سیدنی، قدیمی‌ترین، بزرگ‌ترین و پرتنوع‌ترین شهر استرالیا، از آن‌جاهایی است که دلتان را در نگاه اول می‌برد؛ شهری بی‌نظیر که اسکله‌ی باشکوه و انبوه دماغه‌های سنگی، خلیج‌های زیبا و ساحل‌های افسانه‌ایش را در هیچ‌جای دیگر نمی‌بینید. این‌جا بهترین‌های استرالیا را در خود جمع کرده است: اقیانوس چشم‌نواز، آب و هوای عالی، ساختمان‌های نمادین و جاذبه‌ای وحشی. با این همه، سیدنی فقط شهر دریا و ساحل و شنا و حمام آفتاب نیست. بافت چندفرهنگی جامعه‌ی سیدنی آن را به مدل کوچک‌شده‌ی دنیای امروز تبدیل کرده است؛ شهری که میراث بسیاری از فرهنگ‌های جهان را در رستوران‌ها، جامعه‌ی فرهنگی و هنری، خیابان‌ها، بازارها و زندگی روزمره‌ی مردمش می‌بینید.
اسکله‌ی سیدنی این شهر را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند و پل اسکله‌ی سیدنی و تونلِ اسکله ساحل‌های این دو بخش را به یکدیگر وصل می‌کنند. اسکله‌، با ساحل‌ها، خورها، خلیج‌ها، جزیره‌ها و پارک‌های ساحلیش، قلب سیدنی به شمار می‌رود. مرکز شهر شامل منطقه‌ی بینِ سیرکلر کی و ایستگاه مرکزی می‌شود و اسکله‌ی دارلینگ را در غرب این منطقه و دارلینگ‌هرست، کینگز کراس و پدینگتن را در شرق آن می‌بینید.
اگر از مرکز شهر به اندازه‌ی ۳ کیلومتر در جهت جنوب شرقی حرکت کنید، به ساحل می‌رسید و دو حومه‌ی ساحلیِ بوندی و کوگی را پیدا می‌کنید. فرودگاه کینگزفورد اسمیتِ سیدنی در حدود ۱۰ کیلومتریِ جنوب مرکز شهر قرار گرفته است و بخش غربی شهر هم محله‌های پیرمونت، گلِب و بالمِین را در خود جای داده است. در فاصله‌ی مرکز و بخش غربی، دو محله‌ی نیوتاون و لیچ‌هارت را می‌بینید و محله‌های دیگر سیدنی هم در امتداد ۲۰ کیلومتریِ شمال و جنوب مرکز شهر پراکنده‌اند و چند پارک ملی آن‌ها را از هم جدا می‌کنند. محله‌هایی که در شمال پل قرار گرفته‌اند، روی‌هم‌رفته، به ساحل شمالی مشهور هستند و محله‌های حومه‌ای غربِ شهر هم ۵۰ کیلومتر امتداد پیدا کرده‌اند تا به کوه‌های بلو مانتینز برسند.
بد نیست که کشف سیدنی را از اسکله‌ی دیدنی شهر شروع کنید و بعد هم به پارک ملیِ اسکله‌ی سیدنی سری بزنید که مجموعه‌ای از پیاده‌راه‌های زیبای وسط بوته‌زار، مناظر دیدنی، کنده‌کاری‌های بومیان و دیدنی‌های تاریخی را در خود جای داده است. خانه‌ی اپرای سیدنی هم که نیازی به معرفی ندارد؛ مهم‌ترین نماد و جاذبه‌ی شهر که می‌گویند در طراحی آن از پره‌های پرتقال، صدف حلزون، برگ‌های نخل و معبدهای مایاها الهام گرفته‌اند. پل اسکله‌ی سیدنی هم یکی از آن نمادهای سیدنی است که از همه‌جای شهر می‌شود آن را دید و منطقه‌ی تجاری مرکزی شهر را به منطقه‌ی تجاریِ سیدنی شمالی وصل می‌کند.
بعد از اسکله و دیدنی‌هایش، سراغ محله‌ی راکس بروید؛ ‌جایی که اولین مهاجران اروپاییِ سیدنی در آن خانه ساختند و حالا منطقه‌ای توریستی با ساختمان‌های قدیمی، کافه‌ها و سوغات‌فروشی‌های عالی است. از ما می‌شنوید، دیدار از موزه‌ی هنرهای معاصر سیدنی، بنای یادبود آنزاک، موزه‌ی سیدنی و موزه‌ی استرالیا را هم توی برنامه‌تان بگذارید. البته بهتر است گالری هنر نیو ساوت ولز، باغ گیاه‌شناسی رویال، آکواریوم سیدنی و خانه‌ی الیزابت بِی را هم از دست ندهید.
سیدنی آب و هوایی معتدل، با تابستان‌هایی گرم و زمستان‌هایی ملایم، دارد. البته آب و هوای محله‌های نزدیک‌تر به اقیانوس ملایم‌تر است و هرچه به طرف حومه‌های غربی شهر بروید، از ملایمت هوا کم می‌شود. به‌ طور میانگین، سیدنی در ۱۳۸ روز سال هوای بارانی دارد، اما در سیدنی برف نمی‌بارد و آخرین بارش برف گزارش‌شده در تاریخ این شهر به اواسط قرن نوزدهم مربوط می‌شود.
فراوانیِ محصولات غذایی تازه و گوناگون، رقابت جدیِ سرآشپزهایی مبتکر و ترکیب چندفرهنگیِ سیدنی، بیرون غذا خوردن در سیدنی را به تجربه‌ای خوشایند و بی‌نظیر تبدیل کرده‌اند. پیشنهاد ما این است که روزتان را با یک فنجان قهوه‌ی ماکیاتو و یک بشقاب کیک داغِ پنیرِ ریکوتا در یکی از کافه‌های دل‌نشین شهر آغاز کنید و بعد برای ناهار سراغ یکی از رستوران‌های کنار دریا بروید. اگر یک شام سنگین را ترجیح می‌دهید به رستوران‌هایی که غذاهای مدرن استرالیایی دارند سری بزنید و اگر شامی مختصر بیشتر به شما می‌چسبد می‌توانید در اغذیه‌فروشی‌های سرپایی یک تکه پای با سس بخورید. اگر می‌خواهید شب را بیرون بگذرانید، سر شب با کمی تاپاس ته‌بندی کنید و آخر شب به یکی از رستوران‌های محله‌ی چینی‌ها بروید.
تجربه‌ی خرید در سیدنیِ مرکزی سریع و سرسام‌آور است. منطقه‌ی تجاری مرکزی شهر پر است از فروشگاه‌های زنجیره‌ای، مغازه‌ها و بوتیک‌های بین‌المللی مدِ دورتادور مرکز خرید خیابان پیت. البته اگر لباس‌های مد روز را از محله‌هایی مثل خیابان آکسفورد یا پدینگتن بخرید، کارتان آسان‌تر خواهد بود. اگر اهل خرید اثاثیه و عتیقه‌جات هستید، مغازه‌های خیابان کوین و وولاهرا را از دست ندهید. برای خریدن سوغاتی‌های استرالیایی هم پیشنهاد می‌کنیم که به محله‌ی تاریخی و توریستی راکس سری بزنید، هرچند مغازه‌های این محله چندان ارزان‌فروش نیستند و شاید همان جنس‌ها را توی بازارهای پَدیز در محله‌ی چینی‌ها با قیمتی مناسب‌تر پیدا کنید. یادتان باشد که بیشتر مغازه‌های شهر سر شب کار و بارشان را تعطیل می‌کنند و فقط پنج‌شنبه‌ شب‌هاست که بعضی مغازه‌ها تا ساعت ۹ شب باز می‌مانند.
فرودگاه کینگزفورد اسمیتِ سیدنی فقط ۱۰ کیلومتر با مرکز شهر فاصله دارد و به همین دلیل برای رفت و آمد فرودگاهی مشکلی زیادی نخواهید داشت. البته این نزدیکی فرودگاه به شهر باعث شده که از ساعت ۱۱ شب تا ۵ صبح باند فرودگاه را ببندند تا آلودگی صوتی شهر را کمتر کنند.
شبکه‌ی اتوبوس‌های سیدنی تقریبا تمام شهر و حومه‌هایش را پوشش می‌دهد و مهم‌ترین ایستگاه‌های اتوبوس شهر را در سیرکلر کی، وینیارد پارک (خیابان یورک) و میدان ریل‌وِی می‌بینید. مونوریل شهر سیدنی فاصله‌ی اسکله‌ی دارلینگ تا شهر را در حدود ۱۴ دقیقه طی می‌کند. قطار شهری سیدنی هم ایستگاه مرکزی و پیرمونت را از طریق محله‌ی چینی‌ها و اسکله‌ی دارلینگ به هم وصل می‌کند که البته نرخ بلیت این قطارها بسته به مسیر متفاوت است.
سیدنی سرگرمی‌ها و جاذبه‌های زیادی هم برای بچه‌ها دارد. علاوه بر برگزاری برنامه‌هایی برای بچه‌ها در گالری هنر نیو ساوت ولز و خانه‌ی اپرای سیدنی، بچه‌ها از کشف آکواریوم سیدنی و دیدنی‌هایی مثل باغ وحش تارُنگا، اُشن‌وُرد (دنیای اقیانوس)، لوناپارک و سرزمین بازی‌های لالیپاپز هم حسابی لذت می‌برند.

چند توصیه:
۱. کافی‌نت‌های زیادی در سیدنی هستند، مخصوصا در کینگز کراس، محله‌ی چینی‌ها و بوندی. هزینه‌ی استفاده از خدمات این کافی‌نت‌ها دور و برِ ساعتی ۳ دلار است. خیلی از هتل‌ها و مهمان‌خانه‌ها هم اینترنت دارند.
۲. اگر می‌خواهید تعداد زیادی از موزه‌ها و دیدنی‌های سیدنی را کشف کنید، بهتر است کارت تخفیف این شهر را از نشانی اینترنتی www.seesydneycard.com تهیه کنید تا هزینه‌ی کمتری بپردازید.
۳. اگر به ساحل جنوبیِ اسکله‌ی سیدنی رفتید، به ساحلِ خوش‌منظره‌ی کمپ کاو سری بزنید؛ جایی که ناوگان اول دریاییِ بریتانیا در آن پهلو گرفت. در ساحل شمالی هم بد نیست که مَنلی کاو، ساحل ریف، ساحل کلانتارف، ساحل چاینامَنز و ساحل بال‌مارل را ببینید.
۴. خیلی از اهالی سیدنی از قایق‌های مسافربر برای رفت و آمد بین سیدنی و حومه‌هایش استفاده می‌کنند که البته، بسته به مسیر و مقصد، کرایه‌هایی متفاوت دارند. تاکسی‌های آبی هم در واقع برای تورهایی در مسیرهایی مثل سیرکلر بی تا اسکله‌ی دارلینگ به کار می‌روند. بد نیست اگر یکی دو باری سوار این قایق‌ها شوید و از قایق‌سواری حسابی لذت ببرید.
۵. بلیت اتوبوس را می‌توانید از روزنامه‌فروشی‌ها، کیوسک‌های بلیت‌فروشی یا رانندگان اتوبوس بخرید. شما باید هنگام سوار شدن پول بلیتتان را به راننده بدهید یا بلیتتان را در دستگاه بلیت‌خوانِ جلوی در وارد کنید. کرایه‌ی خطوط اتوبوس از ١/٧ دلار شروع می‌شود و ممکن است در بعضی مسیرها به ۳ تا ۴ دلار هم برسد.
۶. نرخ ورودی تاکسی‌های سیدنی ٢/٨ دلار است و پس از آن به ازای هر کیلومتر باید ١٤/٦٢ دلار کرایه بپردازید که این مبلغ از ساعت ۱۰ شب تا ۶ صبح ۲۰ درصد هم گران‌تر می‌شود. یادتان باشد که پرداخت عوارض پل‌ها، تونل‌ها و اتوبان‌های مسیر هم بر عهده‌ی مسافر است.

دیدنی‌های سیدنی:
- اسکله‌ی سیدنی
- پارک ملی اسکله‌ی سیدنی
- خانه‌ی اپرا
- پل اسکله‌ی سیدنی
- محله‌ی راکس
- موزه‌ی هنرهای معاصر
- بنای یادبود آنزاک
- موزه‌ی سیدنی
- موزه‌ی استرالیا
- گالری هنر نیو ساوت ولز
- باغ گیاه‌شناسی رویال
- آکواریوم سیدنی
- خانه‌ی الیزابت بِی


تاریخچه

وقتی گذار کاپیتان جیمز کوکِ معروف به استرالیا افتاد، در امتداد ساحل شرقی حرکت کرد تا به خلیج باتنی رسید. کوک اسم این منطقه را نیو ساوت ولز ‌یعنی ولز جنوبیِ جدید‌ گذاشت، اما کسی نمی‌داند که چطور با دیدنِ این منطقه یاد ولزِ بریتانیا افتاد. ماجرا هر چه که بود، این اسم روی ایالتی که حالا سیدنی مرکزش است ماند. بومیان منطقه چندان روی خوشی به کوک و همراهانش نشان ندادند، اما بریتانیایی‌ها پرروتر از این حرف‌ها بودند و در اواخر قرن هجدهم ناوگانِ اولی دریاییشان را به این‌جا فرستادند. این ناوگان، روز ۲۶ ژانویه‌ی ۱۷۸۸، به ساحل سیدنی رسید؛ روزی که حالا استرالیایی‌ها به عنوان روز ملی استرالیا جشن می‌گیرند. منطقه‌ی سیدنی خانه‌ی اجدادیِ قبیله‌ی اِئورا بود؛ قبیله‌ای با فرهنگی غنی و هنری پیشرفته. اما وقتی پای بریتانیایی‌ها به این‌جا رسید، سرزمین‌های این قبیله را از آن‌ها گرفتند و خیلی‌هایشان را کشتند یا به زور کوچاندند.
اوایل قرن نوزدهم بود که سیدنی کم‌کم به یک بندرِ پرهیاهو تبدیل شد و باغچه‌های سبزی‌جات، خانه‌های نوساز، انبارهای تجاری، خیابان‌ها و آسیاب‌های بادی جای خودشان را توی بوته‌زارهای منطقه باز کردند. توی بیست تا سی سال بعد هم مهاجران تازه‌وارد همه‌ی مناطق اطراف شهر را کشف کردند. تا میانه‌های قرن نوزدهم، رشد سریع اقتصادی نیو ساوت ولز باعث افزایش حقوق کارگران، بروز فرصت‌های ترقی اجتماعی و ایجاد اتحادیه‌های صنفی قوی شده بود. اما کارفرمایان که می‌خواستند هزینه‌های تولید را پایین نگه دارند، پای مهاجران آسیایی و جزیره‌نشین را به این منطقه باز کردند تا خیال خودشان را از دسترسی به نیروی کار ارزان راحت کنند؛ موضوعی که بافت اجتماعی و فرهنگی شهر را زیر و رو کرد.
نیو ساوت ولز در اول ژانویه‌ی ۱۹۰۱ به دیگر مستعمره‌های بریتانیا پیوست تا کشور استرالیا متولد شود. هرچند این کشور هنوز هم تحت قیمومیتِ بریتانیا بود، اما با گذشت زمان استقلال بیشتری و بیشتری به دست آورد.
پس از جنگ جهانی دوم، دولت استرالیا سیاست جذب مهاجران اروپایی را پیش رو گرفت و بسیاری از این مهاجران برای زندگی به نیو ساوت ولز آمدند. این سیاست سیدنی را به شهری عمدتا اروپایی‌نشین تبدیل کرد، اما در دهه‌ی ۱۹۷۰ دولت استرالیا سیاست‌های مهاجرتیِ تبعیض‌آمیزش را تغییر داد و حالا سیدنی هم، مثل بقیه‌ی شهرهای استرالیا، با مهاجرانی از همه‌جای دنیا حال و هوایی چندفرهنگی دارد.
سیدنی در سال ۲۰۰۰ میزبان بازی‌های المپیک بود و در جریان آماده‌سازی شهر برای این باز‌ی‌ها خیلی از زیرساخت‌هایش را بازسازی کردند و امکانات ورزشی، تفریحی و رفاهی آن را هم توسعه دادند. بد نیست بدانید که سیدنی یکی از شهرهای نسبتا گرانِ جهان است، اما خیلی‌ها می‌گویند که دیدنِ این شهر به هزینه‌هایش می‌ارزد.


سیدنی آب و هوایی معتدل، با تابستان‌هایی گرم و زمستان‌هایی ملایم، دارد. البته آب و هوای محله‌های نزدیک‌تر به اقیانوس ملایم‌تر است و هرچه به طرف حومه‌های غربی شهر بروید، از ملایمت هوا کم می‌شود. گرم‌ترین ماه سیدنی ژانویه است که دمای هوا در آن گاهی از ۳۰ درجه‌ی سانتی‌گراد هم بیشتر می‌شود، هرچند چنین روزهایی زیاد اتفاق نمی‌افتند. هوای مناطق ساحلی شهر در زمستان‌ها به‌ ندرت از ۵ درجه‌ی سانتی‌گراد سردتر می‌شود و در ژوئیه، سردترین ماه سال، میانگین دمای شهر بین ۸ تا حدود ۱۶ درجه‌ی سانتی‌گراد است.
توزیع بارندگی سیدنی در طول سال تقریبا یک‌دست است، اما میزان بارش در نیمه‌ی اول سال کمی بیشتر است. به‌ طور میانگین، سیدنی در ۱۳۸ روز سال هوای بارانی دارد. در سیدنی برف نمی‌بارد و آخرین بارش برف گزارش‌شده در تاریخ این شهر به اواسط قرن نوزدهم مربوط می‌شود.
نوسان‌های جبهه‌های آب و هواییِ ال‌نینو جنوبی گاهی باعث می‌شود که سیدنی شاهد خشکی و آتش‌سوزی در جنگل‌ها یا طوفان و سیل باشد. مخصوصا در بهار و تابستان احتمال آتش‌سوزی در بوته‌زارهای اطراف شهر خیلی زیاد است.
هرچند سیدنی به دلیل آب و هوای معتدلش مقصدی مناسب در همه‌ی سال به شمار می‌رود، اما بهارهای سیدنی خنک‌تر هستند و شاید گشت و گذار توی چنین هوایی خوشایندتر باشد.


اسکله‌ی سیدنی
اسکله‌ی سیدنی که ۲۰ کیلومتر در دهانه‌ی رود پاراماتا کشیده شده است، با ساحل‌ها، خورها، خلیج‌ها، جزیره‌ها و پارک‌های ساحلیش، قلب سیدنی به شمار می‌رود. این اسکله دو ورودی اصلی دارد: نورت هِد و ساوت هِد. خلیجِ واتسنز در منطقه‌ی نزدیک به ساوت هِد قرار گرفته است و پر است از کلبه‌های ساحلی. اگر به ساحل جنوبی رفتید، به ساحلِ خوش‌منظره‌ی کمپ کاو سری بزنید؛ جایی که ناوگان اول دریاییِ بریتانیا در آن پهلو گرفت. در ساحل شمالی هم بد نیست که مَنلی کاو، ساحل ریف، ساحل کلانتارف، ساحل چاینامَنز و ساحل بال‌مارل را ببینید.

پارک ملی اسکله‌ی سیدنی
این پارک مجموعه‌ای از پیاده‌راه‌های زیبای وسط بوته‌زار، مناظر دیدنی، کنده‌کاری‌های بومیان و دیدنی‌های تاریخی را در خود جای داده است. بخش جنوبی پارک شامل ساوت هِد و نیلسن پارک می‌شود و بخش شمالی هم شامل نورت هد، دابرُید هِد، میدل هِد و اشتن پارک. پنج جزیره‌ی کوچکِ کلارک، شارک، راد، گوت و فُرت دنیسن هم در این پارک قرار دارند.

خانه‌ی اپرا
خانه‌ی اپرای سیدنی را یورن اوتزن، معمار معروف دانمارکی، طراحی کرده است و مهم‌ترین نماد و جاذبه‌ی شهر است. می‌گویند که اوتزن در طراحی این بنا از پره‌های پرتقال، صدف حلزون، برگ‌های نخل و معبدهای مایاها الهام گرفته است. معماری خانه‌ی اپرا از هر زاویه‌ای باشکوه است، اما اگر از سیرکلر کی نگاهی به این ساختمان بیندازید، از زیباییش حیرت می‌کنید. این ساختمان چهار تالار اصلی برای باله، کنسرت، اپرا و تئاتر دارد و یک استودیو هم برای هنرمندان نوظهور.
نشانی اینترنتی: www.sydneyoperahouse.com

پل اسکله‌ی سیدنی
این پلِ بزرگ و شگفت‌انگیز یکی از آن نمادهای سیدنی است که از همه‌جای شهر می‌شود آن را دید. پلِ اسکله منطقه‌ی تجاری مرکزی شهر را به منطقه‌ی تجاریِ سیدنی شمالی وصل می‌کند. اگر با قطار یا ماشین از این پل بگذرید، خیلی از مناظر دیدنیش را از دست می‌دهید. بنابراین، پیشنهاد می‌کنیم که روی پل قدم بزنید یا دوچرخه‌سواری کنید.

محله‌ی راکس
راکس همان‌جایی است که اولین مهاجران اروپاییِ سیدنی در آن خانه ساختند. این محله سال‌ها جزو محله‌های سطح پایین و فقیر شهر بود، اما در دهه‌ی ۱۹۷۰ مردم سیدنی به فکر نجات میراث فرهنگی و معماری این محله‌ی تاریخی افتادند. حالا راکس حال و هوایی توریستی دارد و خیلی از ساختمان‌های قدیمی شهر، کافه‌ها و سوغات‌فروشی‌ها را در آن می‌بینید. کَدمَن کُتیج، قدیمی‌ترین خانه‌ی سیدنی، هم توی همین محله است.

موزه‌ی هنرهای معاصر
ساختمان موزه‌ی هنرهای معاصر سیدنی را به سبک آرت دکو ساخته‌اند و مجموعه‌هایی عالی از آثار هنریِ معاصر را به مردم سیدنی معرفی کرده است. این موزه در واقع مجموعه‌ای از نمایشگاه‌ها و گالری‌های موقت با برنامه‌های متغیر است که تنها وجه اشتراکشان این است که می‌خواهند مردم را با هنر معاصر آشنا کنند.
نشانی اینترنتی: www.mca.com.au

بنای یادبود آنزاک
این بنای یادبود در سیدنی مرکزی قرار گرفته است و آن را برای بزرگداشت سربازان نیروهای مسلح مشترک استرالیا و نیوزیلند (آنزاک) در جنگ جهانی اول ساخته‌اند.
نشانی اینترنتی: www.rslnsw.com.au

موزه‌ی سیدنی
این موزه‌ی هیجان‌انگیز در شرق میدان مک‌کوِری قرار گرفته است و ساختمانش اولین مقر رسمی دولت بوده است. این‌جا با استفاده از شیوه‌هایی ابتکاری، داستان شهر سیدنی را برای بازدیدکنندگان روایت می‌کنند. بعد از گشت زدن در موزه، حتما سری هم به کافه‌ی بی‌نظیرش بزنید.
نشانی اینترنتی: www.hht.net.au

موزه‌ی استرالیا
توی این موزه، با تاریخ طبیعی استرالیا آشنا می‌شوید. این موزه‌ی قدیمی را فقط ۴۰ سال بعد از رسیدن اولین اروپایی‌ها به سیدنی ساخته‌اند و بهترین جا برای آشنایی با حیات وحش بومی استرالیاست.
نشانی اینترنتی: www.amonline.net.au

گالری هنر نیو ساوت ولز
این گالری بهترین آثار هنری قرن‌های نوزدهم و بیستم استرالیا را در خود جای داده است و علاوه بر این بعضی آثار هنری آسیایی و اروپاییِ قرن‌های پانزدهم تا نوزدهم را هم در آن خواهید دید. خیلی از برنامه‌های فرهنگی و هنری سیدنی را هم در این گالری برگزار می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.artgallery.nsw.gov.au

باغ گیاه‌شناسی رویال
این باغ را در سال ۱۸۱۶ به عنوان منطقه‌ی کاشت سبزی‌جاتِ مستعمره راه انداختند، اما حالا یکی از تفریحگاه‌های مهم شهر است. این‌جا اصل بر راحتیِ بازدیدکنندگان است و به همین خاطر تعجب نکنید اگر تابلویی دیدید که به شما توصیه می‌کند روی چمن قدم بزنید، رزها را بو کنید، درخت‌ها را بغل کنید و با پرنده‌ها حرف بزنید. بهترین بخش‌های باغ جاهایی مثل باغِ رز، مجموعه‌ی گیاهان اقیانوس آرام جنوبی، باغ بیابانی و هرمِ شیشه‌ای مرکز استوایی هستند.
نشانی اینترنتی: www.rbgsyd.nsw.gov.au

آکواریوم سیدنی
این آکواریوم پر طرف‌دار جای خوبی برای آشنا شدن با حیات وحش دریاییِ غنی استرالیاست. مجموعه شامل ۳ آکواریوم اقیانوسی است که توی یکی از آن‌ها کوسه‌ها، سفره‌ماهی‌ها و ماهی‌های عظیم‌الجثه را می‌بینید و توی دوتای دیگر هم با حیات دریاییِ اسکله و خوک‌های دریاییِ استرالیا آشنا می‌شوید.
نشانی اینترنتی: www.sydneyaquarium.com.au

خانه‌ی الیزابت بِی
این خانه را بین سال‌های ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۹ و به سبک نئوکلاسیک ساخته‌اند و زمانی بهترین خانه‌ی مستعمره بوده است. درست است که حالا آپارتمان‌های قرن بیستمی دورتادور این خانه را گرفته‌اند، اما دیدن تالار بیضی‌شکل و پله‌های زیبایش هنوز هم هیجان‌انگیز است.


تجربه‌ی خرید در سیدنیِ مرکزی سریع و سرسام‌آور است. منطقه‌ی تجاری مرکزی شهر پر است از فروشگاه‌های زنجیره‌ای، مغازه‌ها و بوتیک‌های بین‌المللی مدِ دورتادور مرکز خرید خیابان پیت. البته اگر لباس‌های مد روز را از محله‌هایی مثل خیابان آکسفورد یا پدینگتن بخرید، کارتان آسان‌تر خواهد بود. اگر اهل خرید اثاثیه و عتیقه‌جات هستید، مغازه‌های خیابان کوین و وولاهرا را از دست ندهید. برای خریدن سوغاتی‌های استرالیایی هم پیشنهاد می‌کنیم که به محله‌ی تاریخی و توریستی راکس سری بزنید، هرچند مغازه‌های این محله چندان ارزان‌فروش نیستند و شاید همان جنس‌ها را توی بازارهای پَدیز در محله‌ی چینی‌ها با قیمتی مناسب‌تر پیدا کنید. یادتان باشد که بیشتر مغازه‌های شهر سر شب کار و بارشان را تعطیل می‌کنند و فقط پنج‌شنبه‌ شب‌هاست که بعضی مغازه‌ها تا ساعت ۹ شب باز می‌مانند.

آرتِری
خوبیِ آرتری این است که از کلیشه‌های رایج توی مغازه‌هایی که آثار بومیان را می‌فروشند فاصله گرفته است و بعضی کارهای امروزی هنرمندان بومی را هم در آن پیدا می‌کنید. قیمت‌ها هم منطقی و معقول هستند و مغزتان از شنیدنشان سوت نمی‌کشد.

گَنِن هاوس
گنن هاوس آثار هنری بومیان استرالیا را مستقیم از خودشان می‌خرد و چیزهایی مثل صنایع دستی و نقاشی‌های بومیان و همین‌طور آثار هنری انتزاعی استرالیایی‌های سفیدپوست امروزی را در آن پیدا می‌کنید.

فلِیم اُپالز
اگر دوست دارید برای سوغاتی سراغ سنگ‌های قیمتی بروید، اُپال‌های استرالیایی این مغازه را از دست ندهید. قیمت‌ها، بسته به کیفیتِ سنگ انتخابیتان، از ۲۰ دلار به بالا هستند و مشتری‌های خارجی هم می‌توانند از معافیت مالیاتی استفاده کنند.

کالیبر
یکی از بهترین فروشگاه‌های پوشاک مردانه در سیدنی که کت و شلوارها، کفش‌ها، کراوات‌ها و کیف‌هایی عالی را در آن پیدا می‌کنید.

لیونا اِدمیستن
لیونا ادمیستن از بهترین طراحان استرالیایی لباس زنانه است و طرف‌دارهای پر و پا قرصی هم دارد.

بازار گلِب
شنبه‌بازاری همیشه شلوغ که از شیر مرغ تا جان آدمی‌زاد را در آن پیدا می‌کنید. کیوسک‌های اغذیه‌فروشی هم با غذاهای سرپایی داغ از مشتری‌هایشان پذیرایی می‌کنند.

بازار پَدیز
خیلی‌ها می‌گویند این‌جا بهترین بازار استرالیا برای خرید اجناس نسبتا ارزان‌قیمت است.

دیوید جونز
فروشگاهی با دو ساختمان بسیار بزرگ که پوشاک مردانه، زنانه و بچگانه و وسایل برقی می‌فروشد و فودکورت کم‌نظیری هم دارد.

استرَند آرکِید
این فروشگاه بزرگ را در اواخر قرن نوزدهم ساخته‌اند و ساختمانی تاریخی و زیبا دارد. توی این ساختمان سه طبقه، فروشگاه‌های طراحان مشهور لباس، سوغاتی‌های استرالیا و کافی‌شاپ‌هایی عالی را پیدا می‌کنید.


ژانویه
روز استرالیا
سالگرد تولد استرالیا در ۲۶ ژانویه؛ روزی سرشار از مسابقه‌های قایق‌رانی، باربکیو و آتش‌بازی
نشانی اینترنتی: www.australiaday.org.au

جشنواره‌ی سیدنی
این جشنواره‌ی بزرگ، با برنامه‌هایی متنوع مثل کنسرت‌های فضای باز، حال و هوایی هنری به شهر می‌دهد.
نشانی اینترنتی: www.sydneyfestival.org.au

فلیکرفِست
جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم‌های کوتاه در بوندی پاویلین.
نشانی اینترنتی: www.flickerfest.com.au

فوریه
سال نوی چینی
چینی‌تبارهای سیدنی، هر سال در اواخر ژانویه یا اوایل فوریه، سال نوی چینی را در محله‌ی چینی‌ها حسابی جشن می‌گیرند.
نشانی اینترنتی: www.sydneychinesenewyear.com

تراپ‌فِست
بزرگ‌ترین جشنواره‌ی فیلم کوتاه دنیا که ستاره‌هایی بین‌المللی مثل سلما هایک و گابریِل بیرن در میان داورانش هستند.
نشانی اینترنتی: www.tropfest.com

مارس
جشنواره‌ی زنان
استرالیایی‌ها هر سال همزمان با ۸ مارس، روز جهانی زن، جشنواره‌ی بزرگی برگزار می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.internationalwomensday.com

مه
هفته‌ی مد استرالیا
برنامه‌های ویژه‌ی هفته‌ی مد استرالیا را هر سال در اوایل مه در سیرکلر کی برگزار می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.mafw.org

ژوئن
دوسالانه‌ی سیدنی
جشنواره‌ی بین‌المللی هنری که در سال‌های فرد در گالری هنر نیو ساوت ولز برگزار می‌شود.
نشانی اینترنتی: www.biennaleofsydney.com.au

جشنواره‌ی فیلم سیدنی
این جشنواره‌ی دو هفته‌ای حال و هوایی متفاوت به بیشتر سینماهای شهر می‌دهد.
نشانی اینترنتی: www.sff.org.au

سپتامبر
جشنواره‌ی بهاره‌ی باغ گیاه‌شناسی رویال
با آمدن بهار، گل‌های رنگارنگ و کنسرت‌های متعدد باغ گیاه‌شناسی جلوه‌ای ویژه به آن می‌دهند.
نشانی اینترنتی: www.rbgsyd.nsw.gov.au

اکتبر
جشنواره‌ی جاز مَنلی
در تعطیلات آخر هفته‌ی روز کارگر، تب موسیقی جاز منطقه‌ی مَنلیِ سیدنی را تسخیر می‌کند.
نشانی اینترنتی: www.manly.nsw.gov.au/manlyjazz

نوامبر
مجسمه‌سازی کنار دریا
این جشنواره را اواسط نوامبر برگزار می‌کنند و شرکت‌کنندگانش از ساحل بوندی تا برونته‌ی سیدنی را به یک گالری مجسمه تبدیل می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.sculpturebythesea.com

دسامبر
روز کریسمس
هر سال، هزاران نفر خودشان را به ساحل بوندی می‌رسانند تا روز کریسمس (۲۵ دسامبر) را آن‌جا بگذرانند.

شب سال نو
مردم سیدنی در شب سال نو به خیابان‌های محله‌ی راکس، کینگز کراس و ساحل بوندی می‌ریزند و حسابی خوش می‌گذرانند.

پایتخت زیبای استرالیا، در میان انبوه درختچه‌ها و بوته‌زارهای بومی استرالیا، قرار گرفته است و همین آرامش ظاهری باعث می‌شود که خیلی‌ها آن را شهری رخوتناک تصور کنند؛ شهری با بافتی حومه‌ای و منظم که با خیلی از پایتخت‌های امروزیِ پر از آسمان‌خراش و برج متفاوت است. با این‌که کانبرا را از همان اول با هدف سر و سامان دادن به ساختار اداری دولت استرالیا ساخته‌اند، اما بخش خصوصی و دانشگاه‌های این شهر هم دست‌کمی از نهادهای دولتی آن ندارند و محلی‌ها هم در طول این سال‌ها سبک زندگی و فرهنگ ویژه‌ای را در این منطقه جا انداخته‌اند. اگر دقیق باشید و دور و برتان را خوب ببینید، زیر پوسته‌ی آرام و منظمِ کانبرا، جامعه‌ای چندفرهنگی و پویا را پیدا می‌کنید که فرهنگ، نوآوری‌های هنری و ماجراجویی‌های غذاییِ خودش را دارد. این‌جا نماد همه‌ی ارزش‌ها و آرمان‌های استرالیای امروز است و دیدنی‌های نمادینی مثل موزه‌ی ملی و پارلمان این کشور را در خود جای داده است.
اگر از بالا به کانبرا نگاه کنید، می‌بینید که این شهر را مثل مزرعه‌های مکانیزه‌ی کشاورزی به چند بخش مشخص تقسیم کرده‌اند. در واقع، چون این شهر را به شیوه‌ای طراحی‌شده ساخته‌اند، هنوز هم می‌توانید رد خط‌کش‌ها، نقاله‌ها و گونیاهای معماران شهرساز را در تصویر کلی شهر ببینید. کانبرا دو شریانِ اصلی دارد: خیابان‌های کینگز و کامن‌وِلت که دورِ دریاچه‌ی برلی گریفین، در مرکز کانبرا، کشیده شده‌اند و در بلندترین نقطه‌ی کپیتال هیل به هم می‌رسند و در کنار خیابان کانستیتوشن، مثلث پارلمانی را تشکیل می‌دهند. مهم‌ترین شاهراه شهر از تقاطع بزرگ‌راه‌های فدرال و بارتن در شمال کانبرا شروع می‌شود و به خیابان نورت‌بورن و، پس از گذشتن از محله‌های حومه‌ایِ داونر، دیکسن و برَدن، به سیویک، منطقه‌ی مرکزی شهر، می‌رسد. این جاده‌ی اصلی، دور سیتی هیل می‌چرخد و بعد به خیابان کامن‌ولت متصل می‌شود و از دریاچه‌ی برلی گریفین می‌گذرد تا به کپیتال هیل وصل شود. کپیتال هیل را استیت سیرکل و کپیتال سیرکل احاطه کرده‌اند و پارکز وِی هم در ساحل شمالی دریاچه قرار گرفته است. بقیه‌ی شهر را هم حومه‌هایی اقماری تشکیل داده‌اند که هر کدام مرکزی برای خودشان دارند.
مهم‌ترین ساختمان‌ها، موزه‌ها و گالری‌های کانبرا دورتادور دریاچه‌ی برلی گریفین قرار گرفته‌اند و بیشتر این دیدنی‌ها را هم طوری طراحی کرده‌اند که معلولان حرکتی برای بازدید از آن‌ها مشکلی نداشته باشند. آب دریاچه‌ی مصنوعی برلی گریفین را با ساختن سدی روی رود مالنگلو تأمین کرده‌اند و فواره‌ی ۱۴۷ متریِ یادبود کاپیتان کوک را هم در ساحل ۳۵ کیلومتریِ این دریاچه می‌بینید. پیشنهاد ما این است که حتما به موزه‌ی ملی استرالیا بروید و بخشی از وقتتان را هم در گالری ملی استرالیا، بنای یادبود جنگ استرالیا، باغ گیاه‌‌شناسیِ ملی استرالیا، ساختمان پارلمان، آکواریوم و باغ وحش ملی و موزه و گالری کانبرا بگذرانید.
آب و هوای کانبرا اقیانوسیِ نسبتا خشک است. این شهر تابستان‌های گرمی دارد که البته از گرمای لذت‌بخش تا گرمای کلافه‌کننده متغیر است، اما معمولا هوا از ۴۰ درجه‌ی سانتی‌گراد گرم‌تر نمی‌شود. زمستان‌های کانبرا هم نسبتا سرد هستند، هرچند گاهی آفتاب دل‌چسب زمستانه حال و هوایی بی‌نظیر به شهر می‌دهد. خشکی آب و هوای کانبرا باعث شده است که، در مقایسه با دیگر شهرهای بزرگ استرالیا، تابستان‌های این شهر گرم‌تر باشند و زمستان‌هایش سردتر. بنابراین، بهتر است در بهار به این شهر بروید تا بهترین آب و هوایش را تجربه کنید.
کانبرا از آن شهرهایی است که همه‌جور رستوران و کافه‌ای در آن پیدا می‌کنید. منطقه‌ی مرکزی شهر، سیویک، پر است از غذاخوری‌های رنگارنگ و محله‌هایی مثل کینگزتن، مانوکا و گریفیت هم مرکز رستوران‌های سطح بالای شهر هستند. مانوکا، در جنوب شرقیِ کپیتال هیل، محله‌ی دیپلمات‌نشین شهر است و به همین رستوران‌های سطح بالای فرانسوی، اسپانیایی، ترکی، ایتالیایی، لبنانی، ویتنامی و اندونزیاییِ زیادی این‌جا هستند. توی محله‌ی دیکسن، رستوران‌های آسیاییِ متعددی را پیدا می‌کنید و مناطق حومه‌ایِ شهر هم غذاخور‌ی‌ها و کافه‌های دل‌نشین و خوبی دارند. البته یادتان باشد که دوشنبه‌ شب‌ها و یک‌شنبه شب‌ها خیابان‌های کانبرا خلوت می‌شوند و شاید پیدا کردن رستوران‌های باز کمی سخت باشد.
همه‌جای کانبرا، فروشگاه‌ی رنگارنگِ لباس را می‌بینید، اما اگر می‌خواهید کمی ولخرجی کنید و سراغ بوتیک‌های سطح بالا بروید، به مرکز خریدِ مانوکا سری بزنید. در مرکز خرید دیکسن هم انواع کالاهای آسیایی و مواد غذاییِ سرتاسر جهان را پیدا می‌کنید. برای سوغاتی، می‌توانید انواع صنایع دستی و آثار هنری را از گالری‌ها، سوغات‌فروشی‌های موزه‌ها و بازارهای شهر بخرید. اگر دوست دارید چیزی بخرید که یادگار فرهنگ بومیان استرالیا باشد، پیشنهاد می‌‌کنیم که به دهکده‌ی گلد کریک بروید و از نمایشگاه آثار هنری بومیان خرید کنید.
فرودگاه بین‌المللیِ کانبرا در پیالیگو، ۸ کیلومتریِ جنوب شرقی شهر، قرار گرفته است. تاکسی‌ها با کرایه‌ی دور و بر ۲۵ دلار شما را بین فرودگاه و شهر جابه‌جا می‌کنند و اتوبوس‌های فرودگاهی هم ۱۱ بار در هر روز کاری از سکوی شماره‌ی ۶ پایانه‌ی اتوبوس سیویک به سمت فرودگاه حرکت می‌کنند. مسیر این اتوبوس‌ها ۲۰ دقیقه طول می‌کشد و کرایه‌ی آن‌ها هم ۷ دلار است.
پایانه‌ی اتوبوس‌های بین‌شهری کانبرا در مرکز جالیمانت (سیویک، خیابان نورت‌بورن) قرار گرفته است و امکاناتی مثل دوش، کمدهایی برای امانت گذاشتن بار، اینترنت عمومی، خط تلفت رایگان به مرکز اطلاعات گردشگران و چند اقامتگاه‌ِ ارزان‌قیمت دارد. بزرگراه هیوم، که دو شهر سیدنی و ملبورن را به هم وصل می‌کند، از ۵۰ کیلومتریِ شمال کانبرا می‌گذرد. بزرگراه فدرال در حوالی گولبرن و بزرگراه بارتن هم در حوالیِ یاس با این بزرگراه تقاطع دارند. در جنوب هم، بزرگراه مُنارو کانبرا را به کوما وصل می‌کند. خطوط اتوبوس‌رانی شهر کانبرا در طول خیابان‌های آلینگا، ایست رو و مُرت به هم می‌رسند.
کانبرا جاذبه‌ها و سرگرمی‌های متنوعی برای کودکان دارد و بچه‌ها می‌توانند در فضاهای سبز شهری هم حسابی بازی کنند. اگر گذارتان به مرکز بازدیدکنندگان کانبرا افتاد بد نیست که بروشور فعالیت‌ها و دیدنی‌های مناسب کودکان را از این مرکز بگیرید. می‌توانید بچه‌ها را به باغ گیاه‌شناسی ملی استرالیا ببرید تا هوای تازه بخورند و با گونه‌های گیاهیِ این کشور آشنا شوند، به پارک و باغ وحش ملی بروید یا به مرکز خزندگان استرالیا، موزه‌ی ملی دایناسورها، مرکز ملی علم و فن‌آوری کوِستاکان و چرخ و فلکِ منطقه‌ی سیویک سری بزنید.

چند توصیه:
۱. در کتابخانه‌های عمومی، مرکز کانبرا، پایانه‌ی اتوبوس‌های بین‌شهری در مرکز جالیمانت و بعضی مسافرخانه‌ها به اینترنت دسترسی خواهید داشت. همچنین می‌توانید سری به کافی‌نت‌های متعدد شهر بزنید.
۲. قیمت بلیت تک‌سفره‌ی اتوبوس برای بزرگسال/کودک ١.٥/٣ دلار است، اما اگر می‌خواهید با اتوبوس در کانبرا رفت و آمد کنید، به‌صرفه‌تر است که بلیت روزانه (۶/۶ دلار) بخرید. این بلیت‌ها را می‌توانید از نمایندگی‌های شرکت اکشن در مراکز توریستی یا روزنامه‌فروشی‌ها یا از خود رانند‌ه‌ها تهیه کنید.
۳. مسیرهای اتوبوس‌های خطوط ۳۴، ۸۰، ۳۳ و ۴۰ را مخصوص توریست‌ها طراحی کرده‌اند و با این اتوبوس‌ها به بیشتر دیدنی‌های شهر دسترسی خواهید داشت. برای رزرو تاکسی هم می‌توانید با کانبرا کَبز (تلفن: ۱۳۲۲۲۷) تماس بگیرید که تاکسی‌های مناسب ویلچر هم دارد.
۴. دقت کنید که در بعضی مراکز، بلیت‌های خانواده شامل حداکثر دو کودک می‌شوند. بنابراین اگر تعداد بچه‌های همراهتان بیشتر است، قبل از خرید درباره‌ی سطح اعتبار بلیت خانواده سؤال کنید.

دیدنی‌های کانبرا:
- دریاچه‌ی برلی گریفین
- موزه‌ی ملی استرالیا
- گالری ملی استرالیا
- بنای یادبود جنگ استرالیا
- باغ گیاه‌‌شناسیِ ملی استرالیا
- ساختمان پارلمان
- آکواریوم و باغ وحش ملی
- موزه و گالری کانبرا
- مرکز خزندگان استرالیا
- موزه‌ی ملی دایناسورها
- مرکز ملی علم و فن‌آوری کوِستاکان


تاریخچه

قبیله‌ی بومی انگوناوال بیش از بیست هزار سال در منطقه‌ای زندگی می‌کرده‌اند که امروز پایتخت استرالیاست. وفورِ فصلی مواد غذایی در این منطقه باعث می‌شد که کوچ‌نشینان مناطق همسایه در بعضی فصل‌های سال این‌جا دور هم جمع شوند و خیلی‌ها می‌گویند که کلمه‌ی «کانبرا» در زبان بومیان به معنای «محل جمع شدن» بوده است.
اولین اروپایی‌ها دور و بر سال ۱۸۲۰ میلادی به کانبرا آمدند و خیلی از بومیانِ منطقه را در دام‌داری‌های بزرگی که برای پرورشِ گوسفند ساختند به کار گرفتند. قبیله‌ی انگوناوال، با وجود سال‌ها زجر و سختی، شیوع بیماری‌های مری، بی‌توجهی‌های دولتی و تغییرات آب و هوایی چشم‌گیر، تا امروز در این منطقه دوام آورده‌اند و در سال‌های اخیر حتی قوی‌تر هم شده‌اند.
وقتی در اوایل قرن بیستم، مستعمره‌های چندگانه‌ی استرالیا با هم متحد شدند و یک کشور را تشکیل دادند، تصمیم گرفتند شهری جدید بسازند تا پایتخت این کشورِ جوان باشد. استرالیایی‌‌ها بعد از چند سال تحقیق و بررسی، بالاخره کانبرا را به عنوان پایتخت خودشان انتخاب کردند و اسم این منطقه را هم «منطقه‌ی پایتخت فدرال» گذاشتند که بعدها به «منطقه‌ی پایتخت استرالیا» تغییر کرد. کانبرا از سال ۱۹۲۷، یعنی زمانی که ساخت و سازش کامل شد، جای ملبورن را گرفت و رسما پایتخت استرالیا شد، اما این شهر پس از پایان جنگ جهانی دوم بود که حسابی رونق گرفت و جمعیتش هم بیشتر و بیشتر شد.
در ژانویه‌ی ۲۰۰۳، حاشیه‌های غربی و جنوبیِ کانبرا گرفتار آتش‌سوزی‌های جنگلی شدند و بخش بزرگی از این مناطق ویران شد، اما مقامات شهری خیلی زود دست به کارِ بازسازیِ شهر شدند و حالا چیز زیادی از آن همه ویرانی به جا نمانده است.


آب و هوای کانبرا اقیانوسیِ نسبتا خشک است. این شهر تابستان‌های گرمی دارد که البته از گرمای لذت‌بخش تا گرمای کلافه‌کننده متغیر است، اما معمولا هوا از ۴۰ درجه‌ی سانتی‌گراد گرم‌تر نمی‌شود. زمستان‌های کانبرا هم نسبتا سرد هستند، هرچند گاهی آفتاب دل‌چسب زمستانه حال و هوایی بی‌نظیر به شهر می‌دهد. گاهی، در صبح‌های زود زمستان، هوای کانبرا مه‌آلود و حسابی سرد می‌شود، با این حال کمتر پیش می‌آید که دمای هوا، حتی در شب‌های زمستانیِ ژوئیه، کمتر از یکی دو درجه زیر صفر باشد. توی خود کانبرا کم برف می‌بارد، اما قله‌های اطراف شهر زمستان‌ها سفیدپوش می‌شوند.
مقدار بارندگی در کانبرا نسبتا کم است، اما این بارش به شکلی تقریبا یکسان بین ماه‌های سال توزیع شده است. بعضی وقت‌ها، بین اکتبر تا آوریل، طوفان‌هایی هم در این شهر اتفاق می‌افتند، با این حال، وزش بادهای شدید خیلی در این شهر متداول نیست.
خشکی آب و هوای کانبرا باعث شده است که، در مقایسه با دیگر شهرهای بزرگ استرالیا، تابستان‌های این شهر گرم‌تر باشند و زمستان‌هایش سردتر. بنابراین، بهتر است در بهار به این شهر سفر کنید تا بهترین آب و هوایش را تجربه کنید.


مهم‌ترین ساختمان‌ها، موزه‌ها و گالری‌های کانبرا دورتادور دریاچه‌ی برلی گریفین قرار گرفته‌اند و بیشتر این دیدنی‌ها را هم طوری طراحی کرده‌اند که معلولان حرکتی برای بازدید از آن‌ها مشکلی نداشته باشند. برای دسترسی به بسیاری از این دیدنی‌ها هم می‌توانید از اتوبوس‌های خط ۳۴ استفاده کنید.

دریاچه‌ی برلی گریفین
این دریاچه‌ی مصنوعی اسمش را از معمارِ شهر کانبرا گرفته‌ است و آب آن را هم با ساختن سدی روی رود مالنگلو تأمین کرده‌اند. بسیاری از دیدنی‌های کانبرا، مثل فواره‌ی ۱۴۷ متریِ یادبود کاپیتان کوک، را در ساحل ۳۵ کیلومتریِ این دریاچه پیدا می‌کنید. البته یادتان باشد که این فواره در بعضی ساعت‌های روز کار می‌کند. نمایشگاه پایتخت ملی هم کنار همین دریاچه است و تاریخ شهر را روایت می‌کند.
نشانی اینترنتی: www.nationalcapital.gov.au

موزه‌ی ملی استرالیا
این موزه تاریخ استرالیا را با استفاده از شیوه‌هایی خلاقانه مثل بحث و جدل و طنز و شوخی روایت می‌کند و تصویری جالب از هویت ملیِ استرالیایی‌ها ارائه می‌دهد. کارکنان موزه شما را در بازدید از بخش‌های مختلف آن راهنمایی می‌کنند و اگر بخواهید می‌توانید از تورهای یک ساعته هم استفاده کنید (هزینه برای بزرگسال/کودک/خانواده: ٧.٥/٥/٢٠ دلار). این موزه‌ی کم‌نظیر ممکن است کمی گیجتان کند و پیشنهاد ما این است که نمایشِ معرفیِ «C» را از دست ندهید. یادتان باشد که اتوبوس‌های خط ۳۴ به این موزه می‌رسد و در آخر هفته‌ها و تعطیلات رسمی اتوبوس‌های رایگانی از سکوی ۷ ایستگاه اتوبوسِ سیویک از ساعت ١٠:٣٠ صبح مسافران را به این موزه می‌آورند.
نشانی اینترنتی: www.nma.gov.au

گالری ملی استرالیا
گالری ملی استرالیا مجموعه‌ای دیدنی از حدود صدهزار اثر هنری را در خود جای داده است که شامل چهار دسته‌ی آثار بومیان و جزیره‌نشینانِ تنگه‌ی تورز، آثار استرالیایی، آثار آسیایی و آثار بین‌المللی می‌شوند. گالریِ هنرِ شبه‌قاره‌ی هند یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های هنریِ مرتبط با هند در جهان است و گنجینه‌ی آثار استرالیاییِ این موزه هم از هنر بومیان تا آثار هنرمندان معاصر را در بر می‌گیرد. این موزه‌ گالری‌های متعددی دارد که معمولا برای ورود به آن‌ها باید بلیت بخرید.
نشانی اینترنتی: www.nga.gov.au

بنای یادبود جنگ استرالیا
بنای عظیم یادبود جنگ در نقطه‌ای مشرف به جاده‌ی آنزاک پِرِید و دریاچه‌ی برلی گریفین قرار گرفته و یکی از بهترین موزه‌های استرالیاست. این‌جا مجموعه‌ی بزرگی از عکس‌ها و فیلم‌ها و بقایایی را می‌بینید که رویدادهای مهم، تسلیحات رایج و هزینه‌ی انسانی جنگ را روایت می‌کنند. از ساعت ۱۰ صبح به بعد، هر ساعت یک نمایش صدا و تور در تالار آنزاکِ مجموعه برگزار می‌شود که دیدنش خالی از لطف نیست.
نشانی اینترنتی: www.awm.gov.au

باغ گیاه‌‌شناسیِ ملی استرالیا
این باغ بزرگ ۹۰ هکتاری در کوه‌پایه‌های بلک مانتینز قرار گرفته است و گونه‌های متنوع گیاهیِ استرالیا را در آن خواهید دید. اگر برای بازدید از موزه از پیاده‌راه یک کیلومتریِ ابُریجینال پلَنت یوز استفاده کنید، می‌توانید در ۴۵ دقیقه زیباترین بخش‌های باغ، از جمله جنگل بارانیِ گالی، را ببینید.
نشانی اینترنتی: www.anbg.gov.au/gardens

ساختمان پارلمان
این ساختمان مجلل و نمادین را در سال ۱۹۸۸ و با هزینه‌ی ۱/۱ میلیارد دلار در کپیتال هیل ساخته‌اند. روی بام این ساختمان هم یک باغ بزرگ ۲۳ هکتاری هست که چشم‌انداز ۳۶۰ درجه‌ی شهر را می‌توانید از آن‌جا تماشا کنید.
نشانی اینترنتی: www.aph.gov.au

آکواریوم و باغ وحش ملی
آکواریوم و باغ وحش ملی درست پشت سد اسکریوِنِر قرار گرفته است و حتما باید چند ساعتی را در این مجموعه بگذرانید. این‌جا جانورهای مختلفی را خواهید دید، از میمون‌های کاپوچین گرفته تا کوسه و گربه‌سان‌های بومی استرالیا.
نشانی اینترنتی: www.nationalzoo.com.au

موزه و گالری کانبرا
این موزه‌ی زیبا به تاریخ اجتماعی و هنرهای بصریِ کانبرا اختصاص دارد. نمایشگاه دائمیِ «بازنماییِ کانبرا» در این موزه روایتی بی‌نظیر از تاریخ این شهر را ارائه می‌دهد و آثار هنری مناطق مختلف جهان، از فلسطین باستان تا کره، را در آن خواهید دید.


همه‌جای کانبرا، فروشگاه‌ی رنگارنگِ لباس را می‌بینید، اما اگر می‌خواهید کمی ولخرجی کنید و سراغ بوتیک‌های سطح بالا بروید، به مرکز خریدِ مانوکا سری بزنید. در مرکز خرید دیکسن هم انواع کالاهای آسیایی و مواد غذاییِ سرتاسر جهان را پیدا می‌کنید. برای سوغاتی، می‌توانید انواع صنایع دستی و آثار هنری را از گالری‌ها، سوغات‌فروشی‌های موزه‌ها و بازارهای شهر بخرید. اگر دوست دارید چیزی بخرید که یادگار فرهنگ بومیان استرالیا باشد، پیشنهاد می‌‌کنیم که به دهکده‌ی گلد کریک بروید و از نمایشگاه آثار هنری بومیان خرید کنید.

کانبرا سنتر
این‌جا بزرگ‌ترین مرکز خرید شهر است و بسیاری از بوتیک‌های لباس، فروشگاه‌های مواد غذایی، جواهرفروشی‌ها و فروشگاه‌های زنجیره‌ای را در آن پیدا می‌کنید. اگر می‌خواهید ویلچر یا کالسکه‌ی بچه کرایه کنید، از کارکنان میز اطلاعات طبقه‌ی همکف راهنمایی بخواهید.

بازار اُلد باس دیپات
این بازار هفتگیِ سرپوشیده‌ی پر طرف‌دار جای مناسبی برای خرید صنایع دستی و خوراک‌های محلی است.


ژانویه
جشنواره‌ی اتومبیل سامرناتز
این جشنواره‌ی ۳ روزه را هر ژانویه در اگزیبیشن پارک برگزار می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.summernats.com.au

استرالیا دِی لایْوْ
هر سال، روز ۲۵ ژانویه، کنسرت زنده‌ای در محوطه‌ی چمن پارلمان فدرال برگزار می‌شود که برترین‌های موسیقیِ استرالیا در آن شرکت می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.australiaday.org.au

فوریه
جشنواره‌ی ملی چندفرهنگی
این جشنواره ۱۰ روز طول می‌کشد.
نشانی اینترنتی: www.multiculturalfestival.com.au

مارس و آوریل
سلبرِیت کانبرا
جشن تولد مجلل شهر که با جشنواره‌های یک روزه‌ی غذایی و هنری همراه است.
نشانی اینترنتی: www.canberra100.com.au

روز آنزاک
کانبرایی‌ها هم مثل همه‌ی استرالیایی‌ها هر سال روز آنزاک را در ۲۵ آوریل جشن می‌گیرند. در این روز، در بنای یادبود جنگ، مراسم صبحگاه و رژه برگزار می‌کنند.

سپتامبر تا نوامبر
جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم کانبرا
این جشنواره‌ی ۱۰ روزه را هر سال در اکتبر یا نوامبر برگزار می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.canberrafilmfestival.com.au

اسکات
بزرگ‌ترین مسابقه‌ی دوچرخه‌سواری کوهستان در نیم‌کره‌ی جنوبی که در اوایل تا اواسط اکتبر برگزار می‌شود و دو روز هم طول می‌کشد.

سر و کله‌ی اولین انسان‌ها بین ۴۸ هزار تا ۴۲ هزار سال پیش در قاره‌ی استرالیا پیدا شد. این ساکنانِ نخستین شاید اجداد بومیانِ استرالیای امروز باشند. بیشترِ این بومیان، تا وقتی که در اواخر قرن هجدهم پای اروپایی‌ها به سرزمینشان باز شد، شکارچی‌ گردآورنده بودند و فرهنگ شفاهیِ پیچیده و ارزش‌های معنوی‌ای داشتند که اساسشان حرمت گذاشتن به زمین و باور داشتن به «روزگارِ رؤیا» بود.
اوایل قرن هفدهم میلادی بود که اولین دریانوردان هلندی به استرالیا رسیدند. هلندی‌ها نقشه‌ی خط ساحلی غربی و شمالی استرالیا را تهیه کردند و اسم این جزیره را هم «هلند نو» گذاشتند، بی این که ساکنش شوند. اما در اواسط قرن هجدهم، وقتی جیمز کوکِ بریتانیایی به ساحل شرقی استرالیا رسید، اسم نیو ساوت ولز را روی منطقه گذاشت و آن را جزو سرزمین‌های بریتانیای کبیر نامید. وقتی در سال ۱۷۸۰، بریتانیا مستعمره‌های آمریکاییش را از دست داد، ناوگانی از کشتی‌هایش را به نیو ساوت ولز فرستاد تا مستعمره‌ی جدیدی برای خودش دست و پا کند. این‌طور بود که در ۲۶ ژانویه‌ی ۱۷۸۸ پرچم بریتانیا را در استرالیا نصب کردند و استرالیا رسما جزو پادشاهیِ بریتانیا شد. از آن به بعد، استرالیایی‌ها ۲۶ ژانویه را به عنوان روز استرالیا جشن می‌گیرند.
وقتی بریتانیایی‌ها در استرالیا جا افتادند، شروع کردند به ساختنِ شهرهای جدیدی مثل سیدنی، سر و سامان دادن به کشاورزی، صنعت و بازرگانی و همچنین کشف سرزمین‌های استرالیا و مسکونی کردنشان. گذشته از کسانی که خودخواسته به استرالیا مهاجرت می‌کردند، تا اواسط قرن نوزدهم، بریتانیایی‌ها کسانی را هم که در دادگاه‌های انگلستان محکوم می‌شدند با کشتی به استرالیا می‌کوچاندند و بسیاری از استرالیایی‌های سفیدپوست امروزی نوادگان همین محکومانِ بخت‌برگشته‌ هستند.
تخمین می‌زنند که جمعیت بومی استرالیا، هنگام آغاز سکونت اروپایی‌ها در این قاره، حدود ۷۵۰ هزار تا یک میلیون نفر بود، اما این جمعیت در ۱۵۰ سال بعد، بیشتر به دلیل شیوع بیماری‌های مسری، کمتر و کمتر شد. بومیان استرالیا قربانی سیاست‌های نژادپرستانه‌ی سفیدپوست‌ها هم بودند و خیلی‌ از آن‌ها خانواده‌ها و قبیله‌هایشان را از دست دادند. تازه در سال ۱۹۹۲ بود که بعضی از بومیان باقی‌مانده، با رأی دادگاه عالی، توانستند زمین‌های آبا و اجدادیشان را پس بگیرند.
بین سال‌های ۱۸۵۵ تا ۱۸۹۰، هر یک از شش مستعمره‌ی اصلیِ بریتانیا در استرالیا توانستند دولت خودمختاری تشکیل دهند که بیشتر امورشان را اداره می‌کرد، هرچند هنوز هم بخشی از امپراتوری بریتانیا بودند. این مستعمره‌ها در اوایل قرن بیستم به همدیگر پیوستند و «کشورِ مشترک‌المنافع استرالیا» را تشکیل دادند که همچنان تحت قیمومیتِ بریتانیا بود. استرالیایی‌ها بعد از اتحادشان ملبورن را به عنوان پایتخت موقت انتخاب کردند و وقتی در سال ۱۹۲۷ ساختِ شهر کانبرا به پایان رسید، پایتخت استرالیا را به این شهر انتقال دادند. استرالیا در جنگ جهانی اول ارتش مشترک استرالیا و نیوزیلند (آنزاک) را تشکیل داد و در کنار بریتانیا جنگید.
در فاصله‌ی بین دو جنگ جهانی، بریتانیا استقلال بیشتر و بیشتری به استرالیا داد و کم‌کم استرالیا، هرچند هنوز تحت قیمومیتِ بریتانیا بود و فرماندار کل آن را ملکه منصوب می‌کرد، اما اختیارات یک کشور مستقل را پیدا کرد. بعد از جنگ جهانی دوم، استرالیا سیاست تشویق اروپایی‌ها به مهاجرت به این کشور را دنبال کرد و از دهه‌ی ۱۹۷۰ هم پای مهاجرانی از آسیا و دیگر مناطق جهان به این کشور باز شد. این مهاجرت‌ها ترکیب جمعیتی و فرهنگ استرالیا را تغییر دادند و به همین خاطر است که حالا استرالیا یکی از متنوع‌ترین فرهنگ‌ها را در جهان دارد.
استرالیای امروز کشوری ثروتمند و مبتنی بر اقتصاد بازار است و از نظر شاخص توسعه‌ی انسانی هم رتبه‌ی دوم را در جهان دارد. در دهه‌ی گذشته، نرخ تورم سالانه‌ی این کشور بین ۲ تا ۳ درصد بوده است و بخش خدمات، شامل گردشگری، آموزش و خدمات مالی، منشأ حدود ۷۰ درصد تولید ناخالص داخلی این کشور است.


استرالیا کشوری خیلی بزرگی است و به همین دلیل آب و هوای متنوعی دارد. با این حال، بیشترِ استرالیا را مناطق بیابانی یا نیمه‌خشک تشکیل داده‌اند. در واقع، فقط بخش‌های جنوب شرقی و جنوب غربی استرالیا آب و هوایی ملایم و خاکی حاصل‌خیز دارند. آب و هوای بخش شمالیِ کشور گرم‌سیری است و این بخش شامل چند اقلیمِ جنگلیِ بارانیِ استوایی، علف‌زاری و بیابانی می‌شود.
کمربندِ گرم و پر فشارِ نیمه‌گرم‌سیری هم که با تغییر فصل از شمال به جنوب حرکت می‌کند، باعث می‌شود که الگوهای بارندگی در این کشور کاملا فصلی باشند. از آن‌جا که اقیانوس جنوبی میان استرالیا و مناطق قطبی فاصله‌ انداخته است، این کشور چندان تحت تأثیر آب و هوای قطبی، که زمستان‌های نیم‌کره‌ی شمالی را سرد می‌کنند، قرار نمی‌گیرد. همچنین، بر خلاف نیم‌کره‌ی شمالی، تفاوت دمای زمستانی و تابستانیِ هر منطقه در استرالیا چندان چشم‌گیر نیست، هرچند تفاوت دمای مناطق مختلف گاهی به ۵۰ درجه‌ی سانتی‌گراد هم می‌رسد.
استرالیا کم‌بارش‌ترین قاره‌ی جهان است و چهار پنجمِ مساحت این کشور را مناطقی با کمتر از ۶۰۰ میلی‌متر بارندگی سالانه تشکیل می‌دهند. به طور کلی، میانگین بارش سالانه در استرالیا ۴۱۹ میلی‌متر است و زمستان‌ها هم پر باران‌تر از تابستان‌ها هستند.
دمای هوای روزهای تابستانیِ استرالیا بین ۳۲ تا ۴۰ درجه‌ی سانتی‌گراد و دمای هوای روزهای زمستانی هم بین ۱۸ تا ۲۳ درجه‌ی سانتی‌گراد است. بخش‌های جنوبی استرالیا زمستان‌های نسبتا سردتری دارند و آب و هوای مناطق ساحلیشان هم در طول سال ملایم‌تر است. در عوض، مناطق گرم‌سیری شمال استرالیا، به دلیل وجود بادهای موسمی، تابستان‌های گرم و مرطوبی دارند و بین ماه‌های اکتبر تا آوریل هم معمولا رگبارها و طوفان‌های زیادی را از سر می‌گذرانند. در سواحل شرقیِ استرالیا گاهی برف هم می‌بارد و بعضی از این مناطق حتی پیست‌های اسکی دارند.
در مجموع، بیشترِ روزهای استرالیا آفتابی هستند و هوای این کشور از شمال به جنوب معتدل‌تر می‌شود. یادتان باشد که استرالیا در نیم‌کره‌ی جنوبی است و زمان زمستان‌ها و تابستان‌هایش درست برعکس زمستان‌ها و تابستان‌های ماست. زمستان استرالیا بین ماه‌های ژوئن تا اوت خودش را نشان می‌دهد و ماه‌های دسامبر تا فوریه هم ماه‌های تابستانیِ این کشور هستند. آب و هوای نسبتا معتدل و قابل پیش‌بینی استرالیا باعث می‌شود که همه‌ی فصل‌ها برای سفر به این کشور مناسب باشند، با این حال، بیشتر گردشگران پاییز و بهار را برای سفر به استرالیا انتخاب می‌کنند.


خرج و مخارج
با معیارهای اروپای غربی و آمریکایی، سفر به استرالیا چندان گران تمام نمی‌شود، اما ارزان هم نیست؛ مخصوصا اگر درآمدتان با معیارهای اروپای غربی و آمریکا سازگار نباشد. بیشترین هزینه‌های سفر به این کشور به اقامت و حمل و نقل مربوط می‌شوند. اگر مسافری معمولی باشید که برای خودتان ماشین کرایه می‌کنید، توی هتل‌ می‌مانید و بیرون غذا می‌خورید، برای هر نفر باید روزی ۱۱۰ تا ۱۶۰ دلار در نظر بگیرید که البته در شهرها ممکن است بیشتر هم بشود. با توجه به گران بودن بنزین، سعی کنید ماشینی کم‌مصرف کرایه کنید تا ناچار نباشید هزینه‌ی زیادی بابت بنزین بپردازید.
اگر می‌خواهید ارزان‌تر سفر کنید، می‌توانید در کمپ‌ها یا مهمان‌خانه‌ها اقامت کنید، خودتان غذا بپزید، سراغ سرگرمی‌ها و دیدنی‌های گران نروید و برای رفت و آمد هم از وسایل نقلیه‌ی عمومی استفاده کنید. این‌طوری می‌توانید مخارجتان را در حد روزی ۷۰ تا ۸۰ دلار نگه دارید. البته اگر می‌خواهید واقعا از سفر لذت ببرید، بهتر است برای هر روز سفر دور و بر ۱۰۰ دلار در نظر بگیرید.
همه‌ی کالاها و خدمات در استرالیا مشمول ۱۰ درصد مالیات می‌شوند، البته چیزهایی مثل مواد غذایی اساسی (شیر، نان، میوه، سبزیجات و مانند این‌ها) از این مالیات معاف هستند. قانون می‌گوید که این مالیات باید در قیمتِ روی هر کالا محاسبه شود، بنابراین همه‌ی برچسب‌های قیمت شامل این ۱۰ درصد مالیات می‌شوند و هنگام خرید لازم نیست که پولی جز قیمت درج‌شده روی کالاها بپردازید.
اگر کمتر از ۳۰ روز مانده به خروج از استرالیا کالای نو یا دست دومی بخرید که قیمتش حداقل ۳۰۰ دلار باشد، مشمول قانونِ بازپرداختِ مالیات می‌شوید و می‌توانید مالیاتی را که هنگام خرید کالا پرداخته‌اید، پس بگیرید. البته این قانون شامل همه‌ی کالاها نمی‌شود و برای این که بتوانید از معافیت مالیاتیش استفاده کنید، باید خریدتان شرایط ویژه‌ای داشته باشد. برای اطلاع از این شرایط می‌توانید به وب‌سایت گمرک استرالیا (www.customs.gov.au) مراجعه کنید.


ژانویه و فوریه
بیگ دی اوت
این تور بزرگ موسیقی را در شهرهای سیدنی، ملبورن، آدلاید، پِرت و گلد کوست برگزار می‌کنند و خیلی از هنرمندان سرشناس بین‌المللی در آن شرکت دارند.
نشانی اینترنتی: www.bigdayout.com

روز استرالیا
استرالیایی‌ها هر سال ۲۶ ژانویه را به عنوان روز استرالیا جشن می‌گیرند؛ روزی که اولین ناوگان دریایی بریتانیا به این کشور رسید.

جشنواره‌ی ترُپ‌فِست
بزرگ‌ترین جشنواره‌ی فیلم‌های کوتاه جهان که در سیدنی برگزارش می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.tropfest.com.au

مارس و آوریل
ده روز در جزیره
دوسالانه‌ی فرهنگی تاسمانی که در سال‌های فرد در شهرهای مختلف این ایالت برگزار می‌شود.
نشانی اینترنتی: www.tendaysontheisland.org

وُمادلاید
جشنواره‌ی ۳ روزه‌ی موسیقی و هنر جهان در آدلاید که خیلی‌ها را از سراسر استرالیا به این شهر می‌کشاند.
نشانی اینترنتی: www.womadelaide.com.au

روز آنزاک
روز آنزاک، ۲۵ آوریل، یکی از تعطیلات رسمی استرالیاست و استرالیایی‌ها در این روز به ارتش مشترک استرالیا و نیوزیلند (آنزاک) ادای احترام می‌کنند. توی این روز، همه‌ی شهرهای کشور برنامه‌های صبح‌گاه و رژه‌ی نظامی دارند.

مه
روز عذرخواهی (ساری دِی)
روز ۲۶ مه ۱۹۹۷، دولت استرالیا با انتشار گزارشی رسمی، فرایند عذرخواهی از بومیان استرالیایی قربانی تبعیض را آغاز کرد. از آن به بعد، استرالیایی‌ها هر سال در این تاریخ مراسمی برای بزرگداشت و عذرخواهی از بومیان در سراسر کشور برگزار می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.journeyofhealing.com

ژوئیه
هفته‌ی نایدُک
از سال ۱۹۵۷ به بعد، قبیله‌های استرالیایی سراسر کشور با جشنواره‌های خیابانی و مراسم نمایشی سالیانه سعی می‌کنند فرهنگ بومیان و جزیره‌نشینان استرالیایی را زنده نگه دارند.
نشانی اینترنتی: www.naidoc.org.au

نوامبر
جام ملبورن
مهم‌ترین مسابقه‌ی سوارکاری استرالیا هر سال در اولین سه‌شنبه‌ی نوامبر در ملبورن برگزار می‌شود و خیلی از شهرهای کوچک و بزرگ دیگر هم تاریخ مسابقه‌های سوارکاریشان را به همین روز می‌اندازند.

دسامبر
مسابقه‌ی قایق‌رانی از سیدنی تا هوبارت
هر سال هزاران قایق در این مسابقه شرکت می‌کنند و دیدن منظره‌ی دریایِ پر از قایق‌های کوچک و بزرگ خالی از لطف نیست.
نشانی اینترنتی: www.rolexsydneyhobart.com



تعطیلات رسمی
تعطیلات رسمی استرالیا شامل تعطیلات سراسری و تعطیلات ویژه‌ی ایالت‌ها می‌شوند. هنگام برنامه‌ریزی سفر به استرالیا یادتان باشد که تعطیلات تابستانیِ سراسریِ مدرسه‌های استرالیا از اواسط دسامبر تا اواخر ژانویه طول می‌کشد و بنابراین رزرو هتل و بلیت در این دوره کمی سخت‌تر است.

تعطیلات سراسری
- روز سال نو: اول ژانویه
- روز استرالیا: ۲۶ ژانویه
- تعطیلات عید پاک (شامل جمعه‌ی نیک و دوشنبه‌ی عید پاک): مارس/آوریل
- روز آنزاک: ۲۵ آوریل
- روز تولد ملکه به جز استرالیای غربی: دومین دوشنبه‌ی ژوئن/ در استرالیای غربی: آخرین دوشنبه‌ی سپتامبر
- روز کریسمس: ۲۵ دسامبر
- روز باکسینگ: ۲۶ دسامبر

تعطیلات منطقه‌ی پایتخت استرالیا
- روز کانبرا: دومین دوشنبه‌ی مارس
- بانک هالیدی: اولین دوشنبه‌ی اوت
- روز کارگر: اولین دوشنبه‌ی اکتبر

تعطیلات نیو ساوت ولز
- بانک هالیدی: اولین دوشنبه‌ی اوت
- روز کارگر: اولین دوشنبه‌ی اکتبر

منطقه‌ی شمالی
- روز مه: اولین دوشنبه‌ی مه
- روز نمایش (شو دِی): آلیس اسپرینگ: اولین جمعه‌ی ژوئیه، تِنَنت کریک: دومین جمعه‌ی ژوئیه، کاترین: سومین جمعه‌ی ژوئیه، داروین: چهارمین جمعه‌ی ژوئیه
- روز پیک‌نیک: اولین دوشنبه‌ی اوت

کوینزلند
- روز کارگر: اولین دوشنبه‌ی مه
- روز نمایش آر‌اِن‌اِی (بریزبن): اوت

استرالیای جنوبی
- روز جام آدلاید: سومین دوشنبه‌ی مه
- روز کارگر: اولین دوشنبه‌ی اکتبر
- روز اعلامیه: آخرین سه‌شنبه‌ی دسامبر

تاسمانی
- روز راگاتا: ۱۴ فوریه
- روز جام لانکستن: فوریه
- روز هشت ساعته: اولین دوشنبه‌ی مارس
- روز نمایش کینگ آیلند: مارس
- روز نمایش لانکستن: اکتبر
- روز نمایش هوبارت: اکتبر
- روز بازآفرینی (فقط در تاسمانی شمالی): اولین دوشنبه‌ی نوامبر

ویکتوریا
- روز کارگر: دومین دوشنبه‌ی مارس
- روز جام ملبورن: اولین سه‌شنبه‌ی نوامبر

استرالیای غربی
- روز کارگر: اولین دوشنبه‌ی مارس
- روز بنیان‌گذاری: اولین دوشنبه‌ی ژوئن


پخت و پز استرالیایی‌ها هم از آثار چندفرهنگی بودن کشورشان بی‌نصیب نمانده است و به خودیِ خود یک جاذبه‌ی گردشگری است. در شصت سال گذشته، مهاجران اروپایی، آسیایی، خاورمیانه‌ای و آفریقایی به استرالیا آمده‌اند و غذاهای بومی خودشان را هم به این‌جا آورده‌اند. البته هنر استرالیایی‌ها این بوده که همه‌ی این سبک‌های آشپزی را با هم ترکیب کرده‌اند و سبکی را ساخته‌اند که به سبک استرالیاییِ مدرن، یا به قول خودشان ماد اُز، معروف است.
غذاهای دریایی نقطه‌ی اوجِ سبک پخت و پز استرالیایی هستند. خیلی از این غذاها را با ماهی‌ها و آب‌زیانِ بومی استرالیا درست می‌کنند و به همین خاطر نظیرشان را هیچ جای دیگر از دنیا پیدا نمی‌کنید. وسعت و تنوع اقلیمی استرالیا هم باعث شده که محصولات کشاورزی و دامیِ بسیار متنوعی داشته باشد و این تنوع توی آشپزخانه‌های استرالیایی‌ها هم پیداست. خیلی از شهرهای استرالیا پنیرهای معروف و مخصوص خودشان را دارند که امتحان کردنشان خالی از لطف نیست. مثلا بد نیست که سراغ پنیرِ بزِ شهرهای جیمپی، کیترِن و کِروِلا، پنیر چدارِ پییِنگانا و هانتر وَلی و پنیرِ گوسفندیِ هایلند فارم بروید. هر نوع گوشت، سبزیجات یا لبنیاتی را هم که بخواهید در سوپرمارکت‌ها یا بازارهای میوه و تره‌بارِ شهرهای استرالیا پیدا می‌کنید.
صبحانه‌ی بیشتر استرالیایی‌ها ترکیبی از برشتوک، تُست و میوه است و آخر هفته‌ها تخم‌مرغ یا ژامبون هم به این ترکیب اضافه می‌شود. استرالیایی‌ها انواع سالادها، ساندویچ‌ها و سوشی‌ها را برای ناهار مصرف می‌کنند و شام هم وعده‌ی غذایی اصلیِ آن‌هاست که تنوع بسیار زیادی دارد. تقریبا توی حیاط همه‌ی خانه‌های استرالیایی بساط باربکیو به راه است و شب‌های تابستان، بوی انواع کباب‌های خوشمزه خیابان‌های مسکونی را پر می‌کند. البته اگر آب و هوا خوب باشد، در تمام سال، استرالیایی‌ها آخر هفته سراغ باربکیو می‌روند و انواع برگر، سوسیس، مرغ، ماهی، سبزیجات و گوشت را کبابی می‌کنند.
قهوه نوشیدنی محبوب استرالیایی‌هاست و هر جا که بروید انواع مختلف قهوه دم دستتان هستند. بیشتر کافه‌ها دستگاه اسپرسو دارند و مخصوصا توی ملبورن از تنوع قهوه‌های توی بازار حیرت‌زده می‌شوید. کافه‌های استرالیا همیشه شلوغ و پر مشتری هستند و قهوه‌های خوبی هم دارند.

خیلی‌ها، تا همین چند سال پیش، سومین شهر بزرگ استرالیا را شهری معمولی و نه‌چندان مهم می‌دانستند که فقط نمایی از کلان‌شهرهای مدرنی مثل سیدنی و ملبورن را در آن می‌بینید. اما در چند سال گذشته بریزبن تکانی به خود داده است و حالا یکی از بهترین و محبوب‌ترین گزینه‌های استرالیایی‌ها برای زندگی است. می‌گویند هر هفته حدود هزار نفر از شهرهای مختلف این کشور همه‌ی زندگیشان را برمی‌دارند و به بریزبن می‌آیند تا یک زندگی تازه را شروع کنند.
البته خود بریزبنی‌ها همیشه به شهرشان ایمان داشته‌اند و مسافرها هم با یک گردش کوچک توی شهر متوجه دلیل این دل‌بستگی می‌شوند. درست است که بریزبن کم‌کم دارد به یک کلا‌ن‌شهر بین‌المللی تمام‌عیار، با گالری‌های هنریِ درجه‌ی یک و سبک زندگیِ امروزی، تبدیل می‌شود، اما هنوز هم حال و هوای خوشایند و دل‌نشینِ شهرستان‌های کوچک و خودمانی را حفظ کرده است. تردیدی نیست که آب و هوای رخوتناکِ نیمه‌گرمسیری، عبور رود پر پیچ و خم بریزبن از میان شهر و جامعه‌ی غنی فرهنگی و هنریِ محله‌های مختلف بریزبن را برای گردشگران جذاب می‌کند، اما بیشتر آن‌هایی که گذارشان به این‌جا می‌افتد به خاطر فضای صمیمی و غذاهای خوشمزه‌ی استرالیایی مدرن بعضی از رستوران‌هایش عاشق بریزبن می‌شوند.
مرکز شهر بریزبن یا منطقه‌ی تجاری مرکزی درست در خم رود بریزبن قرار گرفته است. پیاده‌راه بازار خیابان کوین قلب فعالیت‌های روزانه‌ی شهر است؛ خیابانی که به ساختمان سابق خزانه‌داری و پل ویکتوریا به ساوت بَنک می‌رسد. اگر از پل ویکتوریا بگذرید، به بریزبن جنوبی و ساوت بَنک پارک‌لندز می‌رسید و اگر باز هم راهتان را به طرف جنوب ادامه دهید، محله‌ی وِست اِند را خواهید دید. خیابان آن از شمال شرقی منطقه‌ی تجاری مرکزی به طرف محله‌ی امروزیِ فُرتیتود وَلی می‌رود و پل استوری هم فُرتیتود ولی را به کانگورو پوینت وصل می‌کند.
بیشتر دیدنی‌های تاریخی بریزبن را دور و بر منطقه‌ی تجاری مرکزی و ساوت بَنک پیدا می‌کنید. برجِ تالار شهر بریزبن بزرگ‌ترین ساعت‌های استرالیا را دارد و هرچند این برج دیگر بلندترین ساختمان بریزبن نیست می‌شود از تراس برج منظره‌ی همه‌ی شهر را تماشا کنید. این‌جا می‌توانید بعضی از جنجالی‌ترین آثار هنری معاصر را توی موزه‌ی هنری کیویوتی در محوطه‌ی دانشگاه فناوری کوینزلند ببینید و گشت زدن توی باغ گیاه‌شناسی شهر هم شما را با پوشش گیاهی بومی منطقه آشنا می‌کند. بد نیست اگر چند ساعت از وقتتان را توی مرکز فرهنگی کوینزلند و موزه‌های دیدنی آن بگذرانید و بعد هم سری به موزه‌ی دریانوردی بزنید؛ جایی که می‌توانید ماکت‌های کشتی‌های مختلف را ببینید و از سرگذشت صنعت دریانوردی کوینزلند باخبر شوید.
منطقه‌ی کوهستانی حفاظت‌شده‌ی مونت کوت‌‌تا در حدود ۷ کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر قرار گرفته است و خیلی‌ها برای پیک‌نیک یا پیاده‌روی به این منطقه می‌روند و پارک جنگلی ۲۸۵۰۰ هکتاریِ بریزبن در غرب شهر هم نمونه‌ای است از حیات گیاهی و جانوری بومی این بخش از استرالیا. پیشنهاد می‌کنیم منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی کوالاهای لون پاین را هم از دست ندهید؛ منطقه‌ای در ۱۱ کیلومتری جنوب غربی بریزبن که اولین و بزرگ‌ترین منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی کوالاها در جهان است. البته اگر به دنیای جانوران علاقه دارید، گردش در پارک باغ وحش آلما را هم در برنامه‌تان بگذارید تا خیلی از جانوران بومی و غیربومی را از نزدیک ببینید.
بریزبن آب و هوای مرطوبِ نیمه‌گرمسیری دارد، یعنی تابستان‌هایی گرم و مرطوب و زمستان‌هایی ملایم، خشک و نه چندان سرد. گاهی، بین ماه‌های نوامبر تا مارس، طوفان‌هایی در این شهر اتفاق می‌افتند و در سال‌های اخیر هم بریزبن خشک‌سالی کم‌سابقه‌ای را تجربه کرده که باعث شده است دولت قوانین خاصی را برای حفظ منابع آب اجرا کند. میزان بارندگی در بریزبن زیاد نیست و همین باعث می‌شود که گرمای هوا بعضی‌وقت‌ها آزاردهنده باشد.
بهترین و گران‌ترین رستوران‌های بریزبن را دور و بر منطقه‌ی تجاری مرکزی پیدا می‌کنید. اگر می‌خواهید در رستوران‌هایی نسبتا ارزان غذا بخورید و به غذاهای کشورهای مختلف هم دسترسی داشته باشید، به محله‌های فُرتیتود وَلی و نیو فارم سری بزنید. برای خوردن یک صبحانه‌ی عالی به منطقه‌ی وست اِند بروید و کافه‌های هنری و شیک شهر را هم در پِتری تراس و پدینگتن خواهید دید. بد نیست بدانید که بیشتر کافه‌های منطقه‌ی تجاری مرکزی آخر هفته‌ها تعطیل هستند.
با همه‌ی این دیدنی‌ها و جاذبه‌ها، باید اعتراف کنیم که بریزبن هیچ شباهتی به بهشت عاشقان خرید ندارد. این‌جا بیشتر با فروشگاه‌های زنجیره‌ای بزرگ، بازارهای قدیمی و سوغات‌فروشی‌های مراکز سیاحتی سر و کار خواهید داشت که خیلی‌هایشان در بازار خیابان کوین در منطقه‌ی تجاری مرکزی قرار گرفته‌اند.
فرودگاه اصلی بریزبن در ۱۶ کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر است و پروازهای متعددی به آسیا، اروپا، اقیانوس آرام و آمریکای شمالی و همچنین به دیگر شهرهای استرالیا دارد. آسان‌ترین راه برای رفت و آمد فرودگاهی استفاده از قطارهای ایرترن است که فرودگاه را به مرکز ترابری میدان رُما ‌ پایانه‌ی اصلی همه‌ی اتوبوس‌ها و قطارهای بین شهری بریزبن‌ و ایستگاه مرکزی وصل می‌کنند. هر نیم‌ ساعت یک بار هم قطارهایی از فرودگاه به مقصد ایستگاه‌های قطار شهری گلد کُست حرکت می‌کنند. شما می‌توانید از اتوبوس‌های ویژه‌ی فرودگاهی یا تاکسی هم استفاده کنید.
بریزبن یکی از بهترین شبکه‌های حمل و نقل شهری را در استرالیا دارد. قیمت بلیت‌های شبکه‌ی حمل و نقل عمومی بریزبن را بر اساس مناطق مشخص می‌کنند، اما در هر صورت اگر بیشتر از یک بار در روز از وسایل نقلیه‌ی عمومی استفاده می‌کنید، به‌صرفه است که بلیت روزانه بخرید. توی بریزبن، و مخصوصا دور و بر مرکز شهر، تاکسی گرفتن هم آسان است و تاکسی‌ها را همه‌جای شهر می‌بینید.
بریزبن سرگرمی‌های زیادی هم برای بچه‌ها دارد، مخصوصا اگر در دوره‌های تعطیلات مدارس به این شهر بروید. خیلی از موزه‌ها و گالری‌های شهر برنامه‌های ویژه‌ای برای کودکان و نوجوانان برگزار می‌کنند و مرکز علمیِ موزه‌ی کوینزلند، منطقه‌ی حفاظت‌شده کوالاهای لون پاین و رصدخانه‌ی تامس بریزبن هم دل بیشتر بچه‌ها را می‌برند.

چند توصیه:
۱. در پایانه‌های داخلی و بین‌المللی فرودگاه بریزبن دفاتر صرافی را می‌بینید و خودپردازهای شهر هم بیشتر کارت‌های اعتباری بین‌المللی را می‌پذیرند. بیشتر بانک‌های شهر هم باجه‌های صرافی و خودپرداز دارند.
۲. توی خیابان‌های شهر کافی‌نت‌های زیادی را پیدا می‌کنید و بیشتر مسافرخانه‌ها هم اینترنت دارند. هزینه‌ی استفاده از اینترنت اغلب بین ساعتی ۴ تا ۶ دلار است.
۳. پایانه‌های داخلی و بین‌المللی فرودگاه حدود ۲ کیلومتر از هم فاصله دارند و می‌توانید با قطارهای ایرترن که از ساعت ۶ صبح تا ٧:٣٠ شب هر ۱۵ دقیقه از ایستگاه حرکت می‌کنند، بین دو پایانه رفت و آمد کنید.
۴. مرکز ترابری خیابان رُما پایانه‌ی اصلی همه‌ی اتوبوس‌ها و قطارهای بین شهری بریزبن است؛ جایی که می‌توانید از خدمات رزرو اقامتگاه هم استفاده کنید. از باجه‌های فروش بلیت اتوبوس در طبقه‌ی سوم این مرکز هم می‌توانید بلیت‌هایی برای شهرهای مختلف استرالیا بخرید.
۵. اگر بیشتر از یک بار در روز از وسایل نقلیه‌ی عمومی استفاده می‌کنید، به‌صرفه است که بلیت روزانه بخرید که از دوشنبه تا جمعه از ۹ صبح تا ۳:٣٠ عصر و از ۷ عصر به بعد و آخر هفته‌ها هم در تمام طول روز معتبر است. همچنین، بلیت‌های ۱۰ سفره‌ای هم هستند که می‌توانید برای اتوبوس، قطار و قایق‌های مسافربر از آن‌‌ها استفاده کنید.
۶. اطلاعات مربوط به جشنواره‌ها و رویدادهای بریزبن را می‌توانید از مرکز اطلاعات بازدیدکنندگان یا نشانی اینترنتی: www.ourbrisbane.com/whatson دریافت کنید. اگر هم بچه‌ای همسفرتان است، می‌توانید بروشور رایگان ماهانه‌ی بریزبنز چایلد (www.brisbaneschild.com.au) را از کتابخانه‌ها و مراکز اطلاعات گردشگری بگیرید تا اطلاعاتی درباره‌ی برنامه‌های مناسب برای کودکان در زمان اقامتتان در شهر پیدا کنید.

دیدنی‌های بریزبن:
- تالار شهر بریزبن و موزه‌ی بریزبن
- موزه‌ی هنری کیویوتی
- باغ گیاه‌شناسی شهر
- مرکز فرهنگی کوینزلند، شامل گالری هنر مدرن کوینزلند، گالری هنر کوینزلند و موزه‌ی کوینزلند
- موزه‌ی دریایی
- منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی مونت کوت‌‌تا
- باغ گیاه‌شناسی بریزبن
- رصدخانه‌ی تامس بریزبن
- پارک جنگلی بریزبن
- کلیسای جامع سنت جان
- منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی کوالاهای لون پاین
- پارک باغ وحش آلما


تاریخچه

پیش از این که پای اروپایی‌ها به بریزبن باز شود، این منطقه خانه‌ی قبیله‌های توربال و جاگِرا بود، تا این که در اواخر قرن هجدهم اولین سفیدپوست‌ها به این‌جا آمدند و کشتی‌هایشان در خلیج مورتن لنگر انداختند. سال ۱۸۲۳ بود که تامس بریزبن، فرماندار نیو ساوت ولز، دستور داد که شهرکی برای اقامت زندانی‌هایی که از انگلستان به استرالیا می‌آوردند در این منطقه بسازند و اولین گروه محکومان در سال ۱۸۲۴ به بریزبن آمدند. از سال ۱۸۳۸ به بعد، کم‌کم سر و کله‌ی افرادی جز محکومانِ اروپایی هم در شهر پیدا شد و بریزبن کم‌کم رشد کرد. وقتی در سال ۱۸۵۹، کوینزلند یکی از مستعمره‌های مستقل بریتانیا شد، بریزبن را به عنوان پایتخت این مستعمره انتخاب کردند، هرچند هنوز شهر بزرگی نبود.
در اولین سال‌های قرن بیستم، بریزبن بزرگ‌ و بزرگ‌تر شد و شکل و شمایل یک شهر امروزی را به خودش گرفت و عمر خیلی از دیدنی‌های بریزبن، مثل تالار شهر، مقبره‌ی یادبود، میدان آنزاک و پل استوری به این سال‌ها برمی‌گردد. با همه‌ی این پیشرفت‌ها، بیشتر استرالیایی‌ها بریزبن را یک «روستای بزرگ» می‌دانستند و به همین خاطر بود که، بعد از جنگ جهانی دوم، هدف اصلی شخصیت‌های برجسته‌ی شهر این بود که این تصویرِ جاافتاده را عوض کنند. دولت ایالتی برنامه‌های گسترده‌ای را برای نوسازی معماری شهری بریزبن اجرا کرد که حال و هوای منطقه‌ی تجاری مرکزی و محله‌های داخلی شهر را کاملا تغییر دادند، شبکه‌ی تراموای بریزبن هم در اواخر دهه‌ی ۱۹۶۰ جای خودش را به شیوه‌های امروزی‌ترِ حمل و نقل شهری داد و البته بعضی از ساختمان‌های قدیمی بریزبن هم در جریان نوسازی از بین رفتند.
رشد و توسعه‌ی سریع شهر آن را به مقصد خیلی از مهاجران تازه‌ از راه رسیده تبدیل کرد و رشد جمعیت بریزبن، از سال ۱۹۹۰ به بعد، همیشه بیشتر از میانگین رشد جمعیت در کل استرالیا بوده است. شهری که زمانی خیلی‌ها آن را یک روستای بزرگ می‌دانستند، در سال ۲۰۰۹، شانزدهمین شهر مناسب برای زندگی در جهان اعلام شد و حالا شهری زیبا و پر رونق است.


بریزبن آب و هوای مرطوبِ نیمه‌گرمسیری دارد، یعنی تابستان‌هایی گرم و مرطوب و زمستان‌هایی ملایم، خشک و نه چندان سرد. گاهی، بین ماه‌های نوامبر تا مارس، طوفان‌هایی در این شهر اتفاق می‌افتند و در سال‌های اخیر هم بریزبن خشک‌سالی کم‌سابقه‌ای را تجربه کرده که باعث شده است دولت قوانین خاصی را برای حفظ منابع آب اجرا کند. میزان بارندگی در بریزبن زیاد نیست و همین باعث می‌شود که گرمای هوا بعضی‌وقت‌ها آزاردهنده باشد.


بیشتر دیدنی‌های تاریخی بریزبن را دور و بر مرکز شهر یا همان منطقه‌ی تجاری مرکزی و ساوت بَنک پیدا می‌کنید. می‌توانید بروشور رایگان میراث زنده‌ی بریزبن (www.brisbanelivingheritage.com) را از مراکز اطلاعات گردشگری بگیرید تا گشت و گذار در شهر برایتان ساده‌تر شود.

تالار شهر بریزبن و موزه‌ی بریزبن
سنگ بنای تالار شهر بریزبن را در سال ۱۹۲۰ گذاشتند، اما حدود ۱۰ سال طول کشید تا ساختمان تالار را کامل کنند. چهار ساعتی که روی ضلع‌های برج تالار نصب شده‌اند، بزرگ‌ترین ساعت‌های استرالیا هستند و، هرچند این برج دیگر بلندترین ساختمان بریزبن نیست، می‌شود از تراس برج منظره‌ی همه‌ی شهر را تماشا کنید.
زیرزمین و طبقه‌ی همکف تالار را حالا به موزه‌ی بریزبن تبدیل کرده‌اند که شامل نمایشگاه‌هایی دائمی و موقت می‌شود. این موزه، روزهای سه‌شنبه، پنج‌شنبه و شنبه ساعت ۱۱ صبح، یک تور رایگان دارد که کمک می‌کند با فرهنگ و میراث شهر آشناتر شوید.

موزه‌ی هنری کیویوتی
این موزه‌ی کوچک اما تأثیرگذار در محوطه‌ی دانشگاه فناوری کوینزلند قرار گرفته است و نمایشگاه‌هایی از آثار هنری معاصر برگزار می‌کند که بعضی‌وقت‌ها هم حسابی جنجالی هستند.

باغ گیاه‌شناسی شهر
بریزبن پر است از پارک‌ها و باغ‌هایی سرسبز و دیدنی که باغ گیاه‌شناسی گل سرسبد آن‌هاست. این‌جا قدیمی‌ترین پارک بریزبن است و درست در انحنای رود قرار گرفته است. مسیرهای پیاده‌روی، چمن‌زارهای سبز و انبوه درختان بومی بامبو و ماکادامیا و انجیر این‌جا را به یکی از محبوب‌ترین تفریحگاه‌های مردم بریزبن تبدیل کرده است.

مرکز فرهنگی کوینزلند
این‌جا مهم‌ترین مرکز فرهنگی بریزبن است و شامل چند موزه و گالری، مثل گالری هنر مدرن کوینزلند، گالری هنر کوینزلند و موزه‌ی کوینزلند می‌شود.

گالری هنر مدرن کوینزلند
این بزرگ‌ترین گالری هنر مدرن در کشور است و بر آثار هنری از جمله آثار سینمایی و رسانه‌ایِ ۳ دهه‌ی اخیر تمرکز دارد.
نشانی اینترنتی: www.qag.qld.gov.au

گالری هنر کوینزلند
این گالری را به آثار هنریِ استرالیا، آسیا و جهان در سال‌های پیش از دهه‌ی ۱۹۷۰ اختصاص داده‌اند و شاهکارهای خیلی از هنرمندان استرالیایی را در آن خواهید دید.

موزه‌ی کوینزلند
این‌جا می‌توانید با تاریخ اجتماعی و طبیعی کوینزلند آشنا شوید و فرهنگ بومیان استرالیا را هم بهتر بشناسید.
نشانی اینترنتی: www.southbank.qm.qld.gov.au

موزه‌ی دریایی
اگر به دریانوردی علاقه دارید، حتما به این موزه سری بزنید؛ جایی که می‌توانید ماکت‌های کشتی‌های مختلف را ببینید و با تاریخچه‌ی صنعت دریانوردی کوینزلند آشنا شوید.

منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی مونت کوت‌‌تا
این منطقه‌ی کوهستانی حفاظت‌شده در حدود ۷ کیلومتری جنوب غربی مرکز شهر قرار گرفته است و خیلی‌ها برای پیک‌نیک یا پیاده‌روی به این‌جا می‌آیند. قدیم‌ترها، بومیان منطقه برای جمع‌آوری عسل طبیعی به این‌ کوه می‌آمده‌اند و اگر از کوه بالا بروید، منظره‌ی شهر و اطرافش را پیش چشمتان می‌بینید. باغ گیاه‌شناسی بریزبن و رصدخانه‌ی تامس بریزبن را هم در دامنه‌ی همین کوه پیدا می‌کنید.

باغ گیاه‌شناسی بریزبن
بلیت: رایگان
تلفن: ۳۴۰۳۲۵۳۵

رصدخانه‌ی تامس بریزبن
تلفن: ۳۴۰۳۲۵۷۸

پارک جنگلی بریزبن
پارک جنگلی ۲۸۵۰۰ هکتاریِ بریزبن در غرب شهر قرار گرفته است و نمونه‌ای است از حیات گیاهی و جانوری بومی این بخش از استرالیا. این‌جا می‌توانید پیاده‌روی کنید، پرنده‌ها و حیوانات دیگر را دید بزنید و هیاهوی شهر را از یاد ببرید. اگر می‌خواهید در این پارک چادر بزنید، بد نیست که سراغ مرکز اطلاعات پارک جنگلی بریزبن در کنار ورودی پارک بروید و اطلاعات لازم را بگیرید.

کلیسای جامع سنت جان
نمونه‌ای زیبا از معماری گوتیک جدید قرن نوزدهمی که در تزئینات داخلی آن از حیات گیاهی و جانوری کوینزلند الهام گرفته‌اند.

منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی کوالاهای لون پاین
این منطقه‌ی حفاظت‌شده در ۱۱ کیلومتری جنوب غربی بریزبن است و اولین و بزرگ‌ترین منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی کوالاها در جهان است. اگر دوست دارید این حیوانات دوست‌داشتنی را از نزدیک ببینید، پیشنهاد می‌کنیم با قایق‌های مسافربر میریمار که هر روز ساعت ۱۰ صبح از نورت کی حرکت می‌کنند و ساعت ١:٣٠ ظهر به شهر برمی‌گردند، به این‌جا بیایید. یادتان باشد که هزینه‌ی بلیت قایق شامل ورودیه‌ی منطقه هم می‌شود و دیگر لازم نیست بلیتی هم برای خود منطقه بخرید.

پارک باغ وحش آلما
باغ وحش گرمسیری بریزبن را در ۲۸ کیلومتری شمال مرکز شهر پیدا می‌کنید؛ جایی که خانه‌ی خیلی از حیوانات بومی و غیربومی استرالیاست. این‌جا می‌توانید کوالاها، کانگوروها، دینگوها، بابون‌ها، پلنگ‌ها و خیلی از جانوران دیگر را از نزدیک ببینید.


اطلاعات مربوط به جشنواره‌ها و رویدادهای بریزبن را می‌توانید از مرکز اطلاعات بازدیدکنندگان یا نشانی اینترنتی: www.ourbrisbane.com/whatson دریافت کنید. مهم‌ترین رویدادهای سالانه‌ی شهر هم این‌ها هستند:

فوریه
سال نو‌ی چینی‌ها
چینی‌تبارها و خیلی دیگر از اهالی بریزبن سال نوی چینی را با آتش‌بازی، رقص اژدها و مراسم سنتی چینی در فُرتیتود وَلی جشن می‌گیرند.

تراپ‌فِست
جشنواره‌ی سراسری فیلم کوتاه که در سانکُرپ پیازا در ساوت بنک برگزارش می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.tropfest.com

آوریل
کارناوال سوارکاری زمستانه‌ی کوینزلند
ار اواخر آوریل تا اواخر ژوئیه، بهترین سوارکاران استرالیا آخر هفته‌ها در بریزبن جمع می‌شوند و مسابقه‌هایی برگزار می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.racingqueensland.com.au

ژوئیه
جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم بریزبن
جشنواره‌ای ۱۰ روزه که حال و هوای متفاوتی به شهر می‌دهد.
نشانی اینترنتی: www.biff.com.au

جشنواره‌ی موسیقی کوینزلند
این جشنواره‌ی دو هفته‌ایِ موسیقی جهانی را در سال‌های فرد برگزار می‌کنند و خیلی‌ها را به بریزبن می‌کشاند.
نشانی اینترنتی: www.queenslandmusicfestival.com

سپتامبر
جشنواره‌ی رود بریزبن
این جشنواره‌ی ۱۰ روزه‌، با نمایش‌های خیابانی و برنامه‌های موسیقی و تئاتر، مهم‌ترین جشنواره‌ی هنری بریزبن است.
نشانی اینترنتی: www.riverfestival.com.au

دسامبر
جشنواره‌ی کریسمس
یک هفته مانده به کریسمس، بریزبنی‌ها با این جشنواره‌ی ۳ روزه به استقبال تعطیلات می‌روند.

ملبورن، درست مثل شبکه‌ی بزرگراه‌های غیر هم‌سطحش، شهری چندلایه است؛ شهری صنعتی، نوآور، دل‌نشین، مهمان‌پذیر، سخاوتمند، کلا‌ن‌شهری و در عین حال حومه‌ای. ملبورن به خاطر خیلی چیزها مشهور است: معماری کم‌نظیر، جامعه‌ی پویای فرهنگی و هنری و تجارت و صنعت پر رونق. این‌جا با مجموعه‌ای از پارک‌ها و ساحل‌های خیره‌کننده هم برای دوستداران ورزش و طبیعت عالی است.
ملبورن از آن شهرهایی است که فقط دیدن ساختمان‌های تاریخی و جاذبه‌‌های طبیعیش برای کشف حال و هوای واقعی آن کافی نیست؛ این‌جا باید خرید کنید، توی خیابان‌ها قدم بزنید، توی کافه‌ها قهوه بنوشید و مردم را تماشا کنید تا خودِ حقیقیِ شهر را بشناسید. اکونومیست، در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، ملبورن را مناسب‌ترین شهر جهان برای زندگی اعلام کرده و از سال ۲۰۰۶ به بعد هم ملبورن همیشه در فهرست ده شهر دانشگاهیِ برتر جهان بوده است. امروزه خیلی‌ها ملبورن را پایتخت فرهنگی استرالیا می‌نامند و فعالیت‌های هنری و فرهنگی توی این شهر همیشه رونق دارند.
رود خروشان و پر پیچ و خمِ یارا ملبورن را به دو بخش تقسیم کرده است. مرکز ملبورن در شمال رود یارا قرار گرفته است و حدود ۵ کیلومتر با خلیج پورت فیلیپ فاصله دارد. منطقه‌ی داکلند، یکی از جدیدترین بخش‌های شهر، در غرب ملبورن قرار گرفته است، ‌ درست آن سوی ایستگاه ساوترن کراس و قبل از حومه‌های غربی شهر. ساحل جنوبیِ رود هم خانه‌ی نهادهای فرهنگی و هنری، هتل‌ها، آپارتمان‌های مسکونی و دفاتر کاری است. در سمت شرق، آن سوی باغ‌های فیتزروی، محله‌ی آرام و مسکونیِ ملبورن شرقی را می‌بینید. محله‌های حومه‌ی شمالی، یعنی کارلتن، ملبورن شمالی، پارک‌ویل و برانزویک، مجموعه‌ای از دانشگاه‌ها، پارک‌ها، مغازه‌ها، کافه‌ها و رستوران‌ها را در خود جای داده است که با کمی پیاده‌روی از شهر به خیلی از آن‌ها دسترسی خواهید داشت. در بخش شمال شرقی شهر هم که شامل محله‌های فیتزروی و کالینگ‌وود می‌شود، بسیاری از مغازه‌ها و کافه‌های بی‌نظیر را پیدا می‌کنید.
بولوار بزرگ و پردرختِ جاده‌ی کیلدا از شهر به سوی خلیج می‌رود و خیابان پارک‌لند هم از ساحل یارا آغاز می‌شود و پس از گذشتن از دامین، باغ گیاه‌شناسی رویال و پارک فاکنر به خیابان‌های سرسبز و سطح بالای یارای جنوبی و توراک و محله‌های امروزی‌ترِ پراران و ویندزُر می‌رسد. حالا اگر به سمت غرب حرکت کنید، چی‌چی آلبرت پارک، ملبورن جنوبی و پورت ملبورن را می‌بینید که بخشی از خلیج پورت فیلیپ را تشکیل می‌دهند. ویلیامزتاون، در جنوب غربی شهر و در دهانه‌ی رود یارا، هم یک شهرک دریایی تاریخی است که پل وست‌گیت آن را به شهر متصل می‌کند. مرکز ملبورن برای پیاده‌روی جان می‌دهد. هر جا هم که خسته شدید، می‌توانید سوار تراموا شوید و راحت خودتان را به مقصد برسانید. در همه‌ی محله‌ها هم به شبکه‌های تراموا، قطار و اتوبوس دسترسی خواهید داشت.
میدان فدریشن، با معماری خیره‌کننده‌اش، کانون جشن‌ها، مراسم و حتی اعتراض‌های مردم ملبورن است. ساختمان‌های اطراف میدان حال و هوایی بی‌نظیر دارند و بسیاری از دیدنی‌های شهر را در حوالی همین میدان پیدا می‌کنید. این‌جا از آن‌جاهایی است که برای آشنا شدن با زندگی روزمره‌ی ملبورنی‌ها حتما باید سری به آن بزنید. در مرکز یان پاتر، می‌توانید مجموعه‌ی بزرگی از نقاشی‌ها، هنرهای تزئینی، عکس‌ها، طرح‌ها، مجسمه‌ها، منسوجات و جواهرات هنرمندان استرالیایی را ببینید و تالار شهر ملبورن هم از سال ۱۸۷۰ مرکز فعالیت‌های شهری و تفریحیِ ملبورنی‌ها بوده است و از نمادهای ملبورن به شمار می‌رود. بد نیست به بازار ملکه ویکتوریا، آکواریوم ملبورن، تراس چشم‌انداز برج‌های ریالتو، موزه‌ی شهر در خزانه‌داری قدیم، کلیسای جامع سنت پاتریک، مرکز استرالیاییِ هنر معاصر، برج اورکا و تراس چشم‌اندازِ طبقه‌ی ۸۸، گالری ملیِ ویکتوریا اینترنشنال، باغ‌های فیتزروی، باغ وحش رویال ملبورن و موزه‌ی ملبورن هم سری بزنید تا با تاریخ، طبیعت، فرهنگ و زندگی روزمره‌ی مردم ملبورن‌ آشنا شوید.
ملبورن آب و هوای معتدل اقیانوسی دارد و به دلیل شرایط آب و هوایی ناپایدارش معروف است. این ناپایداری وضع آب و هوا در ملبورن بیشتر به خاطر موقعیت شهر در مرز مناطق داخلی گرم و اقیانوس جنوبی سرد است. این تفاوت دما در ماه‌های بهار و تابستان بیشتر اتفاق می‌افتد و گاهی جبهه‌های بسیار قویِ هوای سرد را خلق می‌کند که به بروز طوفان‌های بزرگ، کاهش چشم‌گیر دما و بارش سنگین منجر می‌شوند. زمستان‌های ملبورن، در مقایسه با دیگر شهرهای بزرگ استرالیا، سرد هستند و دمای هوای گاهی به زیر صفر هم می‌رسد. با این حال، در ملبورن هم بارش برف چندان عادی نیست و زمستان‌ها بیشتر مه‌آلود هستند تا برفی.
ملبورن، از نظر تنوع غذایی، یکی از بهترین شهرهای دنیاست. درست است که این شهر سنت دیرینه‌ی پخت و پزِ پاریس، رم یا پراگ را ندارد، اما چندفرهنگی بودنش باعث شده که شیوه‌های ابتکاری آشپزی در آن شکل بگیرند. خیلی از ملبورنی‌ها با فرهنگ‌هایی متفاوت از فرهنگ غالب انگلو‌استرالیایی شهر بزرگ شده‌اند و سلیقه‌های غذاییِ متفاوتی هم دارند. به همین خاطر، این‌جا هر نوع غذایی را که دوست داشته باشید پیدا می‌کنید، از غذاهای سطح بالای فرانسوی گرفته تا خوراک‌های متنوع آسیایی و مدرن استرالیایی.
خود ملبورنی‌ها زیاد بیرون غذا می‌خورند و شهر پر است از رستوران‌های جورواجورِ همیشه شلوغ. کافه‌های شهر هم جزئی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره‌ی ملبورنی‌ها هستند و خیلی‌ها روزشان را با قهوه و ساندویچِ این کافه‌ها شروع می‌کنند. بیشتر کافه‌ها و رستوران‌های شهر هفت روز هفته باز هستند، اما بعضی از آن‌ها هم یک‌شنبه‌ها یا دوشنبه‌ها کارشان را تعطیل می‌کنند. همین‌طور، کمتر رستورانی را پیدا می‌کنید که شنبه‌ها ناهار سرو کند.
ملبورن بهشتِ عاشقان خرید است؛ شهری پر از خرده‌فروشی‌های عالی با انواع محصولات برای همه‌ی سلیقه‌ها. البته، مثل همه‌ی شهرهای بزرگ امروزی، فروشگاه‌‌های زنجیره‌ای و مراکز خرید عظیم هم توی ملبورن کم نیستند. بیشتر مغازه‌ها کارشان را، از دوشنبه تا پنج‌شنبه و شنبه‌ها، بین ساعت ۹ تا ۱۰ صبح شروع می‌کنند و تا حوالی ۵ و ۶ عصر هم باز هستند. بهترین محله برای خرید کردن منطقه‌ی تجاری مرکزی ملبورن است که انبوه فروشگاه‌های بزرگ و مغازه‌های دیدنی را در آن پیدا می‌کنید.
بیشتر فرودگاه‌های بین‌المللی و شهرهای بزرگ دنیا پروازهایی به فرودگاه ملبورن استرالیا دارند، هرچند همه‌ی این پروازها مستقیم نیستند. فرودگاه اصلی شهر که ۲۵ کیلومتر از مرکز شهر فاصله دارد به شبکه‌ی تراموا یا قطار متصل نیست و برای رفت و آمد به آن یا باید از تاکسی استفاده کنید یا از اتوبوس. بیشتر هواپیماهایی هم که از سیدنی یا بریزبن به ملبورن می‌آیند، در فرودگاه آوالن به زمین می‌نشینند که در ۵۵ کیلومتریِ جنوب غربی ملبورن قرار گرفته است.
اتوبوس‌های زرد و قرمز ملبورن بیشتر برای دسترسی به حومه‌ی شهر به درد می‌خورند، گرچه در بعضی مسیرهای داخل شهر هم می‌توانید به جای تراموا و قطار از این اتوبوس‌ها استفاده کنید. تاکسی‌های زرد رنگ ملبورن را می‌توانید توی خیابان‌ها، مخصوصا دور و بر هتل‌های بزرگ خیابان فلیندرز و ایستگاه‌ ساوترن کراس، پیدا کنید.
ایستگاه بزرگ خیابان فلیندرز توقفگاه اصلی همه‌ی قطارهایی است که بین ملبورن و حومه‌اش رفت و آمد می‌کنند. البته چهار ایستگاه دیگر هم در شهر وجود دارند: ساوترن کراس، فلَگستاف، ملبورن سنترال و پارلمان. شبکه‌ی تراموای ملبورن هم محله‌های مختلف شهر و حومه‌هایش را به هم وصل می‌کند. ترامواها از ساعت ۵ صبح تا نیمه‌شب فعال هستند و بسته به مسیر و زمانِ روز هر ۵ تا ۲۰ دقیقه یک بار از ایستگاه‌هایشان راه می‌افتند.
ملبورن جاذبه‌های زیادی هم برای بچه‌ها دارد و می‌توانید مطمئن باشید که بچه‌ها خاطره‌ی خوبی از این شهر خواهند داشت. علاوه بر برنامه‌های گاه‌به‌گاهِ بعضی موزه‌ها و گالری‌ها برای بچه‌ها و دیدنی‌هایی مثل باغ وحش و آکواریوم ملبورن، باغ بچه‌های بنیاد یان پاتر و لونا پارک ملبورن هم معمولا بچه‌ها را راضی می‌کنند.

چند توصیه:
۱. بیشتر بانک‌های ملبورن خودپردازهایی شبانه‌روزی دارند که کارت‌های بانکیِ مرتبط با سیستم‌های بین‌المللی را می‌پذیرند. البته مقدار برداشت روزانه از خودپردازها محدود است (اغلب تا سقف هزار دلار در روز). همچنین، بیشتر بانک‌های بزرگ ملبورن خدمات صرافی دارند و در فرودگاه بین‌المللی ملبورن، بسیاری از هتل‌های بزرگ، خیابان‌های شهر و مراکز بزرگ خرید هم کیوسک‌های صرافی را پیدا می‌کنید.
۲. توی ملبورن کافی‌نت‌های زیادی هستند و خیلی از هتل‌ها و مراکز عمومی شهر هم حالا اینترنت وای‌فای دارند. یادتان باشد که هزینه‌ی استفاده از اینترنت در هتل‌ها بسیار متنوع است و می‌تواند رایگان یا بسیار گران باشد. بنابراین، هنگام رزرو هتل درباره‌ی هزینه‌ی استفاده از اینترنت سؤال کنید. اگر لپ‌تاپ همراهتان نیست، توی خیلی از مهمان‌خانه‌ها یکی دو رایانه برای وب‌گردی پیدا می‌کنید و در کافی‌نت‌ها هم هزینه‌ی اتصال به اینترنت دست‌کم ساعتی ۲ دلار است. بیشتر کتاب‌خانه‌های شهر هم امکان دسترسی رایگان به اینترنت را، البته با محدودیت زمانی، برای شما فراهم می‌کنند، اما استفاده از این خدمات اغلب مستلزم رزرو قبلی است.
۳. اگر با موقعیت‌های اضطراری روبه‌رو شدید با شماره‌ی ۰۰۰ تماس بگیرید. تماس با این شماره از هر تلفنی رایگان است و اپراتور شما را، بسته به نوع مشکلتان، به پلیس، مرکز آمبولانس یا آتش‌نشانی وصل می‌کند.
۴. انعام دادن توی رستوران‌های ملبورن اجباری نیست، اما بهتر است که اگر از خدمات رستورانتان راضی هستید، دور و بر ۱۰ درصدِ صورت‌حسابتان انعام بدهید. معمولا توی کافه‌ها هم انعام دادن رسم نیست، اما گاهی یک تُنگ یا ظرف شیشه‌ای روی پیش‌خوان می‌گذارند تا اگر خواستید، انعام کارکنان را توی آن ظرف بگذارید.
۵. شورای شهر ملبورن یک سرویس اتوبوس ویژه‌ی گردشگری راه انداخته است که هر روز از ساعت ٩:٣٠ صبح تا ٤:٣٠ عصر مسافران را بین دیدنی‌های ملبورن جابه‌جا می‌کنند. برای اطلاعات بیشتر درباره‌ی این اتوبوس‌ها می‌توانید به مرکز اطلاعات بازدیدکنندگانِ میدان فدریشن (www.thatsmelbourne.com.au) مراجعه کنید.
۶. فهرست برنامه‌های مناسبِ بچه‌ها را می‌توانید از مجله‌ی رایگان ملبورنز چایلد پیدا کنید که در کتابخانه‌ها و بعضی کافه‌ها در دسترس است. همچنین مرکز بازدیدکنندگان ملبورن هم در این زمینه به شما کمک می‌کند.
۷. ملبورن شهر نسبتا امنی است و لازم نیست خیلی نگران امنیتتان باشید. با این حال، رعایت چند نکته خیالتان را راحت‌تر هم می‌کند. در اتاقتان را قفل کنید و حواستان به پول یا وسایل گران‌قیمتتان باشد. بد نیست که بعضی وسایل گران‌قیمت را به صندوق امانت هتلتان بسپارید تا نگرانش نباشید.
۸. ملبورن توی بعضی ماه‌های سال پر از پشه و مگس است، مخصوصا اگر سری به نواحی اطراف شهر بزنید، خیل پشه‌ها امانتان را می‌برد. بنابراین، بهتر است چیزهایی مثل پشه‌بند یا پمادهای مخصوص گزیدگی همراهتان داشته باشید. اگر جانورانی مثل انواع عنکبوت یا مارهای بومی استرالیا نیشتان زدند، خودتان را زود به اولین مرکز درمانی برسانید تا در صورت لزوم، پادزهر به شما تزریق کنند.

دیدنی‌های ملبورن:
- فدریشن اسکوِر (میدان فدریشن)
- مرکز یان پاتر: گالری ملی ویکتوریای استرالیا
- ملبورن تاون هال (تالار شهر ملبورن)
- بازار ملکه ویکتوریا
- آکواریوم ملبورن
- تراس چشم‌انداز برج‌های ریالتو
- موزه‌ی شهر در خزانه‌داری قدیم
- کلیسای جامع سنت پاتریک
- مرکز استرالیاییِ هنر معاصر
- برج اورکا و تراس چشم‌اندازِ طبقه‌ی ۸۸
- گالری ملیِ ویکتوریا اینترنشنال
- باغ‌های فیتزروی
- باغ وحش رویال ملبورن
- موزه‌ی ملبورن


تاریخچه

وقتی اولین اروپایی‌ها به ایالت ویکتوریای امروزی رسیدند، ۳۱ هزار تا ۴۰ هزار سال بود که سه قبیله‌ی بومیِ وورونجِری، بون‌وورونگ و واتائورُنگ در این منطقه زندگی‌ می‌کردند. مهاجران تازه‌رسیده اولین شهرک اروپایی‌نشینِ ویکتوریا را اوایل قرن نوزدهم در خلیج سالیوان ساختند، اما سی سال طول کشید تا سر و کله‌ی یک شهرک دیگر هم پیدا شود.
در سال ۱۸۳۵، جان بتمن، یکی از اولین مهاجران بریتانیایی به استرالیا، ششصد هزار جریب از زمین‌های قبیله‌ی وورونجِری را از ریش‌سفیدهای قبیله خرید تا روستایی در این زمین‌ها بسازد؛ زمین‌هایی که حالا ملبورن مرکزی و شمالی امروز را تشکیل می‌دهند. چند ماه بعد، گروه دیگری از مهاجران اروپایی هم به این منطقه آمدند و دست آخر با بتمن توافق کردند که آن‌ها هم توی همین زمین‌ها زندگی کنند. اما زیاد طول نکشید که دولت نیو ساوت ولز، که آن‌وقت‌ها بر سراسر استرالیا سلطه داشت، معامله‌ی بتمن و بومی‌ها را فسخ کرد و خودش مدعی زمین‌ها شد و تصمیم گرفت شهرِ هادل گرید را در این زمین‌ها بسازد؛ شهری که چند ماه بعد به افتخار ویسکُنت ملبورن، نخست‌وزیر بریتانیا، اسمش را ملبورن گذاشتند. روز ۲۵ ژوئن ۱۸۴۷ ملکه ویکتوریا، به طور رسمی، ملبورن را شهر اعلام کرد و در سال ۱۸۵۱ هم این شهر مرکز منطقه‌ی پورت فیلیپ شد.
در همین سال، کشف طلا در ملبورن باعث که سیل جویندگان طلا به این شهر سرازیر شود و فقط توی چند ماه جمعیت شهر از ۲۵ هزار نفر به ۴۰ هزار نفر رسید. این روند رشد جمعیت ملبورن چند سالی ادامه پیدا کرد، آن‌قدر که در سال ۱۸۶۵ ملبورن از سیدنی هم پرجمعیت‌تر شده بود. رشد جمعیت و ثروت و رونق ناشی از کشف طلا در ملبورن به ساخت و ساز شهری رونق داد و خیلی از ساختمان‌های دیدنی ملبورن امروز، مثل ساختمان پارلمان، ‌ خزانه‌داری، دیوان عالی، دانشگاه، تالار شهر، دفتر دولت و کلیساهای جامع سنت پال و سنت پاتریک، یادگارهای همین سال‌های رونق هستند. همچنین تجارت طلا ملبورن را به یک مرکز مالی، با بانک‌ها و نهادهای مالیِ بسیار زیاد، تبدیل کرد.
اما نباید فراموش کرد که توی همه‌ی این سال‌ها بومیانِ ملبورن سختی می‌کشیدند و جمعیتشان تا سال ۱۸۶۳ حدود ۸۰ درصد کمتر از زمانِ رسیدن اروپایی‌ها شده بود. در دهه‌ی ۱۸۸۰، ملبورن ثروتمندترین شهر جهان و دومین شهر بزرگ پس از لندن بود، اما در همیشه روی یک پاشنه نمی‌چرخد و در سال ۱۸۹۱ ملبورن گرفتار یک رکود بزرگ اقتصادی شد و تازه در اوایل قرن بیستم بود که توانست دوباره به روزهای خوب گذشته نزدیک شود.
وقتی ایالت‌های مختلف در سال ۱۹۰۱ به هم پیوستند تا کشور استرالیا را تشکیل دهند، ملبورن را به عنوان پایتخت موقت خودشان انتخاب کردند و این شهر تا سال ۱۹۲۷، یعنی زمان تکمیل ساخت و ساز شهر کانبرا، پایتخت استرالیا بود. وقتی جنگ جهانی دوم تمام شد، ملبورن باز هم یک رشد چشم‌گیر را تجربه کرد که دلیلش افزایش تعداد مهاجرانی از اروپای جنوبی و مدیترانه در سال‌های پس از جنگ بود. در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰، بسیاری از شرکت‌های بزرگ استرالیایی دفاتر مرکزی خودشان را به ملبورن منتقل کردند و این شهر تا اواخر دهه‌ی ۱۹۷۰ قلب مالی و تجاریِ استرالیا بود.
از اواسط دهه‌ی ۱۹۹۰، توجه سرمایه‌گذاران بین‌المللی به ملبورن بیشتر و بیشتر شده است و این موضوع به رشد جمعیت و توسعه‌ی شهر هم شتاب بیشتری داده است. اکونومیست، در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، ملبورن را مناسب‌ترین شهر جهان برای زندگی اعلام کرده و از سال ۲۰۰۶ به بعد هم ملبورن همیشه در فهرست ده شهر دانشگاهیِ برتر جهان بوده است. امروزه خیلی‌ها ملبورن را پایتخت فرهنگی استرالیا می‌نامند و فعالیت‌های هنری و فرهنگی توی این شهر همیشه رونق دارند.


ملبورن آب و هوای معتدل اقیانوسی دارد و به دلیل شرایط آب و هوایی ناپایدارش معروف است. این ناپایداری وضع آب و هوا در ملبورن بیشتر به خاطر موقعیت شهر در مرز مناطق داخلی گرم و اقیانوس جنوبی سرد است. این تفاوت دما در ماه‌های بهار و تابستان بیشتر اتفاق می‌افتد و گاهی جبهه‌های بسیار قویِ هوای سرد را خلق می‌کند که به بروز طوفان‌های بزرگ، کاهش چشم‌گیر دما و بارش سنگین منجر می‌شوند.
زمستان‌های ملبورن، در مقایسه با دیگر شهرهای بزرگ استرالیا، سرد هستند و دمای هوا گاهی به زیر صفر هم می‌رسد. با این حال، در ملبورن هم بارش برف چندان عادی نیست و زمستان‌ها بیشتر مه‌آلود هستند تا برفی. در تابستان، گاهی ملبورن دوره‌هایی از گرمای شدید را از سر می‌گذراند و این شهر در فوریه‌ی ۲۰۰۹ دمای بیش از ۴۶ درجه‌ی سانتی‌گراد را تجربه کرد.
بیشتر گردشگران ماه‌های تابستانیِ دسامبر تا فوریه را برای سفر به ملبورن ترجیح می‌دهند؛ زمانی که میانگین دما ۲۶ درجه‌ی سانتی‌گراد است، هرچند بعید نیست که بین ۱۹ تا ۴۰ درجه‌ی سانتی‌گراد نوسان کند. اگر می‌خواهید در هوایی خنک‌تر به ملبورن بروید، ‌ پیشنهاد می‌کنیم ماه‌های پاییزی این شهر را از دست ندهید.


فدریشن اسکوِر (میدان فدریشن)
میدان فدریشن، با معماری خیره‌کننده‌اش، کانون جشن‌ها، مراسم و حتی اعتراض‌های مردم ملبورن است. ساختمان‌های اطراف میدان حال و هوایی بی‌نظیر دارند و بسیاری از دیدنی‌های شهر را در حوالی همین میدان پیدا می‌کنید. این‌جا از آن‌جاهایی است که برای آشنا شدن با زندگی روزمره‌ی ملبورنی‌ها حتما باید سری به آن بزنید.
نشانی اینترنتی: www.federationsquare.com.au

مرکز یان پاتر: گالری ملی ویکتوریای استرالیا
این‌جا می‌توانید مجموعه‌ی بزرگی از نقاشی‌ها، هنرهای تزئینی، عکس‌ها، طرح‌ها، مجسمه‌ها، منسوجات و جواهرات هنرمندان استرالیایی را ببینید. طبقه‌ی همکف مجموعه را به آثار بومیان استرالیا اختصاص داده‌اند و از نظر توجه به این آثار در میان موزه‌های استرالیا کم‌نظیر است. در طبقه‌ی بالا، مجموعه‌ای عالی از نقاشی‌های قرن نوزدهمی و آثار اکسپرسیونیستی و مدرنیستی را خواهید دید و گالریِ مد مجموعه‌ هم شما را با کارهای طراحان مد گذشته و امروز استرالیا آشنا می‌کند.
نشانی اینترنتی: www.ngv.vic.gov.au/ngvaustralia

ملبورن تاون هال (تالار شهر ملبورن)
تاون هال از سال ۱۸۷۰ مرکز فعالیت‌های شهری و تفریحیِ ملبورنی‌ها بوده است و از نمادهای ملبورن به شمار می‌رود. برای بازدید از این ساختمان می‌توانید از تورهای رایگان یک ساعته‌ای استفاده کنید که روزهای دوشنبه تا جمعه، رأس ساعت ۱۱ صبح و یک ظهر، کار خود را شروع می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.melbourne.vic.gov.au

بازار ملکه ویکتوریا
این‌جا، با بیش از ۶۰۰ مغازه، بزرگترین بازار روباز نیم‌کره‌ی جنوبی است و بیش از ۱۳۰ سال است که ملبورنی‌ها مشتری این بازار هستند؛ بازاری که خودشان به‌ش «ویک» می‌گویند. ویک صبح‌های شنبه حسابی شلوغ می‌شود و خیلی‌ها برای صبحانه و خرید به این‌جا می‌آیند.
نشانی اینترنتی: www.qvm.com.au

آکواریوم ملبورن
در تونل آکواریومی این مجموعه می‌توانید کوسه‌ها و سفره‌ماهی‌های بزرگ استرالیایی را از نزدیک ببینید. علاوه بر این، در ساختمان سه طبقه‌ی آکواریوم هم از دیدن عروس‌های دریایی و مرجان‌ها لذت خواهید برد.
نشانی اینترنتی: www.melbourneaquarium.com.au

تراس چشم‌انداز برج‌های ریالتو
ریالتو زمانی بلندترین ساختمان نیم‌کره‌ی جنوبی بود تا این که در سال ۲۰۰۶ برج اورکای ملبورن روی دستش بلند شد. نمای شیشه‌ای ساختمان برج با حرکت خورشید در آسمان رنگ عوض می‌کند و تراس دیده‌بانی طبقه‌ی پنجاه و پنجمش هم برای تماشای چشم‌انداز شهر عالی است.

موزه‌ی شهر در خزانه‌داری قدیم
ساختمان خزانه‌داری قدیمی شهر را در سال ۱۸۶۲ ساخته‌اند و معماری نئوکلاسیک و جذابش شکوه و کارایی را با هم ترکیب کرده است. حالا چند سالی می‌شود که این ساختمان را به موزه‌ی شهر تبدیل کرده‌اند که شامل سه نمایشگاه دائمی می‌شود که ماجرای ساخته شدن ملبورن، سال‌های تب طلا در شهر و روند توسعه‌ی شهر را روایت می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.citymuseummelbourne.org

کلیسای جامع سنت پاتریک
این‌جا یکی از بزرگ‌ترین و زیباترین نمونه‌های معماری دوره‌ی بازگشتِ گوتیک است که نامش را از قدیس حامی ایرلند، کشور مادرِ بیشتر کاتولیک‌های شهر در زمان ساختش، گرفته است. ساخت و ساز کلیسا را در سال ۱۸۶۳ شروع کردند، اما مناره‌هایش را در سال ۱۹۳۹ ساختند. این کلیسا، علاوه بر معماری کم‌نظیرش، از این جهت هم مهم است که تا حالا دو پاپ، یعنی پاپ پل ششم و پاپ ژان پل دوم، از آن بازدید کرده‌اند.

مرکز استرالیاییِ هنر معاصر
این مرکز یکی از هیجان‌انگیزترین و کم‌نظیرترین گالری‌های هنر معاصر استرالیاست و آثار مجموعه‌ای از هنرمندان محلی و بین‌المللی را نمایش می‌دهد. خود ساختمان موزه هم، با نمای بیرونی خیره‌کننده و معماری داخلیِ هنرمندانه‌اش، به اندازه‌ی مجموعه‌ی هنریش جذاب و دیدنی است.
نشانی اینترنتی: www.accaonline.org.au

برج اورکا و تراس چشم‌اندازِ طبقه‌ی ۸۸
برج اورکا را در سال ۲۰۰۶ ساخته‌اند و حالا بلندترین ساختمان آپارتمانی جهان است. این آسمان‌خراشِ ۹۲ طبقه‌ی ۳۰۰ متری آسانسور تندرویی دارد که در کمتر از ۴۰ ثانیه شما را به طبقه‌ی هشتاد و هشتم می‌رساند؛ جایی که از تراس آن می‌توانید تمام ملبورن را تماشا کنید.
نشانی اینترنتی: www.eurekaskydeck.com.au

گالری ملیِ ویکتوریا اینترنشنال
این گالری مجموعه‌ای گسترده از آثار هنریِ دوره‌ی باستان تا زمان معاصر را در خود جای داده است. گرچه این‌جا را از نظر غِنای آثار هنری نمی‌توان با موزه‌های بزرگ اروپایی و آمریکایی مقایسه کرد، اما دیدنی‌های زیادی هم دارد، از تابلوهای رامبراند و مونه و مودیلیانی گرفته تا آثار تزئینی سده‌های میانه و مجموعه‌های هنریِ معاصر. خودِ ساختمان موزه‌ هم از شاهکارهای معماری مدرنیستیِ استرالیا به شمار می‌رود.
نشانی اینترنتی: www.ngv.vic.gov.au

باغ‌های فیتزروی
ملبورن در شرق خیابان اسپرینگ به باغ‌های سرسبز و دیدنیِ فیتزروی می‌رسد؛ باغ‌هایی پر از نارون‌های بلند، بوته‌های گل، محوطه‌های بزرگ چمن و آب‌نماهای عجیب و غریب.

باغ وحش رویال ملبورن
باغ وحش ملبورن از محبوب‌ترین جاذبه‌های این شهر است. این‌جا را در سال ۱۸۶۱ ساخته‌اند و سومین باغ وحش قدیمی جهان است. باغ وحش ملبورن را طوری طراحی کرده‌اند که محیطی مشابه سکونت‌گاه‌های طبیعی حیوانات داشته باشد و به همین خاطر با باغ وحش‌های معمولی فرق می‌کند. این‌جا می‌توانید انواع جانوران بومی استرالیا و همچنین حیوانات دیگر مناطق جهان را از نزدیک ببینید.
نشانی اینترنتی: www.zoo.org.au

موزه‌ی ملبورن
فضای نمایشگاهیِ پست‌مدرنِ این مجموعه را با هدف نمایش آثار قدیمی به شیوه‌ای جدید و تعاملی طراحی کرده‌اند. این‌جا با تاریخ طبیعی و فرهنگی ایالت ویکتوریا و شهر ملبورن آشنا می‌شوید. توی فضای سبز موزه هم نمونه‌هایی از حیات گیاهی و جانوری بومی استرالیا را خواهید دید.


ژانویه
مسابقه‌های تنیس اُپنِ استرالیا
بهترین تنیسورهای جهان، هر ژانویه، در ملبورن جمع می‌شوند تا برای قهرمانیِ گرند اسلمِ استرالیا رقابت کنند.
نشانی اینترنتی: www.australianopen.com

سال نوی چینی
چینی‌تبارهای ملبورن از دهه‌ی ۱۸۶۰ تا امروز سال نوی چینی را در محله‌ی چینی‌ها و خیابان لیتل‌برک با آتش‌بازی و انواع خوراکی‌های خوشمزه جشن می‌گیرند.
نشانی اینترنتی: www.melbournechinatown.com.au

فوریه / مارس
جشنواره‌ی سنت کیلدا
این جشنواره‌ی یک هفته‌ای به یک جشن بزرگ خیابانی در خیابان‌های حومه‌ی ملبورن ختم می‌شود و برنامه‌های زنده‌ی موسیقی جزء جدانشدنی آن هستند.
نشانی اینترنتی: www.stkildafestival.com.au

جشنواره‌ی غذا و نوشیدنی ملبورن
این جشنواره، با بازارچه‌های غذایی، برگزاری کلاس‌های آشپزی و هنرنمایی سرآشپزهای مشهور در خیابان‌ها، حال و هوای شهر را عوض می‌کند. خیلی از رستوران‌های ملبورن هم به این مناسبت به مشتری‌هایشان تخفیف می‌دهند.
نشانی اینترنتی: www.melbournefoodandwine.com.au

جشنواره‌ی مد ملبورن
جشنواره‌ی مد ملبورن یک هفته طول می‌کشد و خیلی از غول‌های دنیای مد هم برای شرکت در این جشنواره به ملبورن سفر می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.mff.com.au

مسابقه‌ی گرند پریکس فرمول یکِ ملبورن
ملبورن در ماه مارس خیلِ عشق سرعت‌هایی را به خود جذب می‌کنند که از همه‌جای دنیا می‌آیند تا مسابقه‌ی گرند پریکس فرمول یک را تماشا کنند که در مسیر دورتادور پارک آلبرت برگزار می‌شود.
نشانی اینترنتی: www.grandprix.com.au

آوریل
رژه‌ی روز آنزاک
ملبورنی‌ها هم، مثل بقیه‌ی استرالیایی‌ها، هر سال روز ۲۵ آوریل را برای بزرگداشت سربازان آنزاک جشن می‌گیرند و رژه‌ی بزرگی هم برگزار می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.shrine.org.au

جشنواره‌ی بین‌المللی کمدی ملبورن
کمدین‌های با استعداد محلی و بین‌المللی در این جشنواره‌ی ۲۵ روزه دور هم جمع می‌شوند و با برنامه‌های استند‌آپ کمدی، نمایش‌های کمدی، اجراهای خیابانی و برنامه‌های کمدی رادیویی و تلویزیونی موجی از خنده و شادی را به شهر می‌آورند.
نشانی اینترنتی: www.comedyfestival.com.au

می
جشنواره‌ی فیلم سنت کیلدا
اولین و بهترین جشنواره‌ی فیلم کوتاه استرالیا که خیلی‌ها به‌ خاطرش به این شهر سفر می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.stkildafilmfestival.com.au

ژوئیه
جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم ملبورن
جشنواره‌ای دو هفته‌ای که بیشتر سینماهای شهر در برگزاریش شرکت می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.melbournefilmfestival.com.au

اوت
نمایشگاه هنر ملبورن
این دو سالانه‌ی هنری در سال‌های زوج بسیاری از هنرمندان استرالیا و منطقه‌ی آسیا پاسیفیک را به ملبورن می‌کشاند.
نشانی اینترنتی: www.artfair.com.au

اکتبر
جشنواره‌ی بین‌المللی هنرهای ملبورن
در جریان این جشنواره می‌توانید از برنامه‌های تئاتر، اپرا، باله، موسیقی و هنرهای دیداریِ هنرمندان استرالیایی و بین‌المللی لذت ببرید.
نشانی اینترنتی: www.melbournefestival.com.au

دسامبر
شب سال نو
ساعت ۹ شب سال نو، بساط آتش‌بازی را توی ساحل یارا راه می‌اندازند که تا نیمه‌شب طول می‌کشد.

قاره‌ی مختصر و مفید استرالیا، یا همان اقیانوسیه، لقب کوچک‌ترین قاره‌ی دنیا را یدک می‌کشد. دو کشور اصلی استرالیا و نیوزلند، به همراه جزیره‌های کوچک و بزرگی که تعدادشات کم هم نیست، روی هم رفته این قاره را در دل اقیانوس آرام تشکیل می‌دهند و سرزمین عجایبی تمام‌عیار و دوست‌داشتنی می‌سازند که سر زدن به آن، کم طرفدار ندارد.

سی هزار کیلومتر خط ساحلی و هزاران جزیره‌ی استرالیا، از همان ابتدای سفر، نوید یک تعطیلات آفتابی و لذت‌بخش را به مسافران می‌دهد؛ لذتی که با هیجان سفری به دل تاریخ کامل می‌شود.

کشورها و جزیره‌های کوچک و بزرگ استرالیا، هر کدام یک وقتی مستعمره‌ی انگلستان، فرانسه، پرتقال، اسپانیا یا آلمان بوده‌اند و فرهنگ اروپایی تاثیر بسیاری بر زندگی و آداب و رسوم و زبان و فرهنگ ساکنان‌شان گذاشته و ترکیب دلپذیری را –به‌خصوص در مورد معماری و غذا- به وجود آورده است.

جزیره‌های استرالیا، بسیار دوست‌داشتنی‌اند و –به شرط داشتن پول- می‌شود ماه‌ها در آن‌ها به گشت و گذار پرداخت، بی آن که حوصله‌مان هم سر برود. تنوع فراوان فعالیت‌های تفریحی، از پیاده‌روی گرفته تا غواصی و قایق‌سواری و حتی ورزش‌های زمستانی، هیجان را در تمام فصل‌های سال برای مسافران‌اش فراهم می‌کند.


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد