کشور مالزی، کشوری است در جنوب شرقی آسیا؛ پایتختش کوالالامپور است و جمعیتی دارد حدود سی میلیون نفر.

شبه جزیره‌ی مالزی، به دلیل داشتن سواحل مختلف و متنوع، یکی از بزرگ‌ترین مراکز غواصی دنیاست و آب‌های شفاف‌اش، هر سال در فصل غواصی، علاقمندان این ورزش را به سمت خود می‌کشاند.
طبیعت زیبا، جنگل‌های استوایی بی‌نظیر به همراه معابد باستانی و ساختمان‌های مدرن و جدید، مالزی را تبدیل کرده به یکی از متنوع‌ترین جاذبه‌های توریستی دنیا که برای هر سلیقه و هر مسافری، چیزی در آستین دارد.
عدم نیاز به ویزا برای مسافران ایرانی، این کشور را به یکی از پرطرفدارترین مقاصد توریستی در میان ایرانیان تبدیل کرده است.

 مالزی آب و هوایی نسبتاً گرم، بارانی و مرطوب دارد. باران‌های موسمی مالزی، معمولاً با رعد و برق همراه‌اند و یکی دو ساعتی بیشتر طول نمی‌کشند. در ماه‌های آوریل و نوامبر، بارندگی بیش از سایر وقت‌هاست و از مه تا اگوست، کم‌تر.
در مناطق اقامتی کوهستانی و تفریح‌گاه‌ها، هوا معمولاً خنک‌ است، مناطق کوهستانی و سرسبز کامرون، سواحل زیبای پنانگ و جزایر لنکاوی از جمله مناطق توریستی مالزی هستند با آب و هوایی خنک و مناظر طبیعی و چشم‌اندازهای زیبا.

جشنواره‌هایی که در طول سال در مالزی برگزار می‌شوند، نمایشی تمام‌عیارند. تایپوزام و سال نوی چینی در ماه‌های ژانویه و فوریه، کشور را به کارناوال بزرگ و پر شور و حالی تبدیل می‌کنند و در تعطیلات عید فطر و کریسمس، توریست‌ها به آن‌جا سرازیر می‌شوند و مردم هم به جشن و شادی می‌پردازند.

ژانویه- فوریه
جشن سپاسگزاری هنگام درو
سال نوی چینی
تایپوزام (جشنوار‌ه‌ی هندو)

مارس- آوریل
جایزه‌ی بزرگ مالزیایی

آوگوست- سپتامبر
جشنواره‌ی روان‌‌های گرسنه
روز ملی
وینایاگار چاتورتهی
جشنواره‌ی چراغ دریایی

سپتامبر- اکتبر
جشنواره‌ی هندوی نه شب
جشنواره‌ی نه خدای امپراتور

اکتبر- نوامبر
جشن پابرهنه بر آتش
جشنواره‌ی چراغ‌ها
سال‌روز تولد کوان یین
سال‌روز تولد گورو ناناک

دسامبر
جشنواره‌ی انقلاب زمستانی

سفره‌ی مالزیایی
در مالزی، غذاها و رستوران‌های مالایی، چینی، هندی، پاکستانی، تایلندی، ویتنامی، هنگ‌کنگی، تایوانی، ژاپنی، ایتالیایی، آمریکایی، فرانسوی، ایرلندی، لبنانی و ایرانی به راحتی در دسترس است. هر قوم برای مناسبت‌های مختلف هم غذاها و تنقلات مخصوص آن مناسبت را دارد. پختن شیرینی‌ها و غذاهای مخصوص هر مناسبت، یکی از جذابیت‌های فرهنگی و خوشمزه‌ی مالزی است. چینی‌ها، هندی‌ها، مالایی‌ها و... هر کدام در مناسبت‌های مختلف می‌کوشند شادی خود را با اقوام دیگر تقسیم کنند. تنوع غذایی، یکی از عوامل هم‌زیستی مسالمت‌آمیز این مردم در کنار یکدیگر است.
پیدا کردن غذاهای حلال در مالزی مشکل نیست. انواع رستوران‌های یا محصولات غذایی حلال یا محصولات بسته‌بندی شده که در فروشگاه‌ها به فروش می‌رسند، با برچسب و علامت حلال مشخص شده‌اند. فست‌فودها و رستوران‌های زنجیره‌ای نظیر مک‌دونالد و کی‌اف‌سی هم غذای حلال سرو می‌کنند و دولت، نظارت دقیقی بر روی این غذاها دارد.

 تاکنون ١ اثر فرهنگی و ٢ اثر طبیعی از کشور مالزی به عنوان میراث فرهنگی جهانی در فهرست یونسکو به ثبت رسیده است. برای دیدن جزئیات بیشتر می‌توانید به صفحه‌ی این کشور در وب‌سایت میراث جهانی یونسکو مراجعه نمایید.

اثر فرهنگی

١. مِلاکا و جورج‌تاون، شهرهای تاریخیِ تنگه‌ی مالاکا
تاریخ ثبت: ٢٠٠٨

این دوشهر، بیش از ٥٠٠ سال، بر سر راه مبادلات فرهنگی و معاملات تجاری بین شرق و غرب قرار داشتند و تأثیرات هر دو قاره‌ی آسیا و اروپا بر آن‌ها، در چندگانگیِ فرهنگی آن‌ها مشهود است.
ساختمان‌های دولتی، میادین،‌کلیساها و استحکاماتِ ساخته شده در شهر ملاکا، نشان‌دهنده‌ی تاریخی تقریباً یک قرنی، از قرن ١٥ میلادی و سلطنت مالای‌ها تا اوایل قرن ١٦ میلادی و آغاز سلطه‌ی پرتغالی‌ها و هلندی‌ها است. ساختمان‌های مسکونی و تجاری جورج‌تاون، نمایانگر دوران سلطنت بریتانیاییِ اواخر قرن ١٨ میلادی است.
با این فرهنگ و معماری بی‌نظیر، این دو شهر در شرق و جنوب‌شرقی آسیا همتا ندارند.


آثار طبیعی

١. پارک ملی گونونگ مولو
واقع در: ایالت ساراواک شمالی، جزیره‌ی بورنِئو
تاریخ ثبت: ٢٠٠٠

این پارک، با قابلیت بالای چندگونه‌زیستی و دارا بودن ویژگی‌های کارسْتی، یکی از قابل بررسی‌ترین مناطق استواییِ کارستی در جهان است. کارست، پدیده‌ای است که باعث تشکیل غار می‌شود. نواحی کارستی ناحیه‌هایی هستند دارای سنگ‌های آهکی. این آهک در اثر انحلال آب ایجادشده و کاملاً خالص است، به همین دلیل صخره‌های این مناطق سخت و کاملاً یکپارچه هستند با دیواره‌های پرشیب و ناهمواری‌های شدید؛ اگر زمین ترک خورده باشد، آب‌های جاری کم‌کم به داخل زمین نفوذ می‌کنند و با فرسایش سنگ‌ها، غار تشکیل می‌دهند؛ مثل غار علیصدر همدان.
٥٢٨٦٤ هکتار پارک، شامل هفده گونه پوشش گیاهی و ٣٥٠٠ گونه از آوندداران (مثل سرخس‌ها) است. نخلستان‌‌های‌ این پارک فوق‌العاده غنی هستند، با ١٠٩ گونه‌ی کشف‌شده در بیست دسته‌بندی متفاوت. قله‌ی ماسه-سنگیِ گونونگ مولو، با ٢٣٧٧ متر ارتفاع، مشرف به پارک قرار دارد. بیش از ٢٩٥ کیلومتر غار، مأوای میلیون‌ها خفاش، در این پارک کشف شده است. تالار غار ساراواک، با ٦٠٠ متر در ٤١٥ متر مساحت و حدود ٨٠ متر ارتفاع دیواره‌ها، بزرگ‌ترین غار در جهان است.


٢. پارک کینابالو
واقع در: ایالت صباح
تاریخ ثبت: ٢٠٠٠

این پارک در ایالت صباح، در منتهی‌الیه شمالیِ جزیره‌ی بورنئو، قرار دارد. بلندترین قله در کشورهای جنوب‌شرقی آسیا، بین هیمالیا تا گینه‌ی نو، کوه کینابالو است، با ٤٠٩٥ متر ارتفاع، که مشرف به این پارک قرارگرفته است. این پارک زیست‌گاه‌های فراوان و گوناگونی دارد؛ از دشت‌های استوایی و تپه‌های جنگلی گرفته تا جنگل‌های استوایی کوهستانی و کوهپایه‌ای و در ارتفاعات بالاتر، بوته‌زارها. این پارک به‌عنوان مرکز گوناگونیِ گیاهی (Centre of Plant Diversity) در جنوب شرقی آسیا برگزیده شده است و گونه‌های فوق‌العاده غنی‌ای از گیاهان هیمالیا، چین، استرالیا، مالزی و مناطق استوایی در آن به چشم می‌خورد.

میراث فرهنگی معنوی مالزی که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده، به قرار زیر است:

تئاتر ماک یونگ - سال ثبت: ٢٠٠٨
اجتماعات مالایی در مالزی، گونه‌ای از تئاتر باستانی را خلق کرده‌اند که ترکیبی از نمایش، موسیقی سازی و آوازی، حالت‌ها و لباس‌های پر زرق و برق است. تئاتر یونگ که با هدف سرگرمی و آئینی اجرا می‌شود و با اعمال شفابخش در ارتباط است، خاص روستاهای کلانتان در شمال غربی مالزی است که ازآن‌جا سرچشمه گرفته است.
کارشناسان معتقدند که این تئاتر تا قبل از ورود اسلام به این کشور به شکل خوبی ظهور پیدا کرد و تا دهه‌ی بیست میلادی تحت حمایت مستقیم سلطان کلانتان به عنوان تئاتر سلطنتی اجرا می‌شد. بنابراین این سنت با توجه به پیشرفت‌هایی که در دربار کسب کرده بود، از جمله طراحی ظریف لباس‌ها، به شکل بافتی روستایی استمرار یافت. اجرای ماک یونگ با قربانی آغاز می‌شود و با حرکات موزون نمایشی، موسیقی، تک‌گویی‌ها و جملات بداهه دنبال می‌شود. هر داستان به تنهایی در چند شب متوالی، به صورت اجراهای سه ساعته نمایش داده می‌شود.
بیشتر نقش‌ها را زنان بازی می‌کنند و داستان‌ها بر اساس قصه‌های عامیانه و باستانی مالایی‌اند که سرشار از شخصیت‌های سلطنتی، خدایان و دلقک‌ها هستند.
تئاتر ماک یونگ که نیاز به سال‌ها تعلیم و آموزش دارد، تا امروز از طریق انتقال شفاهی حفظ شده است. در جامعه‌ی امروز، افراد کمی تمایل به اختصاص پول و وقت خود به چنین دوره فراگیر دقیق و جدی دارند. در نتیجه، این سنت مهم در معرض انحطاط تدریجی است و کاهش گنجینه‌های نمایشی و موسیقیایی و نبود اجراکنندگان مجرب گواه این مساله است.

منبع: کتاب میراث معنوی، گردآوری و ترجمه از سمیه مهدوی نیا، نشر شورآفرین، ١٣٨٩.


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد