران و سرگرمی هم دارد.


فستیوال کاوادی
فستیوال هندوها که آن را دو بار در سال (ژانویه/فوریه و آوریل/می) و برای بزرگداشت یکی از خدایان هندو به نام موروگا برگزار می‌کنند و هنرنمایی‌های مرتاضان هندو را هم در آن می‌بینید.

فستیوال دراپادی
فستیوالی برای بزرگداشت یک رب‌النوع هندوها به نام دراپادی که ۱۸ روز طول می‌کشد و در ماه‌های آوریل/می برگزارش می‌کنند.

فستیوال ماریامن
فستیوالی ۱۰ روزه در ژوئیه/اوت

فستیوال‌های تابستانه و زمستانه‌ی اومهلانگا
صخره‌های اومهلنگا در ساحل شرقی آفریقای جنوبی و در فاصله‌ی ۱۵ دقیقه‌ای از شمال دوربان قرار دارند. علاوه بر محلی‌ها، هر سال بسیاری از توریست‌ها هم این‌جا می‌آیند تا خرید کنند و خوش بگذرانند. فستیوال زمستانی اومهلانگا در ساحل اصلی و فستیوال تابستانی آن در خیابان اصلی منطقه برگزار می‌شود و صحنه‌ی هنرنمایی نوازندگان هم هست.

آفریقای جنوبی کشوری پهناور و کهن‌سال است. بعضی از قدیمی‌ترین آثار حیات را که حدود چهار میلیون سال قدمت دارند در این منطقه پیدا کرده‌اند و بنیاد یونسکو هم دره‌ی گوتنگِ این کشور را «مهد تمدن بشر» نامیده و در فهرست میراث جهانی خود ثبت کرده است.
نقاشی‌های روی سنگ غارهای حومه‌ی شرقی کیپ‌تاون و کووازولو‌ـ‌ناتال که عمرشان به سی‌هزار سال پیش می‌رسد نشان می‌دهند آفریقایی‌های بانتوزبان خیلی پیش از سفیدپوست‌هایی که گاهی ادعا می‌کنند همزمان با سیاهان به این سرزمین پا گذاشته‌اند در این کشور ساکن شده بودند. این مهاجران حدود دوهزار سال پیش از لیمپوپو، شمالی‌ترین بخش آفریقای جنوبی، گذشتند و در این سرزمین ساکن شدند. در این زمان، مراکز تجارت و داد و ستد منطقه نزدیک معادن آهن و مس متمرکز بودند و بقایای آن‌ها را امروز هم می‌توان در مجموعه‌ی ماسورینی در پارک ملی کروگر تماشا کرد.
در قرن سیزدهم میلادی، بخش اعظم منطقه‌ی شرقی آفریقای جنوبی را نوادگان این اقوام آفریقایی اشغال کرده بودند و گروهی دیگر به نام سان‌ها هم بیشتر در غرب زندگی می‌کردند. گروه کوچکی از این شکارچیان سان یا همان بوشمن‌ها ــ‌ نزدیک‌ترین خویشاوندان به انسان‌های عصر حجر‌ــ هنوز در صحرای کالاهاری زندگی می‌کنند. گروه کوچک دیگری هم از بوتساوانا به سمت جنوب مهاجرت کردند. این گروه خود را خوی‌خوی یا مردانِ ‌مرد می‌نامیدند و اولین شاهدان پیاده شدن هلندی‌ها در خاک آفریقای جنوبی بودند.
کشورهای قدرتمند اروپایی از قرن هفدهم کم‌کم برای خود مستعمره‌های کوچکی در آفریقای جنوبی دست و پا کردند که تا قرن نوزدهم بخش‌های بزرگی از این کشور را در بر می‌گرفتند. در سال ١٩١٠ اتحادیه‌ی آفریقای جنوبی تأسیس شد که بخشی از امپراتوری بریتانیا به حساب می‌آمد و زبان‌های انگليسی و هلندی هم زبان رسمی اين کشور شدند. این در حالی بود که زبان آفریقایی را تا سال ١٩٢٥ به رسمیت نمی‌شناختند و بر اساس قوانین تصویب‌شده هم همه‌ی مشاغل سطح بالا به سفیدپوستان تعلق داشت و سیاه‌پوستان از بیشتر حقوق مدنی، حتی حق خرید، اجاره و سهم داشتن در خانه و ملک‌ به جز در مناطقی مشخص، محروم بودند.
این وضع تا سال‌ها ادامه داشت و در دوران آپارتاید قوانین سخت و نژادپرستانه‌ا‌ی بر روابط دو نژاد سیاه و سفید حاکم بود؛ قوانینی که سیاه‌پوستان و سفیدپوستان را کاملا از هم جدا می‌کردند و ساحل‌ها، اتوبوس‌ها، توالت‌ها و حتی نیمکت‌های پارک جداگانه برای هر نژاد مشخص می‌کردند. اما در میانه‌ی قرن بیستم‌ مبارزه علیه این قوانین شدت گرفت و بسیاری از سیاه‌پوستان و سفیدپوستان شروع به تلاش برای از بین بردن آپارتاید کردند. نلسون ماندلا، از رهبران برجسته‌ی مبازرات مردم آفریقای جنوبی، را در سال ١٩٦٣ دستگیر و به حبس ابد محکوم کردند، اما مبارزه با آپارتاید ادامه یافت و ماندلا و بسیاری از دیگر زندانیان سیاسی این کشور بالاخره در سال ١٩٨٩ از زندان آزاد شدند و فرایند اصلاح قوانین نژادپرستانه را آغاز کردند. در نهایت، در سال ١٩٩٤ در پی یک انتخابات آزاد، سرود ملی قدیمی آفریقای جنوبی دوباره خوانده شد و عمر آپارتاید به طور رسمی به پایان رسید.
آثار چند قرن استثمار و تبعیض نژادی را هنوز هم می‌توان در آفریقای جنوبی دید. بسیاری از گردشگرانی که برای بار اول پا به این سرزمین می‌گذارند، از ساختار اجتماعی حاکم بر آن تعجب می‌کنند و گاهی چهره‌ی مخوف فقر را در بعضی مناطقش می‌بینند. با این حال، آفریقای جنوبی امروز در مسیر پیشرفت حرکت می‌کند و ترکیبی از یک کشور توسعه‌یافته و سطح اول و جامعه‌ای جهان سومی است که تضادهایی غیرمنتظره و جذاب را پیش روی کاشفانش می‌گذارد.
سرزمین‌های بکر، حیات ‌وحش افسونگر و شگفتی‌های طبیعی آفریقای جنوبی در کنار رستوران‌های بی‌نظیر و آب‌ و ‌هوای گرم و مطبوعِ پایدار این کشور را بعد از دوران آپارتاید به یکی از قطب‌های توریستی مهم جهان تبدیل کرده است و صنعت گردشگری امروزه یکی از مهم‌ترین صنایع و منابع درآمدی این کشور به شمار می‌رود.


تقریبا هر وقت سال برای سفر به آفریقای جنوبی مناسب است، هرچند بسته به برنامه‌‌ها و فعالیت‌هایی که برای تعطیلاتتان دارید بد نیست نگاهی به تقویم بیندازید. قبل از هر چیز حواستان باشد که آفریقای جنوبی در نیم‌کره‌ی جنوبی است و به همین دلیل فصل‌ها برعکس نیم‌کره‌ی شمالی خواهد بود.
از ماه خرداد تا مهر که فصل زمستان است، هوا خنک‌تر و خشک‌تر است و برای پیاده‌روی و گردش در طبیعت و فضاهای باز مناسب. این فصل مخصوصا برای کنکاش در حیات وحش زمان خوبی است، اما یادتان باشد که هوا گاهی در شب‌های صاف زمستانی این کشور کمی سرد می‌‌شود و بهتر است لباس مناسب همراهتان باشد. فصل بهار (مهر تا آذر) و پاییز (فروردین تا خرداد) برای گردش در همه‌ی مناطق آفریقای جنوبی مناسب است و در بهار می‌توانید شمال کیپ‌تاون را غرق در گل‌های وحشی ببینید. بیشترین دما در تابستان حدود ٢٦ درجه و کمترین دما در زمستان ٧ درجه است، بنابراین در تمام طول سال دمای روز چیزی حول و حوش ٢٠ درجه است که هوای مناسبی برای گردشگری است.
به جز آب و هوا، تعطیلات کریسمس و سال نوی میلادی را هم در نظر داشته باشید. از اواخر آذر تا اواسط دی، علاوه بر تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها که خیل دانش‌آموزان و دانشجویان را به مناطق تفریحی می‌کشاند، گردشگران زیادی از اروپا و آمریکای شمالی هم به آفریقای جنوبی سرازیر می‌شوند و هتل‌ها و پارک‌های ملی را اشغال می‌کنند. قیمت اتاق‌ها در این زمان گاهی دو برابر می‌شود، پس اگر خیال سفر دارید خیلی زودتر برای رزرو جا دست به کار شوید.


خرج و مخارج

واحد پول آفریقای جنوبی رَند است و هر رَند از صد سِنت تشکیل شده است. سکه‌های معتبر این کشور شامل سکه‌های ۱۰، ۲۰ و ۵۰ سنتی و یک، ۲ و ۵ رَندی می‌شوند و اسکناس‌هایش هم شامل اسکناس‌های ۱۰، ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ رندی که البته به خاطر سابقه‌ی جعل اسکناس‌های ۲۰۰ رندی ممکن است بعضی مغازه‌ها و فروشگاه‌ها این اسکناس‌ها را از شما قبول نکنند. بهترین پول برای تبدیل به رند، دلار آمریکا، یورو و پوند بریتانیاست. البته اگر ویزاکارت و مسترکارت هم داشته باشید، می‌توانید راحت از دستگاه‌های خودپرداز استفاده کنید.
سفر به آفریقایی جنوبی چندان ارزان نیست، اما اگر به مهمان‌خانه‌ها بروید، غذایتان را خودتان آماده کنید و با وسایل نقلیه‌ی عمومی رفت و آمد کنید، با روزی حدود ۲۵۰ رند می‌توانید سر کنید. اگر بخواهید کمی سر کیسه را شل‌ کنید و خودتان را تحویل بگیرید، شاید این رقم به ۴۵۰ رند برسد. اما اگر با جیب پر به سفر می‌روید و نگرانی مالی ندارید، می‌توانید سراغ هتل‌های مجللی بروید که هزینه‌‌ی هر شی اقامت در آن‌ها از ۱۴۰۰ رند شروع می‌شود و بسته به ریخت و پاش شما می‌تواند تا پنج برابر این مبلغ هم بالا برود.




ژانویه
کارناوال سال نوی کیپ‌تاون
بزرگ‌ترین جشن خیابانی کیپ‌تاونی‌ها که هر سال در دو روز اول ژانویه برگزار می‌شود و حال و هوای شهر را عوض می‌کند.

فوریه
جشنواره‌ی کاوادی
این جشنواره‌ی هندو را سالی دو بار (در ژانویه فوریه و آوریل مه) در دوربان برای بزرگ‌داشت موروگا، یکی از خدایان هندوها، برگزار می‌کنند و خیلی از مراسم مذهبی هندوها را در آن خواهید دید.

مارس
تور دوچرخه‌سواری کیپ آرگوس
این مسابقه‌ی بزرگ‌ترین مسابقه‌ی دوچرخه‌سواری جهان است و هر سال در دومین هفته‌ی ماه مارس ده‌ها هزار نفر در آن شرکت می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.cycletour.co.za

آوریل
ماراتن دو اقیانوس
دوندگان این ماراتن یکی از زیباترین مسیرهای دوی جهان را در شنبه‌ی عید پاک طی می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.twooceansmarathon.org.za

ژوئیه
جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم دوربان
بزرگ‌ترین جشنواره‌ی هنری آفریقای جنوبی که هر سال اوایل ژوئیه در کیپِ شرقی برگزار می‌شود.
نشانی اینترنتی: www.nafest.co.za

اکتبر
جشنواره‌ی هنری و فرهنگی مُریجا
جشنواره‌ای برای بزرگداشت فرهنگ باسوتو که هر سال اوایل اکتبر در مریجا برگزار می‌شود.
نشانی اینترنتی: www.morijafest.com

دسامبر
جشنواره‌ی هنری سُوِتو
جشنواره‌ای یک هفته‌ای برای ترویج هنر، وحدت و فرهنگ که از اواسط تا اواخر دسامبر هر سال برگزار می‌شود.
تلفن: ۲۸۱۸ ۴۸۷ ۰۱۱
نشانی اینترنتی: www.joburg.org.za

زمان و مدت تعطیلات رسمی
- روز سال نو: اول ژانویه
- روز حقوق بشر: ۲۱ مارس
- جمعه‌ی نیک: مارس/آوریل
- یک‌شنبه‌ی عید پاک: مارس/آوریل
- دو‌شنبه‌ی عید پاک: مارس/آوریل
- یک‌شنبه‌ی عید پاک: مارس/آوریل
- روز خانواده: ۱۷ آوریل
- روز قانون اساسی یا آزادی: ۲۷ آوریل
- روز کارگر: اول مه
- روز جوانان: ۱۶ ژوئن
- روز زنان: ۹ مارس
- روز میراث: ۲۴ سپتامبر
- روز آشتی: ۱۶ دسامبر
- کریسمس: ۲۵ دسامبر
- روز نیکوکاری: ۲۶ دسامبر


آفریقای جنوبی از آن کشورهایی نیست که طیف وسیعی از غذاهای ویژه‌ی خودشان را دارند، اما با این حال غذاها و میان‌وعده‌ها و شیرینی‌های مخصوصی هستند که بد نیست تجربه‌شان کنید. سنت غذایی آفریقای جنوبی بیشتر یادگاری از دوره‌ی استعمار هلندی‌هاست و به همین خاطر هم شباهت‌های زیادی با پخت و پز هلندی دارد. این‌جا می‌توانید طعم انواع بیلتُنگ (گوشت خشک‌شده)، راسک‌ (نانِ دوآتشه) و بوئروُرس یا سوسیس‌های محلیِ تند و تیز را بچشید. مردم آفریقای جنوبی توی پخت و پز از کاری هم زیاد استفاده می‌کنند، هرچند میزان تندی کاری‌ها از شهری به شهر دیگر فرق می‌کند.
متداول‌ترین غذا در آفریقای جنوبی میلی پَپ یا پوره‌ی ذرت است که آن را با چاشنی‌ها و سس‌های مختلف مزه‌دار می‌کنند. مردم این کشور طرفدار پر و پا قرص باربکیو و غذاهای کبابی هم هستند و بنابراین انواع و اقسام کباب‌ها را همه‌جا پیدا می‌کنید. در منوهای رستوران‌های آفریقای جنوبی، بارها عبارت «کارو لمب» یا گوشت بره‌ی کارو را خواهید دید، چون محلی‌ها معتقدند که گوشت منطقه‌ی کارو به خاطر تغذیه‌ی گوسفندانش از گیاهان معطر بسیار خوش‌طعم‌تر از مناطق دیگر است.
در میان دسرها، بد نیست اگر مِلک‌تارت را امتحان کنید که نوعی تارت هلندی با کرم دارچین است. پودینگ مالوا هم یک پودینگ شیرینِ هلندی است که آن را با خامه یا کرم سرو می‌کنند. کوک‌سیسترز را هم از دست ندهید؛ نوعی دونات که مثل زولبیا در روغن سرخش می‌کنند و بعد در شهد می‌خوابانند.

این قاره‌ی سیاه، گرم، پر رمز و راز و هیجان‌انگیز پر از شگفتی‌های غافل‌گیرکننده است؛ کجای دنیا می‌شود این همه طبیعت آرام و وحشی را کنار هم داشت؟ غرش شیرها را از نزدیک شنید یا پرواز دسته‌جمعی فلامنگوها را روی دریاچه تماشا کرد؟
دومین قاره‌ی پهناور دنیا، با 61 کشور، دو تکه در دو سوی خط استوا، متنوع‌ترین آب و هوا و طبیعت و حیات وحش را دارد؛ صحراهای سوزان، جلگه‌های سرسبز، جنگل‌های انبوهِ مرطوب، کوهستان‌های آتشفشانی، دریا و رودخانه و ساحل، خاک حاصلخیز و تا دل‌تان بخواهد حیوانات بزرگ و رنگارنگ و عجیب و کمیاب.
آفریقا برای خودش پدربزرگی است؛ رود و کوه و جنگل‌هایش صدها میلیون سال دارند و زندگانی بشر را از همان چندین میلیون سال پیش و عصر حجر به چشمش دیده. در واقع این قاره‌ی الماس و کاکائو، قدیمی‌ترین سکونت‌گاه آدمی‌زاد است و خب سفر به آن همه‌جوره مزه می‌دهد؛ عاشق طبیعت و هیجان‌هایش هستید؟ دنبال ماجراجویی‌ها و کاوش‌گری‌های باستان‌شناسانه‌اید؟ می‌خواهید وسط این دنیای مدرن جادو و جنبل ببینید؟ دوست دارید دست خانواده را بگیرید و سفر کامل و بی‌نقصی پر از تفریح و خرید و بانجی‌جامپینگ داشته باشید؟! به آفریقا سفر کنید؛ قاره‌ی خونگرمِ پر از نام‌های آشنا که اگر همیشه فقط در کتاب‌ها و فیلم‌هایمان می‌شناختیم‌شان با یک بار سفر خاطره‌ی یک عمرمان می‌شوند؛ کازابلانکای مراکش، دماغه‌ی امید نیکِ آفریقای جنوبی، کیلیمانجاروی تانزانیا، نیل و اهرام ثلاثه‌ی مصر و جزایر بکر و رویایی، و پر از سکوت و آرامش سیشل و ماداگاسکار که جان می‌دهند برای ماه عسل.
خدا را چه دیده‌اید شاید حتی گذارتان افتاد و عید نوروز را با مراسم نوروزِ اهالی زنگبار گذراندید!

وقتی اسم آفریقا می‌آید، اولین چیزی که به فکر همه‌ی ما می‌رسید حیات وحش غنی و شگفت‌انگیز این قاره است. آفریقای جنوبی هم، با یکی از جذاب‌ترین ترکیب‌های گیاهی و جانوری کره‌ی زمین، از این قاعده مستثنی نیست. کافی است به یکی از پارک‌های ملی این کشور سری بزنید تا ده‌ها گونه‌ی جانوری و گیاهی بی‌نظیر را از نزدیک ببینید؛ گونه‌هایی که چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کنند و قبل از این تصویرشان را فقط شاید را در کتاب‌ها و مستندهای حیات وحش دیده باشید.
آفریقای جنوبی سرزمینی است که صحرا، اقیانوس، جنگل‌های استوایی و کوهستان‌های سرسبز را در کنار یکدیگر دارد و به همین دلیل هم خانه‌ی بسیاری از جانوران و گیاهان است. این‌جا می‌توانید مهاجرت فصلی گورخرها را تماشا کنید، میمون‌های گوناگونی را ببینید که از این شاخه به آن شاخه می‌پرند و شیرهایی را دید بزنید که برای شکار آماده می‌شوند. جالب است که حیوان‌های بسیاری از مناطق حفاظت‌شده‌ی این کشور هم دیگر به حضور همیشگی انسان‌ها و وسایل نقلیه عادت کرده‌اند و اگر کاری به کارشان نداشته باشید، روال معمول زندگیشان را، بی‌توجه به حضورتان، ادامه می‌دهند.
بد نیست بدانید که گردشگری حیات وحش یکی از مهم‌ترین منابع تامین نیازهای مالیِ مناطق حفاظت‌شده در آفریقای جنوبی است. بنابراین، پولی که در این مناطق خرج می‌کنید، در واقع نوعی سرمایه‌گذاری برای حفظ میراث غنی محیط زیست این کشور است و واقعا ارزشش را دارد.
مهم‌ترین گونه‌های جانوری آفریقای جنوبی شامل گالاگو، میمون‌ وِروِت، بابون، جوجه‌تیغی کیپ، سنجاب زمینی کیپ، شغال سیاه‌پشت، روباه گوش‌خفاشی، سگ وحشی، گورکن، میمون پوزه‌دراز، کفتار، پلنگ، شیر، چیتا، فیل، گورخر، کرگدن، اسب آبی، زرافه و گونه‌های متنوع بز کوهی می‌شوند.
آفریقای جنوبی در مجموع ۱۹ پارک ملی دارد که مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی این کشور به شمار می‌آیند و روی‌هم‌رفته حدود ۳۰ درصد مساحت آفریقای جنوبی را اشغال کرده‌اند. در این میان، پارک ملی کروگر و پارک ملی کوه تیبل (در کیپ‌تاون) معروف‌ترین و محبوب‌ترین دیدنی‌های طبیعی آفریقای جنوبی هستند، گرچه دیدن دیگر پارک‌های ملی این کشور هم خالی از لطف نیست.

دیدنی‌ها
- پارک ملی کروگر
- گاردن روت
- پارک ملی کوه تیبل
- پرندگان بهشتی (بردز آو اِدِن)
- منطقه‌ی حیات وحش سِدِربرگ
- غارهای کانگو
- پارک ملی فیل‌های اَدو
- دره‌ی رود بلاید
- پارک شیرها (لاینز پارک)
- آبشار توگلا


پارک ملی کروگر

کروگر، با ۱۹۶۳۳ کیلومتر مربع مساحت، ‌ بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین پارک ملی آفریقای جنوبی و یکی از مهم‌ترین مناطق حفاظت‌شده‌ی این کشور است. این پارک در ایالت‌های لیمپوپو و مپومالانگا در شمال شرقی کشور آفریقای جنوبی قرار گرفته و از شرق با موزامبیک، از شمال با زیمبابوه و از جنوب با رود کروکودیل هم‌مرز است. پارک ملی کروگر ۹ دروازه دارد که بازدیدکنندگان را به کمپ‌هایی گوناگون هدایت می‌کنند.
امروزه ۵۱۷ گونه از پرندگان در این پارک زندگی می‌کنند که ۲۵۳ گونه‌ی آن‌ها بومی این منطقه هستند. علاوه بر این، در کروگر می‌توانید بسیاری از پستان‌داران، از جمله ۱۴۷ پستان‌دار درشت‌جثه، را ببینید که از این نظر از همه‌ی منطقه حفاظت‌شده‌ی دیگر در آفریقای جنوبی پیشی می‌گیرد. اگر به کروگر رفتید، حتما سراغ رود کروکودیل هم بروید؛ جایی که می‌توانید کروکودیل‌ها را از نزدیک ببینید. عمر روستای ماسورینی هم که در این پارک قرار گرفته به عصر آهن می‌رسد و دیدنش برای خیلی‌ها جالب است.
پارک کروگر چند کمپ اقامتی برای بازدیدکنندگان دارد که البته از نظر امکانات رفاهی با هم فرق می‌کنند. بعضی از این کمپ‌ها فقط چند چادر، محوطه‌‌ای برای پیک‌نیک و چند دست‌شویی مشترک دارند، در حالی که بعضی دیگر بیشتر به شهرکی کوچک شبیه هستند و در آن‌ها به استخر، رستوران، کافه‌تریا و دیگر امکانات رفاهی و تفریحی دسترسی خواهید داشت.
شما می‌توانید با اتومبیل به پارک کروگر بروید یا خودتان را با هواپیما به یکی از سه فرودگاه نزدیک پارک برسانید و از آن‌جا با تاکسی یا اتومبیل‌های کرایه‌ای به پارک بروید. فرودگاه کروگر مپومالانگا بزرگ‌ترین فرودگاه منطقه است که پروازهایی از/به ژوهانسبورگ، دوربان و کیپ‌تاون دارد و می‌توانید از آژانس‌های کرایه‌ی‌ اتومبیل این فرودگاه ماشینی برای رفتن به پارک کروگر کرایه کنید. فرودگاه ایست‌گیت هم هر روز فقط پرواز‌هایی از/به ژوهانسبورگ دارد که البته چندان منظم و با‌برنامه نیستند و بهتر است زیاد روی آن‌ها حساب نکنید. دست آخر، فرودگاه فالابُروا هم فقط ۲ کیلومتر با یکی از دروازه‌های پارک فاصله داد و در هر یک از روزهای شنبه و یک‌شنبه یک پرواز از ژوهانسبورگ در این فرودگاه می‌نشیند. این‌جا هم به آژانس‌های کرایه‌ی اتومبیل دسترسی خواهید داشت.


گاردن روت

گاردن روت در ایالت کیپ غربی قرار گرفته و از آن جاذبه‌هایی است که طرفداران زیادی بین توریست‌ها دارد. این مسیرِ طبیعی در کناره‌ی اقیانوس هند از موسل بی تا سنت فرانسیس کشیده شده است و آب و هوایی اقیانوسی و معتدل در تابستان و زمستان دارد. کتاب رکوردهای گینس منطقه‌ی گاردن روت را، از نظر اعتدال آب و هوا، بعد از هاوایی در رتبه‌ی دوم جهان قرار داده است.
گاردن روت در واقع کوه‌های تسیتسیکاما و اوتِنیکوا را به اقیانوس هند وصل می‌کند و در مسیر خود از جنگل‌هایی بومی می‌گذرد که برای طبیعت‌گردی و پیاده‌روی‌های طولانی بسیار مناسب هستند. در طول گاردن روت، ۱۰ منطقه‌ی حفاظت‌شده وجود دارند که اکوسیستم‌های خشکی، سکونتگاه‌های دریاییِ دلفین‌ها و فک‌های دریایی و تپه‌های مرجانی را هم در خود جای داده‌اند. بسیاری از خلیج‌های این مسیر پناهگاهی برای نهنگ‌های جنوبی هستند که از ژوئیه تا دسامبر برای به دنیا آوردنِ بچه نهنگ‌ها به این‌جا می‌آیند.
گاردن روت، در مسیر خود، شهر جرج (بزرگ‌ترین شهر این مسیر)، شهر نیسنا، استورمز ریوِر (یکی از ورودی‌های پارک ملی تسیتسیکاما)، پلتنبرگ بِی (منطقه‌ای عالی برای تماشای نهنگ‌ها)، موسل بی و نیچرز ولی را به یکدیگر متصل می‌کند.
شهر هرمانوس هم که در کناره‌ی خلیج واکِر بی قرار گرفته است به گاردن روت نزدیک است؛ شهری که هم مناظر طبیعی زیبایی دارد و هم خانه‌ی نهنگ‌های جنوبی است که هر سال در طول سواحل آفریقای جنوبی مهاجرت می‌کنند و به خلیج‌های این منطقه می‌آیند تا بچه‌هایشان را به دنیا بیاورند. قایق‌های مخصوص تماشای این نهنگ‌ها به طور مرتب از اسکله‌ی هرمانوس حرکت می‌کنند و توریست‌ها را به نقاطی از اقیانوس می‌برند که نهنگ‌ها آن‌جا زندگی می‌کنند. البته نهنگ‌ها را می‌شود از ساحل هم تماشا کرد و فعالیت‌هایی مثل ماهی‌گیری، قایق‌سواری و اسب‌سواری هم در هرمانوس رونق دارند.
اگر می‌خواهید از کیپ‌تاون به هرمانوس بروید، باید در اتوبان N2 به سمت شرق برانید. اما اگر از شهر جرج می‌آیید، باید در همین اتوبان به سمت غرب حرکت کنید و وقتی نزدیک کَلِدن رسیدید، از اتوبان خارج شوید و تابلوهای هرمانوس را دنبال کنید.


پارک ملی کوه تیبل

پارک ملی کوه تیبل در نزدیکی شهر کیپ‌تاون قرار گرفته است و ۳ بخش اصلی دارد: خود کوه تیبل، معدن نقره‌ی تُکایی و کیپ پوینت. این منطقه‌ی ۲۴۵۰۰ هکتاری را با هدف حفاظت از محیط طبیعی کوه تیبل در سال ۱۹۹۸ به عنوان پارک ملی اعلام کرده‌اند و مهم‌ترین دیدنی‌هایش هم کوه تیبل و دماغه‌ی امید نیک هستند. کوه تیبل ۱۰۸۶ متر ارتفاع دارد و آسان‌ترین راه برای رسیدن به قله‌‌اش این است که سوار تله‌کابین شوید. در قله هم چند سوغات‌فروشی، یک کافه و مسیرهایی برای پیاده‌روی خواهید دید. البته یادتان باشد که تله‌کابین در شرایط وزش بادهای خطرناک و شدید کار نمی‌کند. کیپ پوینت و دماغه‌ی امید نیک هم بسیار خوش‌منظره هستند، هرچند بر خلاف تصور عمومی نه جنوبی‌ترین نقطه‌ی آفریقا هستند و نه نقطه‌ی تلاقی دو اقیانوس اطلس و هند.


پرندگان بهشتی

این جاذبه‌ی طبیعی هم در ایالت کیپ غربی قرار گرفته است و بزرگ‌ترین پناهگاه پرندگان در جهان به شمار می‌رود. این محوطه حدود ٢/٣ هکتار از جنگل‌های بومی منطقه را اشغال کرده است و در ارتفاع ۵۵ متری از سطح زمین توری روی آن کشیده‌اند تا پرندگان بتوانند آزادانه در محوطه پرواز کنند، اما از این منطقه‌ی امن و حفاظت‌شده خارج نشوند. اگر در مسیر پیاده‌روی ١/٢ کیلومتری این پارک قدم بزنید، تقریبا همه‌ی گونه‌هایی را که در آن زندگی می‌کنند خواهید دید. یادتان باشد که سه‌چهارم این مسیر سربالایی است و بهتر است کفش مناسب به پا داشته باشید. شما می‌توانید تنهایی توی این آشیانه‌ی بزرگ گشتی بزنید یا با یک راهنما همراه شوید. این پناهگاه آمفی‌تئاتری با ۲۰۰ صندلی و یک کافه هم دارد. البته این پارک فقط پناهگاه پرندگان نیست و انواع میمون‌های مینیاتوری هم آزادانه در آن زندگی می‌کنند.


منطقه‌ی سدربرگ

این منطقه‌ی بکر در حدود ۲۰۰ کیلومتری شمال کیپ‌تاون در ایالت کیپ غربی واقع شده است و به دلیل شکل عجیب صخره‌ها، کوه‌های ماسه‌سنگی، نقاشی‌های باستانی بوشمن‌ها روی صخره‌هایش و گونه‌های گیاهی منحصربه‌فردش شهرت دارد. جانورانی مثل بابون‌، بز کوهی، پلنگ و سیاه‌گوش نیز در این منطقه زندگی می‌کنند. سدربرگ چنان بکر و کشف‌نشده است که روی هیچ نقشه‌ای کوره‌راه‌های رسیدن به صخره‌هایش را نمی‌بینید. این منطقه در میانه‌ی جاده‌ی متصل‌کننده‌ی دو شهر سیتروسدال و کلَن‌ویلیام قرار گرفته که البته دومی شهر زیباتری است. اگر می‌خواهید در این منطقه طبیعت‌گردی کنید، چادر بزنید یا کلبه‌ای برای خودتان رزرو کنید، باید با اداره‌ی محافظت از طبیعت کیپ (تلفن: ۶۵۹۳۵۰۰، نشانی اینترنتی: www.capenature.org.za) در کیپ‌تاون تماس بگیرید.
اما اگر دوست دارید نقاشی‌های صخره‌ای را ببینید باید به بوشمن کلوف در شمال شرقی شهر کلَن‌ویلیام بروید. اطلاعات مربوط به این نقاشی‌ها و نحوه‌ی بازدید از آن‌ها را هم می‌توانید از مرکز اطلاعات کلن‌ویلیام (ساعت کار: دوشنبه تا جمعه ٨:٣٠ صبح تا ۵ عصر، شنبه‌ها تا ١٢:٣٠ شب، تلفن: ۴۸۲۲۰۲۴، نشانی اینترنتی: www.clanwilliam.info) دریافت کنید.
شما می‌توانید با اتومبیل به این منطقه‌ی بکر بروید؛ مسیری که از کیپ‌تاون حدود دو ساعت و نیم طول می‌کشد و بیشتر از اتوبانN7 می‌گذرد. البته اتوبوس‌هایی هم که از طریق این اتوبان به نامیبیا می‌روند، از نزدیکی‌های این منطقه می‌گذرند، گرچه باید ترتیبی دهید که بعد از پیاده شدن، کسی دنبالتان بیاید و شما را به مقصد نهایی برساند.


غارهای کانگو

این غارهای آهکی در دامنه‌ی کوه سوارتبرگ در ۳۰ کیلومتری شمال شهر اوتشورن در ایالت کیپ غربی قرار گرفته‌اند و از زیباترین و معروف‌ترین غارهای توریستی جهان به شمار می‌روند. دالان‌ها و تونل‌های این غارها بیش از ۴ کیلومتر طول دارند، اما گردشگران فقط می‌توانند به صورت گروهی و با همراهی راهنمای حرفه‌ای از یک کیلومتر آن دیدن کنند. در بیشتر روزهای هفته، تورهایی با فواصل زمانی معین در دسترستان خواهند بود که البته به دو گروه تقسیم می‌شوند. اگر ماجراجو هستید و سر نترسی دارید بهتر است از اَدوِنچِر تور استفاده کنید که یک ساعت و نیم طول می‌کشد و طی آن باید از گذرگاه‌های باریک بگذرید و از صخره‌ها بالا بروید، اما اگر امنیت را ترجیح می‌دهید در تور استاندارد شرکت کنید که یک ساعت طول می‌کشد و چندان ماجراجویانه نیست.


پارک ملی فیل‌های آدو

اَدو در ایالت کیپ شرقی قرار گرفته و سومین پارک ملی بزرگ آفریقای جنوبی است. این منطقه‌ی حفاظت‌شده در ۷۲ کیلومتری شمال پورت الیزابت و نزدیک کوه‌های زوربرگ قرار گرفته است و شامل جنگل‌های طبیعی حفاظت‌شده‌ی کیپ و دو جزیره‌ی سنت کروا و بِرد هم می‌شود که پناهگاه‌هایی مهم برای تولید مثل مرغان ماهی‌خوار و پنگوئن‌ها هستند. در این پارک، حیواناتی مثل فیل، بوفالوی کیپ، کرگدن سیاه و گونه‌هایی از بز کوهی هم زندگی می‌کنند و تازگی‌ها چند شیر و کرگدن خال‌دار را هم به ادو آورده‌اند. البته این منطقه زمانی پر بود از گله‌های فیل ، اما در سال ۱۹۳۱، زمانی که این‌جا را منطقه‌ی حفاظت‌شده اعلام کردند، فقط ۱۱ فیل توی ادو باقی مانده بودند.
کمپ اصلی این پارک تسهیلاتی مثل استخر، رستوران و واحدهای اقامتی متنوع دارد، اما در زمان‌هایی که تعداد توریست‌ها زیاد است، بهتر است از قبل جا رزرو کنید. برای رسیدن به این پارک هم کافی است در اتوبان N2 تابلوهای پارک را دنبال کنید.


دره‌ی رود بلاید

دره‌ی رود بلاید از جاذبه‌های مهم گردشگری آفریقای جنوبی است و در ایالت مپومالانگا قرار گرفته است. این دره حدود ۲۶ کیلومتر طول دارد، میانگینِ عمقش ۷۶۲ متر است و بخش اعظم دیواره‌هایش را ماسه‌سنگ‌های قرمز تشکیل داده‌اند. مرتفع‌ترین نقطه‌ی دره را ماریپسکوپ می‌نامند که ۱۹۴۴ متر بالاتر از سطح دریاست و کم‌ارتفاع‌ترین نقطه‌ی آن‌ هم جایی است که رودخانه دره را ترک می‌کند و ۵۶۱ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد. دره‌ی رود بلاید سومین دره‌ی بزرگ دنیا بعد از گرندکنیون آمریکا و دره‌ی رود فیش در نامیبیاست و از شگفتی‌های طبیعت قاره‌ی آفریقا به شمار می‌رود. این‌جا، به دلیل پوشش گیاهی انبوه ویژه‌ی مناطق نیمه‌استوایی، بزرگ‌ترین «دره‌ی سبز» دنیا هم هست و گونه‌های بز کوهی، کروکودیل، کرگدن و دیگر جانوران در آن زندگی می‌کنند. رود بلاید در مسیر عبور خود از این دره چند آبشار و چشم‌اندازهایی طبیعی مثل تری سیسترز یا سه خواهر را هم بر جای می‌گذارد. دره‌ی رود بلاید در کنار پانوراما روت قرار گرفته است و از قسمت غربی پارک ملی کروگر و شهرهای سابی و نلسپروت خیلی راحت به آن دسترسی خواهید داشت.


پارک شیرها

این منطقه‌ی طبیعی حفاظت‌شده حدود ۲ کیلومتر مربع مساحت دارد و به ژوهانسبورگ و فرودگاه لانسریا در ایالت گاتنگ نزدیک است. گونه‌های مختلف جانوران بومی علف‌خوار و گوشت‌خوار آفریقا را در این پارک از نزدیک می‌بینید که ۸۰ شیر، از جمله گونه‌ی نادر شیر سفید، و چیتاها، سگ‌های وحشی، کفتارهای خالدار، کفتارهای قهوه‌‌ای و گونه‌های متنوع بز کوهی مهم‌ترینشان هستند.


آبشار توگلا

آبشار توگلا در ایالت کوازولو‌‌ناتال با ۹۴۸ متر ارتفاع دومین آبشار بلند دنیاست و در پنج مرحله، درست مثل پنج پله‌ی غول‌آسا، از اوج به زمین می‌رسد. این آبشار در کوه درکنزبرگ در پارک ملی ناتال قرار گرفته است و برای دیدنش دو راه اصلی دارید. اگر بدن ورزیده‌ای دارید، به نقطه‌ی آغازین آبشار بروید که از قله‌ی کوه آکس‌‌سورس به پایین می‌ریزد، اما اگر نمی‌خواهید خیلی به خودتان زحمت بدهید، در پارک ملی ناتال پای آبشار بروید.
ساعت کار: ۵ صبح تا ۷ شب


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد