اتریش یا -اگر رسمی‌تر بگوییم- جمهوری اتریش کشوری کوچک در اروپای مرکزی است؛ پلی میان اروپای شرقی و اروپای غربی با تاریخ و فرهنگی غنی. با این که اتریش کشور بزرگی نیست، نقش مهمی در تاریخ سیاسی، فرهنگ و هنر اروپا بازی کرده است. این کشور کانون موسیقی کلاسیک اروپا و زادگاه بسیاری از موسیقی‌دان‌های اسطوره‌ای این قاره است. علاوه بر این‌ها، سبک معماری خیره‌کننده‌ی رایج در اتریش و مناظر طبیعی کوه‌های آلپ هر بیننده‌ای را جادو می‌کنند.



زبان رسمی اتریشی‌ها آلمانی است، اما مردم بعضی مناطق این کشور به زبان‌های ترکی، صربی، کروات و مجارستانی هم حرف می‌زنند. تقریبا یک‌چهارم مردم اتریش در وین، پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور، زندگی می‌کنند؛ شهری که به نفوذ فرهنگی و هنری و سطح بالای زندگی مشهور است و بی‌تردید به دیدنش می‌ارزد.

حدود ٤٥٠ سال پیش از میلاد مسیح بود که اقوام سلتی به سرزمینی آمدند که امروز اتریش نام دارد. پانزده سال پیش از میلاد مسیح، رومی‌ها هم از کوه‌های آلپ گذشتند، به این سرزمین آمدند و در جنوب رود دانوب امپراتوری خودشان را به وجود آوردند، اما امپراتوری رومی‌ها در قرن پنجم فرو پاشید و ژرمن‌ها، باواریایی‌ها و بعد امپراتوری کارولنژی‌ها بر اتریش سلطه یافتند.
در سال ٩٧٦ میلادی، حکومت اتریش به دست بابنبرگ‌ها افتاد که از اشراف‌زادگان باواریایی بودند، اما در همیشه روی یک پاشنه نمی‌چرخد و در سال ١٢٤٦ آخرین دوک بارنبرگ در جنگ با مجارها مرد و خاندان هابسبورگ به قدرت رسید. هابسبورگ‌ها تا اوایل قرن بیستم در اتریش حکومت کردند، اما نباید از این موضوع نتیجه بگیرید که در این سال‌ها اتریش فراز و فرود نداشت. هابسبورگ‌ها در این چند قرن بحران‌های بزرگی مثل پیامدهای ظهور پروتستانیسم، اشغال‌ وین به دست ترک‌های عثمانی، جنگ هفت‌ساله با امپراتوری پروس، رشد روشن‌فکری و جمهوری‌خواهی در اروپا، انقلاب فرانسه و جنگ با ناپلئون را از سر گذراندند و با این که از همه‌ی این ماجراها جان سالم به در بردند، اما بسیاری از سرزمین‌هایشان را به دولت‌های دیگر باختند.

وقتی انقلاب فرانسه پیروز شد، تب جمهوری‌خواهی و مشروطه‌خواهی، مثل همه‌ی کشورهای دیگر اروپایی، در اتریش هم بالا گرفت و در ١٨٤٨ اولین نشستِ پارلمان اتریش را برگزار کردند. وقتی در ١٩١٤، یک ملی‌گرای صرب، ولیعهد اتریش و همسرش را در سارایوو ترور کرد، جنگ جهانی اول آغاز شد و امپراتوری اتریش‌ـ‌‌مجارستان کنار آلمان و حکومت عثمانی وارد جنگ شد. پس از پایان جنگ در ١٩١٨، آخرین شاه خاندان هابسبورگ کناره‌گیری کرد و جمهوری اول اتریش شکل گرفت، اما این کشور هنوز تا آرامش فاصله داشت. در سال ١٩٣٨، هیتلر با انجام همه‌پرسی تقلبی، اتریش را به حکومت رایش هیتلر ملحق کرد. وقتی جنگ جهانی دوم پایان یافت و هیتلر خودکشی کرد، متفقین، اتریش را بین خودشان تقسیم کردند، اما بالاخره در ١٩٥٥ اتریش استقلال یافت و در ١٩٩٥ هم به اتحادیه‌ی اروپا پیوست.
اتریش امروز از نظر سرانه‌ی تولید ناخالص داخلی در رتبه‌ی دوازدهم جهان است و از اقتصادهای پیش‌رفته‌ به شمار می‌آید. درآمد توریسم ٩ درصد تولید ناخالص داخلی اتریش را تشکیل می‌دهد و این کشور از این نظر هم در جای‌گاه دوازدهم جهان است.


مناطق آلپیِ اتریش آب و هوایی کوهستانی دارند، اما آب و هوای بخش‌های شرقی‌تر کشور آب و هوایی قاره‌ای است؛ یعنی بارندگی نسبتا کم، تابستان‌هایی گرم و زمستان‌هایی معتدل. این که چه فصلی را برای سفر به اتریش انتخاب کنید، به هدفتان از سفر بستگی دارد. بین ماه‌های آوریل تا اکتبر، هوای اتریش گرم‌تر است، اما تابستانِ واقعی از اوایل ژوئن تا اواسط سپتامبر طول می‌کشد. تابستان‌ها همیشه یک‌جور نیستند و ممکن است هوایی گرم یا بارانی را تجربه کنید، اما معمولا در این ماه‌ها می‌توانید با خیال راحت از کوه‌نوردی، دوچرخه‌سواری در کوهستان یا شنا در دریاچه‌های کوه‌پایه‌های آلپ لذت ببرید. در اوت و ژوئیه دمای هوا حدود ٢٥ درجه‌ی سانتی‌گراد است، اما ممکن است تا ٣٥ درجه هم برسد.
اما اگر می‌خواهید ورزش‌های زمستانی را در اتریش تجربه کنید، بهتر است بین ماه‌های دسامبر تا مارس به این کشور بروید. زمستان در قسمت‌های کم‌ارتفاع سرد است و در مناطق آلپی بسیار سرد و دمای هوا گاهی به ١٠ـ درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسد. یادتان باشد که مناطق آلپی در تمام سال نوسان دمای چشم‌گیری دارند و شب‌هایشان حتی در تابستان هم سرد است. بخش‌های شمالی و آلپی اتریش رطوبت بیش‌تری دارند، اما آب و هوای مناطق جنوبی، مثل استیریا و کارینتیا خشک و آفتابی است. وین و مناطق نزدیک به آن هم معمولاً در تمام سال با وزش بادهای شدید شرقی روبه‌رو هستند، بنابراین بهتر است لباس گرم هم‌راهتان داشته باشید.


• ژانویه
آغاز سال نو (اول ژانویه)
اتریشی‌ها سال نو را با نیویارزشایبن (سلام نظامیِ سال نو) آغاز می‌کنند. در این مراسم، دسته‌های تفنگ‌دار با لباس‌های سنتی و تاریخی در بسیاری از شهرهای کشور دور هم جمع می‌شوند و، اغلب با تفنگ‌های قرن هفدهمی، تیر هوایی شلیک می‌کنند. البته برای دیدن این مراسم باید صبح خیلی زود بیدار شوید. هم‌چنین، به مناسبت شروع سال نو در سراسر اتریش کنسرت‌های موسیقی کلاسیک برگزار می‌کنند. ارکستر فیلارمونیک وین هم در همین روز معروف‌ترین کنسرت سالانه‌ی جهان، نیویارز‌کُنسرت، را در باشگاه موسیقی وین اجرا می‌کند.

فستیوال شب دوازدهم یا تجلی مسیح (۶ ژانویه)
در شب ۶ ژانویه، بچه‌های اتریشی در دسته‌های چهار نفره و با هم‌راهی یک بزرگ‌سال درِ خانه‌ی هم‌سایه‌ها را می‌زنند، آواز کوتاهی درباره‌ی مسیح می‌خوانند، برای اهل خانه دعا می‌کنند و کمی پول برای مصارف خیریه از آن‌ها می‌گیرند.

• فوریه
فاشینگ (روزهای منتهی به روزه‌ی عید پاک)
فاشینگ یا کارناوال دوره‌ای از جشن‌ها و مهمانی‌های پیش از روزه‌ی عید پاک است. کارناوال در شنبه‌ی پیش از چهارشنبه‌ی خاکستر (اواخر ژانویه/اوایل فوریه) به اوج می‌رسد و بچه‌ها و بزرگ‌ترها با لباس‌های سنتی به مهمانی و جشن می‌روند یا در خیابان‌ها رژه می‌روند. اگر در این روزها در اتریش بودید، فاشینگ‌کراپفن را از دست ندهید؛ کلوچه‌ای خوش‌مزه که با مربا آن را پر کرده‌اند.

• مارس و آوریل
عید پاک (چهل روز بعد از آغاز روزه)
چهل روز بعد از آغاز دوره‌ی روزه‌داریِ کاتولیک‌ها، عید پاک می‌رسد. بر خلاف کریسمس که به مراسمی تجاری تبدیل شده، عید پاک در اتریش هنوز حال و هوایی مذهبی دارد. در یک‌شنبه‌ی نخل (یک‌شنبه‌ی پیش از عید پاک) که بزرگ‌داشت ورود پیروزمندانه‌ی مسیح به بیت‌المقدس است، مردم با مراسمی خاص، که در مناطق مختلف فرق می‌کند، به کلیسا می‌روند تا زندگیشان برکت بگیرد. در فاصله‌ی بین یک‌شنبه‌ی نخل و عید پاک، در همه‌ی شهرها و روستاها نمایش‌نامه‌هایی درباره‌ی مصائب مسیح اجرا می‌کنند و بچه‌ها هم با رنگ کردن تخم‌مرغ برای عید پاک آماده می‌شوند.

• مه
فیلیپیناخت یا شب سنت فیلیپ (اول مه)
شب اول ماه مه شب سنت فیلیپ، قدیس حامیِ نظم، است. در این شب، جوان‌ترها به خیابان‌ها می‌روند و هر چیز اضافی یا نامنظمی را که در خیابان‌ها ببینند جمع می‌کنند و به کلیسای محل می‌برند. روز بعد، مردم به کلیسا می‌روند و وسایلشان را پیدا می‌کنند و پس می‌گیرند، اما باید جریمه‌ای بپردازند که صرف یک سازمان غیردولتی می‌شود.

• ژوئن
فرونلایخنامشتاگ (دومین پنج‌شنبه بعد از عید پنجاهه)
در این روز که از تعطیلات رسمی هم هست، مردم با لباس‌های بامزه یا سنتی در خیابان رژه می‌روند و مخصوصا رژه‌ی مردم شهر سالزبورگ بسیار مشهور و پر طرف‌دار است.

شب نیمه‌ی تابستان (۲۱ ژوئن)
در این شب مردم در تپه‌ها یا کوه‌های اطراف محل زندگیشان آتش‌های بزرگ روشن می‌کنند و اغلب بساط باربیکیو و مهمانی‌ در فضای باز هم به راه است.

• ژوئیه و اوت
روز سنت یاکوب (۲۵ ژوئیه)
سنت یاکوب قدیس حامی دهقانان و چوپان‌هاست. اتریشی‌ها، مخصوصا سالزبورگی‌ها، برای این قدیس سنگ تمام می‌گذارند و حسابی این روز را جشن می‌گیرند. هم‌چنین، در این روز در قله‌ی کوه ۲۱۱۷ متریِ هاندشتاین هم مسابقه‌های کشتی برگزار می‌کنند.

فستیوال موسیقی (تابستان)
در طول تابستان، فستیوال‌ سبک‌های موسیقی مختلف، از جاز و راک گرفته تا موسیقی کلاسیک، را در سراسر کشور خواهید دید.

• سپتامبر و اکتبر
برداشت محصول و شکرگزاری
با توجه به تفاوت شرایط آب و هوایی، کشاورزهای مناطق مختلف اتریش در زمان‌های گوناگونی، در اواخر تابستان یا اوایل پاییز، مراسم برداشت محصول و شکرگزاری را برگزار می‌کنند. اگر در این روزها سری به مناطق روستایی بزنید، می‌توانید بازارچه‌های محصولات محلی، رقص‌های سنتی و جشن‌های برداشت محصول را تماشا کنید.

روز همه‌ی قدیسان (۳۱ اکتبر)
روز ۳۱ اکتبر، روز بزرگ‌داشت همه‌ی قدیسان و درگذشتگان است. تا چند سال پیش، اتریشی‌ها این روز را با مراسم ویژه‌ی خودشان می‌گذراندند، اما در سال‌های اخیر می‌توانید تأثیر هالووینِ آمریکایی‌ها را در این مراسم ببینید.

• نوامبر
شب ارواح (اول نوامبر)
در این شب، مردم سری به گورستان‌ها می‌زنند و روی قبر بستگانشان شمع و گل می‌گذارند. روز اول نوامبر هم پدرخوانده‌ها و مادرخوانده‌ها به فرزندخوانده‌هایشان هدیه‌ می‌دهند که نوع این هدیه‌ها از منطقه‌‌ای به منطقه‌ی دیگر فرق می‌کند.

روز سنت مارتین (۱۱ نوامبر)
در این روز، بچه‌های کوچک با فانوس‌های دست‌ساز خودشان در خیابان‌ها دوره می‌افتند و آوازهای مخصوصی می‌خوانند. خیلی از مردم اتریش در این روز غذای مخصوصی به اسم سروایتنکنودل با گوشت غاز درست می‌کنند و دور هم می‌خورند.

• دسامبر
روز سنت نیکولاس (۶ دسامبر)
سنت نیکلاس همان پاپانوئلِ اتریشی‌هاست، اما مسئول رساندن هدیه‌های کریسمس نیست، بل‌که هدیه‌هایی کوچک به بچه‌های خوب می‌دهد. سنت نیکلاس با بغلی پر از هدیه‌هایی مثل میوه، آجیل و شیرینی از خانه‌ای به خانه‌ی دیگر می‌رود و هم‌راه او کرامپوس (شیطان) هم می‌آید تا بچه‌های بد را تنبیه کند (که البته هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افتد). در این روز مراسم کرامپوس‌لافن را هم خواهید دید که در آن جوان‌ها ماسک‌های چوبی می‌گذارند و خودشان را به شکل شیطان در می‌آورند و در خیابان‌ها دیگران را می‌ترسانند.

شب کریسمس (۲۴ دسامبر)
شاید در اتریش شب کریسمس از خود روز کریسمس هم مهم‌تر باشد. مغازه‌ها معمولا از ظهر می‌بندند و مردم برای مراسم شب کریسمس به کلیسا می‌روند و شمع روشن می‌کنند. خانواده‌ها زیر درخت کریسمس دور هم جمع می‌شوند و هدیه‌هایشان را در همین شب به دیگران می‌دهند.

روز کریسمس (۲۵ دسامبر) و روز سنت اشتفان (۲۶ دسامبر)
این دو روز از تعطیلات رسمی اتریش هستند و بیش‌تر اتریشی‌ها در این روزها به دیدن بستگانشان می‌روند، پرخوری می‌کنند و به هم هدیه می‌دهند.

شب سال نو یا سیلوستر (۳۱ دسامبر)
اتریشی‌ها به شب سال نو می‌گویند شب سیلوستر، چون ۳۱ دسامبر در اتریش روز سنت سیلوستر است. در شب سال نو، مردم دور هم جمع می‌شوند و نورافشانی را تماشا می‌کنند. اگر قرار است شب سال نو را در اتریش بگذرانید، باید برای سر و صدا و ترافیک عجیبش هم آماده باشید. اگر هم می‌خواهید بیرون غذا بخورید، حتما از قبل میزی در رستوران رزرو کنید چون بدون رزرو تقریبا محال است جای خوبی پیدا کنید.



زمان و مدت تعطیلات رسمی
اتریشی‌ها در تعطیلات رسمی کار و بار را تعطیل می‌کنند. در تعطیلات، فقط کافه‌ها و رستوران‌ها باز هستند، البته نه همه‌ی آن‌ها. موزه‌ها تکلیفشان معلوم نیست؛ بعضی از آن‌ها تعطیل هستند و بعضی دیگر کار می‌کنند و حتی بازدید از آن‌ها هم رایگان است. تعطیلات تابستانه‌ی مدارس در ماه‌های ژوئیه و اوت است و در این مدت بسیاری از خانواده‌ها به سفر می‌روند. به همین دلیل، در این دو ماه شهرها کمی خلوت‌ترند و مراکز گردش‌گری کمی شلوغ‌تر. دانش آموزان یک هفته هم در فوریه تعطیلی دارند و در این مدت پیست‌های اسکی پر می‌شوند از بچه‌ها و خانواده‌هایشان.

تعطیلات رسمی در اتریش شامل موارد زیر است:
اول ژانویه: روز اول سال نو
۶ ژانویه: روز ظهور مسیح
دوشنبه‌ی عید پاک
اول مه: روز کارگر
عید صعود: ۳۹ روز بعد از یک‌شنبه‌ی عید پاک
دو‌شنبه‌ی سفید: عید پنجاهه
کورپس‌کریستی: ۶۰ روز بعد از یک‌شنبه‌ی عید پاک
۱۵ اوت: عید عروج مریم
۲۶ اکتبر: روز ملی اتریش
اول نوامبر: روز همه‌ی قدیسان
۸ دسامبر: روز مریم باکره
۲۵ دسامبر: کریسمس
۲۶ دسامبر: روز سنت استفان


خرج و مخارج
اگر وین را از نظر مخارج با شهرهای دیگر اروپایی مقایسه کنیم، باید بگوییم که از لندن، پاریس، زوریخ یا رم ارزان‌تر، تقریبا هم‌رده‌ی مونیخ و از پراگ یا بوداپست گرا‌ن‌تر است. به جز استراحت‌گاه‌های پیست‌های اسکی، ییلاق‌های اتریش بسیار کم‌هزینه‌‌تر از وین هستند.
احتمالا شما بیش‌ترین هزینه را برای مکان اقامتتان خواهید پرداخت و اگر خودتان را راضی کنید که اتاقی در مهمان‌خانه بگیرید یا در اتاق‌های دو تخته با مسافری دیگر شریک شوید، هزینه‌ی سفرتان بسیار کم‌تر می‌شود. اگر تنها سفر کنید و به هتلی متوسط بروید، شبی ۵۰ تا ۶۰ یورو باید بپردازید که شامل صبحانه هم می‌شود. ناهار بین ۶ تا ۹ یورو برایتان تمام می‌شود و قیمت شام و نوشیدنی هم بین ۱۵ تا ۲۰ یوروست. میانگین هزینه‌ی استفاده از حمل و نقل عمومی در شهرها روزی حدود ۴-۵ یورو در‌می‌آید و بلیت موزه‌ها را هم بین ۵ تا ۷ یورو می‌فروشند که البته گاهی ارزان‌تر است و گاهی از ۱۲ یورو هم بیش‌تر. به‌تر است محصولات بهداشتیِ روزمره را از سوپرمارکت یا دراگ‌استور بخرید، نه از داروخانه‌ها. یادتان باشد مبلغی را هم برای تفریح، شکم‌چرانی و رفت و آمد در نظر بگیرید.
اگر می‌خواهید واقعا صرفه‌جویی کنید و اتاقی در مهمان‌خانه گرفته‌اید، می‌توانید غذای ارزان بخورید، بعضی مواد غذایی را از سوپرمارکت‌ها بخرید و به جای استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، پیاده در شهر گشت بزنید. این‌جوری می‌توانید با روزی ۷۰ تا ۸۰ یورو از پس هزینه‌ها بر بیایید. اگر بخواهید از این هم کم‌تر خرج کنید، باید در انتخاب دیدنی‌ها دقیق باشید. بعضی موزه‌ها به بچه‌ها و دانش‌آموزها تخفیف می‌دهند و خیلی وقت‌ها هم می‌توانید از تخفیف‌های خانواده استفاده کنید.

غذاهای اتریشی یادآور دوران سیطره‌ی اتریش بر اروپا هستند و می‌توان رد تعامل با اقوامی مثل ایتالیایی‌ها، مجارها، بوهمیایی‌ها، آلمان‌ها و بالکان‌ها را در آش‌پزخانه‌ی اتریشی‌ها دید. سبک پخت و پز اتریشی به استفاده از گوشت‌ها و سبزی‌جات متنوع شهرت دارد. صبحانه‌ی اتریشی‌ها حال و هوایی قاره‌ای دارد و معمولاً شامل نان، مربا، انواع گوشت‌های سرد، پنیر، قهوه، چای یا آب‌میوه می‌شود. در سنت اتریشی، ناهار مهم‌‌ترین و سنگین‌ترین وعده‌ی روز بوده، اما امروزه با توجه به سبک زندگی مدرن مردم، خیلی‌ها سبک‌تر ناهار می‌خورند. در عوض، شام که در گذشته اغلب به کمی نان، پنیر و ژامبون محدود بود، اهمیت بیش‌تری پیدا کرده است. چاشت و عصرانه‌ی سنتی اتریشی‌ها یک برش نان با کمی پنیر یا ژامبون است، هرچند شیرینی‌ها و کیک‌های اتریشی را هم نباید نادیده گرفت.
مثل همه‌ی کشورهایی که آب و هوایی سرد دارند، سوپ‌ها در اتریش هم پر طرف‌دار هستند و سوپ‌های متنوعی مثل فریتاتنسوپ (سوپی رقیق با رشته‌هایی از نوعی پن‌کیک)، لِبِرکنودلسوپ (سوپی رقیق با گلوله‌های خمیری حاوی جگر) و گولاش‌سوپ (سوپ گوشت و سبزی‌جات) را در بسیاری از رستوران‌ها پیدا می‌کنید. اما اگر خیلی سوپ دوست ندارید، می‌توانید در رستوران‌ها بشقابی از گوشت‌های سرد را برای پیش‌غذا سفارش دهید.
تافلشپیتز، غذای ملی اتریشی‌ها، گوشت گوساله‌ی آب‌پز با سبزی‌جات است و وینه‌شنیتزل یا همان شنیتسلِ وینی، معروف‌ترین غذای وین، برش‌های نازکی از گوشت گوساله است که آن را در خرده‌نان می‌غلتانند و در روغن سرخ می‌کنند. علاوه بر این، غذاهای اتریشی کلاسیک دیگری مثل بکهوهن (مرغ سرخ‌شده) و زویبِلرُشتبراتن (برش‌های گوشت گاو کبابی با سسی از سبزی‌جات پخته و پیاز سرخ‌کرده) را هم در منوی رستوران‌های اتریش پیدا می‌کنید. اما سنت غذایی در سراسر اتریش یک‌سان نیست. برای مثال، بورگنلندی‌های اتریش، تحت تأثیر سبک آش‌پزی مجارها، در غذاهایشان بیش‌تر از پاپریکا، لوبیا، سیب‌زمینی و کلم‌برگ استفاده می‌کنند و استیریایی‌ها بدون کوربیسکرنول، روغن غنی و تیره‌رنگی که از بذر کدو تنبل به دست می‌آید، دست و دلشان به آش‌پزی نمی‌رود.
در اتریش، غذاهای فرعی یا ــ‌خودمانی‌تر بگوییم‌ــ پاسفره‌ای‌ها هم نقش مهمی در وعده‌های غذایی دارند. کارنتنرها پیراشکی‌هایی خمیری هستند که با انواع و اقسام مواد غذایی مثل پنیر، سیب‌زمینی، سبزی‌جات و نعنا پرشان می‌کنند، در آب می‌جوشانند و با نوعی سس کره سرو می‌کنند. کارنتنرها را اغلب با سالاد می‌خورند.
اما وعده‌ی غذایی در اتریش بدون دسر کامل نمی‌شود. آپفلشترودل یا اشترودلِ سیب و انواع کرپ‌ها محبوب‌ترین دسرهای اتریشی هستند. سالزبورگی‌ها هم در درست کردن نوکِرلِ سالزبورگی نظیر ندارند: پودینگی پفکی که از تخم‌مرغ، آرد و شکر درستش می‌کنند. شما می‌توانید شیرینی‌های خوش‌مزه‌ای مثل زاخرتورته را برای دسر سفارش دهید که در واقع نوعی کیک شکلاتی با مربای زردآلوست. کراپفن نوعی کلوچه‌ی پرشده با مربای زردآلو یا مرباهای دیگر است و تاپفنشترودل هم اشترودلی است که آن را با پنیر تاپفن پر کرده‌اند. میلیرامشترودل یا اشترودل خامه هم از شیرینی‌های خوش‌مزه‌ی اتریش است. شکلات موتزارت‌کوگلنِ اتریش هم بسیار معروف است و از شکلات تلخ، پسته و بادام تهیه‌اش می‌کنند.
اما اتریش قهوه‌های بی‌نظیری هم دارد. می‌گویند اتریشی‌ها بوده‌اند که قهوه‌هایی را که ترک‌های عثمانی پس از پایان اشغال وین در این شهر جا گذاشتند، به اروپایی‌ها معرفی کردند. سنت کافه‌نشینی و صرف قهوه در اتریش بخش مهمی از هویت شهری را تشکیل می‌دهد. کافه‌های وینی سبک و سیاق ویژه‌ی خود را دارند و موکای اتریشی یا کلاینر شوارتزر به اسپرسو شبیه است. در این کافه‌ها می‌توانید انواع قهوه‌های ایتالیایی، مثل اسپرسو، ‌کافه‌لاته و کاپوچینو، را هم سفارش دهید. قهوه‌ نوشیدن با دوستان از اجزای مهم فرهنگ اجتماعی اتریش است و بسیار متداول است که اتریشی‌ها کسی را به قهوه و کیک دعوت کنند، تا آن‌جا که بسیاری این سنت اتریشی‌ها را به چای عصرانه‌ی انگلیسی‌ها تشبیه می‌کنند. پیش‌نهاد ما این است که هات‌چاکلت کافه‌های اتریش را هم امتحان کنید. اتریشی‌ها هات‌چاکلت را با خامه‌ی غلیظ درست می‌کنند و گاهی برای افزایش غلظتش به آن زرده‌ی تخم‌مرغ هم می‌زنند.


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد