مالديو کشوري است جزيره‌اي در اقيانوس هند واقع در در جنوب غربي هند. پايتخت آن ماله است. جمعيت اين کشور 328 هزار نفر و واحد پول آن روفيه مالديو است.

زبان رسمي اين کشور ديوهي نام دارد که زباني هندواروپايي است و همانندي‌هايي با زبان سينهالي قديم دارد. مردم آن از قوم مالديوي هستند که تبارشان به مردم سري‌لانکا و هند (آميخته آريايي و دراويدي) مي‌رسد و رگه‌هايي از اعراب نيز در ميان آن‌ها وجود دارد. هم زبان و هم مردم آن با نام ديوِهي ناميده مي‌شوند که واژه ديبـِجات و ديباجات که در فارسي و عربي در قديم براي مالديو به کار مي‌رفت نيز شکلي از همين واژه ديوهي است.

دين رسمي اين کشور اسلام است و پيروي از ديگر اديان در ملأ عام ممنوع و قابل پيگرد قانوني است. مالديو در سال 1965 از بريتانيا مستقل شد.
مالديو هم از نظر جمعيت و هم مساحت کوچک‌ترين کشور قاره آسيا است. زمين‌هاي اين کشور به طور ميانگين 1,5 متر از سطح دريا ارتفاع دارند و بنابر اين کم‌ارتفاع‌ترين کشور جهان به‌شمار مي‌آيد. بلندترين نقطه اين کشور تنها 2,4 متر ارتفاع دارد. ماله، پايتخت مالديو 104 هزار نفر جمعيت دارد و به طور سنتي محل اقامت شاه و تاج‌گذاري‌ها بود.
جزاير مالديو از مکان‌هاي جذاب براي غواصان است و ايستگاه‌هاي غواصي زيادي در اين جزاير وجود دارد.

تاريخ
نام يوسف تبريزي بر کاشي‌کاري مسجد آدينه ماله.
بنا بر روايات تاريخي مالديو، يک روحاني ايراني به نام يوسف تبريزي مردم مالديو را مسلمان کرده‌است.


سياست
حکومت مالديو جمهوري است. اين کشور عضو اتحاديه کشورهاي همسود مي‌باشد.


جغرافيا
مجمع‌الجزاير مالديو بر روي فلات زيرآبي چاگوس-لاکاديو قرار گرفته و به همراه جزاير چاگوس و لکشدويپ يک زيست‌بوم خاکي را تشکيل مي‌دهد.
مجمع الجزاير مالديو در جنوب غربي کرانه‌هاي هندوستان قرار گرفته و کوتاهترين فاصله? آن تا کرانه‌هاي هند، 600 کيلومتر است. مالديو تپه ماهور و رودخانه‌اي ندارد. جمهوري مالديو مجمع‌الجزايري متشکل از 1192 جزيره مرجاني است که در 26 گروه آب‌سنگي گروه‌بندي مي‌شوند. اين جزاير در پهنه‌اي آبي در حدود 90 هزار کيلومتر مربع پراکنده‌اند اما کل مساحت خشکي آن‌ها فقط 298 کيلومتر مربع است. بزرگترين جزيره 5 کيلومتر مربع مساحت دارد و در مالديو تنها 9 جزيره با مساحتي بزرگتر از 2 کيلومتر مربع وجود دارند. 200 عدد از جزيره‌ها مسکوني هستند و 88 جزيره ديگر داراي اقامتگاه‌هاي گردشگري هستند.
پايتخت کشور ماله نام دارد و در کناره جنوبي آبسنگ ماله شمالي قرار گرفته که جزئي از آبسنگ کافو به‌شمار مي‌آيد.
دريانوردان قديم ايران و عرب آن را ديباجات و ديبجات مي‌گفتند و به همين شکل در نقشه‌ها ضبط شده‌است. سالهاي سال بازرگانان عرب سر راه دريانوردي به شرق دور در بنادر مالديو پهلو مي‌گرفتند. اولين اشاره شان به مالديو که ديباجاتش مي‌ناميدند از سده دو ميلادي است. ديباجات را جزاير پول هم مي‌گفتند زيرا مقادير کلاني از صدف نرم‌تن دريائي کوري (به انگليسي cowry که خرمهره ناميده و در قديم چون پول بين المللي کار مي‌گرفتند از آنجا بدست مي‌آوردند. امروزه صدف کوري نماد نهاد چاپ پول مالديو است. به احتمال فراوان در روزگار قديم اين سرزمين را که موج دريا پول به سواحلش مي‌ريخت جادوئي مي‌شمردند.


اقتصاد
اقتصاد مالديو بر پايه? کشاورزي، ماهيگيري و گردشگري استوار است. در مالديو، نارگيل، ذرت، ارزن، سيب‌زميني شيرين و ميوه‌جات به عمل مي‌آيد. در اين کشور صنعت کشتي‌سازي رونق دارد و مردم آن به صنايع‌دستي علاقه‌مندند. از مالديو، ماهي، گوشت، صنايع‌دستي و نارگيل صادر مي‌شود.


جاذبه‌هاي گردشگري در مالديو
برخي از جزاير مالديو براي گردشگري اختصاص يافته‌اند. در اين جزاير هتل‌هايي براي اقامت گردشگران ساخته شده که بيشتر کارمندان آن از مهاجران کشورهاي همسايه هستند. گردشگران مستقيماّ از فرودگاه بين‌المللي ماله به اين جزاير مي‌آيند. مردم عادي مالديو، ارتباط چنداني با گردشگران خارجي ندارند.


مردم
مردم مالديو، آميزه‌اي از نژادهاي سينهالي، دراويدي، آفريقايي و عرب هستند.


زبان
زبان رسمي مالديو، زبان ديوهي است که زباني از خانواده هندوآريايي بوده و با زبان سينهالي (زبان رسمي سري لانکا) هم‌خانواده‌است.


دين
مسجدي در جزيره ي هولهوماله، مالديو
بيشينه ي مطلق (صد در صد) مردم بومي مالديو مسلمان سني هستند و اسلام دين رسمي اين کشور است. پيشينه ي اسلام در مالديو به سده ي دوازدهم ميلادي باز مي‌گردد، هنگامي که دريانوردان مسلمان به اين سرزمين آمده‌اند. پيش‌تر، ساکنان مالديو پيرو آيين بودا بوده‌اند.


فرهنگ
پديده گرم شدن زمين ومالديو
زماني که نخست وزير مالديو به هيئت دولت خويش دستور داد تا غواصي ياد بگيرند محافل خبري اين خبر را به صورت طنز گونه منتشر کردند حتي برخي گمان کردند که محمد ناشيد در پي افزايش جاذبه‌هاي توريستي کشورش است ولي در اصل غرق شدن مالديو در اب‌هاي اقيانوس بر اثر گرم شدن زمين واقعيتي بود که محمد ناشيد و هيئت دولتش سعي داشت تا به وسيله جلسه نا متعارفشان به جهانيان گوشزد کنند.پديده بالا امدن سطح اب اقيانوس‌ها حدودا با يک سوم جمعيت جهان به طور مستقيم سر و کار دارد کشور مالديو نيز به علت ارتفاع بسيار کم از سطح دريا مطمئنا با اين مشکل روبه رو خواهد بود.

 

 

 

 

ماله پایتخت و بزرگ‌ترین شهر جمهوری مالدیو است.مطابق بر سرشماری سال ۲۰۰۴ این شهر ۸۱٬۶۴۷ نفر جمعیت دارد.شهر ماله بزرگ‌ترین مرکز تجاری کشور مالدیو به شمار می‌رود که دارای مرز آبی با کشور سریلانکا است و فرودگاه مجهز و مدرنی دارد.
مساحت ماله در مجموع 5798 کیلومتر مربع است.
مجمع الجزایر مالدیو را 1200 جزیره برروی اقیانوس هند تشکیل می دهند، که به شکل یک پرنده در حال پرواز دیده می شوند. سواحل زیبای مرجانی با ماهی های رنگارنگ آن و مرداب های صاف و زلال و درختان نارگیل، محیط مناسبی برای استراحت و آرامش اعصاب و روان می باشد. معمولا" هر هتل برروی جزیره ای قرار گرفته که به نوبه خود یک شهر کوچک محسوب میگردد و تمام امکانات رفاهی در آن یافت میگردد. شما می توانید از ورزشهای آبی، موزیک زنده و غذاهای بین المللی و محلی و... لذت ببرید.

مسجد جامع ماله

مسجد السلطان بزرگترین مسجد کشور مالدیو است که در پایتخت آن بنا نهاده شده است. سال ساخت آن به 1656 میلادی باز می گردد. این مسجد شامل یک مرکز اسلامی بزرگ نیز می باشد و نزدیک 5000 نفر می توانند در آن همزمان نماز بخوانند. گلدسته های طلایی و زیبای این مسجد بر زیبایی های شهر ماله افزوده است. بسیاری از قهرمانان و افراد معروف و شخصیت های تاثیرگذار مالدیو در این مسجد دفن شده اند.

موزه ملی ماله

یکی از مهمترین مقاصد گردشگری مالدیو این موزه است.این موزه در پارک سلطان واقع شده است. موزه مجموعه ای ارزشمند از اشیای قیمتی و عتیقه است که در آن تاریخ و فرهنگ این کشور نمایان است. تاریخ گشایش این موزه 19 نوامبر 1952 است و در هنگام افتتاح دو هدف را برای این کار بیان کردند. حفظ و نگهداری از فرهنگ ملی و بومی و همچنین برانگیختن حس ملی و میهنی. از اشیای مهمی که در این موزه نگه داری می شود می توان به جواهر آلات گران بهای سلطنتی، لباس های تاریخی و ارزشمند و سنگ های قیمتی اشاره کرد.

مولی آگه

این مکان در سال 1906 ساخته شده است و ساخت آن قبل از شروع جنگ جهانی اول پایان یافته است. مدتی به عنوان مقر حکومتی مالدیو بوده است. در سال 1953 پس از اعلام جمهوری در این کشور این مکان به دفتر ریاست جمهوری تبدیل شد و تا سال 1986 هم به همین عنوان بود. این مکان زیبا با معماری شگفت انگیز و قدیمی محلی برای بازدید گردشگران است.

ساحل مصنوعی مالدیو

با این که تعداد سواحل شنی زیبای مالدیو بی شمارند، شهر ماله از داشتن ساحل طبیعی محروم است. دولت مالدیو با ساختن یک ساحل مصنوعی در ماله امکان شنا کردن حتی در تابستان ها که هوای مالدیو بسیار گرم است را امکان پذیر کرده است. فعالیت های تفریحی در کنار موسیقی زنده و برنامه های محلی، این مکان را به یکی از محبوب ترین نقاط مالدیو تبدیل کرده است. ساحل مصنوعی در روزهای تعطیل خیلی شلوغ می‌شود و پر از مردم محلی است که برای شنا و بازی به آن‌جا می‌روند.

پارک سلطان مالدیو

پارک سلطان که بزرگ‌ترین پارک تفریحی مالدیو است، کمی پایین‌تر از خیابان مشهور امیر احمد واقع شده است. پارک سلطان تنها بخشی از کاخ سلطان مالدیو است که تا به امروز باقی مانده و داخل آن موزه‌ی ملی مالدیو با مجموعه‌ای از دیدنی‌های تاریخی این کشور قرار گرفته است.

گالری هنری اسجهی مالدیو

اسجهی مالدیو در شرق پارک سلطان قرار گرفته و یکی از قدیمی ترین ساختمان های ماله محسوب می شود. هدف اصلی این گالری، حفظ و نگهداری هنر سنتی و مدرن مردم مالدیو می باشد. کارگاه های مختلف این گالری به هنرمندان جوان مالدیو فرصت می دهد تا آثار خود را به نمایش بگذارند.

هوکورو میسکی مالدیو

هوکورو میسکی مالدیو قدیمی ترین مسجد این کشور است و بنای آن در زمان سلطنت سلطان ابراهیم اسکندر اول پایه گذاری شده است. طراحی داخلی و دیوارهای بیرونی این مسجد با نوشته های عربی، کنده کاری ها و طراحی های زیبا تزئین شده است. این مسجد به خاطر رنگ، استفاده از چوب های متنوع در درب ها و پنجره ها و مقابر باستانی خود بسیار مشهور است.

بازار ماهی ماله - مالدیو

یکی از جاذبه های اصلی توریستی مالدیو، بازار ماهی ماله است. این بازار مملو از مغازه هاییست که آبزیان تازه و خشک شده، سبزی و میوه سراسر مالدیو را به فروش می رسانند. بعدازظهر ها یعنی زمانی که ماهیگیران با صید روزانه خود به بازار می آیند بهترین زمان رفتن به این بازار است. دیدن جنب و جوش حاکم بر این بازار ماهی رو باز خالی از لطف نیست.

میدان جمهوری ماله - مالدیو

میدان جمهوری که در ساحل شمالی ماله قرار دارد در سال ۱۹۸۹ بنا شده و با سر سبزی های اطراف خود یکی از محبوب ترین نقاط تجمع مالدیو محسوب می شود. در سمت غربی این میدان ساختمان های تجاری و در جنوب آن مرکز اسلامی قرار گرفته است. از سمت شمال نیز می توانید از دیدن نماهای زیبای دریا لذت ببرید.

ماله آن‌قدری جذابیت و زیبایی در خود جزیره و دور و اطرافش دارد که به راحتی می‌تواند مقصد هر مسافر خوش‌گذرانی باشد. امنیت مناسب و سبک زندگی ساده‌ی مردم با خانه‌های رنگارنگ‌شان، ماله را مخصوصا برای خانواده‌ها جزیره‌ی محبوبی کرده است.
آب و هوای ماله یا گرم و خشک است یا گرم و مرطوب و هیچ وقتی از سال سرد نمی‌شود؛ با این‌که هر چه به زمستان نزدیک‌تر شویم، دمای هوا پایین‌تر می‌آید ولی باز هم در نهایت به پانزده درجه سانتی‌گراد در شب‌ها می‌رسد. دمای هوا همیشه مناسب شنا، غواصی و بازی‌های آبی است، اما تابستان‌ها ممکن است گرمای هوا مسافران را آزار دهد، درست مثل باد و باران‌های زمستان. به همین خاطر، بهترین وقت سفر کردن به ماله از نیمه‌ی دوم فصل پاییز شروع می‌شود و تا تعطیلات کریسمس و ژانویه طول می‌کشد. این وقت سال، جزیره حسابی شلوغ و پر از مسافر است و باید حواس‌تان به رزرو هتل و تورهای کشتی برای رفتن به جزیره‌های دیگر باشد، چون ممکن است به راحتی جای خالی پیدا نکنید.

فرودگاه ماله:

فرودگاه بین‌المللی ماله در جزیره‌ی کوچکی به نام هول‌هوله در شمال شرقی ماله ساخته شده و فرودگاه مجهزی است و بیرون سالن ترمینال رستوران، کافه، سرویس‌های بهداشتی و دوش مجانی هم دارد. کشتی‌ها هر ده تا پانزده دقیقه یک بار از فرودگاه به سمت ماله حرکت می‌کنند و بیشتر از پانزده دقیقه هم در راه نیستند؛ ممکن است زمان حرکت هر کشتی در نیمه‌های شب طولانی‌تر باشد، ولی معمولا بیشتر از نیم ساعت معطلی ندارد.

حمل و نقل عمومی:

ماله آن‌قدر کوچک هست که بتوان پیاده مسیرهایش را طی کرد. از اسکله‌های شماره‌ی نه و ده که کشتی‌های فرودگاه مسافران را پیاده می‌کنند، تا مرکز شهر پانزده دقیقه بیشتر پیاده‌روی نیست، ولی برای حمل و نقل ماشینی، یا باید تاکسی بگیرید و یا اتومبیل اجاره کنید که نیازمند داشتن گواهینامه‌ی بین‌المللی معتبر است. برای رفتن به جزیره‌های نزدیک یا حتی دور ماله باید سوار قایق‌ها و کشتی‌هایی شوید که از اسکله‌های مختلف دور تا دور شهر به سمت مقاصد گوناگون در اقیانوس حرکت می‌کنند.

رستورانهای ماله

به خاطر مهاجرین زیادی که به ماله آمده‌اند، تنوع غذایی در این شهر بسیار بالاست.
غذاهای رستوران‌های ماله، مثل هتل‌هایش معمولاً خوب‌اند، اما عالی نیستند. به هر حال غذا خوردن در رستوران از غذای هتل ارزان‌تر تمام می‌شود. در رستوران‌های ماله هم غذاهای محلی پیدا می‌شود و هم غذاهای تایلندی، هندی، ایتالیایی، اندونزیایی، آمریکایی و... بیشتر مواد غذایی وارداتی‌اند و خرچنگ و میگو جزو غذاهای گرانقیمت این شهر محسوب می‌شوند، چرا که باور بکنید یا نه، در آن‌جا پیدا نمی‌شوند و باید از جاهای دیگر بیاورند و این جابه‌جایی معمولاً خرج دارد.
در مالدیو، چای‌خانه‌های محلی بیشتر پاتوق آقایان است و خانم‌ها به آن‌جا نمی‌روند. البته توریست‌های خانم با همراهی آقایان زیاد در چای‌خانه‌ها به چشم می‌خورند. بعضی از چای‌خانه‌های سنتی، منوی متنوع و تهویه‌ی مطبوع و سرویس‌دهی عالی دارند.
رستوران‌هایی با ملیت‌های مختلف، غذاهای جور واجوری می‌پزند که امتحان‌کردن همه‌شان نیاز به زمان زیادی دارد؛ به هر حال فراموش نکنید به اقیانوس هند سفر کرده‌اید و در هر کدام از جزایر جمهوری مالدیو، می‌توانید یکی از بهترین ماهی‌های تمام عمرتان را سفارش دهید.
انتخاب محل اقامت در ماله، کار سختی نیست. در هر طبقه‌ای که ساکن باشید، تنها یک پنجره احتیاج دارید تا ذره‌ای از آبی اقیانوس را ببینید. از هر جای ماله به هر طرف که بروید، دریا خودش را جلوی چشم‌تان می‌کشاند. تا مدت‌ها بعد از این‌که به خانه‌تان برگردید شاید همه جا را از پشت پرده‌ای آبی و شیشه‌ای تماشا کنید؛ به هر حال چشم است دیگر، عادت می‌کند.


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد