وقتی اسم آفریقا می‌آید، اولین چیزی که به فکر همه‌ی ما می‌رسید حیات وحش غنی و شگفت‌انگیز این قاره است. آفریقای جنوبی هم، با یکی از جذاب‌ترین ترکیب‌های گیاهی و جانوری کره‌ی زمین، از این قاعده مستثنی نیست. کافی است به یکی از پارک‌های ملی این کشور سری بزنید تا ده‌ها گونه‌ی جانوری و گیاهی بی‌نظیر را از نزدیک ببینید؛ گونه‌هایی که چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کنند و قبل از این تصویرشان را فقط شاید را در کتاب‌ها و مستندهای حیات وحش دیده باشید.
آفریقای جنوبی سرزمینی است که صحرا، اقیانوس، جنگل‌های استوایی و کوهستان‌های سرسبز را در کنار یکدیگر دارد و به همین دلیل هم خانه‌ی بسیاری از جانوران و گیاهان است. این‌جا می‌توانید مهاجرت فصلی گورخرها را تماشا کنید، میمون‌های گوناگونی را ببینید که از این شاخه به آن شاخه می‌پرند و شیرهایی را دید بزنید که برای شکار آماده می‌شوند. جالب است که حیوان‌های بسیاری از مناطق حفاظت‌شده‌ی این کشور هم دیگر به حضور همیشگی انسان‌ها و وسایل نقلیه عادت کرده‌اند و اگر کاری به کارشان نداشته باشید، روال معمول زندگیشان را، بی‌توجه به حضورتان، ادامه می‌دهند.
بد نیست بدانید که گردشگری حیات وحش یکی از مهم‌ترین منابع تامین نیازهای مالیِ مناطق حفاظت‌شده در آفریقای جنوبی است. بنابراین، پولی که در این مناطق خرج می‌کنید، در واقع نوعی سرمایه‌گذاری برای حفظ میراث غنی محیط زیست این کشور است و واقعا ارزشش را دارد.
مهم‌ترین گونه‌های جانوری آفریقای جنوبی شامل گالاگو، میمون‌ وِروِت، بابون، جوجه‌تیغی کیپ، سنجاب زمینی کیپ، شغال سیاه‌پشت، روباه گوش‌خفاشی، سگ وحشی، گورکن، میمون پوزه‌دراز، کفتار، پلنگ، شیر، چیتا، فیل، گورخر، کرگدن، اسب آبی، زرافه و گونه‌های متنوع بز کوهی می‌شوند.
آفریقای جنوبی در مجموع ۱۹ پارک ملی دارد که مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی این کشور به شمار می‌آیند و روی‌هم‌رفته حدود ۳۰ درصد مساحت آفریقای جنوبی را اشغال کرده‌اند. در این میان، پارک ملی کروگر و پارک ملی کوه تیبل (در کیپ‌تاون) معروف‌ترین و محبوب‌ترین دیدنی‌های طبیعی آفریقای جنوبی هستند، گرچه دیدن دیگر پارک‌های ملی این کشور هم خالی از لطف نیست.

دیدنی‌ها
- پارک ملی کروگر
- گاردن روت
- پارک ملی کوه تیبل
- پرندگان بهشتی (بردز آو اِدِن)
- منطقه‌ی حیات وحش سِدِربرگ
- غارهای کانگو
- پارک ملی فیل‌های اَدو
- دره‌ی رود بلاید
- پارک شیرها (لاینز پارک)
- آبشار توگلا


پارک ملی کروگر

کروگر، با ۱۹۶۳۳ کیلومتر مربع مساحت، ‌ بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین پارک ملی آفریقای جنوبی و یکی از مهم‌ترین مناطق حفاظت‌شده‌ی این کشور است. این پارک در ایالت‌های لیمپوپو و مپومالانگا در شمال شرقی کشور آفریقای جنوبی قرار گرفته و از شرق با موزامبیک، از شمال با زیمبابوه و از جنوب با رود کروکودیل هم‌مرز است. پارک ملی کروگر ۹ دروازه دارد که بازدیدکنندگان را به کمپ‌هایی گوناگون هدایت می‌کنند.
امروزه ۵۱۷ گونه از پرندگان در این پارک زندگی می‌کنند که ۲۵۳ گونه‌ی آن‌ها بومی این منطقه هستند. علاوه بر این، در کروگر می‌توانید بسیاری از پستان‌داران، از جمله ۱۴۷ پستان‌دار درشت‌جثه، را ببینید که از این نظر از همه‌ی منطقه حفاظت‌شده‌ی دیگر در آفریقای جنوبی پیشی می‌گیرد. اگر به کروگر رفتید، حتما سراغ رود کروکودیل هم بروید؛ جایی که می‌توانید کروکودیل‌ها را از نزدیک ببینید. عمر روستای ماسورینی هم که در این پارک قرار گرفته به عصر آهن می‌رسد و دیدنش برای خیلی‌ها جالب است.
پارک کروگر چند کمپ اقامتی برای بازدیدکنندگان دارد که البته از نظر امکانات رفاهی با هم فرق می‌کنند. بعضی از این کمپ‌ها فقط چند چادر، محوطه‌‌ای برای پیک‌نیک و چند دست‌شویی مشترک دارند، در حالی که بعضی دیگر بیشتر به شهرکی کوچک شبیه هستند و در آن‌ها به استخر، رستوران، کافه‌تریا و دیگر امکانات رفاهی و تفریحی دسترسی خواهید داشت.
شما می‌توانید با اتومبیل به پارک کروگر بروید یا خودتان را با هواپیما به یکی از سه فرودگاه نزدیک پارک برسانید و از آن‌جا با تاکسی یا اتومبیل‌های کرایه‌ای به پارک بروید. فرودگاه کروگر مپومالانگا بزرگ‌ترین فرودگاه منطقه است که پروازهایی از/به ژوهانسبورگ، دوربان و کیپ‌تاون دارد و می‌توانید از آژانس‌های کرایه‌ی‌ اتومبیل این فرودگاه ماشینی برای رفتن به پارک کروگر کرایه کنید. فرودگاه ایست‌گیت هم هر روز فقط پرواز‌هایی از/به ژوهانسبورگ دارد که البته چندان منظم و با‌برنامه نیستند و بهتر است زیاد روی آن‌ها حساب نکنید. دست آخر، فرودگاه فالابُروا هم فقط ۲ کیلومتر با یکی از دروازه‌های پارک فاصله داد و در هر یک از روزهای شنبه و یک‌شنبه یک پرواز از ژوهانسبورگ در این فرودگاه می‌نشیند. این‌جا هم به آژانس‌های کرایه‌ی اتومبیل دسترسی خواهید داشت.


گاردن روت

گاردن روت در ایالت کیپ غربی قرار گرفته و از آن جاذبه‌هایی است که طرفداران زیادی بین توریست‌ها دارد. این مسیرِ طبیعی در کناره‌ی اقیانوس هند از موسل بی تا سنت فرانسیس کشیده شده است و آب و هوایی اقیانوسی و معتدل در تابستان و زمستان دارد. کتاب رکوردهای گینس منطقه‌ی گاردن روت را، از نظر اعتدال آب و هوا، بعد از هاوایی در رتبه‌ی دوم جهان قرار داده است.
گاردن روت در واقع کوه‌های تسیتسیکاما و اوتِنیکوا را به اقیانوس هند وصل می‌کند و در مسیر خود از جنگل‌هایی بومی می‌گذرد که برای طبیعت‌گردی و پیاده‌روی‌های طولانی بسیار مناسب هستند. در طول گاردن روت، ۱۰ منطقه‌ی حفاظت‌شده وجود دارند که اکوسیستم‌های خشکی، سکونتگاه‌های دریاییِ دلفین‌ها و فک‌های دریایی و تپه‌های مرجانی را هم در خود جای داده‌اند. بسیاری از خلیج‌های این مسیر پناهگاهی برای نهنگ‌های جنوبی هستند که از ژوئیه تا دسامبر برای به دنیا آوردنِ بچه نهنگ‌ها به این‌جا می‌آیند.
گاردن روت، در مسیر خود، شهر جرج (بزرگ‌ترین شهر این مسیر)، شهر نیسنا، استورمز ریوِر (یکی از ورودی‌های پارک ملی تسیتسیکاما)، پلتنبرگ بِی (منطقه‌ای عالی برای تماشای نهنگ‌ها)، موسل بی و نیچرز ولی را به یکدیگر متصل می‌کند.
شهر هرمانوس هم که در کناره‌ی خلیج واکِر بی قرار گرفته است به گاردن روت نزدیک است؛ شهری که هم مناظر طبیعی زیبایی دارد و هم خانه‌ی نهنگ‌های جنوبی است که هر سال در طول سواحل آفریقای جنوبی مهاجرت می‌کنند و به خلیج‌های این منطقه می‌آیند تا بچه‌هایشان را به دنیا بیاورند. قایق‌های مخصوص تماشای این نهنگ‌ها به طور مرتب از اسکله‌ی هرمانوس حرکت می‌کنند و توریست‌ها را به نقاطی از اقیانوس می‌برند که نهنگ‌ها آن‌جا زندگی می‌کنند. البته نهنگ‌ها را می‌شود از ساحل هم تماشا کرد و فعالیت‌هایی مثل ماهی‌گیری، قایق‌سواری و اسب‌سواری هم در هرمانوس رونق دارند.
اگر می‌خواهید از کیپ‌تاون به هرمانوس بروید، باید در اتوبان N2 به سمت شرق برانید. اما اگر از شهر جرج می‌آیید، باید در همین اتوبان به سمت غرب حرکت کنید و وقتی نزدیک کَلِدن رسیدید، از اتوبان خارج شوید و تابلوهای هرمانوس را دنبال کنید.


پارک ملی کوه تیبل

پارک ملی کوه تیبل در نزدیکی شهر کیپ‌تاون قرار گرفته است و ۳ بخش اصلی دارد: خود کوه تیبل، معدن نقره‌ی تُکایی و کیپ پوینت. این منطقه‌ی ۲۴۵۰۰ هکتاری را با هدف حفاظت از محیط طبیعی کوه تیبل در سال ۱۹۹۸ به عنوان پارک ملی اعلام کرده‌اند و مهم‌ترین دیدنی‌هایش هم کوه تیبل و دماغه‌ی امید نیک هستند. کوه تیبل ۱۰۸۶ متر ارتفاع دارد و آسان‌ترین راه برای رسیدن به قله‌‌اش این است که سوار تله‌کابین شوید. در قله هم چند سوغات‌فروشی، یک کافه و مسیرهایی برای پیاده‌روی خواهید دید. البته یادتان باشد که تله‌کابین در شرایط وزش بادهای خطرناک و شدید کار نمی‌کند. کیپ پوینت و دماغه‌ی امید نیک هم بسیار خوش‌منظره هستند، هرچند بر خلاف تصور عمومی نه جنوبی‌ترین نقطه‌ی آفریقا هستند و نه نقطه‌ی تلاقی دو اقیانوس اطلس و هند.


پرندگان بهشتی

این جاذبه‌ی طبیعی هم در ایالت کیپ غربی قرار گرفته است و بزرگ‌ترین پناهگاه پرندگان در جهان به شمار می‌رود. این محوطه حدود ٢/٣ هکتار از جنگل‌های بومی منطقه را اشغال کرده است و در ارتفاع ۵۵ متری از سطح زمین توری روی آن کشیده‌اند تا پرندگان بتوانند آزادانه در محوطه پرواز کنند، اما از این منطقه‌ی امن و حفاظت‌شده خارج نشوند. اگر در مسیر پیاده‌روی ١/٢ کیلومتری این پارک قدم بزنید، تقریبا همه‌ی گونه‌هایی را که در آن زندگی می‌کنند خواهید دید. یادتان باشد که سه‌چهارم این مسیر سربالایی است و بهتر است کفش مناسب به پا داشته باشید. شما می‌توانید تنهایی توی این آشیانه‌ی بزرگ گشتی بزنید یا با یک راهنما همراه شوید. این پناهگاه آمفی‌تئاتری با ۲۰۰ صندلی و یک کافه هم دارد. البته این پارک فقط پناهگاه پرندگان نیست و انواع میمون‌های مینیاتوری هم آزادانه در آن زندگی می‌کنند.


منطقه‌ی سدربرگ

این منطقه‌ی بکر در حدود ۲۰۰ کیلومتری شمال کیپ‌تاون در ایالت کیپ غربی واقع شده است و به دلیل شکل عجیب صخره‌ها، کوه‌های ماسه‌سنگی، نقاشی‌های باستانی بوشمن‌ها روی صخره‌هایش و گونه‌های گیاهی منحصربه‌فردش شهرت دارد. جانورانی مثل بابون‌، بز کوهی، پلنگ و سیاه‌گوش نیز در این منطقه زندگی می‌کنند. سدربرگ چنان بکر و کشف‌نشده است که روی هیچ نقشه‌ای کوره‌راه‌های رسیدن به صخره‌هایش را نمی‌بینید. این منطقه در میانه‌ی جاده‌ی متصل‌کننده‌ی دو شهر سیتروسدال و کلَن‌ویلیام قرار گرفته که البته دومی شهر زیباتری است. اگر می‌خواهید در این منطقه طبیعت‌گردی کنید، چادر بزنید یا کلبه‌ای برای خودتان رزرو کنید، باید با اداره‌ی محافظت از طبیعت کیپ (تلفن: ۶۵۹۳۵۰۰، نشانی اینترنتی: www.capenature.org.za) در کیپ‌تاون تماس بگیرید.
اما اگر دوست دارید نقاشی‌های صخره‌ای را ببینید باید به بوشمن کلوف در شمال شرقی شهر کلَن‌ویلیام بروید. اطلاعات مربوط به این نقاشی‌ها و نحوه‌ی بازدید از آن‌ها را هم می‌توانید از مرکز اطلاعات کلن‌ویلیام (ساعت کار: دوشنبه تا جمعه ٨:٣٠ صبح تا ۵ عصر، شنبه‌ها تا ١٢:٣٠ شب، تلفن: ۴۸۲۲۰۲۴، نشانی اینترنتی: www.clanwilliam.info) دریافت کنید.
شما می‌توانید با اتومبیل به این منطقه‌ی بکر بروید؛ مسیری که از کیپ‌تاون حدود دو ساعت و نیم طول می‌کشد و بیشتر از اتوبانN7 می‌گذرد. البته اتوبوس‌هایی هم که از طریق این اتوبان به نامیبیا می‌روند، از نزدیکی‌های این منطقه می‌گذرند، گرچه باید ترتیبی دهید که بعد از پیاده شدن، کسی دنبالتان بیاید و شما را به مقصد نهایی برساند.


غارهای کانگو

این غارهای آهکی در دامنه‌ی کوه سوارتبرگ در ۳۰ کیلومتری شمال شهر اوتشورن در ایالت کیپ غربی قرار گرفته‌اند و از زیباترین و معروف‌ترین غارهای توریستی جهان به شمار می‌روند. دالان‌ها و تونل‌های این غارها بیش از ۴ کیلومتر طول دارند، اما گردشگران فقط می‌توانند به صورت گروهی و با همراهی راهنمای حرفه‌ای از یک کیلومتر آن دیدن کنند. در بیشتر روزهای هفته، تورهایی با فواصل زمانی معین در دسترستان خواهند بود که البته به دو گروه تقسیم می‌شوند. اگر ماجراجو هستید و سر نترسی دارید بهتر است از اَدوِنچِر تور استفاده کنید که یک ساعت و نیم طول می‌کشد و طی آن باید از گذرگاه‌های باریک بگذرید و از صخره‌ها بالا بروید، اما اگر امنیت را ترجیح می‌دهید در تور استاندارد شرکت کنید که یک ساعت طول می‌کشد و چندان ماجراجویانه نیست.


پارک ملی فیل‌های آدو

اَدو در ایالت کیپ شرقی قرار گرفته و سومین پارک ملی بزرگ آفریقای جنوبی است. این منطقه‌ی حفاظت‌شده در ۷۲ کیلومتری شمال پورت الیزابت و نزدیک کوه‌های زوربرگ قرار گرفته است و شامل جنگل‌های طبیعی حفاظت‌شده‌ی کیپ و دو جزیره‌ی سنت کروا و بِرد هم می‌شود که پناهگاه‌هایی مهم برای تولید مثل مرغان ماهی‌خوار و پنگوئن‌ها هستند. در این پارک، حیواناتی مثل فیل، بوفالوی کیپ، کرگدن سیاه و گونه‌هایی از بز کوهی هم زندگی می‌کنند و تازگی‌ها چند شیر و کرگدن خال‌دار را هم به ادو آورده‌اند. البته این منطقه زمانی پر بود از گله‌های فیل ، اما در سال ۱۹۳۱، زمانی که این‌جا را منطقه‌ی حفاظت‌شده اعلام کردند، فقط ۱۱ فیل توی ادو باقی مانده بودند.
کمپ اصلی این پارک تسهیلاتی مثل استخر، رستوران و واحدهای اقامتی متنوع دارد، اما در زمان‌هایی که تعداد توریست‌ها زیاد است، بهتر است از قبل جا رزرو کنید. برای رسیدن به این پارک هم کافی است در اتوبان N2 تابلوهای پارک را دنبال کنید.


دره‌ی رود بلاید

دره‌ی رود بلاید از جاذبه‌های مهم گردشگری آفریقای جنوبی است و در ایالت مپومالانگا قرار گرفته است. این دره حدود ۲۶ کیلومتر طول دارد، میانگینِ عمقش ۷۶۲ متر است و بخش اعظم دیواره‌هایش را ماسه‌سنگ‌های قرمز تشکیل داده‌اند. مرتفع‌ترین نقطه‌ی دره را ماریپسکوپ می‌نامند که ۱۹۴۴ متر بالاتر از سطح دریاست و کم‌ارتفاع‌ترین نقطه‌ی آن‌ هم جایی است که رودخانه دره را ترک می‌کند و ۵۶۱ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد. دره‌ی رود بلاید سومین دره‌ی بزرگ دنیا بعد از گرندکنیون آمریکا و دره‌ی رود فیش در نامیبیاست و از شگفتی‌های طبیعت قاره‌ی آفریقا به شمار می‌رود. این‌جا، به دلیل پوشش گیاهی انبوه ویژه‌ی مناطق نیمه‌استوایی، بزرگ‌ترین «دره‌ی سبز» دنیا هم هست و گونه‌های بز کوهی، کروکودیل، کرگدن و دیگر جانوران در آن زندگی می‌کنند. رود بلاید در مسیر عبور خود از این دره چند آبشار و چشم‌اندازهایی طبیعی مثل تری سیسترز یا سه خواهر را هم بر جای می‌گذارد. دره‌ی رود بلاید در کنار پانوراما روت قرار گرفته است و از قسمت غربی پارک ملی کروگر و شهرهای سابی و نلسپروت خیلی راحت به آن دسترسی خواهید داشت.


پارک شیرها

این منطقه‌ی طبیعی حفاظت‌شده حدود ۲ کیلومتر مربع مساحت دارد و به ژوهانسبورگ و فرودگاه لانسریا در ایالت گاتنگ نزدیک است. گونه‌های مختلف جانوران بومی علف‌خوار و گوشت‌خوار آفریقا را در این پارک از نزدیک می‌بینید که ۸۰ شیر، از جمله گونه‌ی نادر شیر سفید، و چیتاها، سگ‌های وحشی، کفتارهای خالدار، کفتارهای قهوه‌‌ای و گونه‌های متنوع بز کوهی مهم‌ترینشان هستند.


آبشار توگلا

آبشار توگلا در ایالت کوازولو‌‌ناتال با ۹۴۸ متر ارتفاع دومین آبشار بلند دنیاست و در پنج مرحله، درست مثل پنج پله‌ی غول‌آسا، از اوج به زمین می‌رسد. این آبشار در کوه درکنزبرگ در پارک ملی ناتال قرار گرفته است و برای دیدنش دو راه اصلی دارید. اگر بدن ورزیده‌ای دارید، به نقطه‌ی آغازین آبشار بروید که از قله‌ی کوه آکس‌‌سورس به پایین می‌ریزد، اما اگر نمی‌خواهید خیلی به خودتان زحمت بدهید، در پارک ملی ناتال پای آبشار بروید.
ساعت کار: ۵ صبح تا ۷ شب


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد