میلان: شهر مد و طراحی و موسیقی، شهر تجارت، شهر فوتبال.

میلان دومین شهر بزرگ ایتالیاست؛ ترکیبی است از ایتالیای امروز و دیروز؛ شهر تجّار و قلب اقتصادی ِ ایتالیاست و با اینکه در معماریش از سقف‌های نارنجی خانه‌های ایتالیایی خبری نیست، ولی زیر پوست این شهر ظرافت و زیبایی و جنب و جوشی نهفته که خیلی زود خودش را نشان خواهد داد. میلان شهریست که منتهای احساسات آدم را بر می‌انگیزد، پر جنب و جوش است و شب‌هایش بسیار زنده و بی‌خواب است. میلان بهشت خرید، مد، ورزش، هنر و طراحان است.

کلیسای جامع میلان، دوئـُمو، از معروف‌ترین‌های میلان است. این کلیسا بی‌نهایت عظیم و زیباست، سبکش گوتیک است و سنگ دیوارهایش مرمر؛ مرکز شهر است و از بامش تمام شهر را می‌توان دید. اتاق‌های اعتراف متعددی دارد که همیشه شلوغند. هزاران مجسمه‌ برای این کلیسا ساخته شده، از مهمترینشان مجسمه‌ی مریم مقدس است در بالاترین نقطه‌ی آن. دوئـُمو چهارمین کلیسای بزرگ دنیاست و دیدار از نما، درون و بامش از سری ِ باید دیدهای شهر است.

از جاذبه‌های منحصر به فرد میلان، نقاشی بسیار آشنای شام آخر اثر لئوناردو داوینچی‌ است؛ همان نقاشی که مسیح و حواریونش را نشان می‌دهد؛ همان نقاشی که موضوع اصلی ِ فیلم و کتاب رمز داوینچی بود. شام آخر بر دیواری در کلیسای سنتا ماریا دل گرتسیه نقاشی شده است. کلیسا بزرگ نیست ولی به‌دلیل نقاشی ِ معروف آن بسیار پرطرفدار است. بلیط آن را باید از ماه‌ها قبل تهیه کنید و فقط ١٥ دقیقه فرصت دارید که نقاشی را از نزدیک ببینید.

میلان ایتالیای قدیم و جدید را توأم دارد، ساختمان‌های تجاری‌اش بلند و مدرنند. در عین حال یکی از قدیمی‌ترین و معروف‌ترین سالن‌های اپرای دنیا را دارد. سالن تئاتر لااسکالا، برای طرفداران اپرا بسیار مهم و رویاییست. از دیگر دیدنی‌های تاریخی‌ میلان قصر اسفورتسسکو و موزه‌هایش است. یکی از مجسمه‌های ناتمام میکل‌آنژ، یک نقاشی سقفی از داوینچی و تعدادی از سازهای موتزارت از جمله آثاری هستن که می‌شود در هفت موزه‌ی این قصر دید.

اگر طرفدار یکی از دو تیم آث میلان یا اینترمیلان باشید، برای رفتن به میلان هیجان زده خواهید بود. ورزشگاه سن سیرو (جوزپه مئاتسا) و موزه‌های دو تیم برای شما جذاب خواهد بود و حتی می‌توانید بازی‌‌ای در این ورزشگاه مطرح ببینید. خرید بلیط‌ بازی‌های مهم جام ملت‌های اروپا یا داربی میلان بدون برنامه‌ریزی قبلی بسیار مشکل است. ولی برای دیدن بقیه‌ی بازی‌های سری آ، حتی یک ساعت قبل از بازی هم برای خرید بلیط کافیست. (البته این بلیط‌های دقیقه‌ی آخر معمولاً جایی بین تماشاچی‌های تیم حریف میلان است. چرا که طرفدارهای تیم‌های میلانی، جای خالی برای کسی نمی‌گذارند!) در هر حال دیدار بازی در سن سیرو بسیار لذت بخش است، صرف نظر از اینکه بین تماشاچی‌های تیم حریف و یا طبقه‌ی دوم و سوم استادیوم نشسته باشید.

میلان بدون شک پایتخت مد ایتالیاست. مقر اصلی کمپانی‌های غول‌پیکری مثل جورجیو آرمانی، ورساچه و پرادا است و بهشت ِ مانکن‌ها و پاپاراتسی‌ها و دانشجویان طراحی‌ است. بخصوص هنگام هفته‌ی مد میلان شهر شلوغ‌تر از معمول می‌شود، خیابان‌ها، بیلبوردها و دیوارها پُر می‌شوند از تبلیغات طراحان معروف. منطقه‌ی چهارسوقِ مد، (چهار خیابان خرید بی‌نظیر که از خیابان مونته ناپولیون شروع می‌شود) مرکز فروشگاه‌های طراحان مطرح ایتالیایی، همیشه مملو از توریست‌ها و علاقمندان مد دنیاست. این فستیوال دو بار در سال برگزار می شود؛ فوریه و سپتامبر.

ویترین‌گردی و خرید، از تقریحات مورد علاقه‌ی توریست‌ها در میلان است. می‌توانید ساعت‌ها در یک فروشگاه معمولی برای دیدن طرح‌ها و جنس‌های مختلفش بمانید. تنوع شما را گیج خواهد کرد! از برندهای جهانی گرفته تا تولیدی‌های کوچک ولی شیک. معمولاً همه چیز با کیفیت و نسبتا گران است. ولی به هر حال در حراج‌های فصلی که فروشگاه‌ها تا ٧٠٪ حراج هستند، بازه انتخاب شما خیلی وسیع است و تقریباً محال است چیزی بخواهید و پیدا نکنید.

ایتالیا کشور غذا‌ها است و ایتالیایی‌ها روی غذا بسیار حساس‌اند. فست فودهای بین‌المللی به سختی می‌توانند در ایتالیا شعبه داشته باشند. ولی در عین حال در اکثر بارها و کافه‌ها می‌شود انواع پیتزا را سفارش داد. پاستا در میلان هم خیلی طرفدار دارد. رسم بر این است که هر شهر ایتالیا یک نوع پاستا، یک نوع نوشیدنی، یک نوع پیتزا و یک نوع بستنی مخصوص به خود را داشته باشد. همچنین در میلان هر رستوران‌، آداب منحصر به فردی دارد و طراحی و نوع سرو غذا در رستوران‌ها با هم بسیار متفاوت است. در گالری ویتوریو امانوئله می‌توان علاوه بر مغازه‌های چشم‌نواز، رستوران‌های خوبی پیدا کرد.

کافه در میلان یعنی همه چیز: محلی برای صرف صبحانه، ناهار، شام، خرید سیگار و تمبر و... تقریباً همه‌ی کافه‌ها بین ساعت شش و نیم بعدازظهر تا هشت و نیم بعدازظهر ساعت مخصوص ِ Happy Hour دارند.با استفاده‌ی نامحدود از بوفه. این ساعت‌ها، به‌ خصوص آخر هفته‌ها، فرصت بسیار خوبی برای استشمام روح ایتالیایی شهر است. کافه‌ها طی این ساعت‌ها بسیار شلوغ و خیابان‌ها پر رفت و آمد است. از بهترین مکان‌ها برای بلعیدن سبک و سیاق زندگی ِ میلانی و گذراندن شب، ناویگیلیوست، کانال آبیِ طرح ِ لئوناردو داوینچی که از وسط شهر می‌گذرد. دو طرف این کانال کافه‌ها صف کشیده‌اند و آخر هفته‌ها محل گذر انواع ماشین‌های فراری و بوگاتی است!

میلان شهر اعیانی‌ است، ولی به آن نسبت گران نیست. هتل‌های متوسط بین ١٠٠ تا ٢٠٠ یورو متغیرند و از آنجایی که متروها و اتوبوس‌ها و ترامواها زیادند، مکان هتل هم چندان اهمیتی ندارد. تماشای آثار دیدنی شهر حدوداً بین ٥ تا ١٠ یورو هزینه دارد و دیدن بازی فوتبال حدود ٢٥ تا ٢٥٠ یورو، بسته به جای شما در استادیوم. برای دیدن نقاشی شام ‌آخر، اگر از قبل بلیت رزرو نکرده باشید و خیلی شلوغ نباشد، باید حدود ٢٨ یورو بپردازید؛ در صورتی که خرید بلیت از وب‌سایت آن فقط ٨ یورو هزینه دارد.

میلان هر چهار فصل سال دیدنی ‌است. بهار و پاییز هوای معتدل‌تر و بهتری دارد. اگر مهمان تابستان گرم و شرجی ِ میلان هستید، می‌توانید سری به دریاچه‌های اطراف و کوهپایه‌های آلپ بزنید. در زمستان‌های سرد و مه‌آلود ِمیلان هم شور و حال قبل از سال نو، تزئینات فوق‌العاده‌ی کریسمس و کارناوال معروف میلان (جشن میلانی) در ماه فوریه، سرما را از یاد شما خواهد برد. میلان در هر فصلی چیزی برای عرضه دارد. میلان، شهر انتخاب‌هاست.

توصیه می‌کنیم این‌ها را هم به خاطر بسپارید:
- میلان نسبتاً شهر امنی است، اما باید در مکان‌های شلوغ و ایستگاه‌ مرکزی قطار ،مواظب جیب‌برها باشید. خیلی از دزدها به بهانه فروش چیزی با شما صحبت می‌کنند و در همان حال ممکن است همدستش کیف شما را بزند. در میلان با هیچ دست‌فروشی صحبت نکنید، هیچ چیز مجانی‌ از دست‌فروش‌ها نگیرید و کیف پولتان را جای امنی بگذارید که راحت قابل دسترس نباشد.
- اگر به موسیقی جاز علاقه داشته باشید، جشنواره‌ی جاز میلان در ماه نوامبر برای شما بسیار دوست‌داشتنی خواهد بود.
- از آنجایی که بسیاری از بهترین ماشین‌های دنیا ایتالیایی هستند، مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک در میلان یک اتفاق مهم است.

دیدنی‌‌های میلان:
- دوئمو، کلیسای جامع و بام آن
- موزه‌ی دوئمو
- نقاشی شام آخر و کلیسای سنتا ماریا دل گرتسیه
- تئاتر لااسکالا
- کاخ اسفورتسسکو
- ورزشگاه سن سیرو
- گالری ویتوریو امانوئل
- چهارسوق مد و خیابان مونته ناپلیون
- خیابان ناویگیلیو
- پیناکوتکا (نگارخانه)‌ی امبروسیانا
- نگارخانه‌ی بررا
- موزه‌ی علم و تکنولوژی لئوناردو داوینچی


میلان را سلتی‌ها ساختند و نامش را مدهلان گذاشتند. رمی‌ها شهر را در سال ٢٢٢ قبل از میلاد فتح کردند و بعدها، میلان به ترتیب به حاکمیت خانواده‌ی ویسکونتی ، خانواده‌ی اسفورتسا ، اسپانیایی‌ها و اتریشی‌ها درآمد. در سال ١٧٩٦، ناپلئون اول میلان را فتح کرد و در سال ١٨٠٥، شهر را به مرکز پادشاهی ایتالیا قرار داد. در دوره‌ی رمانتیک، میلان مرکز اصلی فرهنگ در اروپا به شمار می‌آمد و به همین خاطر، هنرمندان، آهنگ‌سازان و چهره‌های ادبی بی‌شماری را به خود جذب می‌کرد. در جنگ جهانی دوم، شهر از متفقین آسیب فراوانی دید و پس از اشغال آلمان در ١٩٤٣ به صورت مرکز مقاومت اصلی ایتالیا درآمد.


میلان در ماه‌های ژوییه و آگوست (اواسط تیر تا اواسط شهریور) اغلب گرم و مرطوب است، اما در ماه‌های آوریل و مه (فصل بهار) هوای دلپذیری دارد. در ماه مه، هر روز ٧ ساعت آفتابی است. ماه‌های سپتامبر و اکتبر (آبان و آذر) هم زمان‌ خوبی برای رفتن به میلان هستند. ماه اکتبر، بیشترین میزان بارندگی ماهیانه را دارد.


میلان پایتخت مد جهان و بهشت علاقمندان به مد است. هر جور مغازه‌ای هم تویش پیدا می‌شود: از مراکز فروش طراحان معروف گرفته تا مغازه‌های کوچک دست‌دوم فروشی. مرکز خریدهای اصلی دور و بر میدان دوئومو، میدان کاوور و میدان سن بابیلا هستند، اما در خیابان‌های مونته ناپولیون، دلا اسپیگا، ویتوریو امانوئله و سن آندره‌آ هم فروشگاه‌های خیلی خوبی پیدا می‌شود.


کاخ اسفورتسسکو
این کاخ آجری قرمز، در اصل برج ویسکونتی بوده که بعدها پادشاهی اسفورتسا آن را تصاحب می‌کند.

دوئومو
دوئومو، کلیسای جامع شهر میلان است که در میدان دلدوئومو واقع شده. این کلیسا که ساختنش بیش از پنج سده طول کشیده، امروزه چهارمین کلیسای بزرگ دنیاست.
سابق بر این در جای کنونی کلیسا، قصری بزرگ از زمان امپراتوری روم قرار داشت که ویرانه‌هایش بعد از یک آتش‌سوزی بزرگ در سال ١٠٧٥ میلادی یک گوشه بی‌استفاده افتاده بود تا این‌که در سال ۱۳۸۶ میلادی تصمیم گرفتند یک استفاده‌ای برایش بتراشند و بهترین کار هم به نظرشان این بود که یک کلیسا جایش بسازند.
ساختن کلیسا این‌قدر طول کشید که سال ١٨٠٥ میلادی، ناپلئون بناپارت دستور داد دیگر تمام‌اش کنند که آن‌جا تاج‌گذاری کنند. خرجش را هم از خزانه‌ی دولت فرانسه داد و در عوض، ایتالیایی‌ها یک مجسمه‌ی بزرگ از خودش را روی یکی از مناره‌ها گذاشتند. ناپلئون همان‌جا بود که به اسم پادشاه ایتالیا تاج‌گذاری کرد، اما نفهمید چه کلاهی سرش رفته؛ ساختن مناره‌ها و طاق‌های این کلیسا در سال‌های بعدی هم ادامه پیدا کرد. نیمه‌ی اول قرن بیستم را هم به تمام کردن ریزه‌کاری‌هایش پرداختند. تاریخ رسمی پایان ساخت این کلیسا را زده‌اند ششم ژانویه‌ی سال ١٩٦٥. هر چند که هنوز هم یک قسمت‌هایی را می‌بینید که همان‌طوری ناقص مانده‌اند.
ارتفاع این ساختمان ١٥٧ متر است ، از آجر ساخته شده و نمای مرمری دارد. می‌گویند که ساختمانش را هم از روی مسجد بی‌بی خانم سمرقند ساخته‌اند؛ اما خوب، از این شایعه‌ها پشت سر خیلی‌ها هست.

وقت دیدن دوئومو، یادتان نرود که به این‌ها هم سری بزنید:
- تعمیدگاه سن جووانی
قدمت این تعمیدگاه، به ابتدای تاریخ مسیحیت برمی‌گردد. برای وارد شدن به این محوطه، می‌توانید از پلکان عمودی نزدیک ورودی اصلی بالا بروید.

- گنج
ورودی سرداب کلیسا رایگان است و اشیایی به جا مانده از سن کارلو بورومئو را در جعبه‌ای شیشه‌ای برای نمایش گذاشته‌اند. بیرون آن‌جا هم مجموعه‌ای کوچک حاوی ظروف آیینی قرار داده‌اند.

- بام کلیسای جامع
برای دیدن نمایی از جنگل مناره‌ها و سرمناره‌ها در هوایی پاک، می‌توانید از پلکان ١٦٥ پله‌ای یا آسانسور کلیسای جامع بالا بروید تا از بام کلیسای جامع سر درآورید.

- موزه‌ی دوئومو
برای آشنایی بیشتر با کلیسای جامع، می‌توانید از موزه‌ی دوئومو هم دیدن کنید.
نشانی اینترنتی: www.duomomilano.it

نگارخانه‌ی ویتوریو امانوئله‌ی دوم
ورودی نگارخانه‌ی ویتوریو امانوئله‌ی دوم، در جناح شمالی میدان دوئومو است. هتل تاون‌هاوس، دومین هتل هفت ستاره‌ی جهان، در داخل این نگارخانه قرار دارد.
نشانی اینترنتی هتل: www.townhouse.it

کلیسای سنتا ماریا دله گرتسیه
این کلیسا قبلا یک صومعه‎ی دومینیک بوده و تحت حفاظت سازمان یونسکو است. ساختمانی بسیار زیبا که پر از هنر و نقاشی ‎است؛ نقاشی دیواریِ معروف "شام آخر" اثر لئوناردو داوینچی در ساختمانی (در کنار عمارت کلیسا) که سالن ناهارخوری صومعه بوده و در حال حاضر به چناکولو وینچیانو معروف است، قرار دارد. قبل از رفتن حتما بلیت رزرو کنید.
نشانی اینترنتی: www.cenacolovinciano.org

پیناکوتکا (نگارخانه)‌ی میلانی
نگارخانه‌ی هنری پیناکوتکا امبروزیانا داخل مجموعه‌ی کتاب‌خانه‌ی میلان که در سال ١٦٠٩ ساخته شده، قرار گرفته است.
نشانی اینترنتی: www.ambrosiana.it


اپرا و تئاتر:

لااسکالا
اسکالا، یکی از معروف‌ترین سالن‌های اپرا و تئاتر جهان است. در محل این تئاتر، پیش از این کلیسایی به نام سنتا ماریا دلا اسکالا قرار داشته که توسط یکی از اعضای خانواده‌ی اسکالا، حکمرانان سابق ورونا ساخته شده بود. در سال ١٧٧٦ که ساختمان اولیه‌ی تئاتر ساخته شد، نام خود را از این کلیسا وام گرفت. بعدها ساختمان تئاتر بارها در جنگ و بمباران آسیب دید و دوباره بازسازی شد. تالار اسکالا امروزه گنجایش ٣٦٠٠ نفر را دارد و طی دویست سال گذشته، میزبان بسیاری از هنرمندان پرآوازه‌ی جهان بوده است.
در سالن انتظار، ورودی موزه‌ی اسکالا قرار دارد که مجموعه‌ای از نقاشی،ها، مجسمه‌ها، لباس‌ها و برخی مدارک مربوط به اپرا را به نمایش گذاشته.
نشانی اینترنتی: www.teatroallascala.org

فصل اپرا در تئاتر اسکالا از ماه نوامبر تا حدود ماه ژوییه است، اما در ماه‌های دیگر سال، برنامه‌های تئاتر و کنسرت موسیقی هم دارد.
گرفتن بلیت‌های اپرای اسکالا کار ساده‌ای نیست. تا حدود دو ماه پیش از اجرای نخست، می‌توانید بلیت‌ها را یا تلفنی و یا از سایت اینترنتی اپرا و با پرداخت ٢٠٪ هزینه‌ی بیشتر رزرو کنید. بلیت‌های باقی‌مانده در ماه آخر با ١٠٪ اضافه از صندوق دفتر اسکالا به فروش می‌رسد.


موسیقی زنده:

نت آبی
میزبان گروه‌های جاز رده بالای سرتاسر جهان است.
نشانی اینترنتی: www.bluenotemilano.com

رولینگ ‌استون
نشانی اینترنتی: www.rollingstone.it

دتچ‌فروم
در ٦ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد.
تلفن: ٠٢٤٨٨٥٧١؛
نشانی اینترنتی: www.forumnet.it


اپرای لااسکالا، به مناسبت جشن سنت امبروجو در روز هفتم دسامبر برنامه‌های خوبی دارد. این جشن‌ها در نمایشگاه میلانو که مرکز بازرگانی و کنفرانس‌ها است هم برگزار می‌شوند.

جشن میلانی
بزرگ‌ترین کارناوال جهان است که در ماه فوریه برگزار می‌شود و در میدان دوئومو شور و حال بیشتری دارد.

جشن ناویلیو
نمایش‌ها و رژه‌های مخصوص این جشن ١٠ روز اول ماه ژوییه برگزار می‌شوند.

جشنواره‌ی جاز میلان
شهر میلان هنگام برگزاری این جشن در ماه نوامبر به جنب وجوش درمی‌آید.


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد