گرجستان پس از فروپاشی جماهیر شوروی و استقلال از این کشور، در حال پیمودن راه توسعه اقتصادی، بخصوص توسعه گردشگری و زیرساخت‌های مربوط به آنست. این کشور با مناظر طبیعی زیبا و کلیساهای تاریخی و قلعه‌های واقع در کوه‌های بلند، و همچنین فراهم آوردن امکان مسافرت به این کشور با بودجه‌های متفاوت، به مقصدی دلخواه برای طیف وسیعی از گردشگران خارجی تبدیل شده است. همچنین گرجستان از جمله کشورهایی است که امکان سیاحت در آن بصورت پیاده و یا با اسب میسر است.

 

بهترین زمان سفر به این کشور با توجه به وضعیت آب و هوایی و بارندگی، خرداد و تابستان‌های آفتابی و تقریبا معتدل آن است. لازم به ذکر است قسمت غرب این کشور با توجه به نزدیکی به دریای سیاه مرطوب‌تر بوده و تنوع گیاهی بیشتری را نیز داراست.


خلاصه‌ای از تاریخ گرجستان

با توجه به بررسی‌های انجام‌شده، تاریخ سکونت بشر در گرجستان را به دو میلیون سال پیش مربوط می‌دانند، زمانی که انسان‌های اولیه خیلی قبل تر از دوره پارینه‌سنگی در این سرزمین می‌زیستند. این سرزمین کهن بعد از شروع عصر آهن رو به پیشرفت و آبادانی نهاد تا اینکه اقوامی از بین‌النهرین امپراطوری «اورارتوها» را در این منطقه تشکیل دادند.

در سال 337 بعد از میلاد مسیح، مسیحیت به عنوان دین رسمی گرجستان اعلام شد و این کشور جزو اولین سرزمین‌هایی بود که مسیحیت را رسمی نمود. با اشاعه مسیحیت حکومتی، ادبیات باستانی گرجی رو به زوال گذاشت و بتدریج فرهنگ اجتماعی و سیاسی جامه تغییر کرد. گرجستان اگرچه در دوره‌هایی چون صفویه و افشاریه جزو ایران محسوب می‌شد، اما به دلیل جنایات آقامحمدخان قاجار و نفرتی که مردم گرجستان از ایرانی‌ها پیدا کرده بودند، زمینه‌های استقلال این کشور روز به روز فراهم‌تر می‌گشت گرچه جدایی گرجستان از حکومت ایران طبق عهدنامه گلستان صورت گرفت.

گرجستان تا بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 استقلالی نداشت.

 

طبیعت و جغرافیای گرجستان

مساحت کشور گرجستان در حدود 70 هزار کیلومتر مربع است و از این جهت کشور کوچکی محسوب می‌شود. این سرزمین با فدراسیون روسیه (شامل جمهوری‌های خودمختاری چچن، داغستان، اینگوش، اوستیای جنوبی و ...) از شمال، با جمهوری آذربایجان، ترکیه و ارمنستان از شرق و جنوب دارای مرز مشترک است.
رشته‌کوه قفقاز، بیشتر مساحت گرجستان را تشکیل می‌دهد. کوه شخارا با ارتفاع 5069 متر بلندترین نقطه این کشور محسوب می‌شود. البته با توجه به ساحلی‌بودن بخش غربی این کشور آب و هوای این قسمت مرطوب‌تر بوده و به آب و هوای مدیترانه‌ای نزدیک است. همین تنوع آب و هوایی یکی از ویژگی‌های گرجستان محسوب می‌شود بطوریکه در یک فصل هم می‌توان در کوهستان و بر روی برف اسکی کرد و هم در ساحل گرم دریا شنا نمود. به عنوان معیار میتوان گفت که دمای متوسط گرجستان از دمای هوای تهران در تابستان ها 10 درجه خنک‌تر است.

فصل‌های بهار و پاییز بسیار پرباران بوده و تابستان و زمستان تقریبا خشک هستند که البته در ارتفاعات مختلف، این مسئله ممکن است متفاوت باشد.

 

بهترین وقت سفر به گرجستان

رشته‌کوه قفقاز زمستان‌های سخت و بسیار سردی برای ساکنین این منطقه به ارمغان می‌آورد. از اواخر بهار که بارش‌های فصلی کمتر می‌شوند تا اواخر تابستان، بهترین زمان های سفر به این کشور است.


نواحی مهم گرجستان

کارتلی: قلب گرجستان و مرکز تمدن گرجی و همینطور با وجود شهرهایی چون تفلیس به عنوان پایتخت، کازبگ، گوری و متسختا، مرکز اقتصادی و سیاسی این کشور است.


ریونی: مرکز غرب گرجستان و تمدن کولخیس ها و سرزمین گوسفندهای طلایی که چندین اثر تاریخی این منطقه در فهرست میراث جهانی سازمان یونسکو ثبت شده است. سلسله کوه های بسیار دیدنی و جذابی نیز در این ناحیه که شامل شهرهای راخا و ایمرتی میشود، وجود دارد.


کاختی: ناحیه حاصلخیز و کشاورزی گرجستان که صومعه ها و کلیساهای قدیمی و زیبایی دارد.


ناحیه جنوب غربی: ناحیه ای نسبتا گرم و مسلمان نشین که چند ساحل شنی بسیار زیبا هم دارد.


ناحیه شمال غربی: منطقه ای بسیار زیبا و البته خطرناک به علت مسائل سیاسی. البته یکبار دیدن این منطقه ارزش بسیاری دارد.
سامسخه - جاواختی: در این قسمت بیشتر مردم ارمنی هستند. غار واردزیا، صومعه سافارا و شهر 800 ساله آخالتیشه در این ناحیه و در بین جنگها قرار دارد.


مناطق آبخازیا و اوستیای جنوبی: سفر به این مناطق به علت ناامنی های سیاسی و نظامی توصیه نمی شود. آبخازیا ساحل و آتشفشان بسیار زیبایی دارد و اوستیای جنوبی هم در بالاترین نقاط کوهستان های قفقاز قرار دارد.


دیدنی‌های گرجستان

سواحل: سواحل گرجستان با توجه به جذابیت و زیبایی های خاص خود و همینطور خواص درمانی شن های ساحلی آن همواره یکی از شلوغ ترین و توریستی‌ترین مناطق این کشور محسوب شده بطوریکه بسیاری از گردشگران به هنگام سفر به این کشور ماندن در این سواحل زیبا را به سفر به سایر مناطق گرجستان ترجیح میدهند. قبل از فروپاشی شوروی این مناطق جزو تفریح‌گاه‌های سران آن اتحادیه به حساب می آمد.


کوهستان: رشته کوههای قفقاز که از جنوب روسیه به سمت گرجستان کشیده شده‌اند، یکی از جذابیت های ورزشی و گردشگری این سرزمین محسوب می‌شوند. طبیعت بکر و دست نخورده‌ی کوهستان ها در کنار مناظر بسیار زیبای آن همواره ورزشکاران و گردشگران طبیعی بسیاری را به خود جذب کرده است.


شهر تفلیس:پایتخت گرجستان که قدمتش به هزاره چهارم قبل از میلاد باز میگردد و مدتها در اختیار پادشاهان ایران قرار داشته است. نام این شهر در آثار ادبی ایران نیز به وفور مشاهده می شود. از مکان‌های دیدنی این شهر میتوان به دریاچه تفلیس در پشت کوه ماخات، چشمه‌های آب‌گرم دامنه‌ی کوه تابوری، مناطق قدیمی تفلیس با کلیساها و معماری باستانی، قلعه نارین قلعه(قلعه کوچک)، ناحیه قدیمی تفلیس، دریاچه لاک‌پشت و موزه‌های مختلف و ... اشاره کرد.

باتومی: اما مهم‌ترین شهر توریستی گرجستان، باتومی نام دارد. شهری ساحلی در غربی‌ترین نقطه گرجستان و در کناره دریای سیاه با طبیعتی بسیار زیبا و آب و هوایی فرح‌بخش که به تنهایی بخش بزرگی از صنعت توریسم این کشور را به جلو می‌راند. بسیاری از مسافران از اصلی‌ترین جاذبه‌ی این شهر یعنی سواحل زیبایش و همچنین بلوار باتومی بهره می‌برند اگرچه به آثاری چون کلیسای مادر مقدس، باغ گیاه شناسی، پارک آبی دلفیناریوم و میادین زیبای شهر نیز می‌توان اشاره نمود.

سوخومی: سفر به شهر سوخومی اگرچه با مشکلاتی همراه است و همواره باید اخبار منطقه را پیگیری کنید تا در صورت وجود درگیری‌ وارد منطقه نشوید، ولی زیبایی‌های طبیعی این منطقه چنان محسور کننده‌اند که حتی محافظه‌کارترین افراد را نیز وسوسه می‌کنند. به هر حال در صورت سفر به این شهر که بسیار مورد علاقه‌ی روس‌ها نیز هست، به تفرجگاه پرومناده، غار بزرگ آتوس، کوه‌های ایوریان و چشمه‌های آب‌گرم سر بزنید.

کوتایسی: دومین شهر بزرگ گرجستان است که قدمتی تاریخی نیز داشته و زمانی پایتخت منطقه محسوب می‌شد. در این منطقه‌ی امروزه صنعتی، دو اثر ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو به نام‌های صومعه گلاتی و کلیسای جامع باگراتی وجود دارد که بازدید از آنها را توصیه می‌کنیم. در صومعه گلاتی، دروازه ورودی شهر گنجه آذربایجان را حتما ببینید که در سال 1138 از سوی گرجی ها به غارت رفته است! این شهر مرکز تمدن «کوخیس‌»ها محسوب می‌شده است.

گوری: سفر به زادگاه استالین شاید برای عده‌ای ناخوشایند و برای عده‌ای دیگر جالب باشد. گوری، شهری کوچک در شرق گرجستان است که مردمش هنوز به وجود استالین افتخار می‌کنند! قلعه گوری و موزه استالین دو مکان بسیار پربازدید این شهرند. همانطور که در بالا گفتیم، شهر باستانی آپلیس‌تسیخه هم در نزدیکی گوری قرار دارد. این شهر سنگی و باستانی متعلق به 1000 سال قبل از میلاد مسیح است که شامل کلیسا، بازار، معبد، زندان و ... بوده و تا قرن سیزدهم میلادی در ان سکونت می‌شد. این شهر سنگی در 10 کیلومتری شهر گوری واقع است.

آخالتسیخه(به معنی قلعه نو): شهری کوچک در جنوب غربی گرجستان که بوسیله رودخانه پوتسخوی به دو بخش قدیمی یا شمال و جدید یا جنوب تقسیم می شود. این شهر در مرز ترکیه و گرجستان قرار دارد و یکی از مناطق توریستی گرجستان محسوب می‌شود.
بورجومی: شهر کوچک و خوش منظره‌ای که به سبب آب های معدنی و پارک ملی زیبای خود معروف شده است. بورجومی ییلاق تابستانی خاندان پادشاهی رومانف نیز محسوب می‌شد.
متسخیتا: مرکز کلیسای ارتدوکس گرجستان که آثار باستانی بیشماری در این شهر واقع‌اند.
تلاوی: مرکز کالخی است و پر از قلعه و صومعه های تاریخی.
زبان
زبان گرجی در شمار زبان‌های قفقازی بوده که در منطقه‌ی قفقاز بین دریای سیاه و دریای خزر با آن ارتباط برقرار میشود. حروف الفبای گرجی به همان صورتی که نوشته میشوند، تلفظ می‌شوند و همین خصوصیت خواندن این زبان را راحت‌تر کرده است. البته این در صورتی است که با این حروف و نحوه تلفظشان آشنا باشید.
بعضی کلمات وارده شده از سایر زبان ها مانند آذری و ترکی، ارمنی و روسی و انگلیسی به زبان گرجی به گردشگران کمک می‌کند که تا حدی مفهوم سخنان را درک کنند. اکثر جوانان، روسی را بهتر از انگلیسی صحبت می‌کنند، ولی به تدریج آموزش زبان انگلیسی در حال پیشرفت است. به همراه بردن کتاب لغات ضروری باید جزو اولویت‌های مسافر گرجستان باشد چراکه برخی علائم فقط به زبان گرجی نوشته شده‌اند و در صورت اشتباه ممکن است دچار دردسر شوید.
مردم و فرهنگ گرجستان

مردم گرجستان بسیار مهمان‌نواز هستند. برای یک گرجی مسئله‌ای تلخ‌تر از ناراضی بودن مهمانش نیست. عادت سلام دادن بین مردم بسیار رایج است بطوری‌که وقتی از مکانی می‌گذرید مدام به شما سلام می‌دهند. البته این عادت فقط در شهرها و روستاهای کوچک باقی مانده است. مردم گرجستان در مورد بعضی مسائل مانند بحث های سیاسی مربوط به روسیه یا مناطق جدایی‌طلب آبخازیا و اوستیای جنوبی بسیار حساس هستند.
نظام سیاسی گرجستان

گرجستان کشوری اروپایی با نظام سیاسی جمهوری و شامل ریاست جمهوری، پارلمان و قوه قضائیه است. فرماندهی کل قوا نیز بر عهده رئیس جمهور گذاشته شده است که برای دوره‌ی چهار ساله انتخاب می‌شود. این کشور عضو سازمان تجارت جهانی بوده و هیچ محدودیت تجاری ندارد و علیرغم درگیری‌هایی که در شمال این کشور رخ می‌دهد، نظام باثباتی محسوب می‌شود که تمایل فراوانی به ایجاد رابطه سیاسی اقتصادی با بلوک غرب دارد.


خدمات ارتباطی در گرجستان

فرکانسی که در سیستم های GSM مخابرات گرجستان استفاده می شود تقریبا همانند ایران بوده و بر روی 900 و 1800 مگاهرتز تنظیم شده‌اند. سه شرکت مخابراتی وظیفه تامین ارتباط مخابراتی در گرجستان را بر عهده دارند. البته شایان توجه است که شرکت ژئوسل (Geocell) خدمات نسل سوم یعنی 3G را نیز ارائه می‌دهد.
شما با سیم‌کارت همراه اول خود نیز می‌توانید از رومینگ در گرجستان استفاده نمایید. ایرانسل تا این تاریخ (بهار ۹۳) سرویس رومینگ در گرجستان را فعال نکرده است.

هند یا هندوستان با نام رسمی جمهوری هندوستان (هندی: भारत गणराज्य؛ تلفظ: بْهَارَتْ گَنَرَاجْیَه) کشوری در جنوب آسیا است که پایتخت آن دهلی نو است. هند از شمال باختری با پاکستان؛ از شمال با چین، بوتان، نپال و تبت؛ و از شمال خاوری با برمه و بنگلادش همسایه‌است. همچنین هند از باختر با دریای عرب، از خاور با خلیج بنگال، و از جنوب نیز با اقیانوس هند مرز آبی دارد.

پهناوری هند ۳٬۴۰۲٬۸۷۳ کیلومتر مربع (هفتم در جهان، ۲ برابر ایران) است. بیشتر سرزمین هند پست و هموار است و رشته‌کوه هیمالیا که در شمال کشور قرار دارد باعث شده‌است که رطوبت و ابرهای باران‌زا به شمال آسیا نفوذ نکند و در نتیجه هند کشوری پرباران و مرطوب و دارای خاک بسیار حاصلخیز است. این موضوع باعث شده‌است که این کشور بتواند جمعیّت بسیاری را در خود جای دهد.

 

جمعیت هند ۱٬۲۱۰٬۱۹۳٬۴۲۲ نفر است که دومین کشور پر جمعیت دنیا پس از چین به شمار می‌آید. بندر بمبئی (مومبائی) با جمعیتی نزدیک به ۱۴ میلیون تن، پرجمعیت‌ترین شهر هند است. هند بیش از سی و پنج شهر بزرگ با جمعیت بالای یک میلیون تن دارد. بمبئی (مومبائی)، دهلی، کلکته، مدرس، بنگلور، حیدرآباد، اگرا، میسور، جی‌پور، گوا، پونا، بوپال، تریواندروم، سورات، کانپور و احمدآباد از شهرهای مهم این کشور پهناور هستند.

هند دارای تاریخ و فرهنگ بسیار کهن و پرباری است که به ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. هند سرزمین نژادها، زبان‌ها، آیین‌ها، و فرهنگ‌های فراوان و گوناگون می‌باشد. در هند صدها زبان و هزاران گویش و لهجه وجود دارد. علاوه بر دو زبان هندی و انگلیسی که در قانون اساسی این کشور زبان رسمی اعلام شده‌است. ۲۲ زبان دیگر در یک یا چند ایالت موقعیت زبان رسمی را دارند.

طی ۸۰۰ سال تسلط فارسی‌ زبانان یا ایرانیان بر هند، این کشور از فرهنگ ایران و زبان فارسی تاثیر بسیاری پذیرفته‌است. زبان فارسی در دورهٔ غزنویان به هند راه یافت و با فرمانروایی دودمان گورکانیان هند زبان رسمی شد. زبان فارسی هند شاعران بزرگی همچون بیدل دهلوی، و امیر خسرو دهلوی و دستگاه شعری سبک هندی را در خود پروراند. زبان فارسی تاثیر فراوانی بر زبان‌های هند به‌ویژه زبان اردو گذاشته‌است. زبان فارسی پیش از آنکه هند مستعمره انگلستان شود (سده ۱۹ میلادی)، دومین زبان رسمی این کشور و زبان فرهنگی و علمی به‌شمار می‌رفت.

 

 

جاذبه های گردشگری هند

 

بندر گوا 

بندر گوا منطقه فوق العاده زیبایی است که سواحل شنی وسیع، زیبا، آرام و لذت بخشی دارد.

طبیعت به شدت سبز، نخل‌های زیباترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی و امکانات مطلوب گردشگری با هزینه نسبتا کم از مهمترین عوامل جذب گردشکران به این منطقه است.

افزون بر محیط طبیعی کلیسای بوم ژیزوس همراه با مومیایی زاویر مقدس در منطقه گوای کهنه شهرت و جذابیت ویژه‌ای دارد. کار ساخت این کلیسا از سال ۱۵۹۴ میلادی آغاز شده ودر سال ۱۶۰۵ به پایان رسیده است. کل مخارج احداث کلیسا را یک مرد پرتغالی اهدا کرده است.

پیکر مومیایی شده زاویر مقدس در تابوتی شیشه‌ای و بر روی یک طاق بلند و در پشت حصار شیشه‌ای قابل رویت است. پوست سیاه خشکیده که به روی جمجمه کشیده شده، با چشمهای بسته از فاصله نچندان دور قابل تشخیص است.

بیش از ۴۵۵ سال است که پیکر این مُبلغ اسپانیایی کیش مسیحیت در گوای کهنه است. مردم محلی معتقدند که جسد او مومیایی نیست و به‌طور طبیعی همین‌طور حفظ شده است. هر ده سال یکبار جسد را از طاق بیرون می‌آورند تا بازدیدکنندگان کلیسا یتوانند او را از نزدیک ببینند. فرانسیس زاویر مقدس، نخستین مبلغ مسیحیت در گوا بود که سال ۱۵۴۲ وارد گوا شد و ۱۰ سال در اینجا ماند و طی این ۱۰ سال به ژاپن، مالزی، اندونزی و سری لانکا هم سفر کرد. در راه رسیدن به چین، بیمار شد و در روز سوم دسامبر ۱۵۵۲ در یک جزیره درگذشت.

او آن زمان ۴۶ سال داشت. پس از مرگ جسدش را در چین به خاک سپردند، ولی او قبل از مرگ وصیت کرده بود در هر کجای دنیا که بمیرد باید پیکرش را به گوا بیاورند. گفته می‌شود به خاطر همین وصیت چهار ماه پس از مرگ زاویر، گور او را گشودند و جسد را دست نخورده یافتند، یعنی جسد بطور معجزه‌آسایی نگندیده بود. پیکر او را از چین به گوا آوردند و اکنون در این کلیسا آرمیده است.

افزون بر آن تندیس گاندی در گوا، کلیسای سنت فرانسیس، کلیسای جامع گوا، سنت آگوستین بازار مارگو، کلیسای مارگو، کلیسای سنت آندرو، معبد ماهاسیا، کلیسای پتناجیم، بازار ماپوسا و بازار آنجونا از مراکز دیدنی منطقه گوا به شمار می‌روند.

 

گُجَرات

گُجَرات (به زبان گجراتی: ગુજરાત) ایالتی در غرب هندوستان است. مساحت آن ۱۹۶٬۰۲۴ کیلومتر مربع و طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت این ایالت ۵۰٬۶۷۱٬۰۱۷ نفر بوده‌است.

گجرات صنعتی‌ترین منطقه در کشور بزرگ هند محسوب می‌شود: ۱۹٫۸ درصد کل تولیدات صنعتی هند از این ایالت است. همچنین ۱۰ درصد محصولات معدنی، ۲۰ درصد صادرات، ۲۵ درصد تولید منسوجات، ۴۰ درصد تولیدات دارویی، ۴۷ درصد تولیدات پتروشیمی از این ایالت است.

گجرات با ۱۶۷۰ کیلومتر مربع طولانی‌ترین ساحل این کشور را دارد.

گجرات از سوی شمال غربی به کشور پاکستان و از شمال شرقی به ایالت راجستان، از سوی شرق به مادیا پرادش و از جنوب به مهاراشترا محدود می‌شود.

دریای عرب ساحل غربی این ایالت را تشکیل می‌دهد. مرکز ایالت گجرات شهر گاندی‌نگر است. این شهر با طرح و برنامه‌ریزی شهری ساخته‌شده است.
 
 
مرکز پیشین ایالات یعنی احمدآباد که هنوز مرکز تجاری گجرات بشمار می‌آید نزدیک به گاندی‌نگر است. گجرات یکی از مراکز مهم زرتشتیان یا پارسیان هند است.

 

هاریانا

هاریانا (به هندی: हरियाणा، به پنجابی: ਹਰਿਆਣਾ) یکی از ایالات شمالی کشور هند است. این ایالت در سال ۱۹۶۶ از ایالت پنجاب جدا شد.

مرکز ایالت هاریانا شهر چندیگر ولی بزرگ‌ترین شهر آن فریدآباد است. هاریانا از ایالت‌های صنعتی هند است و شهر گورگائون در این ایالت از مراکز فناوری اطلاعات و خودروسازی است.

معنی نام هاریانا را برخی «محل آمدن خدا» و برخی «آریانا (سرزمین آریا)» دانسته‌اند.

 

هیماچال پرادش

هیماچال پــِرادش (به هندی: हिमाचल प्रदेश) یکی از ایالات شمال غربی کشور هند است.

مرکز این ایالت شهر شیملا است.

معنی واژگانی نام این ایالت «سرزمین کوه‌های برفی» است. نام این منطقه در قدیم دِوا بومی (به معنی سرزمین خدا) بود. حضور آریاییان در این منطقه به پیش از دوره ریگ‌ودا می‌رسد.

 

جامو و کشمیر

جامو و کشمیر شمالی‌ترین ایالات جمهوری هند است.
مرکز تابستانی این ایالت شهر سرینگار و مرکز زمستانی آن شهر جامو است.
بیشتر خاک این ایالت در رشته کوه‌های هیمالایا قرار گرفته است. این ایالت از شمال شرقی با جمهوری خلق چین مرزهای مشترک دارد و با ایالت‌های هیماچال پرادش و پنجاب از جنوب و بخش تحت نظارت پاکستان کشمیر معرف به کشمیر آزاد و منطقه شمالی کشمیر از غرب و جنوب غرب هم‌مرز است. منطقه سابق شاهنشین جامو و کشمیر مورد مناقشه بین کشورهای چین، هند و پاکستان است. ایالت هندی جامو و کشمیر توسط پاکستان به‌نام کشمیر اشغال‌شده هند نامیده می‌شود. حاکمیت این منطقه مورد اختلاف هند و پاکستان است و حتی منطقه اقصای چین که تحت تصرف چین است مورد ادعای هند بوده و دولت هندوستان اقصای چین را جزو ایالت جامو و کشمیر می داند. جامو و کشمیر هجدهمین ایالت پرجمعیت هند است؛ جمعیت این ایالت در سال ۲۰۰۱م برابر با ۱۰٬۱۴۳٬۷۰۰ نفر بوده‌است.

ایالت جامو و کشمیر به سه ناحیه تقسیم می‌شود: جامو، کشمیر و لِداخ (Ladakh). این ایالت دارای جاذبه‌های گردشگری بی‌شماری است. به «دره کشمیر» به‌سبب دورنماهای زیبا و رشته‌کوه‌های شگفت، « بهشت روی زمین» گفته می‌شود و «جامو» به «محل معابد جذاب» معروف است که همه ساله صدها هزار زایر هندو و مسلمانان آن‌ها را زیارت می‌کنند. «لداخ» نیز به سبب کوه‌های دور از دسترس و زیبا و همچنین فرهنگ بودایی به « تبت کوچک» شهره است.

جامو و کشمیر تنها ایالت هند با اکثریت مسلمان است. ۶۷٪ جمعیت این ایالت پیرو اسلام هستند و در دره کشمیر این آمار به ۹۵٪ می‌رسد. این ایالت اجتماع پرتحرکی از هندوها، سیک‌ها و بودایی‌ها را داراست.

بیشتر مردم جامو و کشمیر به زبانهای کشمیری، اردو، دوگری، پاهاری، بالتی، لاداکی، پنجابی، گوجری، و دادری صحبت می‌کنند. با این وجود اردو با رسم‌الخط فارسی، زبان اداری این ایالت است و اغلب مردم به زبان‌های هندی و انگلیسی به‌عنوان زبان دوم تکلم می‌کنند.

 

جارکند

جارکند یا جارخند ( هندی: झारखंड انگلیسی: Jharkhand اردو: جھارکھنڈ ) ایالتی در شرق کشور هندوستان است.

این ایالت در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۰ از بخش جنوبی ایالت بیهار جداشد و اکنون از شمال با این ایالت، از غرب با اوتار پرادش و چتیسگر، از جنوب یا اوراسیا و از شرق با بنگال غربی هم مرز است و ۷۴.۶۷۷ کیلومتر مربع مساحت دارد. شهر صنعتی رانچی پایتخت این ایالت است.

 

 

کارناتاکا

كارناتاکا (انگلیسی:Karnataka ; کانارا:ಕನಾ೯ಟಕ) یکی از ایالت‌های جنوبی کشور هند است.
مرکز این ایالت شهر بنگالورو (یا همان بنگلور) است که با جمعیتی بالغ بر ۶ میلیون، سومین شهر پرجمعیت کشور هندوستان بشمار می‌آید.

بسیاری از مردم این ایالت به زبان کانادا (یا بطور لفظی کانارا) گویش می‌کنند. این ایالت در گذشته ایالت میسور نام داشته که در سال ۱۹۷۳ بطور رسمی به کارناتاکا تغییر نام پیدا کرده‌است.

 

مادایا پرادش

مادیا پرادش (هندی: मध्य प्रदेश، انگلیسی: Madhya Pradesh که معمولاً به صورت MP نمایش داده می‌شود) یکی از ایالت‌های هندوستان است که در مرکز این کشور واقع شده و اغلب این ایالت را «قلب هندوستان» می‌خوانند.

مرکز آن شهر بوپال است و بزرگترین شهر و پایتخت تجاری آن شهر ایندور می‌باشد.

مادیا پرادش بین ایالت‌های اوتار پرادش، چتیسگر، ماهاراشترا، گجرات و راجستان محصور است و مساحت آن ۳۰۸.۲۵۲ کیلومتر مربع می‌باشد.

این ایالت پیش از آنکه در روز اول نوامبر سال ۲۰۰۰ چتیسگر را از آن جدا کنند بزرگترین ایالت هند بود.

 

مهاراشترا

مَهاراشترا (به مراتی: महाराष्ट्र) یکی از ایالات کشور هند است.

مرکز این ایالت شهر مومبای (بمبئی)، یکی از مهمترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای هند است.

واژه «مهاراشترا» از لغت Rathi مشتق و به معنای رانندگان ارابه‌های جنگی بوده که به آنها مهاراتیس می‌گفتند.

این ایالت سومین ایالت بزرگ هند است و از نظر جمعیت پس از اوتار پرادش دومین ایالت به‌شمار می‌آید.

درآمد سرانه در این ایالت ۶۰ درصد بالاتر از میانگین ملی است.

شهر نظامی و دانشجویی پونا در این ایالت می‌باشد. در این ایالت تعداد زیادی از دانشجویان ایرانی و ایرانیان مقیم در هند زندگی می‌کنند. همچنین اغلب پارسیان هند در این ایالت مستقر هستند.

 

مانیپور

مانیپور ایالتی در شمال شرق هندوستان است. مساحت آن ۲۲٬۳۴۷ کیلومتر مربع و مرکزش شهر ایمپال است.

مانیپور از سوی شمال به ایالت ناگالند، از جنوب به میزورام و از غرب به آسام محدود و از شرق به کشور میانمار محدود می‌شود.

 

مگالایا

مگالایا (به انگلیسی:Meghalaya ) یکی از ایالت‌های شمال شرق کشور هند است جمعیتی در حدود 2 میلیون در آن زندگی می‌کنند و در هسایگی ایالت آسام قرار دارد . مناطق سرسبز و کوهستانی بسیاری دارد و مردم آن آب و هوای نسبتا سردی را در طول سال تجربه می‌کنند.

مرکز این ایالت شهر شیلانگ است.
بسیاری از مردم این ایالت به زبان خسی گویش می‌کنند .

 

میزورام

میروزام ایالتی است در شمال شرقی هند که یکی از هفت ایالت خواهر هندوستان می‌باشد. مرکز این ایالت شهر ایزوال است.

این ایالت با ایالت‌های تریپورا، آسام، مانیپور همسایه بوده و با کشورهای بنگلادش و میانمار مرز مشترک دارد.

در سال ۲۰۰۱ جمعیت این ایالت ۸۸۸.۵۷۳ بوده و با ۸۸.۴۹٪ نرخ باسوادی دومین ایالت هند از این نظر به حساب می‌آید.

 

ناگالند

ناگالَند (به هندی: नागालैंड) یکی از ایالت‌های شمال شرقی کشور هند است.

مرکز این ایالت شهر کوهیما و بزرگ‌ترین شهر آن دیماپور است.

حدود ۸۴ درصد از مردم ناگالند از تیره‌های ناگا هستند که به زبان‌هایی از خانواده چینی-تبتی گویش می‌کنند. جنبش جدایی‌خواهی ناگالند و سرکوب آن از سوی دولت هند از سال ۱۹۴۷ که هند مستقل شده تا کنون، ۲۵ هزار نفر قربانی گرفته است.

 

راجستان

راجـِستان (राजस्थान) بزرگ‌ترین ایالت هندوستان است. ایالت راجستان در شمال غربی هند واقع شده. در غرب آن پاکستان، در جنوب غربی آن گجرات، در جنوب شرقی آن مادیا پرادش، در شمال شرقی آن اوتار پرادش و هاریانا و در شمال آن پنجاب قرار دارد.

مساحت راجستان ۳۴۲٬۲۳۹ کیلومتر مربع و مرکز آن شهر جیپور است. منطقه راجستان از ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد و پیش از آن مسکونی بوده‌است.

قبایل بهیل و مینا را نخستین ساکنان این منطقه می‌دانند. آریائیان در حدود ۱۴۰۰ پیش از میلاد به راجستان آمدند و با پس راندن بومیان پیشین به سوی جنوب، برای همیشه در راجستان نشیمن گزیدند.
پشتون‌ها، ترک‌ها، ایرانی‌ها و مغول‌ها نیز بعدها به منطقه آمدند و با مردمان آن آمیختند.

 

سیکیم

سیکیم ایالتی است در شمال شرقی کشور هندوستان که در دامنه هیمالیا واقع است.

این ایالت کمترین جمعیت در هند را دارد و پس از گوا دومین ایالت کوچک هند به حساب می‌آید.

مرکز این ایالت شهر گنگتوک است.

 

تامیل نادو

تامیل نادو (به تامیلی: தமிழ்நாடு) یکی از ۲۹ ایالت هند است.

مرکز و بزرگ‌ترین شهر این ایالت چنای (نام پیشین: مَدرَس) است.

تامیل نادو در جنوبی‌ترین قسمت شبه قاره هند واقع شده و با ایالت‌های کرالا، کارناتاکا، آندرا پرادش و همین طور ناحیهٔ پودوچری هم مرز است.

تامیل نادو یازدهمین ایالت هند از دید وسعت و هفتمین از دیدگاه جمعیت می‌باشد.

 

تریپورا

یکی از ایالتهای کشور هندوستان می‌باشد که در شمال شرقی هند و در منطقه آسام واقع گردیده است.
پایتخت و بزرگترین شهر این ایالت شهر زیبای اگرتلا می‌باشد.

 

اوتار پرادش

اوتار پرادش (به هندی: उत्तर प्रदेश، به اردو: اتر پردیش، به انگلیسی: Uttar Pradesh که معمولاً با UP نمایش داده می‌شود) به معنی ایالت شمالی است که یکی از ایالت‌های شمالی کشور هندوستان با جمعیتی بالغ بر ۱۹۰ میلیون نفر است. مساحت ایالت اوتار پرادش ۲۳۸۵۶۶ کیلومتر مربع است و در شمال هند واقع شده. این ایالت در میان ایالت‌های اوتارانچال، هیماچال پرادش، هاریانا، دهلی، راجستان، مادایا پرادش، چاتیسگر، جارکاند و بیهار محصور است.

شهر لکنو مرکز این ایالت است و بزرگترین شهر آن کانپور است که به‌عنوان مرکز مالی و صنعتی آن به‌شمار می‌رود.
مرتفع‌ترین شهر این ایالت الله‌آباد است و در این ایالت شهرهایی تاریخی مانند آگرا و بنارس وجود دارند که این ایالت را به یکی از قطب‌های مهم توریستی کشور هند تبدیل کرده‌است.

اوتارپرادش دارای سابقة تاریخی است و بخشهایی از این سرزمین مورداحترام هندوان و بوداییان است. نفوذ اسلام در اوتارپرادش به سده‌های قبل از ۶ق/۱۲م بازمی‌گردد. در دوره سلاطین دهلی و گورکانیان، اوتارپرادش تحت فرمان آنها قرار گرفت و آثار و بقایای این دوره در جاهای مختلف این ایالت باقی است.

ایالت اوتارپرادش دارای رودخانه‌های پر آب و زمین حاصل‌خیز، و از مراکز کشاورزی هند است. برخی از تولیدات کشاورزی اوتارپرادش عبارتند از: برنج، گندم، سیب‌زمینی، نیشکر، توتون و پنبه. تولیدات صنعتی اوتارپرادش کاغذ، توتون، نساجی و چرم‌سازی است و از این میان، صنعت‌چرم‌سازی دارای اهمیت بسیاراست.

 

اوتاراکند

اوتاراکند یا اوتاراکهَند یا اوتارانچال(به معنی: منطقه، قسمت شمالی)، یکی از ایالت‌های شمالی کشور هندوستان است که در نوامبر سال ۲۰۰۰ از هیمالایا و استان مجاور اوتار پرادش به عنوان بیست و هفتمین ایالت هندوستان جدا شد.

بنگال غربی

بنگال غربی (به زبان بنگالی: পশ্চিমবঙ্গ؛ تلفظ: پُشچیمبُنگُ) یکی از ایالات شمال‌شرقی کشور هند است.

ایالت بنگال غربی با کشور بنگلادش هم‌مرز است و این ایالت به‌همراه بنگلادش، منطقهٔ قومی-زبانی بنگال را تشکیل می‌دهند.

در شمال شرقی این ایالت، ایالت‌های آسام و سیکیم و کشور بوتان قرار دارد و در جنوب غربی آن، ایالت اریسا. بنگال غربی همچنین از سوی باختر با ایالت‌های جارکند و بیهار و از سوی شمال غربی با نپال هم‌مرز است.

مرکز ایالت بنگال غربی شهر کلکته است.

 

قُطُب منار

ارتفاع این منار عظیم ۵/۷۲ متر است که ۳۹۹ پله دارد. این بنا از سنگ ساخته شده و جزو اولین بناهای عظیم هند و از نمونه‌های بارز معماری هندو - اسلامی است. تزئینات روی این منار بی نظیر است. این بنا در کنار مسجد قوه الاسلام در سال ۱۱۹۹ میلادی توسط قطب الدین ایبک در جنوب شهر دهلی و بر روی خرابه‌های تعداد زیادی از معابد مربوط به آئین جینیسم ساخته شده. در صحن اصلی مسجد ستون فولادی بزرگی مربوط به قرن پنجم میلادی وجود دارد که عامه، حلقه کردن دست از پشت، دور این ستون را خوش یمن می‌دانند.

 

 

مزار مهاتما گاندی ( راج گت)

مزار یادبود مهاتما گاندی رهبر نهضت ضد استعمار هند.

آرامگاه یادبود "ماهانداس کارامچاند گاندی"(1948-1869) رهبر سیاسی و مذهبی هندی ها در شهر دهلی و در میان فضایی سرسبز قرار دارد است سکویی چهار گوش از مرمر سیاه. طبعا هندو ها مطابق رسوم شان جسد گاندی را سوزانده و به آب سپرده اند وحالا این مزار، محل ابراز ارادت و احترام هندیان، شخصیت های سیاسی، مذهبی جهان و البته علاقه مندان این شخصیت بزرگ تاریخ معاصر در سراسر دنیا به او به حساب می آید.
هر ساله در روز سی ام ژانویه، روز شهید، به یاد پدر ملی هند گردهمایی در این محل تشکیل می‌گردد.

 

دروازه هند

دروازه هند (Gateway of India)در شهر مومبای یا بمبئی نام طاق نصرتی است که بریتانیایی‌ها آن را بنا نهاده‌اند. این طاق در منطقهٔ «کـُّلابـه» در جنوب شهر بمبئی و در مدخل بندرگاه (أپولوبندر) و در کنار دریا واقع است. ارتفاع این بنا ۲۶ متر است.

این بنا از نادر آثار تاریخی‌ای است که به مناسبت یک رویداد، برای پذیرایی از میهمان ساخته شده‌است. دروازه هندوستان یک طاق نصرت باشکوهی است که به مناسبت دیدار شاه جرج پنجم و شهبانو مری بریتانیا از هند ساخته شده بود.

این دروازه عظیم که احداث آن سال ۱۹۴۷ میلادی پایان یافت، بیشتر نقش سنگ قبر سلطه بریتانیا بر هند را ایفا کرد. در همان سال بود که ملوانان بریتانیایی از زیر همین دروازه زیبا رد شدند، سوار کشتی‌هایشان شدند و برای همیشه هندوستان را به مقصد انگلیس ترک کردند. جنس دروازه هندوستان بازالت یا نوعی سنگ آتش‌زنه زرد رنگ است که روی آن شبکه‌کاری شده‌است. آن حالت دروازه‌های یک کاخ مجلل را دارد، با چهار منار کوچک در چهار ضلع آن. بر تخته سنگ بزرگی که بر سر در طاق دروازه هند قرار دارد، نام پادشاه بریتانیای کبیر «جرج ششم» وتاریخ ورود او به شهر بمبئی حک شده‌است.

این مکان یکی از اماکن مشهور، تاریخی و گردشگری بمبئی به شمار می‌آید. سنگ بنای دروازه هند در ۲۱ مارس ۱۹۱۳ توسط لرد سیدنهام گذارده شد و در ۱۹۲۷ کامل گردید. در سال ۱۹۴۸ استعمارگران انگلیسی خاک هند را از همین دروازه ترک کردند.

با توجه به این سابقه تاریخی، دروازه هند یکی از محبوب ترین محل‌ها برای گردهمائی گردشگران خارجی است. دروازه هند، در عین حال در کنار هتل تاج محل واقع شده که محل اقامت خارجی‌های ثروتمندتر است و برای رفتن به جزیره فیل‌ها از دیگر مناطق دیدنی این شهر باید از این مکان حرکت کرد و می‌توان از کنار آن نظاره‌گر ساحل زیبای دریای عرب بود.

 

مشرق‌الاذکار (نیلوفر آبی)

این ساختمان شامل ۲۷ گلبرگ است که از بتُن سفید ساخته شده و با سنگ مرمر سفید پوشیده شده این سنگ‌ها از یونان خریداری و در ایتالیا برش داده شده‌اند. هر یک از نُه طرف ساختمان سه گلبرگ دارد و نُه در بزرگ به تالار مرکزی به‌ظرفیّت ۱۳۰۰ نفر باز می‌شود. ارتفاع بنا از کف تا بالای ساختمان ۲۷/۳۴ متر و قطر ساختمان ۷۰ متر است و در زمینی به‌مساحت ۶۴/۱۰ هکتار در نزدیکی کاخ ریاست جمهوری هندوستان نشسته‌است.

این بنای عظیم جدیدترین مشرق اُلاذکار بهائیان است که در جهان ساخته شده زمین آن در سال ۱۹۵۳ خریداری شده و ساخت آن در سال ۱۹۸۰ شروع و پس از ۶ سال، در ۲۴ دسامبر ۱۹۸۶ به‌اتمام رسیده‌است. در طی بیش از ۲۰ سالی که از عمر این بنا می‌گذرد بیش از ۵۰ میلیون نفر از آن دیدن کرده‌اند و گاه در هنگام تعطیلات مملکتی هند، تعداد بازدیدکنندگان به یکصد هزار نفر در یک روز بالغ شده‌است.

هندوستان با جمعیتی بین ۱٬۷ تا ۲٬۲ میلیون نفر بهایی بزرگترین جمعیت پیروان این آیین در جهان به‌شمار می‌آید. در این بنا به ندرت مناسکی ویژه بهائیان انجام می‌شود و همه می‌توانند با هر اعتقادی با سکوت به تفکر و مناجات بپردازند. انجام مراسم مذهبی و سخنرانی در سالن اصلی ممنوع است و اغلب مردم هندوستان از هر مذهب و طایفه‌ای آن‌را محترم می‌شمارند.

 

مسجد جامع دهلی

این مسجد در هندوستان با نام "مسجد جهان نما" شهرت دارد و مسجد جامع تنها اشاره ای به برگزاری نماز جماعت روزهای جمعه در این مسجد است. محوطه خارجی این مسجد می تواند بیش از 25 هزار نمازگزار را در خود جای دهد. این مسجد همچنین دربرگیرنده چندین قطعه اشیای باستانی و عتیقه بوده که در آن میان می توان به قرآنی اشاره کرد که روی پوست آهو نوشته شده است.

شاه جهان چندین مسجد مهم دیگری را چون مساجد آگره، اجمر و لاهور ساخته است. طرح طبقات مسجد جامع بسیار به موتی مسجد (مسجد مروارید) در آگره شباهت دارد، اما مسجد جامع بزرگتر از آن بوده و دارای دو طبقه است. قسمت اعظم این مسجد به علت وسعت زیر بنایی که شاه جهان برای آن برگزید بعدها به آن اضافه شد. شاه جهان حاکم مغول همان شاهی بود که دستور ساخت تاج محل را در شهر آگره، هندوستان برای همسر محبوب خود ممتاز محل نیز صادر کرد.

محوطه خارجی مسجد از طرف شرق، شمال و جنوب به سه ردیف پلکان منتهی می شود که همگی با ماسه سنگهای قرمز رنگ ساخته شده است. در شمالی مسجد 39 پله، در جنوبی 33 پله و در شرقی که محل ورود خانواده سلطنتی بوده 35 پله دارد. این پله ها برای جایگیری دکه های غذایی و فروشگاه ها هنرمندان خیابانی مورد استفاده قرار می گرفت.عصر هنگام در شرقی مسجد جهان نما به بازار فروش مرغ و ماکیان تبدیل می شود. پیش از جنگ 1857 استقلال هندوستان نزدیک در جنوبی مسجد یک مدرسه قرار داشت که طی جنگ استقلال هندوستان کاملا تخریب شد. بازار بزرگ چندی چوک به معنای میدان نقره در قسمت شمالی این مجسد قرار داشت که توسط جهان آرا بیگم دختر شاه جهان ساخته شد و یادآور هنر و تمدن عصر مغول است.

مسجد جامع دهلی رو به سمت غرب دارد و هر سه طرف آن با ایوانهای طاقدار قوسی شکل پوشانده شده که درگاه برج مانند آن رو به مرکز مسجد قرار دارد. این مسجد حدود 800 متر طول و 27 متر عرض دارد و سقف آن با سه گنبد پوشانده شده است. هر کدام از گنبدهای این مسجد با مرمرهای سیاه و سفید کار شده اما گنبد بالایی آن با طلا پوشانده شده است.

دو مناره این مسجد 40 متر ارتفاع دارد و دربرگیرنده 130 پله است که با مرمر سفید و سنگ ماسه قرمز فرش شده است. در محوطه پشتی این مسجد نیز چهار مناره کوچک که به مناره های جلویی شباهت دارد قرار گرفته است.زیر گنبدهای مسجد سالنی قرار گرفته که هفت ورودی قوس دار آن رو به سمت غرب است و دیوارهای مساجد تا ارتفاع کمر با مرمر پوشانده شده است. غیر از این سالن نیز، سالن اقامه نماز دیگری در مسجد قرار دارد که 60 در 27 متر مربع تخمین زده شده است و هفت ورودی قوس دار دارد. در بالای هر کدام از این ورودیهای قوسی شکل لوحهایی از مرمر سفید قرار داد که 2/1 متر طول و 76 سانتی متر عرض دارد که روی آن با مرمر سیاه حکاکی شده است. روی این لوحها تاریخ ساخت مسجد حک و از فضائل و سلطنت شاه جهان نقل شده است.

کف مسجد با مرمر سیاه و سفید فرش شده و قسمتی که قرار است سجاده هر نمازگزار باشد با سنگهای مرمر مشخص شده است. این سجاده های مرمرین از نظر اندازه 44/91 سانتی متر در 50 سانتی متر بوده و در در مجموع 899 سجاده سیاه مرمرین در کف مسجد جایگذاری شده است.

مالِزي کشوري در جنوب شرقي آسيا و پايتخت آن کوالالامپور است. سازمان‌هاي دولتي و وزارت‌خانه‌هاي اين کشور در شهر جديد پوتراجايا (پايتخت اداري) اين کشور واقع است. مالزي عضو سازمان ملل متحد و اتحاديه کشورهاي همسود است. اين فدراسيون شامل سيزده ايالت در جنوب شرقي آسيا است. نام «مالزي» زماني انتخاب شد که فدراسيون مالايا؛ سنگاپور، صباح و ساراواک يک اتحاديه متشکل از 14 ايالت را تشکيل دادند. در سال 1965 سنگاپور از مالزي جدا شد و به کشوري مستقل تبديل گرديد.

 

مالزي دربردارنده دو ناحيه جغرافيائي است و درياي جنوبي چين آن‌ها را از هم جدا مي‌کند: شبه جزيره مالزي يا مالزي غربي که بر روي شبه جزيره مالايي قرار دارد و از شمال با تايلند مرز خشکي دارد و از طريق جاده شوسه جوهور از جنوب با سنگاپور پيوند دارد. اين کشور دربردارنده شاه نشينهاي جوهور، کداه، پاهنگ، نگري سمبيلان، کلانتان، پراک، سلانگور، پرليس و ترنگانا بوده و دو ايالت آن را فرمانداران ملاکا و پنانگ و دو منطقه فدرال پوتراجايا و کوآلالامپور سرپرستي مي‌کنند. بورنئوي مالزي يا مالزي شرقي که بخش شمالي جزيره بورنئو را دربردارد باآنکه هم مرز اندونزي است، زير سرپرستي حکومت شاه نشين برونئي قرار دارد. مالزي شرقي دربردارنده ايالات ساباح و ساراواک و حوزه فدرال لابوآن است.اگرچه از ديدگاه سياسي اين بخش را مالايي‌ها سرپرستي مي‌کنند، اما جمعيت جديد مالزيايي با وجود اقليتهاي چيني و هندي يکدست نيست. سياست‌هاي مالزي براي بيان ماهيت ادعاشده مشاوره‌اي آن گفته شده‌است و سه حزب اصلي تشکيل دهنده ناسيونال باريسان، هريک وابستگي خود را به يکي از گروه‌هاي نژادي کاسته‌است. تنها تنش مهم ديده شده در اين کشور، از زمان استقلال آن تا کنون، شورشهاي نژادي 13مي در آستانه مبارزه انتخاباتي و بر سر درگيري‌هاي نژادي بوده‌است. با اين همه، مالزي الگويي از هماهنگي نژادي شمرده مي‌شود.



دولت و سياست

مالزي کشوري با حکومت پادشاهي مشروطه است. اين کشور به دست يک فرمانرواي بلندپايه يا (Yang di-Pertuan Agong) که از آن به نام شاه مالزي ياد مي‌شود، اداره مي‌گردد. او براي يک دوره پنج ساله در ميان نه پادشاه ايالات مالايايي برگزيده مي‌شود؛ چهار ايالت ديگر، اسما فرمانداراني دارند که در کار اين انتخاب شرکت نمي‌کنند. به همين سبب مالزي کشوري پادشاهي شمرده مي‌شود.
سازمان حکومتي در مالزي نسبتاً الگوبرداري از سازمان پارلماني سيستم وست مينيستر، يا به عبارتي ميراث حکومت استعمار بريتانيا است. اما در عمل، بيشتر قدرت در شاخه اجرائي دولت متمرکز مي‌شود تا بخش مقننه آن، و قوه قضائيه در اثر حملات مداوم دولت در دوره مهاتير تضعيف شده‌است. از زمان کسب استقلال در سال 1957، مالزي توسط يک ائتلاف چند نژادي تحت عنوان ناسيونال باريسان (قبلاً يک اتحاد بوده) اداره شده‌است.
مجلس مالزي شامل يک مجلس نمايندگان (Dewan Rakyat) (يعني «خانه ملت») و يک مجلس سنا يا (Dewan Negara) (يعني خانه کشور) مي‌باشد. مجلس 219 عضوي نمايندگان از طريق هيئتهاي تک عضوي موکلاني انتخاب مي‌شوند که اعضاي آن براي حداکثر يک دوره 5ساله برگزيده شده‌اند. قدرت قانونگذاري بين قانونگذاران فدرال و ايالتي تقسيم مي‌شود. تمام 70 سناتور آن براي مدت 3 سال متصدي امور وکالت خود هستند؛ که 26نفر از آنهلا از سوي مجامع ايالتي، 2 نفر به نمايندگي از منطقه فدرال کوآلالامپور، يعني 1نفر از حوزه‌هاي فدرال لابوان و پوتراجايا، و 40نفر باقي نيز توسط شاه منصوب مي‌گردند. انتخابات پارلماني مالزي دست کم يکبار در هر سال برگزار مي‌شود، که آخرين انتخابات عمومي آن در مارس 2004 برگزار شده‌است. سن راي دهندگان بايد از 21 به بالا باشد تا بتوانند براي اعضاي مجلس نمايندگان و نيز بيشتر ايالات و نيز مجمع قضائي ايالتي راي بدهند. راي دادن اجباري نيست.
قدرت اجرايي در اختيار کابينه مالزي (هيئت دولت) به رياست نخست وزير است؛ و قانون اساسي مالزي تاکيد مي‌کند که نخست وزير بايد عضو مجلس پايين دستي، پارلمان مالزي باشد که بنابر نظر حاکم عالي مي‌تواند به گروه اکثريت در مجلس دستور دهد. کابينه از ميان اعضاي دو مجلس انتخاب مي‌گردد و مسئول اداره آن مرجع نيز مي‌باشد.همچنين دولت مالزي در تلاش است که ميزباني جام جهاني 2030 را کسب کند.

 

دولت‌هاي ايالتي با رياست وزراي عالي (Menteri Besar در ايالات مالايايي يا Ketua Menteri در ايالاتي که حاکمان موروثي ندارند) با شوراهاي ايالتي (Dewan Undangan Negeri) و با راي شاهان و فرمانداران آنها برگزيده مي‌شوند.

 

تقسيمات کشوري

مالزي داراي 13 استان است و استاندار هر استان را اصطلاحاً «شاه» مي‌نامند.

 

جغرافيا

کشور مالزي در جنوب شرقي آسيا واقع شده و از لحاظ جغرافيائي از دو قسمت کاملاً جدا تشکيل شده. ميان 1تا 7درجه عرض شمالي و 100 تا 119 درجه طول شرقي قرار دارد.

 

 

کوالالامپور

پوتراجايا

مالزي غربي

مالزي شرقي

ناحيه فدرالدرياي جنوبي چين

تنگه

مالاکا

خليج تايلند

درياي سولو

درياي سلب

دو بخش متمايز مالزي از طريق درياي چين جنوبي از يکديگر جدا شده‌اند، که هردو بخش غربي شبه جزيره مالزي و شرق مالزي، داراي منظره بسيار مشابهي از دشتهاي مرتفع ساحلي هستند که اغلب از تپه‌ها و کوهستانهاي جنگلي انبوه پوشيده شده که مرتفع‌ترين آن، کوه کينابالو به ارتفاع 4,095,2 متر بر روي جزيره بورنئو قرار دارد. آب و هواي محلي، استوايي بوده که مشخصه آن بادهاي موسمي سالانه‌است که (در ماههاي آوريل و اکتبر) در جنوب غرب و (از اکتبر تا فوريه) در شمال غرب مي‌وزد.

تانجونگ پي آي، که در ايالت جنوبي جوهور قرار دارد، جنوبي‌ترين نقطه قاره آسيا مي‌باشد.

تنگه مالاکا که بين سوماترا و شبه جزيره مالزي قرار دارد، به شکل بحث برانگيزي مهمترين مسير کشتيراني جهان محسوب مي‌شود.

پوتراجايا، مرکز اداري جديد التاسيسي براي دولت فدرال مالزي است که تاحدي در نظر دارد از تراکم فزاينده داخل پايتخت مالزي، کوآلالامپور بکاهد. کوآلالامپور به عنوان مقر پارلمان و علاوه برآن مرکز بازرگاني و مالي کشور باقي مي‌ماند. ديگر شهرهاي اصلي آن عبارتند از پنانگ جرج تاون، ايپوه، جوهور باهرو، کوچينگ، کوتاکينابالو، آلوراستار، کوتاباهارو و شهر مالاکا.


مالزي به خوبي از منابع طبيعي در نواحي خود برخوردار است همچون کشاورزي، جنگلداري و نيز مواد معدني. از لحاظ کشاورزي، مالزي اولين صادر کننده پلاستيک طبيعي (کائوچو) و خرماي روغني است که همراه آن الوارها و تنه‌هاي بريده شده درختان، کاکائو، فلفل سياه|فلفل، آناناس و تنباکو (توتون) موجب رشد اين بخش شده‌است. خرماي روغني، نيز يک جنس عمده صادراتي خارجي است.
در ارتباط با منابع جنگلي، ذکر شده که برش الوار تنها براي اعطاي يک کمک عمده به اقتصاد در طي قرن19 انجام گرفته‌است. امروزه، تقريباً %59 مالزي از جنگل پوشيده شده‌است. گسترش سريع صنعت توليد الوار (چوب)، به ويژه پس از دهه 1960، موجب فرسايش جدي منابع جنگلي کشور شد. اما، در راستاي اقدام دولت براي حفاظت از محيط و سيستمهاي اکولوژيکي، منابع جنگلي توانستند به يک مبناي پايدار دست پيدا نمايند و بر اين اساس نرخ قطع درختان روند نزولي در پيش گرفت.

علاوه بر اين، در اين نواحي جنگل کاري صورت گرفته و در نقاط کم تراکم جنگلي مجدداً درختکاري نيز انجام شده‌است. دولت مالزي برنامه‌هايي را براي غني سازي حدود 30/312کيلومتر مربع (5/120 مايل مربع) از اين سرزمين را تحت شرايط جنگل طبيعي با نخل رونده کشت داده، و درختکاري‌هاي کائوچو به همراه آنها انجام داده‌است. همچنين براي غني سازي بيشتر منابع جنگلي، گونه‌هاي سريع رويان درختان مولد الوار را همچون «meranti tembaga»، "merawan" و "sesenduk" در اين ناحيه کاشته‌است. در عين حال، پرورش درختان پرارزش همچون ساج و درختان ديگر را نيز براي استفاده از مغر آنها و کاغذ ترويج نموده‌است. کائوچو به عنوان تنها تکيه گاه اقتصاد مالزي، بطور وسيعي با روغن خرما به عنوان کالاي صادراتي عمده کشاورزي مالزي جايگزين شده‌است.

قلع و نفت خام دو منبع عمده معدني هستند که در اقتصاد مالزي از اهميت خاصي برخوردارند. مالزي تا زمان فروپاشي بازار قلع در دهه1980، به تنهايي بزرگترين توليد کننده قلع جهان بود. در قرون19 و20 قلع نقش غالبي را در اقتصاد مالزي ايفا مي‌کرد. درست در سال 1972 بود که نفت خام و گاز طبيعي، جاي قلع را به عنوان عامل اتکاء بخش معدن مالزي اشغال نمودند. ضمناً، ماليات براي قلع کاهش يافته‌است. نفت خام و گاز طبيعي در حوزه‌هاي برون ساحلي ساباه، ساراواک و ترنگانو، به خصوص در آن سه ايالت، کمک فراواني به اقتصاد مالزي نموده‌است. ديگر کاني‌هاي داراي اهميت يا ويژگي (خاص) شامل مس، طلا، بوکسيت، سنگ آهن و زغالسنگ به همراه مواد معدني صنعتي نظير خاک رس، کائولن، سيليس، آهک، باريت، فسفاتها و سنگهاي ساختماني همچون گرانيت و نيز بلوک‌ها و قطعات مرمر هستند. مقادير اندکي از طلا نيز توليد مي‌شوند. در سال2004، وزير در امور دفتري نخست وزير، داتوک مصطفي احمد، فاش کرد که ذخاير نفتي مالزي در حدود 84/4 ميليارد بشکه مي‌باشد در حالي که ذخاير گاز طبيعي آن 89تريليون فوت مکعب (2500کيلومتر مکعب) است. اين يک افزايش 2/7% بود.
دولت برآورد نمود که مالزي با نرخ فعلي توليد قادر خواهد بود براي 18 سال نفت و به مدت 35سال گاز طبيعي توليد کند. مالزي در سال 2004رتبه 24 ام را از لحاظ ذخاير نفتي و 13 ام را از نظر گاز طبيعي در دنيا دارد. %56 ذخاير نفتي در اين شبه جزيره قرار دارند درحالي که %19 آن در شرق مالزي واقع شده‌است. دولت عوايد حاصله از نفت را به ميزان %5 به ايالات خود و باقي آن را به حکومت فدرال اختصاص داد. هريک از ايالات حق دارند تا منابع موجود در داخل محدوده خود را کنترل نمايند. اما، نفت و گاز تحت نظارت دولت فدرال قرار دارد. به ايالاتي که منابع مزبور در آنها وجود داشته باشد، امتيازاتي اعطاء خواهد شد..

ترابري

مالزي جاده‌هاي بزرگي دارد که تمامي شهرها و نقاط اصلي را در ساحل غربي شبه جزيره مالزي به همپيوند مي‌دهد. درازاي شبکه آزادراهي مالزي نزديک به 1192کيلومتر (740مايل) است. اين شبکه تمامي شهرها و مراکز مهم همچون دره کلانگ، جوهور باهرو و پنانگ را به ديگر نقاط پيوند مي‌دهد. بزرگراه اصلي، بزرگراه شمال- جنوب به ترتيب از نقاط شمالي و جنوبي بوکيت کايوهيتام و جوهورباهرو در شبه جزيره مالزي امتداد مي‌يابد. اين بزرگراه بخشي از شبکه بزرگراهي آسيا است که تايلند و سنگاپور را نيز به هم پيوند مي‌دهد.
جاده‌هاي شرق مالزي و کرانه خاوري شبه جزيره مالزي هنوز به نسبت توسعه نيافته هستند. آنها از جاده‌هاي پرپيچ و خم در نواحي کوهستاني تشکيل شده‌اند و برخي از آنها هنوز آسفالت نشده و شني هستند. به همين سبب استفاده هميشگي از رودخانه‌ها به عنوان روش اصلي ترابري براي ساکنان داخلي شمرده مي‌شود.
سرويس قطار در غرب مالزي با خط آهن مالايايي Keretapi Tanah Melayu انجام مي‌گيرد و شبکه گسترده‌اي دارد که تمام نواحي و شهرهاي اين شبه جزيره و از جمله سنگاپور، را به يکديگر پيوند مي‌دهد. خط آهن کوتاهي در ساباه وجود دارد که راه آهن بورنئوي شمالي از آن براي ترابري کرايه‌اي بهره مي‌گيرد.
بنادر دريايي Tanjong Kidurong]], کوتا کينابالو, کوچينگ, Kuantan, Pasir Gudang, Tanjung Pelepas, Penang, Port Klang, سانداکان و Tawau وجود دارند.
همچنين فرودگاه‌هايي در رده جهاني وجود دارند مانند فرودگاه بين‌المللي کوآلالامپور در سپانگ، فرودگاه بين‌المللي بايان لپاز در پنانگ و فرودگاه بين‌المللي کوچينگ و فرودگاه بين‌المللي لنگکاوي که حرکت به سوي مقاصد بين‌المللي و داخلي و نيز مسيرهاي هوايي کوتاه داخلي در نواحي روستايي ساباه و ساراواک در آن انجام مي‌گيرد. مالزي موطن کم هزينه‌ترين سيستم حمل بار، خطوط هوائي آسيا در منطقه‌است. فرودگاه کوآلالامپور است به عنوان يک مرکز پروازي نواحي آسياي جنوب شرق و چين را نيز تحت پوشش قرار مي‌دهد.
خدمات مخابراتي درون شهري عمدتاً از طريق پست راديوئي مايکرو ويو براي شبه جزيره مالزي فراهم مي‌شود. مخابرات بين‌المللي به وسيله کابلهاي زير دريايي و ماهواره انجام مي‌گيرد. يکي از بزرگترين و مهمترين شرکتهاي مخابراتي در مالزي، تلکام مالژيا برهاد (TM) است که توليدات و خدماتي را براي خطوط ثابت، و موبايل و نيز خدمات دسترسي شماره گيري و پهناي باند اينترنتي را ارائه مي‌نمايد. اين شرکت تقريباً داراي خدمات انحصاري خطوط ثابت تلفني در کشور مي‌باشد.
در حال حاضر شرکت‌هاي سل کام (Celcom)، مکسيس (Maxis) و دي جي (DiGi) بيشترين سهم در ارائه خدمات تلفن همراه اين کشور را دارا مي‌باشند.
در دسامبر 2004 ليم کينگ يايک وزير انرژي، آب و مخابرات گزارش داد که کمتر از يک درصد يا حدود 218004 نفر از مردم مالزي از خدمات باند پهن (اينترنتي) استفاده مي‌کنند. اما اين مقادير براساس شماره مشترکين مي‌باشد، در حالي که درصد مصرف داخلي آن مي‌تواند بطور دقيق تري بر اين وضعيت تاثير بگذارد. اين نشان دهنده افزايش ?45در سه چهارم از موارد است. او همچنين بيان نمود که دولت در نظر دارد که استفاده از آن تا سال 2006 به ?5 افزايش يافته و تا سال 2008 به ?10 برسد. وي به شرکتهاي مخابراتي بومي و سرويس دهندگان توصيه نمود تا به خاطر منافع کاربران بيشترين خدمات را در اقصي نقاط با هزينه‌هاي پايينتري ارائه دهند.

بهداشت

جامعه مالزي براي گسترش و توسعه بهداشت اهميت قائل بوده، و %5 بودجه توسعه بخش اجتماعي دولت به بهداشت عمومي اختصاص داده شده – که يک افزايش بيش از%47 نسبت به رقم پيشين آن است. اين يعني بهداشت داراي افزايشي بيش از 2ميليارد RM است. با افزايش و بالا رفتن سن جمعيت، دولت مي‌خواهد در بسياري از حوزه‌ها اصلاحاتي انجام دهد از جمله نوسازي بيمارستانهاي موجود، ساختمان و تجهيزات جديد پزشکي، گسترش تعداد پلي کلينيکها (درمانگاه‌ها)، و اقدامات ارتقاء آموزش و توسعه ترويج از راه دور بهداشت. در طي چند سال گذشته، آنها تلاشهاي خود را براي بازسازي سيستمها و جذب بيشتر سرمايه گذاري خارجي افزايش داده‌اند.
سامانه بهداشتي مالزي نيازمند پزشکاني است که يک دوره 3ساله اجباري خدمت را در بيمارستان‌هاي عمومي بگذرانند تا همواره نيروي کار اين بيمارستانها حفظ شود. اخيراً، پزشکان خارجي نيز دراين کشور براي اشتغال مورد تشويق قرار گرفته‌اند. اما هنوز، يک کمبود پيچيده از نيروي کار پزشکي به خصوص در سطوح کارشناسان کارآزموده وجود دارد که موجب مي‌شود خدمات درماني و بهداشتي پزشکي خاص تنها در شهرهاي بزرگ در دسترس قرار گيرد. تلاشهاي اخير دراثر فقدان تخصص براي استفاده از لوازم موجود که توسط سرمايه‌گذاري مهيا مي‌شود، ارائه امکانات به ديگر شهرها به حالت توقف باقي مانده‌است.
فعلاً 14 بيمارستان دولتي و مرکز بهداشتي با ظرفيت کلي 28163تخت وجود دارد. همچنين موسسه تخصصي درماني (از جمله موسسات روانشناسي) با ظرفيت 6292تخت وجود دارند. همچنين درمورد بيمارستانهاي خصوصي، 225 واحد درماني (از جمله زايشگاه و شيرخوارگاه) در مالزي وجود دارد و آنها ظرفيت 9498تخت را فراهم مي‌سازند. اکثر آنها در نواحي شهري قرار دارند و نيز بسياري از بيمارستانهاي عمومي مجهز به جديدترين تجهيزات تشخيصي و پرتونگاري هستند. براي بيمارستانهاي خصوصي به طور کل سرمايه‌گذاري بهينه‌اي منظور نشده‌است – و آنها اغلب ظرف 10سال پيش از آن که شرکت‌ها از آن سودي حاصل کنند، به کار خود خاتمه مي‌دهند. اما، هم اکنون وضعيت تغيير کرده و شرکتها اينک به دنبال ورود مجدد به اين حوزه مي‌باشند، به خصوص ازاين لحاظ که خارجي‌ها علاقه فراواني دارند که براي مراقبت درماني به مالزي وارد شوند.

مردم

ساکنين کشور مالزي از سه نژاد مالايي (60%)، چيني (27%)، هندي (12%) و غيره (1%) تشکيل شده‌است.


دين
مسجد عبوديا، يکي از مساجد تاريخي شناخته شده کوآلاکانگسار
مالزي يک جامعه چندديني است، و اسلام دين رسمي اين کشور مي‌باشد. برطبق ارقام آماري در سال 2000، چهار دين اصلي آن عبارتند از اسلام (4/60جمعيت)، بودائيسم (2/19جمعيت)، مسيحيت (1/9بيشتر در شرق مالزي)، و هندوئيسم (3/6). تا سده بيستم، فعالترين اعتقادات سنتي| آنيميسم که تاکنون به لحاظ بحث تا درجه بالاتري از رسميت در مالزي تداوم يافته براي تاييد آماده شده‌است. ارقام مذکور مي‌تواند تحريف شده باشد چراکه آنها اين واقعيت را در نظر نگرفته‌اند که تمامي اشخاص مالايايي به لحاظ رسمي مسلمان بوده و بدون توجه به باورهاي شخصي آنها، مسلمان فرض شده‌اند.
اگرچه قانون اساسي مالزي از لحاظ نظري آزادي مذهبي را تضمين مي‌کند، در عمل، اين وضعيت چندان هم ساده نيست (نگاه کنيد به آزادي مذهبي در مالزي) اغلب غير مسلمانان در فعاليتهاي خود همچون احداث ساختمانهاي مذهبي با محدوديتهايي روبرو هستند. ضمناً، مسلمانان خود را نسبت به اطاعت از تصميمات احکام شريعت ملزم مي‌دانند. به عنوان يک مسئله قانوني هنوز کاملاً مشخص نشده که آيا مسلمانان آزادانه از احکام اسلام پيروي مي‌کنند يا خير. در برخي از موقعيتها، دادگاه‌هاي مالزي حق آزادي انتخاب مذهب را براي فرد حتي زماني که از دين اسلام برگشته، ناديده گرفته‌اند. همچون يوشع جمال الدين در برابر موضع وزارت کشور در دهه 1980در کل، هرکسي که مي‌خواهد از دين اسلام برگردد بايد بطور قانوني اظهار نمايد، اما اين امر هنوز توسط دادگاه‌هاي داخلي مالزي به رسميت شناخته نشده‌است. گفته مي‌شود هرکسي مي‌تواند ارتداد خود را به يک دادگاه شريعت اظهار کند، اما کلاً دادگاه چنين مجوزي را به وي نمي‌دهد.
مردم مالزي شخصاً به اعتقادات مذهبي يکديگر احترام مي‌گذارند، و عمدتاً مشکلات مذهبي داخلي از جهت سياسي به وجود مي‌آيد.

اسلام در مالزي

بودائيسم در مالزي
مسيحيت در مالزي
هندوئيسم در مالزي
وضعيت آزادي مذهبي در مالزي
فرهنگ مردم مالزي افرادي بسيار خونگرم و ميهمان نواز هستند. مسلمانها داراي رستورانها و فروشگاه‌هايي هستند که با آرم حلال مشخص مي‌شوند. هندوها به برهما و چيني‌ها به بودا معتقد هستند.
با توجه به طبيعت بخشنده اين سرزمين بومي‌ها که اکثرا مسلمانند داراي اخلاقي خوش و دست و دل باز هستند. داراي نظم و ترتيب در کارها به شکل کاملاً اروپايي مي‌باشند. که با توجه به سرمايه گذاريهاي شرکت‌هاي ژاپني در اين کشور و نظارت و مديريت ژاپني‌ها اين نظم در تمام جاها مشهود است.
تنها قمار خانه کشورهاي مسلمان در اين کشور و در بلنداي تله کابين شهر گنتينگ و ورود مسلمانان مالائي به آن ممنوع است. مالزي کشوري است تفريحي و بسيار زيبا که در سال 2006 برابر با 22 ميليون نفر توريست را پذيرا بوده‌است. جمعيت اين کشور 28 ميليون است.
مالزي يک جامعه چند نژادي، چند فرهنگي و چند زباني است که شامل 65مالايايي و ديگر قبايل بومي، 25 چيني، و 7هندي مي‌باشد. مالايايي‌هايي که بزرگترين مجموعه را تشکيل مي‌دهند، همگي مسلمان مي‌باشند چرا که هر فرد بايد مسلمان باشد تا از لحاظ قانوني بتواند تحت شرايط امور قانوني مالزي قرار گيرد. مالايايي‌ها از لحاظ سياسي نقش غالبي را ايفا نموده و گروهي را تشکيل مي‌دهند که بوميپوترا ناميده مي‌شود. زبان بومي آنها مالايايي، «باهاسا مالايو» است. باهاساي مالزي بسيار شبيه به باهاسا مالايو درکاربردي‌ترين مواردي است که زبان ملي کشور مالزي شمرده مي‌شود.
در گذشته، زبان مالايايي عمدتاً به خط جاوي نوشته مي‌شد که يک الگوي خطي بر اساس زبان عربي است. با گذشت زمان، ترکيب لاتين بر الگوي جاوي به عنوان يک الگوي غالب نگارشي چيره شد. اين بيشتر در اثر نفوذ نظام آموزشي استعماري بوده که به بچه‌ها نگارش لاتين را به جاي الگوي عربي آموزش داده‌است.
بزرگترين قبيله بومي از لحاظ تعداد، مردم ايبان از ساراواک هستند که تعدادشان بيش از 600 هزار نفر است. برخي از مردم ايبان هنوز در روستاهاي قديمي جنگلي در کلبه‌هايي در کنار رودهاي راجانگ و لوپار و سرشاخه‌هاي آن زندگي مي‌کنند، اما بسياري از آنها به شهر مهاجرت کرده‌اند. بيدايوه، (170000) قبيله‌اي است که افراد آن در بخش جنوب غرب ساراواک قرار دارند. بزرگترين قبيله بومي در ساباه، کادازان است. بيشتر آنها کشاورزان مسيحي هستند که از اين طريق امرار معاش مي‌کنند. اورانگ اسلي (140000) يا قبايل بومي، شامل تعداد ي از جوامع نژادي مختلف هستند که در شبه جزيره مالزي زندگي مي‌کنند. از لحاظ سنتي، شکارچيان و کشاورزان عشاير بسياري از آنها در مکان مشخصي ساکن بوده و تا حدودي جذب شهرهاي جديد مالزي شده‌اند. اما، آنها به عنوان فقيرترين گروه اجتماعي در کشور باقي مانده‌اند.
جمعيت چيني‌ها در مالزي عمدتاً شامل فرقه‌هاي بدائيست ماهايالنا، [[تائوئيست]] يا مسيحي مي‌باشند. زبان چيني در مالزي به انواع لهجه‌هاي چيني تکلم مي‌شود از جمله چيني ماندارين، هوکين / فوجيان، زبان کانتوني، هاکا و تئوچو. برخي از چيني‌ها به انگليسي به عنوان زبان اول صحبت مي‌کنند. زبان چيني از لحاظ تاريخي در جامعه تجاري مالزي رايج بوده‌است.
هنديها در مالزي عمدتاً مردم تاميل هندو از جنوب هند هستند که به زبان تاميلي، مردم تلوگو، مالايالام، و هندي تکلم مي‌کنند و بيشتر در شهرهاي بزرگتر غرب شبه جزيره زندگي مي‌کنند. بسياري از طبقات متوسط تا بالاي متوسط هندي در مالزي به زبان انگليسي به عنوان زبان اول صحبت مي‌کنند. همچنين جامعه‌اي بزرگ از سيکها در مالزي زندگي مي‌نمايند که جمعيت آنها در اينجا بالغ بر 83000 نفر مي‌باشد.
نژاد مرکب اوراسيايي، کامبوجي، ويتنامي، و قبايل بومي باقي جمعيت مالزي را تشکيل مي‌دهند. تعداد کمي از اوراسيايي‌ها که ترکيبي از اعقاب پرتغالي- مالايايي هستند، به يک زبان درآميخته با پرتغالي تکلم مي‌کنند که زبان پاپيا کريستانگ گفته مي‌شود. همچنين اوراسيايي‌هايي با اعقاب دورگه مالايايي و اسپانيائي وجود دارد که عمدتاً در ساباه سکن هستند. مهاجران موجود از کشور فيليپين، به زبان چاواکانو صحبت مي‌کنند، که تنها زبان ممزوج با مبناي اسپانيولي در آسيا مي‌باشد. کامبوجيها و ويتناميها عمدتاً بودائي هستند. (کامبوجيهاي فرقه تراوادا و ويتناميهاي فرقه ماهايانا)
موسيقي سنتي مالزي شديداً تحت تاثير اشکال چيني و اسلامي قرار گرفته‌است. اين موسيقي بطور گسترده‌اي حول ابزار موسيقي چون گدانگ (طبل) مي‌چرخد، اما ديگر ابزار ضربي (برخي ساخته شده از صدف)، رباب، وسايل موسيقي رشته‌اي يا کششي، سروناي (سرنا)، و ابزار موسيقي دهل مانند (ني دوشاخه)؛ فلوت و ترومپت هستند. اين کشور داراي سنت توانمندي از رقص و درامهاي همراه بارقص مي‌باشد، که برخي ريشه تايلندي، هندي و پرتغالي دارند. ديگر اشکال هنرمندانه شامل (تئاتر سايه‌اي خيمه شب بازي)، (wayang| kulit wayang)، سيلات (هنر رزمي داراي سبک) و صنايع دستي همچون باتيک، بافندگي با نقره و برنزکاري، مي‌باشد.

شهروندي

به بيشتر مالزيايي‌ها بر اساس حقوق مدني شهروندي داده شده‌است همه مالزيايي‌ها بدون هيچ شهروندي رسمي در داخل ايالات خود شهروند فدرال هستند. براي هر شهروند کارت شناسائي بهداشتي تحت عنوان "MyKad" در سن 12 سالگي صادر مي‌شود، و بايد هميشه آن را با خود داشته باشد. هر شهروند لازم است کارت شناسائي خود را به پليس نشان دهد، يا در مواقع اضطراري که هر فرد نظامي بايد خود را به وسيله آن معرفي نمايد. اگر کارت فوراً در دسترس نباشد، شخص به لحاظ فني 24ساعت بر اساس قانون فرصت دارد تا با مراجعه به نزديکترين کلانتري براي دريافت آن اقدام نمايد.

تعطيلات

مردم مالزي در طول سال تعدادي روزهاي تعطيلي و جشن دارند. برخي از اين تعطيلات جزو تعطيلات عمومي فدرال معرفي شده‌اند و بعضي ديگر توسط خود ايالات به عنوان تعطيلات عمومي معرفي مي‌شوند. برخي جشنها نيز که جزو تعطيلات عمومي محسوب نيستند از سوي گروه‌هاي خاص نژادي يا مذهبي تعطيل محسوب مي‌شوند.
مشهورترين روز تعطيل (در مالزي) «هاري مرداکا» (روز استقلال-National Day) در 31 اوت به يادبود استقلال فدراسيون مالزي در سال 1957 مي‌باشد. هاري مرداکا، و نيز روز کارگر ، روز تولد شاه (اولين شنبه ماه ژوئن) و برخي اعياد ديگر به عنوان تعطيلات عمومي و رسمي و فدرال در اين کشور محسوب مي‌شوند.
مسلمانان در مالزي (ازجمله تمام مالايايي‌ها و ديگر مسلمانان غير مالايايي) در تعطيلات مسلمين جشن مي‌گيرند. معروفترين عيد، عيد فطر ((که «هاري رايا عيدالفطر نيز گفته مي‌شود) و ترجمه مالايايي آن عيدالفطر است. کلاً اين عيد از سوي مسلمانان سراسر جهان در پايان ماه رمضان، ماه روزه داري، برگزار مي‌شود. علاوه بر، Hari Raya Puasa، آنها عيد قربان (به»هاري راياً عيدالاضحي نيز گفته مي‌شود و ترجمه آن عيدالاضحي (قربان) بوده)، و اول ماه محرم (سال جديد اسلامي)، و مولد الرسول (روز تولد پيامبر (ص)) را نيز جشن مي‌گيرند.
فرهنگ چيني در مالزي به عنوان نمونه جشنهايي برگزار مي‌شود که از سوي تمام چيني‌هاي سراسر جهان انجام مي‌گيرد. سال جديد چيني معروفترين اين جشنها است که 15 روز طول مي‌کشد و با " جشن فانوس به پايان مي‌رسد. ديگر جشنهاي برگزار شده از سوي چيني‌ها عبارتند از جشن کينگمينگ، جشن قايق اژدها و جشن ميانه پاييز. علاوه بر جشنهاي سنتي چيني، بودائي‌هاي چيني نيز جشن روز وساک را برگزار مي‌نمايند.
اکثر هنديهاي مالزي هندو هستند و جشن ديپاوالي (ديوالي)، يا جشن نور نور برگزار مي‌کنند، در حالي که تايپوسام مراسمي است که در سراسر کشور با تجمع هندوها در باتو کيوز (غارهاي باتو) برگزار مي‌گردد. گذشته از هندوها، سيکها نيز جشن وايساکي، يا سال جديد سيکها را برگزار مي‌کنند.

 



جشنهاي ديگر همچون کريسمس، هاري گاواي بين مردم ايبان در داياک، پستاکاآماتان از مردم کادازان دوسون نيز در کشور مالزي برگزار مي‌شود.
با وجود آن که بيشتر اين جشنها مربوط به نژاد يا مذهب خاصي مي‌شود، تمامي مالايايي‌ها بدون توجه به پيشينه مذهبي و نژادي خود، اين جشنها را با هم برگزار مي‌کنند. زماني که جشنهاي هاري رايا پوآسا و سال جديد چيني با يکديگر همزمان گرديد، شعار«Raya Kongsi» که ترکيبي از Gong Xi Fa Cai بود، براي تبريک سال نوي چيني استفاده شد، و هاري رايا (که در زبان مالايايي به مفهوم «جشنگيري با همديگر» مي‌باشد) بکار رفت.
جاذبه‌هاي گردشگري
شبه جزيره مالزي به سبب داشتن سواحل بيشمار و گوناگون در بخش‌هاي مختلفش، يکي از بزرگترين و مهمترين مکانهاي غواصي در دنيا شمرده مي‌شود. محدوده ساراواک به سبب داشتن آبهاي شفاف و گوناگوني ماهي‌ها از زيباترين جاذبه‌هاي مالزي به شمار مي‌رود.
طبيعت زيبا و استوايي مالزي مکانهاي متعددي را براي گردشگران علاقمند به طبيعت ارائه مي‌کند. تامان نگارا يا جنگل ملي مالزي از قديمي‌ترين جنگلهاي جهان به شمار مي‌رود.
سواحل شرقي شبه جزيره مرکزي مالزي، داراي جزاير بسيار ديدني و بکر مي‌باشند که از آن جمله عبارتند از : جزيره پرهنتيان, جزيره ردانگ, جزيره تيومان. همچنين مي‌توان به جزيره لنکاوي اشاره کرد که در شمال غربي مالزي واقع شده‌است و در زبان مالايي به معني جزيره عقاب سرخ قهوه‌اي است.جزيره لنکاوي با جزيره کيش در خليج پارس خواهر خوانده هستند.
برج‌هاي دوقلوي پتروناس که متعلق به شرکت نفتي پتروناس مالزي مي‌باشند در حال حاضر بلندترين برجهاي دوقلوي جهان مي‌باشند که يکي از مکانهاي توريستي شهر کوالالامپور را بوجود آورده‌اند.
مجسمه ايستاده بودا در باتو کيو(کوالالامپور) بلندترين مجسمه ايستاده دنياست که همه روزه تعداد زيادي از توريست‌ها از آن ديدن مي‌کنند.
پارک پرنده‌ها واقع در شهر کوالالامپور نيز بزرگترين باغ پرنده‌هاي روباز در دنياست.
بلنديهاي گنتينگ و مجموعه هتلها و رستورانها به همراه تنها کازينو موجود در مالزي در فاصله کمي از کوالالامپور نيز يکي ديگر از جاذبه‌هاي گردشگران در مالزي مي‌باشد. بازارهاي محلي و فروشگاههاي بسيار بزرگ داخل شهر کوالالامپور نيز شايد يکي ديگر از جاذبه‌هاي اين شهر براي عده‌اي از گردشگران باشد.

جمهوری قبرس کشور جزیره ای بزرگی است که در اوراسیا و در قسمت شرقی مدیترانه واقع شده است. قبرس یک کشور اروپایی است و دقیقا در جنوب ترکیه قرار گرفته، که از شرق به خاورمیانه، از غرب به یونان و از جنوب به مصر منتهی می شود. در واقع قبرس، پس از ساردینی و سیسیل، یکی از ۳ جزیرۀ بزرگ دریای مدیترانه می باشد که بسیار به خاورمیانه نزدیک است. این جزیره به چندین ناحیۀ مهم تقسیم می شود منجمله: فاماگوستا، لارناکا، لیماسول، نیکوسیا و پافوس٫ با اینکه تمامی این نواحی به مهمترین و پرطرفدارترین نقاط برای تعطیلات در قبرس تبدیل شده اند، اما نواحی نزدیک به ساحل هستند که توریست های بیشتری را جذب می کنند مانند: ایاناپا، لارناکا، لیماسول و پافوس٫ و در کنار اینها، دهکده هایی نظیر کوکیلا و پاسوری که در کنار اسکله قرار دارند هم گزینه های لذت بخش دیگری می توانند باشند.


 

نیکوسیا به عنوان پایتخت قبرس، تقریبا در مرکزیت جزیره واقع شده و بزرگترین شهر آن بشمار می آید. لارناکا هم یکی دیگر از شهرهای معروف و از قدیمیترین آنهاست که شامل هتل های ساحلی و جاذبه های فراوانی می باشد. در این میان لیماسول و پافوس هم از جاذبه های گردشگری برجستۀ این جزیره هستند که ورزش های آبی، مراکز خوراکی و خرید فراوانی را عرضه می دارند. اگرچه، شهر جشن خیز آیاناپا به همراه سواحل مدیترانه ایش بهترین و مجلل ترین شبها و تعطیلات را در قبرس به ارمغان می آورد. همچنین شهر گیرنه (Kyrenia) که در ایران با نام قبرس شمالی شناخته می شود از دیگر شهر های توریستی و پرطرفدار در قبرس به شمار می رود.

 

 

اطلاعات قبرس / آشنایی سریع با قبرس

کشور: جمهوری قبرس (اروپا / مدیترانۀ شرقی)
جمعیت: ۱٫۰۸۸٫۵۰۳ نفر
پایتخت: نیکوسیا (جمعیت: ۳۹۸٫۲۹۳ نفر)
زبان: یونانی و ترکی
مساحت: ۳٫۵۷۰ مایل مربع / ۹٫۲۵۰ کیلومتر مربع
پول رایج: یورو (EUR)
منطقۀ جغرافیایی: با محاسبۀ زمان منقضی شده (زمان هماهنگ جهانی ۲+ / تابستانها ۳+)
کد تلفن کشور: ۳۵۷+
مذهب: ارتدکس یونانی و مسلمان

 

اطلاعات توریستی گیرنه
با داشتن بندرگاه هلالی شکل بسیار زیبا و سواحل شنی مسحور کننده، گیرنه یکی از برجسته ترین نواحی توریستی واقع در ساحل شمالی قبرس می باشد. باوجود اینکه گیرنه شهر نسبتا کوچکی است اما مناظر توریستی آن رونق بسیار دارد و در ماه های تابستان، بندرگاه قدیمی آن همواره شاهد ازدحام گردشگرانی است که در بارها و رستورانهای ساحلی جمع میشوند و فضای هیجان انگیزی ایجاد می کنند. جالب توجه است که بزرگترین مجمع تبعیدی های بریتانیایی قبرس را می توان در گیرنه یافت و نیز اینجا نمایانگر معروفترین هتل ها، بارها و رستورانهای شمال قبرس است. در نظر توریست ها، اینجا یک شهر تاریخی و قدیمی است که زیباترین جاذبه های دیدنی را در خود جای داده است. همچنین در بندرگاه قدیمی، شرکت توریستی شمال قبرس NCTO در حال همکاری با مرکز اطلاعات توریستی محلی می باشد و نقشه های ناحیه ای به زبان های ترکی و انگلیسی به رایگان در دسترس است.

بدون شک گردشگرانی که در گیرنه وقت می گذرانند به سواحل طلایی و دوردست مدیترانه سری می زنند چرا که این منطقه حقیقتا یکی از بهترین های قبرس می باشد. در کل، سواحل غربی گیرنه پیشرفت بسیاری کرده در حالی که سواحل شرقی طبیعت بکر خود را حفظ کرده است و محل مناسبی برای موج سواری و سایر ورزش های آبی می باشد. غواصی در گیرنه شدیدا طرفدار دارد و پکیج های غواصی مختلف و متناسب با تمام سطوح مهارتی نیز در دسترس هست. گشت زنی با قایق، پیاده روی و سفرهای کوهستانی هم از ورزشهای قابل توجه این ناحیه می باشد. پارک آبی اختاپوس در بعدازظهرهای آفتابی قبرس نیز مکان لذت بخشی برای خانواده ها خواهد بود.

 

اطلاعات توریستی نیکوزیا
شهر پایتختی نیکوزیا که در قبرس شمالی و نزدیک به قلب جزیره واقع شده نسبت به انتخابات فراوانی که مناطق پر جنب و جوش توریستی کنار دریا که در شمال و جنوب سواحل مدیترانه ای گسترده شده اند، چیزی متفاوت تر ارائه می دهد. نیکوزیا پس از حملۀ ترکیه در سال ۱۹۷۴، به دو منطقۀ کاملا متمایز تقسیم شده: بخش شمالی (اشغال شده توسط ترکیه) و بخش جنوبی (جمهوری). در هر ناحیه از نیکوزیا که اسکان بگیرید، جاذبه های گردشگری بسیاری در نزدیکی شما وجود دارد. تورهای پیاده به همراه راهنما در هر دو بخش شهر در دسترس هستند و غالبا از مناظر اطراف هتل Ledra Palace دیدن می کنند. در نیکوزیای جنوبی می توانید به دیدن مسجد عربها، کلیسای Faneromeni، مسجد عمریه و باغ های Municipal که بیشتر خانواده پسند است بروید. در حالی که در بخش شمالی نیز می توانید از حمام بزرگ و تئاتر Cyprus Turkish Shadow دیدن کنید که همگی باب میل توریست ها هستند.

بدون شک گردشگرانی که در گیرنه وقت می گذرانند به سواحل طلایی و دوردست مدیترانه سری می زنند چرا که این منطقه در نیکوزیای جنوبی محلی به نام Laiki Yitonia وجود دارد که اماکن جالب توجه جدید و قدیمی را در خود جای داده است. قصر Archbishop، که در Plateia Archiepiskopou Kyprianou واقع شده، یکی از بناهای فوق العادۀ ونیزی میباشد که بطور کامل بازسازی شده است. تعدادی دروازۀ تاریخی نیز در این اطراف باقی مانده اند که ازجمله بهترین آنها دروازۀ فاماگوسا و دروازۀ پافوس می باشند. در نیکوزیای شمالی مسجد سلیمیه از اصلی ترین بناها به شمار می آید و مناره های زیبایش، که از دور در آسمان این شهر نمایان هستند، بعدها در قرن ۱۶ام توسط عثمانی ها به آن افزوده شده است.

 

اطلاعات توریستی فاماگوسا
فاماگوسا شهری بزرگ و محصور در بین دیوارهای اطراف است که با هر جای دیگری بر روی جزیرۀ قبرس تفاوت دارد. این شهر قبلا ناحیه ای پرانرژی بود که گردشگران بسیاری را به خود جذب می کرد اما پس از آنکه در قرن ۱۴ میلادی دولت عثمانی به این شهر، که آن زمان تحت تسلط ژنوی ها بود حمله کرد، سرنوشت آن به شدت تغییر کرد. در سال ۱۹۷۴ که نیروهای ترکیه هجوم آوردند، تاریخ دوباره در این مکان تکرار شد و نوار ساحلی و هتل های فوق العاده معروف Varosia در پشت سیم های خاردار محبوس شدند. هرچند فاماگوسا هنوز شهر باعظمتی است و با اینکه بناهای متروکۀ دورافتاده اش فضای وهم آلودی ایجاد می کند، اما چیزهای قابل توجه زیادی در این اطراف وجود دارد مثل دیواره های باستانی و مناظری از بناهای تاریخی، لنگرگاه عظیم و مناظر توریستی آرام آن که قطعا آرامتر از شهر مجاورش، ایاناپا، می باشد.

شهر قدیمی فاماگوسا همواره جاذبه های فراوانی به توریست ها و گردشگرانی که از آن بازدید می کنند ارائه می دهد و محل مناسبی برای آغاز گشت و گذار است. می توانید سیاحت خود را با پیوستن به تورهای اتوبوسهای قرمز سرباز شروع کنید که از منطقۀ Protaras حرکت می کند و وقتی از مناطق توریستی مهم و جذاب عبور می کنید توضیحاتی به زبان انگلیسی به شما ارائه می شود. اگر نور آفتاب قبرس چیزی است که به دنبال آن هستید، فاماگوسا به راحتی به چندین ساحل شنی لوکس دسترسی دارد؛ از جمله سواحل Bediz، Glapsides و نایومی. اما گسترۀ شنی نزدیک هتل Palm Beach بیشترین تعداد ساحل روندگان و حمام آفتاب گیرندگان را به خود جذب می کند. و اگر میخواهید خنک شوید میتوانید شنا کنید یا به گروه های غواصی ملحق شوید.

 

اطلاعات توریستی لارناکا
منطقۀ لارناکا در قبرس تاریخ توریستی طولانی ای دارد. این شهر که در ساحل مدیترانه ای جنوبی واقع شده مناظر واقعا شگفت انگیزی ارائه می دهد. همچنین برترین فرودگاه جزیره در این شهر واقع شده است. لارناکا که زمانی شهری خواب آلوده و ساکت بود، امروز نه تنها توانسته بخش اعظمی از جذابیت اولیه اش را حفظ کند بلکه قادر است امکانات لازم برای گروه های عظیم گردشگران عاشق آفتاب، ساحل و … را تهیه کند. لارناکا با مناطق تاریخی شگفت انگیز، خیابان های سنتی، خانه های نماسفید قبرسی و مغازه های هنرهای دستی محلی، جاذبه ها و سرگرمی های مختلفی برای همگان دارد. در امتداد و نزدیکی خیابان Athinou تعداد بیشماری از مغازه ها و فروشگاه های زنجیره ای وجود دارند. سازمان اطلاعات توریستی قبرس نیز در جوار هتل Sun Hall مستقر شده است.

سواحل مدیترانه ای در لارناکا بسیار مسحور کننده بوده و تقریبا طبیعی و بکر باقی مانده اند. این شهر توانسته جایزۀ Blue Award را بدلیل پاکی کلی ناحیه بدست آورده است. سواحل Castella، Dhekelia، و Cyprus Tourism Organisation از جمله بهترین سواحل هستند و ارائه دهندۀ همه چیز از موج سواری و شنا گرفته تا جت اسکی و parascending می باشد. غواصان نیز از سراسر قبرس به اینجا می آیند چراکه ساحل مجاور در برگیرندۀ یک گروه شگفت انگیز از لاشۀ کشتی های زنوبیا (Zenobia) می باشد که در جهان شناخته شده و معروف است. کسانی که چندان میلی ندارند که بعدازظهر خود را به غواصی بگذرانند نیز می توانند این کشتی ها را مشاهده کنند. فقط کافی است به گروه های سیاحتی SADKO بپیوندند که ۴۰ نفر ظرفیت دارد. تعطیلات در لارناکا مدت های مدیدیست که به گزینۀ پرطرفداری در بین خانواده ها و زوج ها تبدیل شده است. روزها سواحل این ناحیه مملو از توریست است و شبها، کلوپ ها مملو از افرادیست که عاشق شب گذرانی هستند.

 

چین با نام رسمی جمهوری خلق چین (به چینی: 中华人民共和国)، پرجمعیت‌ترین کشور دنیا با بیش از ۱.۳ میلیارد نفر سکنه‌است. این کشور که در شرق قاره آسیا واقع شده توسط حزب کمونیست چین در قالب نظام تک‌حزبی اداره می‌شود. این حزب بر ۲۲ استان، ۵ منطقهٔ خودمختار، ۴ شهر با مدیریت مستقیم (پکن، تیانجین، شانگهای و چونگ‌کینگ) و ۲ منطقهٔ اداری ویژهٔ بسیار خودمختار ِ هنگ کنگ و ماکائو حکومت می‌کند. پایتخت کشور پکن است.

جمهوری خلق چین با حدود ۹.۶ میلیون کیلومتر مربع سومین یا چهارمین کشور وسیع دنیا و دومین کشور بزرگ دنیا از نظر وسعت خاکی (بدون احتساب آب‌های داخلی) است.
چین چشم‌انداز طبیعی متنوعی دارد، از استپ‌های جنگلی و بیابان‌هایی چون گبی و تکله‌مکان در ناحیهٔ خشک شمالی نزدیک به مغولستان و سیبری ِ روسیه گرفته تا جنگل‌های زیرگرمسیری در سرزمین‌های مرطوب جنوبی نزدیک به ویتنام، لائوس و برمه. مناطق غربی کشور ناهموار است و رشته‌کوه‌های هیمالیا و تیان شان مرز طبیعی آن را با هند و آسیای میانه ترسیم می‌کنند. در مقابل، نواحی شرقی این کشور کم‌ارتفاع است و با ساحلی به طول ۱۴.۵۰۰ کیلومترمربع در جنوب شرقی با دریای جنوب چین و در شرق با دریای شرق چین همسایه‌است که در سوی دیگرش تایوان، کره و ژاپن قرار گرفته‌اند.

 

اطلاعات لازم برای سفر به چین

بهترین زمان سفر به چین :
با توجه به اینکه چین همواره یکی از محبوب ترین مقاصد گردشگری بوده است در تمام ماه های سال گردشگران زیادی به آن سفر می کنند اما در تقویم گردشگری چین سه هفته طلایی یافت می شود که آئین ها و مناسبت های خاص این هفته ها علاوه بر جذابیت های همیشگی چین باعث جذب گردشگران بیشتری می شود که این هفته ها عبارتند از:
تعطیلات روز می
تعطیلات روز ملی چین
تعطیلات جشنواره بهاره
یکی دیگر از زمان های پرطرفدار، ایام برگزاری نمایشگاه تجارت جهانی در گوانجو است که در دو هفته آخر اکتبر برگزار شده و تعداد زیادی تجار و صاحبان کسب و کار در این بازه زمانی به گوانجو سفر می کنند.

 

آب و هوا :
چین از نظر مساحت چهارمین کشور دنیاست که هم دومین دره عمیق دنیا در آن و هم بخشی از کوه های اورست و K2 در آن واقع شده است. به دلایلی که ذکر شد تنوع آب و هوایی بالای دارد که بر اساس آب و هوا چین را به سه قسمت شمالی، مرکزی و جنوبی تقسیم می کنند. در قسمت شمالی اوایل تابستان و اواخر پاییز بهترین شرایط آب و هوایی را داراست. طی ماه های مارس و آوریل وزش باد آلودگی ها را از بین می برد اما گاهی گرد و غبار و خاک را از ارتفاعات به قسمت های شمالی پکن می آورد که این به دلیل عدم مدیریت صحیح منابع آبی است. در این شرایط آسمان تقریبا زردرنگ می شوند.
در قسمت جنوبی در ماه های نوامبر و فوریه بارش های مناسبی داریم اما در تمام ایام سال دستگاه های سرمایشی روشن هستند. در قسمت مرکزی تابستان ها و زمستان های ملایم تری داریم.

قوانین مربوط به کشیدن سیگار :
با توجه به اینکه چین دارای بزرگترین کارخانه جات تولید سیگار در دنیاست، تابلو های سیگار ممنوع تنها جایی است برای تجمع افراد سیگاری. در رستوران ها تنها سیگار کشیدن در اطراف چند میز ممنوع است. مجموعا انتظار مکانی که در آن از دود سیگار در امان باشید را نکنید.

ساعات اداری :
دفاتر معمولا از ساعت 9 صبح تا 6 بعدازظهر کار می کنند ولی شنبه ها و یکشنبه ها تعطیل هستند. اغلب فروشگاه ها، رستوران ها، مراکز خرید و سیستم های حمل و نقل عمومی هفت روز هفته کار می کنند. فروشگاه معمولا از 8 صبح تا 8 شب باز هستند.
ساعت کار بانک ها در شهر های مختلف متفاوت است.


خدمات پزشکی :
در صورت نیاز به خدمات پزشکی با شماره 110 تماس بگیرید. هر گونه خدمات پلیس، اورژانس و آتش نشانی با این مرکز است.

برق :

برق مصرفی در چین 220 ولت بوده و پریزهای آن دوشاخه فلت هستند.

مالیات :
هتل ها بین 10 تا 15 درصد به صورت حساب مالیات اضافه می کنند. رستوران ها هم کمی حق سرویس می گیرند.

انعام :
معمولا نیازی به انعام دادن نیست. اگر هم قصد انعام دادن داشته باشید در ابتدا قبول نمی کنند اما آندسته از چینی هایی که با گردشگران بیشتر در ارتباط بوده اند راحتتر انعام می پذیرند.

آب :
آب لوله کشی در چین قابل نوشیدن نبوده و حتی برای مسواک زدن هم از بطری های آب استفاده کنید.

سرویس بهداشتی :
در اغلب مکان های شهر دستشویی های عمومی دیده می شوند، برای بعضی از آن ها باید بین 20 تا 50 یوان پرداخت کنید.

شهرهای مهم چین:
شانگهای
شانگهای از نظر جمعیت بزرگترین شهر چین است. یکی از مهمترین شهرهای دنیاست که بر روی فرهنگ، اقتصاد، مد، رسانه، تکنولوژی و حمل و نقل آن تاثیر دارد و یک مرکز اقتصادی بزرگ با شلوغ ترین بندر تجاری. این شهر در شرق چین بر روی دلتای رود یانگ زو واقع شده.
تا سال 1842 شانگهای دهکده کوچکی بوده که اکثر مردمان آن به ماهیگیری مشغول بودند. اشغال همزمان این روستا توسط آمریکایی ها ، فرانسوی ها و انگلیسی ها در اولین جنگ تریاک، آغاز آشنایی غرب با فرهنگ و آداب و رسوم این منطقه بود و همچنین باعث رونق و توسعه این محل و تبدیل آن به یکی از پل های ارتباطی شرق و غرب شد.
شانگهای یکی از بزرگترین مقاصد توریستی چین است که به علت مکان های تاریخی خود به شهرت رسیده.

 

جاذبه های چین

شهر شیرها، جاذبه جدید گردشگری چین

دولت چین قصد دارد با معرفی جهانی «شهر شیرها»، این شهر تاریخی را به جاذبه‌ جدید گردشگری تبدیل کند.

به گزارش خبرگزاری ایسنا، «شهر شیرها» که در اصل «شی‌چنگ» نام دارد، در عمق دریاچه‌ی «ژیاندائو» واقع شده و با قدمتی 2200 ساله به سلسله‌ امپراطوری «هان شرقی» تعلق دارد.

به گزارش شین‌هوا، این شهر که به دلیل وجود چند مجسمه‌ی بزرگ شیر در آن به عنوان نگهبانان همیشگی به شهر شیرها شهرت یافته، دارای ده‌ها کاخ، معبد و خانه‌های اشرافی است که نشان می‌دهد ساکنان آن مردمی ثروتمند بوده‌اند.

شهر شیرها که به اندازه 62 زمین فوتبال مساحت دارد و آثار تاریخی آن دست نخورده باقی مانده، در دهه 50 میلادی در جریان یک پروژه سدسازی به زیر آب رفت و اکنون دولت چین قصد دارد با راه‌انداری تورهای ویژه گردشگران غواص، آن را به جاذبه جدید گردشگری چین تبدیل کند.

شهر شیرها در شرایطی به جاذبه‌ جدید گردشگری چین تبدیل می‌شود که این کشور در سال 2013 نزدیک به 440 میلیارد دلار از محل صنعت گردشگری درآمد داشت. «سازمان جهانی جهانگردی» نیز اعلام کرده که چین با بیشترین میزان رشد در کسب درآمد از محل صنعت گردشگری، در صدر فهرست کشورهای آسیایی میزبان گردشگران قرار دارد.

شهر گمشده، جاذبه جدید گردشگری چین می‌شود

دولت چین قصد دارد یک شهر تاریخی را جاذبه جدید گردشگری این کشور تبدیل کند.

به گزارش توریست ها به نقل از ایسنا، شهر تاریخی «ژیاندائو» که از سبک خاص معماری بهره می‌برد در اعماق دریاچه‌ای به همین نام در مرکز چین واقع شده است.

به گزارش شین‌هوا، این شهر که در سال 2001 کشف شد و تمامی بخش‌های اصلی یک شهر چینی از جمله بازار، قصر حاکم، میدان اصلی و معبد را در خود جای داده در عمق 40 متری دریاچه ژیاندائو قرار داشته و با قدمتی حدود 1300 سال در سال‌های دور محل زندگی حدود 200 هزار نفر بوده است.

در این شرایط دولت چین قصد دارد با راه‌انداری تورهای ویژه غواصی در دریاچه ژیاندائو که از سالها قبل با احداث چند هتل لوکس در اطراف آن سالانه میزبان هزاران گردشگر است گردشگران بیشتری را جذلب چین کند.

چین در سال 2013 نزدیک به 440 میلیارد دلار از محل صنعت گردشگری درآمد داشت. سازمان جهانی جهانگردی اعلام کرده که این کشور با بیشترین میزان رشد در کسب درآمد از محل صنعت گردشگری، در صدر فهرست کشورهای آسیایی میزبان گردشگران قرار دارد.

تاریخ و فرهنگ چین

حتما در کودکی به شما گفته شده است که اگر زمین را حفر کنید از چین سر در خواهید آورد. یک شوخی کودکانه که واقعیتی را بیان می‌کند. چین به راستی یک سیارۀ متفاوت است – یک سرزمین دور و بیگانه که برای باورش باید آن را با دو چشم خود ببینید. اما چه چیزی است که این کشور را چنین جذاب و دیدنی کرده است؟ چه چیزی باعث می‌شود که سالانه گردشگران بسیاری را چین را به عنوان مقصد خود انتخاب کنند؟ خوب است اگر کمی بیشتر در مورد این کشور به شما بگوئیم.

چین سرزمینی دیدنی و مرموز است که همواره برای گردشگران جذابیت داشته است. این کشور با مساحت 9,600,000 کیلومتر مربع به عنوان سومین کشور بزرگ دنیا شناخته می‌شود. چین دارای تنوع بالای آب و هوایی بوده و از نظر منابع معدنی و همچنین گونه‌های گیاهی و حیوانی کشوری غنی به حساب می‌آید. البته جمعیت این کشور نیز کم از مساحت بالای آن ندارد. طبق آمار رسمی این سرزمین 1.3 میلیارد انسان را در خود جای داده است. این یعنی یک پنجم از جمعیت جهان در این کشور زندگی می‌کنند.

یکی از بزرگترین گنجینه‌های کشور چین تاریخچۀ کهن و غنی آن است. تاریخی با 5,000 سال قدمت که افت و خیزهای بسیاری را به خود دیده است: اوج و افول پادشاهی‌ها، دوران‌های طلایی، دوران‌های هرج و مرج، انقلاب و … تاسیس نخستین دودمان شاهنشاهی این کشور، دودمان شیا، به 21 قرن قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد. تا 4,000 سال بعد از آن نیز نظام فئودالیسم بر اقتصاد و فرهنگ این کشور حکمفرما بود. تا اینکه در سال 1911 انقلابی که توسط سان یات-سن هدایت می‌شد به حکومت سلطنتی پایان داد. در سال 1949 نیز بنای جمهوری چین گذاشته شد. از آن پس این کشور بصورت مستقل و به سرعت در حال پیشرفت بوده است.

در حال حاضر چین با یک ترقی سریع اقتصادی توانسته است جایگاه خود را به عنوان یکی از ملت‌های پیشگام جهان دوباره بدست آورد. در سال 2010 این کشور از نظر اقتصادی از ژاپن پیشی گرفت و اکنون نیز در ردۀ دوم بعد از ایالات متحده قرار دارد. البته تعجبی هم ندارد، زیرا مردم این کشور ساعات بسیاری از هفتۀ خود را به کار می‌پردازند. نتیجۀ آن هم این بوده که قهوه در این کشور طرفداران بسیاری پیدا بکند.

چینی‌ها به جمعیت زیاد، تاریخچۀ طولانی، فرهنگ متنوع و رسوم بخصوص خود افتخار می‌کنند. از میان بزرگترین دستاورد‌های این کشور برای جهان می‌توان به “چهار اختراع بزرگ” (کاغذ، باروت، پرینت و قطب‌نما) اشاره کرد. هنرها و صنایع دستی چینی که شامل نقاشی، خطاطی، قلاب‌دوزی و ابریشم می‌شوند بسیار متفاوت با دیگر نقاط و مخصوص خود این کشور هستند. هنرهای رزمی نیز که در سال‌های اخیر در دیگر نقاط جهان محبوبیت پیدا کرده‌برای قرن‌ها بخشی از فرهنگ این کشور بوده است. ادبیات چین نیز نمایانگر تاریخ و تمدن غنی آن است. و البته، فنون آشپزی چینی نیز کم کم در نقاط مختلف جهان رواج پیدا می‌کنند.

تمدن و جغرافیای متنوع چین باعث شده است که دیدنی‌های بسیاری در این کشور وجود داشته باشد. شهر ممنوعه در مرکز پکن یکی از این دیدنی‌ها است. جایی که شاه‌های این کشور از 1420 تا سال 1912 که آخرین امپراتور چین از سلطنت پائین کشیده شد در آن زندگی می‌کردند. دیوار بزرگ چین نیز یک بنای باستانی دیگر است که احتمالا کسی نباشد که در مورد آن نشنیده باشد. دیواری که 8,850کیلومتر طول دارد. ساخت این دیوار از 2,000سال پیش آغاز شده است و در طول سال‌ها شاه‌ها و اربابان مختلف قسمت‌های مختلفی از آن را کامل کرده‌اند.

چین یک پنجم جمعیت جهان را شامل می‌شود. تنوع غذایی بالای چین نیز یکی دیگر از جاذبه‌های این کشور است. هر منطقه غذاها و سلیقه‌های غذایی مختص به خود را دارد. در شانگهای شیرینی غذا است که حائز اهمیت است در حالیکه سیچوان به خاطر غذاهای تند معروف است. باور کنید که خوردن دلیل کافی برای سفر به این کشور است و به تنهایی می‌تواند شما را مشتاق بازگشت به چین کند. پس زودتر دست به کار شوید و شرایط را برای یک سفر پر ماجرا آماده کنید.

 بهشت گردشگران در چین

ین مکان زیبا که مشهور به “بهشت گردشگران” شده در استان “یوننان” در جنوب غربی چین واقع شده است. گردشگران بسیاری در فصل بهار به منظور عکاسی و پیاده‌روی به این مکان می‌روند.

نخستین هتل تخم‌مرغی جهان

نخستین هتل تخم مرغی جهان در حومه‌ی پایتخت چین در ماه‌های آینده به جاذبه جدید گردشگری این کشور تبدیل می‌شود.

به گزارش توریست ها به نقل از ایسنا، این هتل که با سرمایه‌گذاری یک شرکت اروپایی در حومه شهر پکن، پایتخت چین در حال احداث است، در ماه می سال 2014 گشایش می‌یابد.

به گزارش شین‌هوا، نخستین هتل تخم‌مرغی جهان که پس از بهره‌برداری یکی از لوکس‌ترین هتل‌های جهان خواهد بود، در وسط یک دریاچه مصنوعی در 45 کیلومتری شمال پکن در نزدیکی فرودگاه

بین‌المللی واقع شده و بیش از 900 اتاق و سوئیت را در خود جای داده است.

احداث این هتل در حال حاضر هزاران شغل ایجاد کرده که پس از بهره‌برداری نیز شغل‌های جدیدی ایجاد خواهد کرد. همچنین در ساخت آن از فناوری‌های توین در ساخت هتل‌های سازگار با محیط‌زیست یا همان هتل‌های سبز استفاده شده و کمترین آلودگی محیطی رادارد.

چینی‌ها که قصد دارند کشورشان را در سال‌های آتی به یکی از پنج مقصد برتر گردشگری جهان تبدیل کنند، همواره بدنبال ساخت هتل‌های متفاوت هستند که در آخرین آنها یک هتل لوکس زیرزمینی در یک معدن متروکه‌ سنگ در حال احداث بوده که از سال 2015 به بهره‌برداری می‌رسد.

این هتل پنج ستاره که بیشتر آن در زیرزمین قرار دارد، از امکانات رفاهی متنوعی از جمله یک دریاچه اختصاصی برای قایقرانی بهره می‌برد و در ساخت آن از فناوری‌های مدرن استفاده می‌شود. این هتل همچنین به عنوان یک هتل سبز هیچگونه آلودگی زیست‌محیطی نخواهد داشت و تامین انرژی آن نیز با استفاده از صفحات خورشیدی و چمن بعنوان عایق در سقف انجام خواهد شد.

پسر آسمان ؛ عجیب ترین کوهستان دنیا

عضی از مینیاتورهای چینی بسیار زیبا و رویایی هستند اما جالب این است که اتفاقا این مناظر رویایی در چین وجود دارند.

هادی معیری نژاد- کوهستان تیانزی یکی از این مناظر رویایی است که نظیرش را هیچ جای دیگر کره زمین نمی توانید پیدا کنید .

این کوهستان واقع در بخش شمال غربی منطقه خوش منظره ولینگ یانگ, دراستان هونان استان چین، مشرف به دره سوکی واقع شده است. این نام “tianzi”. این یعنی “پسر آسمان” و لقب سنتی امپراتور چین است .

 

این کوهستان دارای اشکال عجیب و منحصر به فردی است. تیغه های بلند سنگی که در دل مه کوهستانی مناظری دلفریب و عجیب را به وجود میآورند که یادآور افسانه های خدایان در آیین های چینی است.
آبشارها و غارهای زیبا و عجیب بر جذابیتهای کوهستان تیانزی می افزاید و این منطقه را به یکی از 10 منطقه برتر گردشگری کشور چین بدل کرده است. مناظر این کوهستان در هر چهار فصل سال دیدنی است و مخصوصا در بعد از بارندگی چشنوازی خاصی را به ارمغان می آورد.

گردشگران در این کوهستان می توانند با آیین ها و غذاهای محلی این قسمت از چین آشنا شوند و از هوای پاک عجیب ترین کوهستان دنیا بهره بگیرند.

این کوه برای گردشگران آیینی محلی برای آشنایی با خاستگاههای طبیعی آیینهای چینی مثل تائو ایسم است که در جستجوی تعادل و آرامش هماهنگی با طبیعت را توصیه می کند.
وجود تله کابین در این کوهستان به گردشگران این شانس را می دهد تا به ارتفاع 1300 متری این کوهستان صعود کنند و جاذبه های دره های اطراف را از بالا ببینند.

 

۱۰ مقصد شگفت انگیز در کشور چین

به گزارش توریست ها به نقل از برترین ها؛  این روزها با وجود خطوط هواپیمایی ارزان قیمت، سفر به قدیمی ترین کشور جهان آسان تر شده است. در این کشور مکان هایی وجود دارد که همه آنها را می شناسند، مثلا شهر ممنوعه، میدان تیان آن من و دیواربزرگ چین. همه ما این مکان ها را می شناسیم و اگر به چین سفر کنیم مطمئنا سری به آنها خواهیم زد. بنابراین تصمیم گرفته ایم تا مکان هایی را به شما معرفی کنیم که کمتر با آنها آشنا هستید:

موزه یادبود قتل عام نانجینگ

ین روزها توجه افراد به دوره های سیاه تاریخ جلب شده و گردشگری تاریک پدیده ای است که روز به روز بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. مثلا کشتارهای کمبوجیه و هیروشیما دو مورد جذاب هستند که گردشگران زیادی را به خود جلب می کنند.

در چین نیز آثاری از کشتارهای بیرحمانه ژاپنی ها در سال 1973 وجوددارد. در آن زمان ژاپنی ها به مدت 6 هفته چین را محاصره کردند. سربازهای ژاپنی 200000 مرد، زن و کودک چینی را مورد تجاوز، شکنجه و قتل قرار دادند.

امروزه مردم چین یاد و خاطره کشته شدگان این حادثه تلخ را گرامی می دارند. در این موزه تصاویر، مجسمه ها و شرح خاطرات بازماندگان در دسترس بازدیدکنندگان قرار می گیرد.

 شهر لی جیانگ

شاید بتوان لی جیانگ را ونیز از نوع چینی دانست. اگرچه بخش عمده این شهر مدرن و پرجمعیت است، “لیجیانگ قدیم” منطقه ای روستایی مملو از کانال ها، پل های سنگی، معماری سنتی چین و فرهنگ و سنت اصیل چینی است، که دیگر نمی توان آن را به اسانی در چین مدرنیزه شده پیدا کرد.

جشنواره یخ و برف هاربین

دمای هوا در طول این جشنواره یک ماهه تا 40- درجه می رسد. این دما حتی از دمای شهر ولادی وستک روسیه هم پایین تر است. در چنین دمایی برف و یخ به وفور یافت می شود وچینی ها به همین دلیل هرسال جشنواره ای را برگزار می کنند که شاید بتوان آن را یکی از 4 جشنواره بزرگ زمستانی جهان به شمار آورد.

تیم هایی از سراسر جهان با ساختن مجسمه های یخی بزرگ و خلاقانه به شکل انسان، منظره یا اشیا در مسابقه یخ و برف شرکت می کنند. بازدیدکنندگان همچنین می توانند در فعالیت های دیگری نظیر یخ نوردی شرکت کنند.

غارهای ژیجین

این غارهای عظیم الجثه مساحتی معادل 30000 متر مربع را پوشش داده و ارتفاع سقف آنها گاهی به 185 متر می رسد. اگرچه رودخانه ای که سال ها پیش این غارها را به وجود آورد دیگر جریان ندارد، هنوز نهرها و جریان های آب زیرزمینی راه خود را به سمت ساختارهای سنگی عجیب می پیمایند.

گویلین

این شهر را زیباترین شهر چین می دانند. گویلین در کنار رودخانه لی در جنوب چین قرار گرفته و جنگل های سرسبز و طبیعت فوق العاده چین آن را احاطه کرده اند. علیرغم گرایش روزافزون چین به غرب و فرهنگ غربی، گویلین همچنان تاریخ غنی خود را حفظ کرده است.

تپه خرطوم فیل، رودخانه شکوفه های هلو، و آبشار گودنگ جزو جاذبه های این شهر محسوب می شوند.

کوه چان بای شان

رودخانه ای به نام رودخانه بهشت در کنار این آتشفشان خاموش جریان دارد. این منطقه بهارهای گرمی دارد و پارک ملی که در کنار آن واقع شده است محل زندگی گونه های جانوری مختلفی از جمله خرس ها، گوزن ها، پلنگ ها و غیره است.

 

پارک ملی Sanqingshan و پارک جنگلی Zhangjiaji

جزیره های جنگلی که در فیلم آواتار دیده می شود، با الهام از پارک جنگلی Zhangjiajiساخته شده اند. مجموعه شگفت انگیزی از ستون های شنی جمعیت را به سمت خود جذب می کنند و ستونی به ارتفاع 4000 فوت در مرکزیترین نقطه پارک قرار گرفته است.

اما پارک ملی Sanqingshan نیز به همین اندازه جذاب است، ستون های گرانیتی، جنگل های متراکم و انواع و اقسام گیاهان و جانوران در این پارک یافت می شوند.

 

هاینان

هاینان یکی از استان های گرمسیری چین است که بیشتر به یک جزیره در اقیانوس آرام شباهت دارد. تپه های گرمسیری، سواحل شنی، و جنگل های انبوه این جزیره را به یکی از بهترین جاذبه های گردشگری چین تبدیل می کند.

امروزه نقطه اصلی جزیره پر از رستوران ها و مراکزی است که به روس ها تعلق دارند. بازدیدکنندگان می توانند به جزیره میمون ها بروند و آنها را تماشا کنند، غذاهای دریایی بسیار تازه میل کنند و آفتاب بگیرند.

 

راه آهن چینگهای، تبت

این راه آهن متفاوت و منحصر به فرد مرتفع ترین راه آهن جهان است و پنجره های قطارهای آن به گونه ای طراحی شده اند که بتوانند اکسیژن کافی به داخل بفرستند.

ارتفاع این خط آهن 1956 کیلومتری به 4000 متر و سرعت آن به 120 کیلومتر بر ساعت می رسد. بهای بلیط های این قطار از 226 یوان شروع می شود و حتی مسیر پکن تا لهاسا تنها 1260 یوان هزینه خواهد داشت.

این قطار از کوهستان ها، رودخانه ها و علفزارهای دورافتاده می گذرد. در طول مسیر پکن به لهاسا حدود 49 ایستگاه وجود دارد. بنابراین مسافران می توانند از قطار پیاده شوند و به اطراف سری بزنند.

 

پارک ملی دره 9 روستا

شهرت این پارک ملی به آبشارها، روستاهای تبتی، رودخانه های خوشرنگ و جانوران منحصر به فردی که دارد بر می گردد. این پارک بیشتر به رویا شبیه است تا واقعیت. در بعضی از 9 روستایی که این دره نام خود را از آنها گرفته است هنوز ساکنانی وجود دارد.

گردش در سراسر این پارک و مشاهده ویژگی های منحصر به فرد آن حدود 3 روز وقت لازم دارد.

 امارات متحده عربي نام کشوري عربي است در جنوب غربي قاره آسيا و در شرق شبه‌جزيره عربستان، در خاورميانه و در بخش جنوبي خليج فارس واقع شده‌است. محدوده امارات متحده عربي از شمال وشمال غربي خليج فارس وکشور قطر، از جنوب وغرب عربستان سعودي ، واز سمت جنوب شرقي به سلطنت عمان محدود مي‌شود. 

 

وجه تسميت

وجه تسميه و اصل نام « دبي » از دو حرف (د) و (با) تشکيل شده، يعني (دبا) « دُبا » نام نوعي ملخ کوچک است قبل از اينکه بال در آورد، اين نوع ملخ در زمان گذشته در اين منطقه وجود داشته، به همين جهت نام منطقه را (دُبا) گذاشته بودند که به مرور زمان به (دبي) تبديل شده‌است. مدتي هم اين شهر «الوصل» ناميده مي‌شد

 

در فارسي برخي به‌نادرست و به خاطر آوانويسي از روي زبان‌هاي اروپايي نام اين شهر را «دوبي» نوشته‌اند

تسميت اين کشور بنام «امارات» از آنجاست که پس از تشکيل اتحاديه هفت امارت اميرنشين تأسيس شده‌است، امارات هفت‌گانه که دولت امارات متحده عربي را تشکيل مي‌دهند به شرح زير است:

ابوظبي  دبي  شارجه  عجمان  ام‌القوين  رأس‌الخيمه  فجيره.

منطقه امروزي دبي شامل 2 ناحيه به نامهاي بر دبي و ديره مي باشد.

 

بر دبي

بر دبي منطقه تاريخي و قديمي در دبي مي باشد و در سمت غربي نهر دبي واقع شده است اين نام به سرزمين اصلي دبي اشاره مي کند که به طور معمول اين منطقه را از بخش ديره نيز جدا مي کند. اين منطقه شامل آثار قديمي دبي مي باشد که بيشتر در اين بخش قرار گرفته است مانند مسجد بزرگ و قديمي شهر مسجد آبي  معبد هندوها  و ساير آثار تاريخي ديگر که در اين منطقه قرار گرفته است.

اين منطقه از دبي شامل خانه هاي قديمي که جهت بازديد گردشگران بازسازي شده است همچنين شامل مساجد قديمي و بازارهاي قديمي شهر است که محل مناسبي براي شناخت فرهنگ و تمدن مردم قديم دبي مي باشد.

 

ديره

منطقه اي در دبي مي باشد که از سواحل خليج فارس تا نهر دبي و شارجه مي باشد و در دوره اي مرکز امارات متحده عربي بوده است اما به واسطه پيشرفتهاي اتخاذ شده در ساير مناطق و  بر دبي  ديره اعتبار خود را از دست داده است و فقط به يکي از نواحي دبي تبديل شده است. در گذشته دفتر خطوط هواپيمائي دبي در اين منطقه واقع بوده است.

 

 زبان و دين

زبان رسمي عربي است اما انگليسي، هندي، اردو، مالايي و تميل نيز بصورت گسترده صحبت مي‌شود. اسلام، مذهب و دين رسمي مي‌باشد. تعداد زيادي هندي و سيک و مسيحي در دبي وجود دارد. گروههاي غير مسلمان مي‌توانند خانه‌ها و عبادتهاي خودشان را داشته باشند. درحاليکه دولت امارات متحده مجوز قانوني به گروههاي مذهبي نمي‌دهد، ممکن است برخي از امارتها استقلال داخلي به برخي از مذاهب بدهند. براي مثال در دبي مجوز قانوني به کليساي مسيح مقدس نوين داده شده. دبي نيز تنها امارتي است که معابد هندو و گوردوارا (معابد سيک‌ها) دارد. طبق سرشماري اخير افراد ملت هندوستان بيشترين جمعيت مستقر در دبي را تشکيل مي‌دهند. گروههاي غير مسلمان، کمکهاي نقدي را تنها مي‌توانند از بين خود جمع آوري کرده و يا از خارج دريافت کنند و مي‌توانند در ملا عام دينشان را تبليغ کنند. اما از دين برگشتن يا توزيع نشريات مذهبي به شدت خلاف قانون بوده و علاوه بر جريمه نقدي و پيگرد قانوني، به خاطر رفتار توهين آميز به آئين اسلام، فرد مجرم را از کشور اخراج مي‌کنند.

 

ديره و بر دبي

خور دبي, شهر دبي را به 2 بخش ديره و بر دبي تقسيم کرده. دو پل به نام‌هاي قرهود و آل مکتوم که از روي خور و يک تونل به نام نفق الشندقه که از زير آب مي‌گذرد اين 2 قسمت را به هم مربوط مي‌کنند.(ديره در شرق (راست)و بر دبي در غرب (چپ) قرار دارند . ديره محلي بازاري، سنتي و قديمي و کارگري است. اما بخش بر دبي محلي است که مسئولين دبي از آن شهري مدرن با بافت مدرن درست کرده اند. خيابان شيخ زايد با ساختمان‌هاي مجلل و بلند، پايين شهر جديد دبي شده‌است و بزرگ‌ترين برج دنيا را در خود جاي داده‌است. بالاي شهر دبي، ساحل کناري جميرا است با انواع ويلاهاي مجلل چندين مليون دلاري و پالم‌هايي که در دل خليج فارس پي ريزي و بنا شده است.

مسافرت هوايي

فرودگاه بين المللي دبي داراي 3 ترمينال لوکس است که پروازهاي شرکت هاي ايراني از ترمينال 1و2 وپروازهاي هواپيمايي امارات از ترمينال 3 صورت مي پذيرد.هواپيمايي امارات طي سالهاي گذشته توانسته است با خريد هواپيماهاي ايرباس A380 که بزرگترين ومجهزترين هواپيماي دنيا است به يکي از شرکتهاي مهم هوايي دنياتبديل شده است.فرودگاه بين‌المللي دبي داراي يک مرکز خريد مي‌باشد. اين فرودگاه جوايز بسياري به خاطر طراحي و سرويس عالي اش برده‌است.

 

زمان مناسب براي سفر

بهترين زمان براي مسافرت به دبي، اواسط پاييز تا اواسط بهار(نوامبر تا اپريل) مي باشد که هوا در اين مدت خنک تر مي باشد. درساير ايام سال، هوا بسيار گرم مي باشد به حدي که در تابستان،دماي هوا گاهي به 50 درجه سانتيگراد (122 درجه فارنهايت) نيز ميرسد. نکته ديگر در انتخاب زمان مسافرت، توجه به زمان ماه رمضان مي باشد. در اين ماه، افراد اجازه خوردن و نوشيدن در مکان هاي عمومي را ندارند. 

نرخ هتل ها در طول مدت ماه رمضان و ماه هاي گرم سال تا 70% کاهش مي يابد. 

نکته مهم ديگر، توجه به تعطيلات رسمي دبي مي باشد. در دبي بعضي از تعطيلات (عيدها) که در تقويم رسمي يک يا دو روز تعطيل مي باشند، تا چندين روز جشن گرفته مي شوند.

 

بانک

شبکه گسترده و رو به رشدي از بانک هاي بين المللي و داخلي (که توسط بانک مرکزي امارات به دقت کنترل مي شوند)، تمامي سرويس هاي تجاري و شخصي بانکي مورد نياز را فراهم آورده اند. انتقال پول به

آساني صورت مي پذيرد و کنترلي بر روي تبديل ارز نيز وجود ندارد.تعداد قابل توجهي از صرافي ها نيز در شهر و در مجتمع هاي خريد درحال فعاليت مي باشند.

 

توصيه هاي سلا متي

کيفيت خدمات پزشکي در دبي خوب مي باشد ولي هزينه درمان بسياربالاست. لذا داشتن يک بيمه خصوصي براي کساني که زياد به دبي مسافرت مي کنند، توصيه مي شود. مسافران مي توانند در مواقع ضروري

و اورژانس، از سرويس درماني بيمارستانهاي دولتي شهر استفاده نمايند. بيمارستان ايراني ها نيز يکي از بيمارستانهاي خوب شهر ميباشد که در خيابان الوصل در بردبي قرار دارد. در دبي تقريبا هيچ بيماري واگيردار يا خطرناکي ديده نمي شود. اما به دليل شدت گرما در تابستان، مي بايست با قرار نگرفتن در مقابل تابش مستقيم نورآفتاب، نوشيدن آب فراوان و نوشيدنيهاي انرژي زا و خوردن نمک بيشتر از ابتلا به بيماري گرمازدگي جلوگيري کرد. در هواي گرم دبي و بويژه در تابستان، حتما از کرم هاي ضدآفتاب، عينک آفتابي مناسب و کلاه يا چتر استفاده کنيد تا از صدمات وارده به پوست جلوگيري کنيد.

اجاره اتومبيل

در خيلي از مواقع، هزينه اجاره يک اتومبيل از هزينه کرايه تاکسي در طول يک روز کمتر مي شود. در دبي به راحتي مي توانيد يک اتومبيل اجاره نماييد. دفتر شرکت هاي اجاره دهنده در اکثر خيابان هاي شهر وجود دارند. در فرودگاه نيز چندين شرکت معتبر فعال دراين زمينه حضور دارند.هزينه کرايه اتومبيل بين 70 درهم (براي مدت 24 ساعت) براي اتومبيل هاي معمولي (مدل سال 2000) تا حدود150 تا 200 درهم براي اتومبيل هاي مدل روز و اتوماتيک متفاوت ميباشد. البته کرايه اتومبيل هاي گران قيمت مانند ليموزين ممکن است به 1000 درهم نيز برسد. حداقل مدت زمان کرايه يک اتومبيل، 24ساعت مي باشد. در هنگام اجاره اتومبيل از داشتن بيمه جامع خودروو بويژه بيمه شخص ثالث مطمئن شويد. مدارک لازم براي کرايه اتومبيل، پاسپورت و گواهينامه بين المللي مي باشد.

گواهينامه هاي معتبر

مسافران براي رانندگي در دبي نياز به داشتن يکي از اين دو نمونه گواهينامه دارند.

1- گواهينامه بين المللي

2- گواهينامه صادر شده در يکي از اين کشورهاي: استراليا، اطريش،بلژيک، کانادا، قبرس، جمهوري چک، دانمارک، فنلاند، فرانسه،کشورهاي عضو شوراي همکاري خليج، آلمان، يونان، ايسلند، ايرلند،ايتاليا، ژاپن، لوکزامبورگ، هلند، نيوزيلند، نروژ، لهستان،پرتغال، سنگاپور، اسلوواکي، آفريقاي جنوبي، کره جنوبي، اسپانيا،سوئد، سوئيس، ترکيه، انگلستان و آمريکا.

دارندگان يکي از اين دو نمونه گواهينامه مجاز به رانندگي در دبي مي باشند.

 

 

 

 

مالديو کشوري است جزيره‌اي در اقيانوس هند واقع در در جنوب غربي هند. پايتخت آن ماله است. جمعيت اين کشور 328 هزار نفر و واحد پول آن روفيه مالديو است.

زبان رسمي اين کشور ديوهي نام دارد که زباني هندواروپايي است و همانندي‌هايي با زبان سينهالي قديم دارد. مردم آن از قوم مالديوي هستند که تبارشان به مردم سري‌لانکا و هند (آميخته آريايي و دراويدي) مي‌رسد و رگه‌هايي از اعراب نيز در ميان آن‌ها وجود دارد. هم زبان و هم مردم آن با نام ديوِهي ناميده مي‌شوند که واژه ديبـِجات و ديباجات که در فارسي و عربي در قديم براي مالديو به کار مي‌رفت نيز شکلي از همين واژه ديوهي است.

دين رسمي اين کشور اسلام است و پيروي از ديگر اديان در ملأ عام ممنوع و قابل پيگرد قانوني است. مالديو در سال 1965 از بريتانيا مستقل شد.
مالديو هم از نظر جمعيت و هم مساحت کوچک‌ترين کشور قاره آسيا است. زمين‌هاي اين کشور به طور ميانگين 1,5 متر از سطح دريا ارتفاع دارند و بنابر اين کم‌ارتفاع‌ترين کشور جهان به‌شمار مي‌آيد. بلندترين نقطه اين کشور تنها 2,4 متر ارتفاع دارد. ماله، پايتخت مالديو 104 هزار نفر جمعيت دارد و به طور سنتي محل اقامت شاه و تاج‌گذاري‌ها بود.
جزاير مالديو از مکان‌هاي جذاب براي غواصان است و ايستگاه‌هاي غواصي زيادي در اين جزاير وجود دارد.

تاريخ
نام يوسف تبريزي بر کاشي‌کاري مسجد آدينه ماله.
بنا بر روايات تاريخي مالديو، يک روحاني ايراني به نام يوسف تبريزي مردم مالديو را مسلمان کرده‌است.


سياست
حکومت مالديو جمهوري است. اين کشور عضو اتحاديه کشورهاي همسود مي‌باشد.


جغرافيا
مجمع‌الجزاير مالديو بر روي فلات زيرآبي چاگوس-لاکاديو قرار گرفته و به همراه جزاير چاگوس و لکشدويپ يک زيست‌بوم خاکي را تشکيل مي‌دهد.
مجمع الجزاير مالديو در جنوب غربي کرانه‌هاي هندوستان قرار گرفته و کوتاهترين فاصله? آن تا کرانه‌هاي هند، 600 کيلومتر است. مالديو تپه ماهور و رودخانه‌اي ندارد. جمهوري مالديو مجمع‌الجزايري متشکل از 1192 جزيره مرجاني است که در 26 گروه آب‌سنگي گروه‌بندي مي‌شوند. اين جزاير در پهنه‌اي آبي در حدود 90 هزار کيلومتر مربع پراکنده‌اند اما کل مساحت خشکي آن‌ها فقط 298 کيلومتر مربع است. بزرگترين جزيره 5 کيلومتر مربع مساحت دارد و در مالديو تنها 9 جزيره با مساحتي بزرگتر از 2 کيلومتر مربع وجود دارند. 200 عدد از جزيره‌ها مسکوني هستند و 88 جزيره ديگر داراي اقامتگاه‌هاي گردشگري هستند.
پايتخت کشور ماله نام دارد و در کناره جنوبي آبسنگ ماله شمالي قرار گرفته که جزئي از آبسنگ کافو به‌شمار مي‌آيد.
دريانوردان قديم ايران و عرب آن را ديباجات و ديبجات مي‌گفتند و به همين شکل در نقشه‌ها ضبط شده‌است. سالهاي سال بازرگانان عرب سر راه دريانوردي به شرق دور در بنادر مالديو پهلو مي‌گرفتند. اولين اشاره شان به مالديو که ديباجاتش مي‌ناميدند از سده دو ميلادي است. ديباجات را جزاير پول هم مي‌گفتند زيرا مقادير کلاني از صدف نرم‌تن دريائي کوري (به انگليسي cowry که خرمهره ناميده و در قديم چون پول بين المللي کار مي‌گرفتند از آنجا بدست مي‌آوردند. امروزه صدف کوري نماد نهاد چاپ پول مالديو است. به احتمال فراوان در روزگار قديم اين سرزمين را که موج دريا پول به سواحلش مي‌ريخت جادوئي مي‌شمردند.


اقتصاد
اقتصاد مالديو بر پايه? کشاورزي، ماهيگيري و گردشگري استوار است. در مالديو، نارگيل، ذرت، ارزن، سيب‌زميني شيرين و ميوه‌جات به عمل مي‌آيد. در اين کشور صنعت کشتي‌سازي رونق دارد و مردم آن به صنايع‌دستي علاقه‌مندند. از مالديو، ماهي، گوشت، صنايع‌دستي و نارگيل صادر مي‌شود.


جاذبه‌هاي گردشگري در مالديو
برخي از جزاير مالديو براي گردشگري اختصاص يافته‌اند. در اين جزاير هتل‌هايي براي اقامت گردشگران ساخته شده که بيشتر کارمندان آن از مهاجران کشورهاي همسايه هستند. گردشگران مستقيماّ از فرودگاه بين‌المللي ماله به اين جزاير مي‌آيند. مردم عادي مالديو، ارتباط چنداني با گردشگران خارجي ندارند.


مردم
مردم مالديو، آميزه‌اي از نژادهاي سينهالي، دراويدي، آفريقايي و عرب هستند.


زبان
زبان رسمي مالديو، زبان ديوهي است که زباني از خانواده هندوآريايي بوده و با زبان سينهالي (زبان رسمي سري لانکا) هم‌خانواده‌است.


دين
مسجدي در جزيره ي هولهوماله، مالديو
بيشينه ي مطلق (صد در صد) مردم بومي مالديو مسلمان سني هستند و اسلام دين رسمي اين کشور است. پيشينه ي اسلام در مالديو به سده ي دوازدهم ميلادي باز مي‌گردد، هنگامي که دريانوردان مسلمان به اين سرزمين آمده‌اند. پيش‌تر، ساکنان مالديو پيرو آيين بودا بوده‌اند.


فرهنگ
پديده گرم شدن زمين ومالديو
زماني که نخست وزير مالديو به هيئت دولت خويش دستور داد تا غواصي ياد بگيرند محافل خبري اين خبر را به صورت طنز گونه منتشر کردند حتي برخي گمان کردند که محمد ناشيد در پي افزايش جاذبه‌هاي توريستي کشورش است ولي در اصل غرق شدن مالديو در اب‌هاي اقيانوس بر اثر گرم شدن زمين واقعيتي بود که محمد ناشيد و هيئت دولتش سعي داشت تا به وسيله جلسه نا متعارفشان به جهانيان گوشزد کنند.پديده بالا امدن سطح اب اقيانوس‌ها حدودا با يک سوم جمعيت جهان به طور مستقيم سر و کار دارد کشور مالديو نيز به علت ارتفاع بسيار کم از سطح دريا مطمئنا با اين مشکل روبه رو خواهد بود.

 

 

 

 

ماله پایتخت و بزرگ‌ترین شهر جمهوری مالدیو است.مطابق بر سرشماری سال ۲۰۰۴ این شهر ۸۱٬۶۴۷ نفر جمعیت دارد.شهر ماله بزرگ‌ترین مرکز تجاری کشور مالدیو به شمار می‌رود که دارای مرز آبی با کشور سریلانکا است و فرودگاه مجهز و مدرنی دارد.
مساحت ماله در مجموع 5798 کیلومتر مربع است.
مجمع الجزایر مالدیو را 1200 جزیره برروی اقیانوس هند تشکیل می دهند، که به شکل یک پرنده در حال پرواز دیده می شوند. سواحل زیبای مرجانی با ماهی های رنگارنگ آن و مرداب های صاف و زلال و درختان نارگیل، محیط مناسبی برای استراحت و آرامش اعصاب و روان می باشد. معمولا" هر هتل برروی جزیره ای قرار گرفته که به نوبه خود یک شهر کوچک محسوب میگردد و تمام امکانات رفاهی در آن یافت میگردد. شما می توانید از ورزشهای آبی، موزیک زنده و غذاهای بین المللی و محلی و... لذت ببرید.

مسجد جامع ماله

مسجد السلطان بزرگترین مسجد کشور مالدیو است که در پایتخت آن بنا نهاده شده است. سال ساخت آن به 1656 میلادی باز می گردد. این مسجد شامل یک مرکز اسلامی بزرگ نیز می باشد و نزدیک 5000 نفر می توانند در آن همزمان نماز بخوانند. گلدسته های طلایی و زیبای این مسجد بر زیبایی های شهر ماله افزوده است. بسیاری از قهرمانان و افراد معروف و شخصیت های تاثیرگذار مالدیو در این مسجد دفن شده اند.

موزه ملی ماله

یکی از مهمترین مقاصد گردشگری مالدیو این موزه است.این موزه در پارک سلطان واقع شده است. موزه مجموعه ای ارزشمند از اشیای قیمتی و عتیقه است که در آن تاریخ و فرهنگ این کشور نمایان است. تاریخ گشایش این موزه 19 نوامبر 1952 است و در هنگام افتتاح دو هدف را برای این کار بیان کردند. حفظ و نگهداری از فرهنگ ملی و بومی و همچنین برانگیختن حس ملی و میهنی. از اشیای مهمی که در این موزه نگه داری می شود می توان به جواهر آلات گران بهای سلطنتی، لباس های تاریخی و ارزشمند و سنگ های قیمتی اشاره کرد.

مولی آگه

این مکان در سال 1906 ساخته شده است و ساخت آن قبل از شروع جنگ جهانی اول پایان یافته است. مدتی به عنوان مقر حکومتی مالدیو بوده است. در سال 1953 پس از اعلام جمهوری در این کشور این مکان به دفتر ریاست جمهوری تبدیل شد و تا سال 1986 هم به همین عنوان بود. این مکان زیبا با معماری شگفت انگیز و قدیمی محلی برای بازدید گردشگران است.

ساحل مصنوعی مالدیو

با این که تعداد سواحل شنی زیبای مالدیو بی شمارند، شهر ماله از داشتن ساحل طبیعی محروم است. دولت مالدیو با ساختن یک ساحل مصنوعی در ماله امکان شنا کردن حتی در تابستان ها که هوای مالدیو بسیار گرم است را امکان پذیر کرده است. فعالیت های تفریحی در کنار موسیقی زنده و برنامه های محلی، این مکان را به یکی از محبوب ترین نقاط مالدیو تبدیل کرده است. ساحل مصنوعی در روزهای تعطیل خیلی شلوغ می‌شود و پر از مردم محلی است که برای شنا و بازی به آن‌جا می‌روند.

پارک سلطان مالدیو

پارک سلطان که بزرگ‌ترین پارک تفریحی مالدیو است، کمی پایین‌تر از خیابان مشهور امیر احمد واقع شده است. پارک سلطان تنها بخشی از کاخ سلطان مالدیو است که تا به امروز باقی مانده و داخل آن موزه‌ی ملی مالدیو با مجموعه‌ای از دیدنی‌های تاریخی این کشور قرار گرفته است.

گالری هنری اسجهی مالدیو

اسجهی مالدیو در شرق پارک سلطان قرار گرفته و یکی از قدیمی ترین ساختمان های ماله محسوب می شود. هدف اصلی این گالری، حفظ و نگهداری هنر سنتی و مدرن مردم مالدیو می باشد. کارگاه های مختلف این گالری به هنرمندان جوان مالدیو فرصت می دهد تا آثار خود را به نمایش بگذارند.

هوکورو میسکی مالدیو

هوکورو میسکی مالدیو قدیمی ترین مسجد این کشور است و بنای آن در زمان سلطنت سلطان ابراهیم اسکندر اول پایه گذاری شده است. طراحی داخلی و دیوارهای بیرونی این مسجد با نوشته های عربی، کنده کاری ها و طراحی های زیبا تزئین شده است. این مسجد به خاطر رنگ، استفاده از چوب های متنوع در درب ها و پنجره ها و مقابر باستانی خود بسیار مشهور است.

بازار ماهی ماله - مالدیو

یکی از جاذبه های اصلی توریستی مالدیو، بازار ماهی ماله است. این بازار مملو از مغازه هاییست که آبزیان تازه و خشک شده، سبزی و میوه سراسر مالدیو را به فروش می رسانند. بعدازظهر ها یعنی زمانی که ماهیگیران با صید روزانه خود به بازار می آیند بهترین زمان رفتن به این بازار است. دیدن جنب و جوش حاکم بر این بازار ماهی رو باز خالی از لطف نیست.

میدان جمهوری ماله - مالدیو

میدان جمهوری که در ساحل شمالی ماله قرار دارد در سال ۱۹۸۹ بنا شده و با سر سبزی های اطراف خود یکی از محبوب ترین نقاط تجمع مالدیو محسوب می شود. در سمت غربی این میدان ساختمان های تجاری و در جنوب آن مرکز اسلامی قرار گرفته است. از سمت شمال نیز می توانید از دیدن نماهای زیبای دریا لذت ببرید.

ماله آن‌قدری جذابیت و زیبایی در خود جزیره و دور و اطرافش دارد که به راحتی می‌تواند مقصد هر مسافر خوش‌گذرانی باشد. امنیت مناسب و سبک زندگی ساده‌ی مردم با خانه‌های رنگارنگ‌شان، ماله را مخصوصا برای خانواده‌ها جزیره‌ی محبوبی کرده است.
آب و هوای ماله یا گرم و خشک است یا گرم و مرطوب و هیچ وقتی از سال سرد نمی‌شود؛ با این‌که هر چه به زمستان نزدیک‌تر شویم، دمای هوا پایین‌تر می‌آید ولی باز هم در نهایت به پانزده درجه سانتی‌گراد در شب‌ها می‌رسد. دمای هوا همیشه مناسب شنا، غواصی و بازی‌های آبی است، اما تابستان‌ها ممکن است گرمای هوا مسافران را آزار دهد، درست مثل باد و باران‌های زمستان. به همین خاطر، بهترین وقت سفر کردن به ماله از نیمه‌ی دوم فصل پاییز شروع می‌شود و تا تعطیلات کریسمس و ژانویه طول می‌کشد. این وقت سال، جزیره حسابی شلوغ و پر از مسافر است و باید حواس‌تان به رزرو هتل و تورهای کشتی برای رفتن به جزیره‌های دیگر باشد، چون ممکن است به راحتی جای خالی پیدا نکنید.

فرودگاه ماله:

فرودگاه بین‌المللی ماله در جزیره‌ی کوچکی به نام هول‌هوله در شمال شرقی ماله ساخته شده و فرودگاه مجهزی است و بیرون سالن ترمینال رستوران، کافه، سرویس‌های بهداشتی و دوش مجانی هم دارد. کشتی‌ها هر ده تا پانزده دقیقه یک بار از فرودگاه به سمت ماله حرکت می‌کنند و بیشتر از پانزده دقیقه هم در راه نیستند؛ ممکن است زمان حرکت هر کشتی در نیمه‌های شب طولانی‌تر باشد، ولی معمولا بیشتر از نیم ساعت معطلی ندارد.

حمل و نقل عمومی:

ماله آن‌قدر کوچک هست که بتوان پیاده مسیرهایش را طی کرد. از اسکله‌های شماره‌ی نه و ده که کشتی‌های فرودگاه مسافران را پیاده می‌کنند، تا مرکز شهر پانزده دقیقه بیشتر پیاده‌روی نیست، ولی برای حمل و نقل ماشینی، یا باید تاکسی بگیرید و یا اتومبیل اجاره کنید که نیازمند داشتن گواهینامه‌ی بین‌المللی معتبر است. برای رفتن به جزیره‌های نزدیک یا حتی دور ماله باید سوار قایق‌ها و کشتی‌هایی شوید که از اسکله‌های مختلف دور تا دور شهر به سمت مقاصد گوناگون در اقیانوس حرکت می‌کنند.

رستورانهای ماله

به خاطر مهاجرین زیادی که به ماله آمده‌اند، تنوع غذایی در این شهر بسیار بالاست.
غذاهای رستوران‌های ماله، مثل هتل‌هایش معمولاً خوب‌اند، اما عالی نیستند. به هر حال غذا خوردن در رستوران از غذای هتل ارزان‌تر تمام می‌شود. در رستوران‌های ماله هم غذاهای محلی پیدا می‌شود و هم غذاهای تایلندی، هندی، ایتالیایی، اندونزیایی، آمریکایی و... بیشتر مواد غذایی وارداتی‌اند و خرچنگ و میگو جزو غذاهای گرانقیمت این شهر محسوب می‌شوند، چرا که باور بکنید یا نه، در آن‌جا پیدا نمی‌شوند و باید از جاهای دیگر بیاورند و این جابه‌جایی معمولاً خرج دارد.
در مالدیو، چای‌خانه‌های محلی بیشتر پاتوق آقایان است و خانم‌ها به آن‌جا نمی‌روند. البته توریست‌های خانم با همراهی آقایان زیاد در چای‌خانه‌ها به چشم می‌خورند. بعضی از چای‌خانه‌های سنتی، منوی متنوع و تهویه‌ی مطبوع و سرویس‌دهی عالی دارند.
رستوران‌هایی با ملیت‌های مختلف، غذاهای جور واجوری می‌پزند که امتحان‌کردن همه‌شان نیاز به زمان زیادی دارد؛ به هر حال فراموش نکنید به اقیانوس هند سفر کرده‌اید و در هر کدام از جزایر جمهوری مالدیو، می‌توانید یکی از بهترین ماهی‌های تمام عمرتان را سفارش دهید.
انتخاب محل اقامت در ماله، کار سختی نیست. در هر طبقه‌ای که ساکن باشید، تنها یک پنجره احتیاج دارید تا ذره‌ای از آبی اقیانوس را ببینید. از هر جای ماله به هر طرف که بروید، دریا خودش را جلوی چشم‌تان می‌کشاند. تا مدت‌ها بعد از این‌که به خانه‌تان برگردید شاید همه جا را از پشت پرده‌ای آبی و شیشه‌ای تماشا کنید؛ به هر حال چشم است دیگر، عادت می‌کند.

پاتايا ( Pattaya ) يکي از شهرهاي ساحلي کشور تايلند است که در ساحل شرقي خليج تايلند واقع شده است. پاتايا در 165 کيلومتري جنوب شرقي بانکوک قرار دارد و با اتوبوس در حدود 2 ساعت و نيم طول مي کشد.

پاتايا داراي آب و هواي مرطوب و خشک است که به 3 فصل تقسيم مي شود:

فصل گرم و خشک از نوامبر تا فوريه با رطوبت 50% و درجه حرارت 20-30 درجه سانتيگراد و رگبارهاي کوتاه. بهترين زمان براي سفر و لذت بردن از آب و هوا.
فصل گرم و مرطوب از مارس تا مي با رطوبت 75% و درجه حرارت 30-40 درجه سانتيگراد و بارندگي هاي گهگاه.
فصل گرم و باراني از ژوئن تا اکتبر با رطوبت 90% و درجه حرارت 25-35 درجه سانتيگراد و بارندگي هاي شديد و طولاني.
پاتايا يکي از مقاصد اصلي گردشگران تايلند است و هر سالانه بيش از پنج ميليون توريست را جذب مي کند. تفريحاتي همچون شنا، جت اسکي، موج سواري، اسکي روي آب، قايق سواري و غواصي در سواحل پاتايا امکانپذير است.
در زير به برخي از جاذبه هاي گردشگري و مکان هاي ديدني و توريستي پاتايا اشاره مي کنيم:
پارک سنگ هاي چند ميليون ساله و مزرعه کروکوديل ها
پارک سنگ هاي چند ميليون ساله و مزرعه کروکوديل ها ( Million Years Stone Park & Crocodile Farm ) در 9 کيلومتري شهر پاتايا قراردارد و در آن گياهان زيبا، درختان و صخره هاي عظيم الجثه با قدمت چند صد سال و چند ميليون سال وجود دارند. در قسمتي از اين پارک، مزرعه کروکوديل ها وجود دارد که بيش از 1000 کروکوديل را در خود جاي داده است. حيوانات ديگري هم از جمله فيل ها، گربه ماهي هاي غول پيکر،مارماهي هايي از آمازون، گونه هايي از اسب ها و خرس هاي کمياب، شير، ببر، شتر و آهو در اين پارک وجود دارند. هر روزه نمايشي جذاب و هيجان انگيز از کروکوديل ها نيز اجرا مي شود.
براي اطلاعات بيشتر به وب سايت www.thaistonepark.org رجوع کنيد.

 

ميني سيام
ميني سيام ( Mini Siam ) نزديک مرکز پاتايا قرار دارد و در آن ماکت هاي کوچکي از آثار تاريخي مشهور جهان و تايلند قرار دارد.
ميني سيام سومين مجموعه مينياتوري بعد از نمونه هاي مشابه آن در هلند و تايوان است که بيش از 100 مدل مينياتوري از آثار تاريخي و باستاني جهان را در مقياس 1:25 در خود جاي داده است. آثاري همچون معبدهاي معروف تايلند مانند معبد بوداي زمردين، برج ايفل، مجسمه آزادي، برج کج پيزا و تخت جمشيد جزو اين مجموعه هستند.
براي اطلاعات بيشتر به وب سايت www.minisiam.com رجوع کنيد.

 

جزيره مرجاني
جزيره مرجاني ( Koh Larn ) در7 کيلومتري جنوب غربي پاتايا قرار دارد و مسير آن از پاتايا با قايق موتوري 15 دقيقه و با لنج 45 دقيقه طول مي کشد. اين جزيره يکي از زيباترين جزاير مرجاني با داشتن سواحل شني سفيد، آب تميز و مرجان هاي فراوان است که گردشگران مي توانند سوار بر قايق کف شيشه اي مرجان هاي زيباي آن را مشاهده نمايند.

 

باغ استوايي نانگ نوچ
باغ نانگ نوچ ( Nongnooch Tropical Garden ) در 18 کيلومتري جنوب پاتايا قراردارد. اين باغ زيبا مملو از انواع گل هاي ارکيده، نخل هاي زيبا، گياهان تزيين شده و گل هاي گوناگون از اقصا نقاط جهان است. همچنين گروهي از خانه هاي سنتي تايلندي در اين باغ وجود دارند.
هر روزه نمايش هاي فرهنگي و شوي فيل ها در اين مکان اجرا مي شود.
براي اطلاعات بيشتر به وب سايت www.nongnoochtropicalgarden.com رجوع کنيد.

 

باغ وحش ببرها
باغ وحش ببرها ( Si Racha Tiger Zoo ) در شمال شهر پاتايا قرار دارد و بيش از 200 ببر بنگال و 100000 کروکوديل را در خود جاي داده است. علاوه بر اين، حيوانات ديگري مانند شترمرغ، شتر تک کوهان، کانگورو و پرندگان عجيبي در اين باغ وحش وجود دارند. در اينجا مي توانيد ببينيد که چگونه ببرها، خوک ها و سگ ها در آرامش با يکديگر زندگي مي کنند.
شوي حيوانات مانند پرش ببرها از حلقه آتش، راه رفتن روي بند، کشتي کروکوديل ها، رقص و بازي بسکتبال فيل ها از جمله نمايش هايي است که در اين باغ وحش اجرا مي شوند.
براي اطلاعات بيشتر به وب سايت www.tigerzoo.com رجوع کنيد.

 

موزه ريپلي
موزه ريپلي "باور مي کني با نه؟" ( !Ripley's Believe It or Not ) در طبقه سوم مرکز خريد رويال گاردن در مرکز پاتايا قرار دارد و مجموعه اي از اشياء عجيب و غريب از گوشه کنار جهان در آن يافت مي شود. همچنين يک نمايش چهاربعدي هيجان انگيز نيز در اين اجرا مي شود که مي توانيد از آن لذت ببريد.
براي اطلاعات بيشتر به وب سايت www.ripleysthailand.com رجوع کنيد.

 

دنياي زير آب
مکاني که به دنياي زير آب ( Underwater World ) در پاتايا شهرت يافته است بزرگترين و مدرن ترين آکواريم آسيا مي باشد که در جنوب پاتايا قرار دارد. اين آکواريم که به شکل تونل استوانه اي شيشه اي است 100 متر طول دارد و بيش از 4000 موجود آبزي در 200 گونه متفاوت را در خود جاي داده است.
براي اطلاعات بيشتر به وب سايت www.underwaterworldpattaya.com رجوع کنيد.

 

خانه مقدس حقيقت
خانه مقدس حقيقت ( Sanctuary of Truth ) بناي چوبي عظيم و با ابهت معبد مانندي است که در شمال پاتايا در کنار دريا واقع است و بلندترين نقطه آن 105 مترارتفاع دارد. اين بنا طوري ساخته شده است که در برابر باد و نور آفتاب ساحل دريا مقاوم باشد.
اين بنا بر اساس قوه ابتکار و خلاقيت تايلند قديم ساخته شده و با مجسمه هاي کنده کاري شده چوبي تزئين شده است. هدف از به کارگيري اين مجسمه ها، استفاده از هنر و فرهنگي بوده است که منعکس کننده ديدگاه قديم، دانش کهن و حکمت و فلسفه شرقي است. اين موارد سبب مي شود که بازديدکنندگان زندگي کهن، مسئوليت انسان، افکار اوليه، چرخش زندگي، ارتباط زندگي با جهان و هدف مشترک از زندگي به سوي يک مدينه فاضله را درک نمايند.
سرگرمي هاي ديگري نيز همچون شوي دلفين ها در اين مکان اجرا مي شود.
براي اطلاعات بيشتر به وب سايت www.sanctuaryoftruth.com رجوع کنيد.

 

موزه بطري هاي شيشه اي
موزه هنري بطري هاي شيشه اي ( The Bottle Art Museum ) شامل بيش از 300 نوع اثر هنري دست ساز درون بطري هاي شيشه اي است که حاصل زحمات مجسمه ساز آلماني پيتر بدلايس ( Peter Bedelais ) مي باشد. ماکت هاي مينياتوري تعدادي از آثار توريستي جهان، کليساها، معبدها، کاخ ها و کشتي ها از جمله آثاري هستند که در اين بطري هاي شيشه اي جاي گرفته اند.

کوه بودا
کوه بودا ( Khao Chi Chan ) کوهي است که تصوير بودا با ليزر بر روي آن حک شده است. اين تصوير 109 متر بلندي و 70 متر پهنا دارد.

 

معبد مدرن وانسانگ وارارام
معبد وانسانگ وارارام ( Wat Yansangwararam ) مهمترين معبد پاتايا مي باشد که ساختماني مدرن دارد. معماري اين معبد الهام گرفته از معماري ژاپن، چين، هند، سوئيس و ... است و مرکزي براي مديتيشن نيز مي باشد. در کنار اين معبد يک موزه چيني ( Chinese Museum ) با نام Wihan Sian قراردارد که شامل آثار هنري با ارزش و آنتيک کشور چين است.
اين معبد در 12 کيلومتري جنوب پاتايا قرار دارد و تنها 3 کيلومتر با باغ استوايي نانگ نوچ فاصله دارد و همچنين نزديک به کوه بودا است.
توجه: بازديد کنندگان معبد بايد شانه هايشان پوشيده باشد و دامن يا شلوار بلند بر تن داشته باشند.

 

شوي آلکازار و تاتر آلانگ کارن
شوي آلکازار ( Alcazar ) و تاتر ( Alangkarn ) از جمله نمايش هاي جذابي هستند که ديدن آنها مي تواند لحظات خوش و به ياد ماندني را براي گردشگران به ارمغان بياورد.

پارک پاتايا و پارک آبي آن
پارک پاتايا که در شمال ساحل جومتين پاتايا قرار دارد شامل شهر بازي، يک پارک آبي بزرگ ( Water Park ) و يک برج ساحلي با رستوران گردان است که مي توان از آن منظره اي زيبا از پاتايا را مشاهده نمود.
براي اطلاعات بيشتر به وب سايت www.pattayapark.com رجوع کنيد.

دهکده فيل ها
دهکده فيل ها ( Elephant Village ) در سال 1973 براي مراقبت از فيل هايي که از کارافتاده شده اند و ديگر توانايي کارهاي سنگين در جنگلهاي تايلند را ندارند ساخته شد. در اينجا فيل ها آزاد هستند و به دقت ار آنها مراقبت مي شود.
نمايش هايي همچون فوتبال فيل ها، رژه فيل ها و فيل سواري در جنگل در اين مکان اجرا مي شود.
براي اطلاعات بيشتر به وب سايت www.elephant-village-pattaya.com رجوع کنيد.

مراکز خريد
برخي از مراکز خريد معروف پاتايا عبارتند از: رويال گاردن ( Royal Garden )، بيگ سي ( Big C )، کارفور ( Carrefour )، ماريوت ( Mariott )، مايک ( Mike )
همچنين يک سري بازارهاي خياباني هم وجود دارند که در طول يک خيابان تشکيل مي شوند. واکينگ استريت ( Walking Street ) يکي از همين خيابان هاست.

استانبول شهري است که نيمي از آن در قاره آسيا و نيمه ديگر آن در قاره اروپا قرار دارد. اين شهر محل اتصال دو قاره است. در قلب اين شهر تنگه بسفر قرار گرفته که محل تلاقي آبهاي درياي سياه ، درياي مرمره و خليج شاخ طلايي است.در دوران امپراطوري روميان ، بيزاسن ها و عثماني ها استانبول همواره پايتخت کشور ترکيه محسوب مي شده و اين شهرهمواره به گذشته تاريخي غني و درخشان خود افتخار مي کند. در عين حال استانبول با توجه به رشد فزاينده اي که از نظر توسعه شهري دارد آينده اي روشن را در پيش رو دارد. وجود موزه ها ، کليساها ، کاخ ها ، مساجد با شکوه ، بازارها و نيز طبيعت زيباي اين شهر همواره باعث شگفتي گردشگران مي شود. بايد گفت اين آثار از نظر کمي تعدادشان بسيار فراوان بوده و در عين حال بسيار زيبا هستند.اگر در ناحيه غربي تنگه بسفر به زيبائي غروب آفتاب و رنگ قرمز آن نگاهي بيندازيد دليل اينکه چرا ساکنين اين منطقه قرن ها پيش اين سرزمين را براي زندگي خويش انتخاب کرده اند خواهيد فهميد. در يک چنين لحظه اي از غروب آفتاب در خواهيد يافت که چرا اين شهر بعنوان يکي از درخشنده ترين شهرهاي دنيا مطرح است.

 

استانبول مرکز برگزاري فستيوالهاي بين المللي در زمينه هنر و فرهنگ مي باشد. در اين شهر همه ساله در ماههاي ژوئن و جولاي فستيوالهاي متعددي در زمينه هاي فرهنگي و هنري برگزار مي گردد. در اين فستيوالها که اغلب در مرکز فرهنگي آتاتورک برگزار مي گردد هنرمندان بزرگي از کشورهاي مختلف شرکت مي کنند.

اگر هدفتان از سفر فقط خريد کردن است شهر استانبول گزينه خوبي براي اين کار به شمار ميآيد. در آغاز بهتر است سري به کاپالي چارشي (بازار سقف دار) بزنيد. در اين بازار بيش از 4000 مغازه وجود دارد. هر يک از کوچه هاي اين بازار برحسب نوع فعاليتي که در آن صورت مي پذيرد نامگذاري شده است. کوچه زرگرها ، کوچه فرش فروشان و يا کوچه کلاه دوران از جمله اين مکانها است. امروزه از بازار کاپالي چارشي بعنوان نبض مرکزهاي تجاري در شهر استانبول ياد مي شود.

اطراف استانبول مجموعه اي از جزاير نه گانه وجود دارد که به جزاير شاهزادگان نيز معروف است. در دوران بيزانس اين جزاير محل تعبيدگاه شاهزادگان به شمار مي آمده است. امروزه اين مکان با توجه به اقليم آب و هوائي مناسب و هم چنين خانه هاي چوبي خود که متعلق به قرن 19 مي باشد به عنوان مرکزي مناسب براي گذراندن تعطيلات در روزهاي گرم تابستان مبدل شده است. از جمله بزرگترين اين جزاير جزيره بويوک آدا مي باشد که در آن امکان گردش با کالسکه و يا گذراندن ساعاتي در سواحل اين منطقه فراهم است. از جزاير ديگر معروف اين مجمع الجزاير مي توان به کنيالي ، صدف ، بورگاز و هي بلي آدا اشاره کرد. 

براي رفتن به اين جزاير مي توان از کشتي هاي موجود در سواحل بخش اروپائي و يا آسيائي استانبول استفاده کرد. در فصل تابستان اتوبوسهاي دريائي موجود در منطقه کاتاباش نيز ترتيب انتقال شما را به اين جزاير را خواهد داد.

 

 

موزه هنرهاي اسلامي تركيه

ابراهيم پاشا دوست نزديك و صدراعظم سليمان بود، كه در كودكي در يونان اسير ترك‌ها شد و به عنوان برده به خانه‌داري امپراطوري فروخته شد. او در توپكاپي به عنوان پيام‌رسان كار مي‌كرد، جايي كه با سليمان كه هم‌سال او بود دوست شد، هنگامي‌ دوستش سلطان شد او به مقام صدراعظمي دست يافت.

اين قصر را سليمان، يك سال پيش از آنكه خواهرش را به عقد ابراهيم پاشا دراورد، به او بخشيد. اگرچه، اين دوران زيبا دوام چنداني نيافت. ثروت، قدرت و نفوذ او بر سلطان چنان زياد شد كه رشك ديگران را برانگيخت، و بيش از همه، حسد همسر قدرتمند سليمان (روكسلانا). روكسلانا همسرش را متقاعد كرد كه ابراهيم پاشا دشمن است و سلطان در 1953 دستور قتل او را صادر كرد.

اين موزه در سال 1524 به دستور وزير اعظم ساخته شد. اين بنا بزرگترين بنائي بود که در تاريخ دوره امپراطوري عثماني ساخته شد. مجموعه موزه شامل آثاري از قرون هشتم تا نوزدهم ميلادي است. شاخص‌ترين‌هاي آن نمايشگاه بسيار زيبايي از خوشنويسي و ابزار و ادوات آن، فرمان‌هاي شاهي، طغرا‌ها، و نسخ خطي آرايش يافته است. در بزرگترين تالار قصر (آخرين اتاق طبقه اول) رحل‌هاي قرآن زيبايي از قرن 16، مينياتور‌هاي تركي و مجموعه بسيار نفيسي از كهن‌ترين فرش‌هاي دنيا نگهداري مي‌شوند. در اين موزه همچنين، سراميک‌هاي ارزشمند، اشياء فلزي و چوبي هنري و پارچه‌هاي كهن نگهداري مي‌شوند.

كافي‌شاپ در حياط موزه نيز ميز‌هايي در تراس با ديد زيبايي از هيپودروم (سيرك) دارد.

 

مسجد فاتح

اين مسجد ابتدا در فواصل سال‌هاي 1463 تا 1470 ساخته شد و اولين مسجد امپراطوري پس از پيروزي است. نام اين مسجد از نام فاتح سلطان محمّد فاتح، فاتح شهر استانبول، گرفته شده. اين بنا نيز در بالاترين نقطه تپه‌اي در استانبول قرار دارد، جايي كه پيش از آن كليساي حواريون و مدفن كنستانتين و ساير امپراطوران بيزانتين وجود داشت. در کنار اين مسجد مجموعه‌اي از ساختمان‌هاي خيريه مذهبي، مدرسه‌ها، آسايشگاه‌ها، حمام‌ها، بيمارستان، کاروانسرا و کتابخانه بنا شد که همگي ارزش بازديد را دارند.

متاسفانه مسجد امروزي هماني نيست كه محمد فاتح بنا كرد. مسجد اصلي سيصد سال و تا زلزله 1766 بر پاي بود، و پس از بازسازي در آتش‌سوزي سال 1782 از بين رفت. در زمان عبدالحميد اول مسجد امروزي با نقشه‌اي متفاوت ساخته شد. گرچه هنوز باقيمانده‌هايي از مسجد اصلي، حياط و دروازه ورودي، وجود دارند.

درست پشت مسجد، آرامگاه‌هاي محمد فاتح و همسرش، گلبهار، قراردارند. گرچه گفته مي‌شود كه مزار محمد فاتح زير منبر مسجد بوده است. محمد فاتح بسيار گرامي داشته مي‌شود و هميشه زايريني در اطراف آرامگاهش ديده مي‌شوند.

روزهاي يكشنبه چمن‌زار حياط محل پيك‌نيك اهالي استانبول است و روزهاي چهارشنبه حياط و خيابان‌هاي اطراف ميزبان فاتح پازاري، بازار هفتگي البسه و اجناس است.

 

مسجد رستم پاشا

اين مسجد نيز يکي ديگر از شاهکارهاي معمارسنيان مي باشد. اين مسجد در سال 1561 ميلادي به دستور رستم پاشا ، وزير بزرگ و داماد سليمان اعظم بنا نهاده شد و نمايشگر بهترين معماري و كاشيكاري عثماني است. گفته مي‌شود كه اين مسجد پيش الگوي شاهكار معمارسنيان، مسجد سليميه است.

بالاي پله‌هاي ورودي، ايوان زيباي ستون‌دار مسجد است. از ميان آنها نماي كاشيكاري شده مسجد با كاشي‌هاي ايزنيك پيداست، از همان نوع كاشي‌هاي زيباي داخل. و يك گنبد بسيار زيبا توسط چهار ستون استوار شده است.

كاشيكاري‌ها حكايت از ثروت و نفوذ رستم پاشا دارند. كاشي‌هاي ايزنيك بسيار گرانقيمت و پر اقبال هستند.

 

مسجد سليمانيه

مسجد سليمانيه به همراه گنبد و چهار مناره بلند و باريکش همچون تاجي بر سر يكي از هفت تپه و ناظر بر شاخ طلايي است. اين مسجد بدستور بزرگترين، ثروتمند‌ترين و قدرتمند‌ترين سلطان عثماني، سليمان اول (1566-1520) و توسط معمار سنيان که معروفترين معمار دوره طلائي امپراطوري عثماني به شمار مي‌آمده، ساخته شد و چهارمين مسجد اشرافي بود كه در استانبول بنا شد. گرچه معمار سينان مسجد كوچكتر سليميه را بهترين كار خود ميدانست اما مسجد سليمانيه را براي آرامگاهش انتخاب كرد. شايد به اين خاطر كه مي‌دانست اين مسجد جايي خواهد بود كه بيشتر نامش را جاودان مي‌كند. آرامگاه او نزديك ساختمان مدرسه و درست بيرون باغ مسجد است.

اين مسجد که يکي از زيباترين مساجد موجود در شهر استانبول مي‌باشد در فاصله سالهاي 1550 تا 1557 ميلادي و در قسمت غربي خليج استانبول بنا شد. مدارك نشان مي‌دهند كه 3523 كارگر در ساخت آن همت گماردند. اين مسجد خاطرات تلخي نيز دارد. در سال 1660 در آتش سوخت، ستون‌هاي بزرگش بعدا نقاشي شد و بعدها در سال 1956 بازسازي شد.

در قسمت داخل مسجد محراب و منبري از سنگ قرمز کنده کاري شده وجود دارد و پنجره‌ها به شيشه هاي رنگي مزين است. در باغهاي اين مجموعه، نزديك ديوارهاي ضلع جنوب شرقي، آرامگاه سليمان و همسرش خرم سلطان قرار دارد كه كاشيكاري‌هاي بسيار زيبايي دارند.

چهار مدرسه ديني‌، يک مدرسه طب‌، يک کاروانسرا‌، حمام ترکي كه هنوز كار مي‌كند‌، آشپزخانه و آسايشگاهي براي فقرا در اين مجموعه به چشم مي‌خورد. آشپزخانه امروزه رستوراني بنام ضيافت‌خانه است، مكاني عالي براي يك چاي لذت‌بخش.

نكته: اگر پله‌هاي نگارخانه در ضلع شمال‌شرقي، روبروي شاخ طلايي، در هنگام بازديدتان باز بودند، حتماً بالا برويد و از تراس، يكي از بهترين منظره‌ها را تماشا كنيد.

 

کاخ دولما باغچه

اين کاخ  600متري در ساحل اروپايي تنگه بسفر قرار گرفته است. قسمت بيروني اين کاخ توسط سلطان عبدالمجيد اول در اواسط قرن 19 ميلادي ساخته شد.

وجود سالن بزرگ در اين کاخ با 56 ستون داخل آن و چلچراغ شکيل و 4/5 تني آن با 750 لامپ موجود در آن چشم هر بيننده‌اي را خيره مي‌کند. در زمان‌هاي گذشته جهت خوشايند ساکنين اين کاخ پرندگان مختلف از اقساط نقاط جهان گردآوري و نگهداري مي‌شده است.

تمامي ساعت‌هاي كاخ بر روي 9:05 متوقف هستند، ساعتي كه موسس جمهوري ترکيه، آتاتورک، در اين کاخ در تاريخ 10 نوامبر 1938 ديده از جهان فروبست.

 

نكته: راهنمايان كاخ گروه‌هاي بازديدكنندگان را به كاخ راهنمايي مي‌كنند. اين تور‌ها در ساعات پر بازديد هر 5 دقيقه يك بار و در ساعات معمولي‌تر هر 25 دقيقه يكبار است. تور كامل حدود 2 ساعت طول مي‌كشد.

آدرس: تركيه، استانبول، بشيكتاش، دولما باغچه

ساعات بازديد: روز‌هاي دوشنبه و پنج‌شنبه تعطيل است

 

جزاير اطراف استانبول

اطراف استانبول مجموعه اي از جزاير نه گانه وجود دارد که به جزاير شاهزادگان نيز معروف است. در دوران بيزانس اين جزاير محل تعبيدگاه شاهزادگان به شمار مي آمده است. امروزه اين مکان با توجه به اقليم آب و هوائي مناسب و هم چنين خانه هاي چوبي خود که متعلق به قرن 19 مي باشد به عنوان مرکزي مناسب براي گذراندن تعطيلات در روزهاي گرم تابستان مبدل شده است. از جمله بزرگترين اين جزاير جزيره بويوک آدا مي باشد که در آن امکان گردش با کالسکه و يا گذراندن ساعاتي در سواحل اين منطقه فراهم استاز جزاير ديگر معروف اين مجمع الجزاير مي توان به کنيالي ، صدف ، بورگاز و هي بلي آدا اشاره کرد.

براي رفتن به اين جزاير مي توان از کشتي هاي موجود در سواحل بخش اروپائي و يا آسيائي استانبول استفاده کرد. در فصل تابستان اتوبوسهاي دريائي موجود در منطقه کاتاباش نيز ترتيب انتقال شما را به اين جزاير را خواهد داد.

 

تنگه بسفر

در مدت اقامت خود در استانبول ، هرگز گشت و گذار با قايقهاي قديمي و سنتي در تنگه بسفر را فراموش نکنيد. اين تنگه در واقع قاره اروپا را از قاره آسيا جدا مي کند. سواحل تنگه بسفر ترکيبي است از زمانهاي گذشته و حال و به نوعي شکوه و جلال امروزي و زيبائي و سادگي گذشته را به تصوير مي کشد. هتل هاي مدرن و ويلاهاي چوبي قرار گرفته در حاشيه ساحل به همراه کاخهاي زيباي مرمرين که در مجاورت قلعه هاي سنگي روستائي و دهکده هاي کوچک ماهيگيري قرار گرفته جذابيت اين منطقه را دو چندان نموده است. گردش با قايق يکي از بهترين راههاي تماشاي اطراف تنگه بسفر است .

 با گردش در اين منطقه توسط قا يق که بصورت زيگزاگ حرکت مي کنند شما اين امکان را خواهيد داشت تا تقريباً تمامي ساحلهاي اطراف تنگه را از نزديک مشاهده کنيد. در صورت تمايل به گردش با قايق در اين نواحي از ايستگاه امين انو سوار بر کشتي شويد.هزينه گردش با کشتي در اين منطقه عليرغم زمان 6 ساعته آن بسيار مقرون به صرفه مي باشد. درصورت تمايل به استفاده از قايقهاي اختصاصي جهت گردش ، در اطراف منطقه خليج آژانسهاي مخصوصي وجود دارد که با مراجعه به آنها مي توان به سياحت پرداخت. در اين آژانسها تورهاي نيم روزه شبانه يا روزانه داير مي باشد.

 

مراکز خريد استانبول

سابق بر اين، اصناف متعددي نواحي خاص خود را در بازار بزرگ (Great Bazar) و Kapoli Carsi داشته‌اند، در حال حاضر بيشتر، فروشگاه‌هاي چرم، فرش و طلا اينگونه‌اند. بازار بالغ بر  5000مغازه دارد و چانه‌زدن ضروري به نظر مي‌رسد.

بازار ادويه در پايه اصلي پل Galata، در Eminonu قرار دارد و به بازار مصري معروف است، زيرا ادويه‌هاي وارداتي آن از مصر مي‌آيند. در مسيرهاي اطراف بازار، شما مي‌توانيد پنير، عسل و انواع سوسيس را خريداري کنيد.

Istiklal Caddesi، يکي از قديمي‌ترين خيابان‌هاي شيک در ناحيه Pera و اکنون در Beyoglu است. بهترين خريدها به حومه شهر از Etiler حرکت داده مي‌شوند، اما برخي کالاهاي خوب باقي مي‌مانند.

همان‌طور که از سينماي قديمي Atlas Han بر مي‌آيد، Istiklal Cad.209، يک دالان سر پوشيده خريد، براي مغازه‌هاي عتيقه‌فروشي است. ديگر خيابان‌هاي عالي در استانبول عبارتند از Vali Konagi Caddesi در منطقه Nisantasi، پشت هتل هيلتون (Hilton)، با مغازه‌هايي با برندهاي بسيار.

Bagdat Caddesi، در سمت آسيايي کشيده شده و يک منطقه عالي براي خريد است. در اينجا مغازه‌هاي بسياري با برندهاي عالي وجود دارند و قيمت‌ها برخي مواقع از داخل شهر ارزان‌تر هستند، زيرا توريست‌هاي کمي اين ناحيه را پيدا مي‌کنند.

در راه فرودگاه، در کنار درياي مرمره، Galleria، يک مرکز خريد بزرگ وجود دارد. ديگر بازار مدرن Akmerkez در Etlier/Levent است. در اينجا  241 فروشگاه و رستوران در 4 طبقه وجود دارند. مي‌توانيد از طريق مترو در Taksim استفاده کنيد.

 

Istinye Park Shopping Mall       

Istinye Park بر پايه يک طراحي منحصر بفرد بنا شده است. اين مکان که در سال 2007 افتتاح شده است داراي 2 ناحيه سر پوشيده و سرباز شامل يک پارک و يک بازار غذايي معتبر ترکي ميباشد. مرکز به 3 بخش تقسيم شده است. فضاي تفريحي اصلي در يک ساختمان مجلل 4 طبقه واقع شده است که شامل 12 سينما با 2600 صندلي به همراه يک سينماي IMAX سه بعدي ويژه کوکان ميباشد. مرکز لوازم خانگي در يک ميدان شهري فضاي باز به همراه يک پارک سبز قرار گرفته است. همچنين اينجا شامل يک ناحيه شيک داخلي به همراه بسياري از برندهاي معروف همچون Zara، Max Mara، Hugo Boss، Mango، Dior و Dolce & Gabbana تا نامهاي کمتر آشنا ميباشد. کافه رستوران گردان بين المللي آن در طبقه همکف مجتمع واقع شده است. ناحيه بازار به سبک بازارهاي سنتي ترکي طراحي شده است و شامل چندين رستوران از جمله رستوران Ottoman، Fish و Steakhouse Gonaydin به همراه چندين مغازه فروش محصولات تر و تازه ميباشد. فروشگاه داراي يک پارکينگ با ظرفيت 120 خودرو است.

Yastik By Rifat Ozbek      

Yastik در زبان ترکي به معني "متکتا" يا "کوسن" است.

Grand Bazaar - Kapali Carsi      

بهتر است کيف پول و حوصله خود را براي بازار بزرگ، آشفته و رنگارنگ استانبول آماده کنيد. اينجا يکي از قديمي ترين و بزرگترين بازارهاي سرپوشيده دنيا است. اين بازار در سال 1461 ميلادي توسط سلطان محمد دوم (محمد فاتح) ساخته شده. با رونق تجارت، مغازه داران شروع به ساختن سقفهايي در اطراف محوطه کردند تا از بدي آب و هوا در امان باشند و مشتريان بيشتري را به سمت خود جلب کنند. اين بازار در حال حاضر بيش از 4000 مغازه را در 64 خيابان سرپوشيده و در محيطي به مساحت تقريبي 31000 متر مربع پوشش ميدهد. به طور متوسط روزانه بين 250000 تا 400000 نفر به منظور تماشا يا خريد و فروش محصولات خود به اين بازار مراجعه ميکنند. اگرچه اينروزها هنوز بخشهاي ويژه اي براي طلا و نقره جات و محصولات چرمي وجود دارد، اما براي بسياري از بازديد کنندگان ديدن خيابانهايي که هر چيزي را از فرش و قالي گرفته تا ادويه جات، چاي، فانوس، لباس، سوغاتي، ظروف مسي، سراميک، پيپ و ... ميفروشند ميتواند هيجان انگيز باشد. اگر بدقت گوش دهيد ميتوانيد فريادهاي فروشندگان خارجي طلا و جواهر را از اطراف بشنويد.

اول مطمئن شويد که چه ميخواهيد و براي آن چه مبلغي ميخواهيد پرداخت کنيد، سپس خود را براي يک چانه زني به همراه کمي تند خوئي و خشونت آماده کنيد.

ساعت کاري: دوشنبه تا شنبه 9 تا 19:00 - بازار در روزهاي يکشنبه، 29 اکتبر، روز استقلال ترکيه، ماه رمضان و عيد قربان تعطيل است.

 

Addres Istanbul    

Addres Istanbul نخستين مرکز فروشگاهي دکوراسيون منزل ميباشد که محدوده وسيعي از فروشگاههاي با کيفت عالي لوازم طراحي منزل و مجموعه اي از فروشگاههاي اختصاصي را شامل ميشود. Addres Istanbul توسط يکي از بزرگترين معمارهاي محلي، Emre Arolat، طراحي شده است. استفاده از ستونهاي صيغلي و شيشه اي مدرن در فروشگاههاي زنجيره اي از نقاط برجسته کار اوست.

از اتاقهاي نشيمن گرفته تا اتاقهاي خواب، آشپزخانه، دفتر کار، اتاق غذاخوري، حمام و باغ، از نظر منسوجات، روشنايي، کف سازي و تجهيزات جانبي Addres Istanbul همان مکاني است که بسياري از امکانات را براي خانه و محل کارتان فراهم ميکند. بيش از 30 برند محلي و بين المللي در Addres Istanbul فراهم شده است، از جمله Habitat، Vacco، Bang & Olufsen، Hilker، Riviera Mason، BicuitT، Hamam، Becara، Atlantic Homes، Bahar Korcan. در فروشگاه Addres Istanbul خدمات نصب و طراحي نيز ارائه ميشود. در اين فروشگاه تعدادي اتاق نمايشگاهي با امکانات کامل براي راهنمايي خريداران درباره محصولات مختلف وجود دارد.

 

Istiklal Street - Taksim    

خيابان Istiklal (استقلال) مسلما معروفترين خيابان در استانوبل است. اين خيابان در منطقه Beyoglu، در سمت اروپايي شهر واقع شده است. نام قبلي اين خيابان Cadde Kebir (بزرگ خيابان) بوده که پس از جمهوري ترکيه در سال 1923 به اين نام تغيير يافته است. در هنگام بازديد از اين خيابان ميلونها نفر را در سراسر خيابان مشاهده خواهيد کرد که هر روز براي لذت بردن از مغازه ها، کافه ها، گالريهاي هنري، رستورانها، کليساها، سينماها، مساجد و بسياري جاهاي ديگر در جنب و جوش هستند.

 

Carsamb (Wednesday) Pazari In Fatih

بازار Fatih بزرگترين بازار فضاي باز در استانبول است. اين بازار شامل 7 خيابان اصلي و  17 خيابان ميباشد. مردم محلي از سراسر منطقه جهت خريد به اينجا مي آيند. بازار شامل 4811 مغازه است که در آن ميتوان هر چيزي از جمله محصولات تازه، گل، لباس، سراميک و ... را براي خريد پيدا کرد.

 

 

 


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد