سکونت انسان در سرزمینی که امروز جزو کشور چک است، به سه قرن قبل از میلاد مسیح و مهاجرت اقوام سلت به این نواحی برمی‌گردد. تا قرن اول بعد از میلاد، سلتی‌ها در این زمین حکومت می‌کردند. حدود قرن اول میلادی، قوم و قبیله‌های آلمانی هم به این مناطق آمدند. اسلاوها که قبایل چک در بوهمیا و موراویایی‌ها در موراویا بودند، در قرن ششم میلادی از راه دروازه‌ی موراوین به این سرزمین وارد شدند. بین سال‌های ٨٣٣ تا ٩٠٧ امپراتوری موراویا بر این مناطق حکومت می‌کرد، اما عمر چندانی نداشت. در زمان امپراتوری چارلز چهارم بود که پراگ به عنوان مرکز امپراتوری روم انتخاب شد و هر چیزی که از جلال و شکوه دوران گوتیک در این شهر به یادگار مانده، مربوط به همان دوره است. در نیمه‌ی دوم قرن شانزدهم، پراگ به عنوان مرکز حکومت خاندان اتریشی و کاتولیک مذهب هابسبورگ انتخاب شد، اما سرانجام این خاندان هم مقر حکومت خود را به وین انتقال داد. به دنبال این اتفاق در سال‌های ٨٥-١٧٨١، نظام رعیتی در این کشور از بین رفت و آزادی مذهبی عمومیت یافت. در قرن نوزدهم هم اصلاحاتی در زمینه‌ی آموزش عمومی صورت گرفت. در جریان جنگ جهانی اول، ملیت‌های چک و اسلواک خواستار استقلال شدند و با پشتیبانی ویلسون رییس جمهور وقت آمریکا و با امضای معاهده‌ی پیترزبورگ به استقلال رسیدند و در ٢٨ اکتبر ١٩١٨ موجودیت کشور چکسلواکی با مرکزیت پراگ اعلام شد. این اتفاق گرچه باعث خوشحالی اکثریت چک و اسلواک شد، اما نارضایتی اقلیت ژرمن در این کشور را به دنبال داشت.
با شروع جنگ جهانی دوم، آلمان تقاضای الحاق بخشی از چکسلواکی به خاک خود را کرد، بعد از گرفتن آن هم به چکسلواکی حمله کرد و توانست مناطق بوهم و موراویا را هم اشغال کند. به دنبال نزدیک شدن نیروهای ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی در سال ١٩٤٥، مردم پراگ علیه اشغال‌گران آلمانی به پاخاستند و قبل از ورود نیروهای شوروی شهر را آزاد کردند. به این ترتیب چکسلواکی آزادی خود را باز یافت.
در سال ١٩٤٦ حزب کمونیست در چکسلواکی قدرت را به دست گرفت. در سال ١٩٤٨ این حزب با پشتیبانی اتحاد جماهیر شوروی به کودتایی سیاسی دست زد و با اعمال سیاست‌های جدید، کشور را تا مرز ورشکستگی اقتصادی پیش برد. پیروزی دوبچک، اصلاح‌طلب کمونیست در انتخابات سال ١٩٦٨ دورانی را به ارمغان آورد که بهار پراگ لقب گرفت، اما در همان سال با هجوم نیروهای شوروی و پیمان ورشو به چکسلواکی، وی از قدرت برکنار و بسیاری از کمونیست‌ها از حزب اخراج شدند.
با فروپاشی کمونیسم در اتحاد جماهیر شوروی و فرو ریختن دیوار برلین، در چکسلواکی هم راه پیمایی‌های فراوانی صورت گرفت که سرانجام به تغییر ساختار قدرت در این کشور ختم شد. به خاطر آن که در طول این اعتراضات حتی یک گلوله هم شلیک نشد، به این قضیه می‌گویند انقلاب مخملین.
در انتخابات سال ١٩٩٢ هیچ کدام از افراد منتخب در چک و اسلواک نتوانستند اکثریت آرا را کسب کنند، در نتیجه برای تشکیل دولت ائتلافی به مذاکره پرداختند. شکست مذاکرات در نهایت منجر به این شدکه چکسلواکی به دو کشور مجزای چک و اسلواکی تقسیم شود و پراگ به عنوان پایتخت جمهوری چک انتخاب شد. پیشرفت‌های اقتصادی و صنعتی چک آن‌قدر زیاد بود که این کشور در سال ٢٠٠٣ بالاترین استاندارد زندگی در میان کشورهای اروپای شرقی را داشت. جمهوری چک در سال ١٩٩٩ به ناتو و در ٢٠٠٤ به اتحادیه‌ی اروپا پیوست.
جمهوری چک از دو ایالت اصلی بوهمیا و موراوی تشکیل شده است.


جمهوری چک، با آب و هوای قاره‌ای‌اش، زمستان‌هایی سرد و تابستان‌هایی –کمابیش- گرم دارد. تفاوت دمای دو فصل گرم و سرد سال تقریباً بیست درجه‌ی سانتی‌گراد است و تغییرات دما هم به ارتفاع محل بستگی دارد: در مناطق مرتفع، دما کم‌تر و رطوبت بیشتر است.
سردترین ماه‌های سال در کشور چک، ماه ژانویه و بعد از آن فوریه و دسامبرند. طی این ماه‌ها در ارتفاعات و بعضی‌وقت‌ها هم در شهرها و آبادی‌های کم‌ارتفاع‌تر برف می‌بارد. ماه‌های مارس، آوریل و مه، دما به سرعت بالا می‌رود و هوا بهاری می‌شود. علاوه بر هوا، بهار را از روی رودخانه‌ها هم می‌شود تشخیص داد: با آب شدن برف‌های کوهستانی، روخانه‌ها هم دوباره جان می‌گیرند.
ماه ژوییه در عوض گرم‌ترین ماه سال است و به دنبال آن، آگوست و ژوئن. تابستان‌ها هوا گرم است و کم پیش نمی‌آید که دمای هوا به بالای سی درجه‌ی سانتی‌گراد برسد. رگبارهای شدید کوتاه‌مدت در این فصل هم زیاد پیش می‌آیند.
ماه‌های مه و سپتامبر، بهترین وقت سفر به چک هستند؛ وقتی که هوا ملایم و تعداد توریست‌ها کم‌تر است. بسیاری از موزه‌ها، گالری‌ها و... از ماه مه تا سپتامبر برای بازدید بازند. در آوریل و اکتبر هوا سردتر است، اما تعداد توریست‌ها کم‌تر و قیمت هتل‌ها پایین‌تر است. از نوامبر تا مارس، مناطق کوهستانی چک طرفدار زیاد دارند.


برنامه‌های فرهنگی و تفریحی چک، بسیار متنوع و جذاب‌اند. جشنواره‌های بین‌المللی در شهرها و بازارهای مکاره در روستاها معمول‌اند و طرفدار زیاد دارند. برخی از برنامه‌های محبوب چک، به قرار زیرند:
جشن آتش زدن جادوگران: روز سی‌ام آوریل، اهالی چک برای دفع شیاطین و جادوگران آتش‌های بزرگی برپا می‌کنند و جاروهای دسته‌چوبی را به عنوان نماد جادوگران می‌سوزانند.
جشنواره‌ی بهار: بزرگ‌ترین و مفصل‌ترین جشنواره‌ی پراگ است که از دوازدهم ماه مه شروع می‌شود و تا سوم ژوئن ادامه دارد. کنسرت‌ها و اپراهای موسیقی، از محبوب‌ترین برنامه‌های این فستیوال‌اند و بلیت آن‌ها را خیلی قبل‌تر باید خرید.
مسابقات موتورسواری: اواخر ماه آگوست، قهرمانان مسابقات موتورسواری در برنو جمع می‌شوند تا در یک رقابت هیجان‌انگیز بین‌المللی شرکت کنند.


صبحانه‌ی چک، معمولاً نان و مرباست که گاهی کنارش گوشت سرد، پنیر یا ماست هم می‌گذارند. شیرینی‌های مخصوص هم یک پای ثابت و محبوب صبحانه است.
وعده‌ی ناهار معمولاً سه بخش دارد و با سوپ (polévka) شروع می‌شود. سوپ سیب‌زمینی با قارچ جنگلی، سوپ ترش کلم، سوپ تند سیر، سوپ گوجه‌فرنگی، سوپ عدس و... از جمله سوپ‌های محبوبی هستند که در کشور چک به عنوان پیش‌‌غذا سرو می‌شوند.
غذای اصلی، گوشتی است که بیشتر شامل گاو و مرغ و اردک می‌شود. ماهی فقط در ایام کریسمس آن هم تنها دو نوع کپور و قزل‌آلا سرو می‌شود. پیراشکی نان، پیراشکی سیب‌زمینی، کلم ترش و سالاد سیب‌زمینی معمولاً پای غذاهای گوشتی پیدا می‌شود. گاهی هم به جای آن، خوراک را با برنج یا پاستا سرو می‌کنند. مرحله‌ی آخر، دسر است که هم می‌تواند شیرینی‌جات و قهوه باشد و هم یک سالاد سبک میوه.


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد