مجمع الجزایر اندونزی که با خط استوا هم‌مرز است و پلی ارتباطی بین هند و اقیانوس آرام به شمار می‌رود؛ مانند ستاره‌ای در منطقه‌ی استوایی می‌درخشد. این مجمع الجزایر با هزار و سیصد جزیره از مالزی تا استرالیا کشیده شده و با جمعیت ٢٣٠ میلیون نفری‌اش، چهارمین کشور پر جمعیت جهان است و بزرگترین جمعیت مسلمان جهان را داراست.

از قرن هفتم میلادی تا به حال، مجمع الجزایر اندونزی یکی از مهم‌ترین مناطق تجاری جهان به شمار می‌رود. بازرگانان مسلمان، اسلام را به این کشور آوردند و اروپایی‌ها، بر سر گرفتن امتیاز انحصاری جزیره‌ی مالوکو بارها به جان هم افتادند. در طول سال‌های اخیر، اندونزی شاهد حوادث طبیعی ویران‌کننده‌ای بوده. سونامی سال ٢٠٠٤ اقیانوس هند، آسه را ویران کرد و باعث کشته شدن بیش از ١٦٨٠٠٠ نفر در سوماترای شمالی شد. سه ماه بعد از این حادثه، پولائو نیاس دچار زلزله‌ی مهیبی شد؛ سپس در سال ٢٠٠٦، زلزله‌ی دیگری یوجیاکارتا را تکان داد و حدود ٦٨٠٠ نفر کشته شدند. پانگانداران، ساحل اصلی جاوه هم توسط سونامی دیگری غرق شد. این حوادث باعث شده که اندونزی طی سال‌های اخیر، چهره‌ی زیبایش را میان گردشگران از دست بدهد. هرچند که به دلیل سهولت گرفتن ویزا، این کشور در میان گردشگران ایرانی هنوز طرفداران زیادی دارد.

اندونزی آب و هوای گرم و مرطوب دارد؛ هرچند که مناطق مرتفع‌ترش از جاهای دیگر خنک‌ترند. باران‌های موسمی سنگین که از دسامبر تا مارس (از آذر تا فروردین) ادامه دارند، باعث می‌شوند زمین گل‌آلود شود و گاهی سیل هم بیاید. بهترین وقت سفر به این کشور، در فصل‌های خشک و بین ماه‌های آوریل تا اکتبر (از فروردین تا آبان) است.


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد