پراگ، شهر پل‌ها، شهر کلیساهای قدیمی و برج‌های طلایی، شهر کافکا و کوندرا، شهر فرهنگ و هنر ادب اروپاست. سفر به پراگ، به سفر به تمام اروپا می‌ماند. می‌گویند هیچ تور اروپایی بی تماشای پراگ کامل نمی‌شود و تماشای خود شهر، به این می‌ماند که تمام اروپا را گشته باشید. پراگ، بزرگ‌ترین شهر و پایتخت کشور جمهوری چک، یکی از بزرگ‌ترین شهرهای اروپای مرکزی و پایتخت سرزمین تاریخی بوهمیاست.

فرودگاه بین‌المللی پراگ در بیست کیلومتری شمال غربی شهر واقع شده است. از فرودگاه می‌شود با اتوبوس، مینی‌بوس و تاکسی به مرکز شهر رفت. اتوبوس، ارزان‌ترین راه رفت و آمد در شهر است، اما برای استفاده از آن حتماً باید مقداری کرونا به همراه داشته باشید. باجه‌های حمل و نقل عمومی در دو طرف سالن ورودی فرودگاه، بلیت اتوبوس می‌فروشند و از خود راننده‌ها هم می‌توانید بلیت تهیه کنید. بلیت‌های اتوبوس، در مترو هم اعتبار دارند و اگر زیاد از اتوبوس و مترو استفاده می‌کنید، خرید بلیت‌های چندروزه‌ی وسایل حمل و نقل عمومی، در کاهش هزینه‌ها به شما کمک فراوانی می‌کند. متروی پراگ سه خط مختلف دارد و در کنار تراموا و اتوبوس، بیشتر شهر را پوشش می‌دهد.

پراگ، با نقش گنبدهای طلایی کلیساها بر روی رودخانه‌ی ولتاوا، یکی از زیباترین شهرهای دنیاست. بناهای تاریخی پراگ از زمان جنگ جهانی دوم آسیبی ندیده‌اند و ترکیب خیابان‌های سنگفرش با ساختمان‌های قرون وسطایی محصور در میان دیوارهای بلند و کلیساهای بی‌شمار و کهن، پیاده‌روی در پراگ را به لذت بی‌پایانی تبدیل کرده‌اند. اما با وجود ساختمان‌های قدیمی فراوان، پراگ در عین حال شهری مدرن و با‌طراوت و پر انرژی هم هست. موسیقی، فرهنگ و هنر و شب‌زنده‌داری پرهیجانی که پراگ به مهمانان خود هدیه می‌دهد، هر سال میلیون‌ها توریست را به این شهر زیبای اروپای مرکزی می‌کشاند.

پراگ ده منطقه دارد. منطقه‌ی یک، قدیمی‌ترین بخش شهر است و شهر قدیم نامیده می‌شود. دیدنی‌ترین بخش پراگ هم همین منطقه است و تقریباً تمام ساختمان‌های قدیمی و دیدنی شهر در این‌جا واقع شده‌اند. علائم خیابان‌ها و شماره‌ی ساختمان‌ها بر اساس شماره‌ی منطقه تنظیم شده‌اند و پیدا کردن آدرس و مقصد در شهر، کار بسیار آسانی‌ست.

اولین مقصد هر مسافری در پراگ، قلعه‌ی پراگ است؛ بزرگ‌ترین قلعه‌ی باستانی دنیا که نامش در کتاب رکوردهای گینس هم ثبت شده. این قلعه در مرتفع‌ترین بخش شهر واقع شده و چشم‌انداز زیبایی به پراگ دارد. علاوه بر آن، در داستان‌های نویسنده‌ی مشهور اهل پراگ، فرانتس کافکا هم ریشه دارد.

درست در وسط قلعه، مهم‌ترین کلیسای تاریخی کشور چک واقع شده؛ کلیسای سنت ویتوس (St.Vitus) از قرن چهاردهم میلادی باقی مانده و طی سالیان بعد، به تدریج تکمیل‌اش کرده‌اند. کاخ سلطنتی در مجموعه‌ی قلعه، با سبک گوتیک چشم‌گیرش یکی از تماشایی‌ترین و منحصربه‌فردترین کاخ‌های قدیمی اروپای مرکزی محسوب می‌شود. کلیسای جامع سنت جورج (St George’s Basilica) با رنگ‌های متنوع و بی‌بدیل‌اش، دومین کلیسای مهم کشور چک است و در همین مجموعه قرار دارد. اما اگر به ادبیات علاقه دارید، بدون شک دیدنی‌ترین بخش قلعه ساختمانی است که فرانتس کافکا مدتی در آن زندگی ‌کرده. این ساختمان را موزه‌ی ملی چک به همان شکل و شمایل حفظ کرده و محل سکونت و لوازم زندگی این چهره‌ی ادبی را به همان صورت در معرض دید علاقمندان گذاشته است.
باغ سلطنتی، برج تاریخی دالی‌برکا، نمایشگاه عکس و... از دیگر دیدنی‌های قلعه‌ی پراگ‌اند و در کنار آن‌ها، تماشای مراسم تعویض گارد قلعه، گوش دادن به صدای ناقوس کلیسا، بالا رفتن از برج بزرگ کلیسای سنت جورج و تماشای شهر از بالای آن، عکاسی و پیاده‌روی در محوطه‌ی قلعه، روزی به‌ یاد ماندنی را برای شما می‌سازند.

پل چارلز، از دیگر بناهای مشهور و قدیمی شهر پراگ، دو منطقه‌ی شهر قدیم و شهر کوچک را به هم وصل می‌کند. در طول روز، پل چارلز با حضور موزیسین‌ها و نقاش‌ها و هنرمندان دیگر، به یکی از زنده‌ترین پیاده‌روهای شهر تبدیل می‌شود. پل، برج بلندی دارد که روز و شب، می‌شود از آن بالا رفت و با چشم مسلح یا غیرمسلح، شهر و آسمان را تماشا کرد.

شهر قدیم یا اِستاره میستو مرکز تاریخی شهر پراگ محسوب می‌شود. مشهورترین بناهای این بخش، تالار شهرداری و ساعت نجومی، کلیسای تین با سبک معماری گوتیک و بنای یاد بود جان هاش هستند. از دیگر بناهای مهم این منطقه، تالار اپرای نئوکلاسیک پراگ است که میزبان اولین اجرای اپرای معروف دون جیووانی ِ موتزارت بوده.

شهر جدید یا نووه میستو، برخلاف اسمش، در اواخر قرن چهاردهم و برای توسعه‌ی شهر قدیم ساخته شده است. جذاب‌ترین قسمت شهر جدید، میدان تجاری مستطیل شکلی به نام وَکلَوَک (Václavák) یا وینسسلاس است که دور و برش پر است از کافه‌ها و رستوران‌های فراوان و سوغاتی‌فروشی‌هایی که یادگاری‌های شهر پراگ را عرضه می‌کنند. در قسمت بالای این میدان، موزه‌ی ملی واقع شده که از دیگر دیدنی‌های شهر پراگ است. در طول بلوار اصلی این بخش، هم هتل‌های زیادی وجود دارند که به خاطر نزدیکی به بناهای دیدنی شهر، برای اقامت مناسبند و هم رستوران‌هایی عالی با غذاهای سنتی و محلی شهر پراگ.

منطقه‌ی شهر کوچک یا مالا استرنا هم بناهای تاریخی زیادی را در خود جای داده است. از مهم‌ترین این بناهای می‌توان به کلیسای سنت نیکلاس و نیز دیوار لنین اشاره کرد که یادگار دوران تسلط کمونیست‌ها بر شهر پراگ و کشور چک است. یکی از پرآوازه‌ترین تندیس‌های مسیح در کلیسای Our Lady Victorious در همین بخش پراگ قرار دارد. بعد از گشتی در این منطقه، فراموش نکنید که سری هم به چرخ آبی قدیمی بر روی کانال ونتیان بزنید.

بناهای دیدنی شهر پراگ، به ساختمان‌های قدیمی محدود نمی‌شوند. ساختمان خانه‌ی رقص پراگ با این که بنایی تازه محسوب می‌شود، به خاطر معماری خاص و شکل عجیب‌اش که کار معمار نام‌دار، فرانک گری است، مورد توجه تمام مسافران است.

رودخانه‌ی ولتاوا، روح شهر است و مایه‌ی حیات پراگ. تقریباً در هر نقطه از شهر که کنار ساحل بروید، می‌توانید تورهایی برای قایق‌سواری همراه با موسیقی و سرو غذا پیدا کنید. بسیاری از این تورها، در آخر برنامه به سمت باغ‌وحش دیدنی شهر پراگ می‌روند و مسافران را به تماشای آن دعوت می‌کنند.

پراگ با خیابان‌ها و پیاده‌روهای سنگ‌فرش‌اش، جان می‌دهد برای پیاده‌روی. اما البته از دوچرخه‌سواری هم نباید غافل شد. در سطح شهر مرکزهای اجاره‌ی دوچرخه‌ای وجود دارند که علاوه بر دوچرخه، راهنمای شهر پراگ را هم به مسافران می‌دهند. اگر به تورهای ویژه علاقه دارید، می‌توانید در برنامه‌های رایگان و نود دقیقه‌ای شهرگردی و گفتگو با مردم محلی شرکت کنید. طی این برنامه، زندگی در کنار مردم پراگ و آشنایی با آداب و رسوم زندگی در این شهر را از نزدیک لمس می‌کنید.

برای صرف غذاهای محلی و بومی کشور چک، اغلب رستوران‌های محله‌های تاریخی و اطراف رودخانه مناسب‌اند و غذاهای گوشتی مخصوص مردم چک و دسرهای میوه‌ی خوش آب و رنگ این کشور را سرو می‌کنند. وعده‌ی اصلی غذا در پراگ ناهار است و سر ظهر، رستوران‌ها بسیار شلوغ می‌شوند و بد نیست جای خود در رستوران را از پیش رزرو کنید.

هتل‌های پراگ کیفیت خوب و قیمت نسبتاً بالایی دارند. هتل‌های مرکز شهر، با نزدیک بودن به دیدنی‌های شهر، هزینه‌ی رفت و آمد را به مقدار قابل توجهی کاهش می‌دهند. قیمت هتل‌ها در فصل‌های پرمسافر بهار تا اواخر تابستان و تعطیلات کریسمس بالا می‌رود. در روزهای کریسمس، هزینه‌ی اقامت در پراگ به بالاترین مقدار خود می‌رسد.


تاریخچه

پراگ در تمام طول تاریخ محل مناسبی برای دور هم جمع شدن و تجارت مردم بود؛ اما تا قرن چهاردهم میلادی به اوج شکوفایی نرسید. آن موقع، چارلز چهارم، امپراتور روم این شهر را به عنوان مقر حکومت خود برگزید. خدمات او در این سرزمین آن‌قدر زیاد بود که هنوز هم مردم چک به عنوان پدر ملت به او نگاه می‌کنند. دانشگاه چارلز، پل چارلز و کلیسای جامع سنت ویتوس از جمله بناهایی هستند که در این دوران ساخته شد.
پراگ طی سده‌های بعدی درگیر جنگ‌های مذهبی بود که با سوزاندن یان هوس (Jan Hus)، اصلاح‌طلب دینی شروع شدند. در سال ١٤١٩ عده‌ای از روشنفکران، برداشتند چند نفر از مشاوران کاتولیک روم را از پنجره‌ی شهرداری پایین انداختند. این عمل به عنوان اولین پرتاب از پنجره در پراگ معروف است، اما در مورد هدف‌گیری و امتیازهایی که کسب شد، اطلاعاتی باقی نمانده. در سال ١٤٢٠، اصلاح‌طلبان دینی تحت فرماندهی ژنرال ژیژکا در جنگ ویتکوف، در مقابل کاتولیک‌ها دفاع جانانه‌ای کردند و شهر را نجات دادند.
به دنبال به قدرت رسیدن خاندان هابسبورگ، پراگ هم به عنوان مرکز حکومت تعیین شد. در سال ١٦١٨ دوباره دو نفر از اعضای کاتولیک‌مذهب این خانواده را از پنجره پایین انداختند و برای سی سال دیگر، جنگ‌های مذهبی مردم را جان به سر کردند.
در سال ١٦٨٩ شهر پراگ در یک آتش‌سوزی درست و حسابی نابود شد و مردم دوباره آن را به سبک باروک که سمبل کلیسای کاتولیک روم بود، بازسازی کردند. آن موقع این ناحیه چهار قسمت بود که امروز به نام‌های شهر قدیم، شهر جدید، شهر صغیر و منطقه‌ی قلعه شناخته می‌شوند. این چهار بخش در سال ١٧٨٤ یکی شدند و شهر پراگ را به وجود آوردند.
در قرن نوزدهم، مردم پراگ آماده بودند که جلوی خاندان اتریشی هابسبورگ، خودی نشان بدهند و کمی هم به حال و هوای ملت خودشان بپردازند. آن موقع فعالیت‌های سیاسی ممنوع بود، برای همین زبان، ادبیات و سبک معماری منحصربه‌فرد چک، در این دوره رونق فراوانی پیدا کردند و آثار شاخصی هم به‌جا ماند.
کشور چکسلواکی در پایان جنگ جهانی اول، با به هم پیوستن مورایا، بوهم، اسلواکی و بخشی از منطقه‌ی روسینیای کارپات اعلام استقلال کرد، اما هنوز جوهر این استقلال‌نامه خشک نشده، در جنگ جهانی دوم به اشغال نازی‌ها درآمد. جنگ برای همه‌جا فاجعه بود و برای چکسلواکی هم همین‌طور. صدها نفر از روستاییان و روشنفکران شهرنشین چک در جریان جنگ کشته شدند، اما توانستند نیروهای آلمان را قبل از ورود سربازان سرخ شوروی به پراگ، از مملکت‌شان بیرون کنند. سالگرد این واقعه، روز هشتم ماه مه، در کشور چک به عنوان روز آزادی جشن گرفته می‌شود.
در سال ١٩٦٤، حزب کمونیست در چکسلواکی با اکثریت آرا به قدرت رسید. دو سال بعد، کودتای کمونیستی را از بالکن کاخ Kinský در پراگ اعلام کردند و کابوس سیاه چهل ساله‌ی چکسلواکی شروع شد‌.
کمونیست‌ها نه توانستند وضع اقتصادی و معیشتی مردم را بهتر کنند، نه هیچ‌جور آزادی و حق و حقوق اجتماعی برای مردم قائل شدند. این اوضاع بیست سال ادامه داشت تا وقتی الکساندر دوبچک، کمونیست اصلاح‌طلب به دبیری حزب کمونیست چکسلواکی رسید. او که به سوسیالیسم با چهره‌ی بشری معتقد بود، باعث شد دورانی در چکسلواکی آغاز شود که به اسم بهار پراگ شهرت دارد. طی این دوره، سانسور لغو شد، اصلاحات اقتصادی صورت گرفت، از قربانیان حکومت اعاده‌ی حیثیت شد و مردم اجازه‌ی سفر به کشورهای خارجی را پیدا کردند. آخر و عاقبت این بهار چندماهه، لشکرکشی حکومت شوروی به چک و دستگیری دوبچک، چند سیاستمدار دیگر و بسیاری از مردم بود. بیست سال دیگر طول کشید تا مردم چک بتوانند با انقلاب مخملی، به قدرت کمونیسم پایان دهند.
با تظاهرات گسترده‌ی مردمی در سراسر کشور چکسلواکی، اعتصاب و فشار فراوان به دولت کمونیستی، سرانجام این دولت در دسامبر سال ١٩٨٩ استعفا داد و دولت موقت جایگزین آن شد. اوایل دهه‌ی نود میلادی، چکسلواکی سرانجام به دو کشور چک و اسلواکی تجزیه شد.


پراگ آب و هوایی اقیانوسی دارد و زمستان‌های سرد و خشک. نوامبر که به نیمه می‌رسد، بارش سبک برف در پراگ شروع می‌شود و تا اواخر مارس ادامه دارد. به علت آلودگی هوا از اواسط اکتبر تا اواسط مارس در این شهر وارونگی هوا هم پیش می‌آید و به همین دلیل در مقایسه با زمین‌های مرتفع‌تر، زمستان‌های پراگ سردترند. تابستان‌ها روزهایی آفتابی دارد و دما در طول روز حول و حوش ٢٥ درجه است، اما شب‌ها هوا خنک‌تر می‌شود. رگبارهای شدید و وزش باد هم گاهی در فصل تابستان پیش می‌آید.


قلعه‌ی پراگ (Pražsky hrad)
قلعه‌ی پراگ تنها یک قلعه نیست، بلکه با مجموعه‌ی کلیساها و کاخ‌ها و باغ‌هایی که از دوره‌های مختلف تاریخی بر جای مانده‌اند، عنوان بزرگ‌ترین قلعه‌ی تاریخی را در کتاب گینس به خود اختصاص داده است. حاکمان چک از این قلعه که در ساحل غربی رودخانه قرار گرفته، در طول تاریخ به عنوان اقامتگاه استفاده می‌کردند. اولین سنگ بنای قلعه در قرن نهم میلادی گذاشته شد و از قرن دوازدهم تا هیجدهم، چهار بار ساختمان‌های مجموعه را از پایین تا بالا بازسازی کردند. بازسازی سبک گوتیک در قرن چهاردهم توسط چارلز چهارم انجام شد و احداث کلیسایی به همین سبک را هم خود او شروع کرد، اما ساخت آن شش قرن طول کشید. در سال ١٥٤١ میلادی، بخش‌هایی از قلعه در آتش سوخت و طی حکومت خاندان هابسبورگ، ساختمان‌هایی به سبک رنسانس به این مجموعه اضافه شد. آخرین آسیب‌هایی که به ساختمان‌ها وارد شد، طی جنگ‌های سی‌ساله بود و بعد از آن، هم در زمان ملکه ترزا در نیمه‌ی دوم قرن هیجدهم و در دهه‌ی ١٩٢٠ به دستور رئیس‌جمهور چکسلواکی بازسازی شد. مجموعه‌ی این خرابی‌ها و بازسازی‌ها، این قلعه را تبدیل کرده به چیزی که امروز هست؛ یک مجموعه‌ی جذاب و استثنایی و البته موردعلاقه‌ی توریست‌ها.
پارک بزرگ و دلباز این مجموعه هم به اندازه‌ی ساختمان‌های آن جذاب و تماشایی است و چشم‌انداز زیبایی هم به کناره‌ی شرقی رودخانه دارد.
کلیسای جامع سنت ویتوس (Katedrála Svatého Vita) یکی از بناهای دیدنی این ساختمان است که با معماری عالی‌اش، در قرن دهم میلادی به سبک گوتیک ساخته شده. بسیاری از شاهان بوهمیا و امپراتوران رومی در این کلیسا دفن شده‌اند.
نشانی اینترنتی: www.hrad.cz

پل چارلز (Karlův most)
احداث پل چارلز در سال ١٣٥٧ به دستور چارلز چهارم آغاز شد و تا اوایل قرن پانزدهم طول کشید. پیشترها این پل را به نام پل سنگی و پل پراگ می‌نامیدند، اما از سال ١٨٧٠، به افتخار چارلز چهارم، پل چارلز نام گرفت.

پل چارلز در طول تاریخ پراگ، پل چارلز هم نظاره‌گر وقایع و اتفاقات بسیاری بوده است. در سال ١٦٢١ سر بریده‌ی ٢٨ نفر از مخالفان خاندان هابسبورگ بر روی این پل به نمایش گذاشته شد و جنگ با سوئدی‌ها در سال ١٦٤٨ هم به این پل کشیده شد. سیل‌های کوچک و بزرگ سال‌های ١٧٤٨، ١٨٤٥، ١٨٩٠ و ٢٠٠٢ خسارت‌هایی کوچک و بزرگ هم به دنبال داشت که طی بازسازی‌های مختلف، تعمیر شدند. طول پل بیش از ٦٢٠ متر و عرض آن ١٠ متر است و سی مجسمه‌ی سبک باروک هم کناره‌های پل را تزئین کرده‌اند. پل چارلز، پیاده‌روی بزرگ و سنگ‌فرشی است که سه منطقه‌ی شهر قدیم، شهر کوچک و محله‌ی قلعه را به هم وصل می‌کند.

موزه‌ی هنرهای تزیینی (Umevleckoprůmzslové muzeum)
در مقابله با انقلاب صعنتی، موزه‌ی هنرهای تزئینی پراگ افتتاح شد تا ادای احترامی باشد به هنر و زیبایی‌شناسی. این مجموعه شامل جواهرات، ساعت‌ها، ظروف سرامیکی و شیشه‌ای، منسوجات و هنرهای نگاره‌ای است و نمایشگاه‌های موقت هم گاه و بی‌گاه در آن برگزار می‌شود.

تالار شهرداری (Obecni dům)
زیباترین ساختمان پراگ با طراحی داخلی بی‌نظیری به سبک هنر نو (Art Nouvean) و سردری شبیه به تخم‌مرغ، طی سال‌های ١٩٠٦ تا ١٩١٢ ساخته شد. احداث این ساختمان یک هدف مهم داشت: مقابله با سبک مسلط معماری آلمانی در آن دوره و احیای ملی‌گرایی در معماری چک. طبقه‌ی بالای این ساختمان چند سالن موسیقی و اپرا دارد، از جمله سالن Smetana که بزرگ‌ترین تالار کنسرت موسیقی پراگ است و جشن موسیقی بهار هم در آن‌جا برگزار می‌شود و سالن Lord Mayor که توسط آلفونس موچا، استاد مسلم هنر نو بازسازی و دکور شده است.

ساعت نجومی (Pražský orloj)
حتماً می‌پرسید ساعت نجومی چیست؟ ساعت نجومی -طبعاً- یک‌جور ساعت است که علاوه بر زمان، اطلاعات نجومی مثل موقعیت دایره‌البروج خورشید، اندازه و موقعیت ماه و این‌جور چیزها را هم نشان می‌دهد. ساعت نجومی پراگ بالای برج عمارت شهرداری در شهر قدیم نصب شده و یکی از پرطرفدارترین جاذبه‌های توریستی شهر به شمار می‌رود. قدیمی‌ترین بخش ساعت، ساعت مکانیکی و صفحه‌ی نجومی آن است که در سال ١٤١٠ نصب شده. حول و حوش سال ١٤٩٠، صفحه‌ی سال‌نما به آن اضافه شد و بالای آن را با مجسمه‌های سبک گوتیک تزیین کردند. از نظر سن و سال که بخواهیم حساب کنیم، ساعت نجومی پراگ در دنیا رتبه‌ی سوم را دارد و البته قدیمی‌ترین ساعت از این دست است که هنوز کار می‌کند. راس ساعت دوازده، از درگاه بالای ساعت شمایل ١٢ تن از حواریون بیرون می‌آیند و چهار مجسمه‌ی کنار ساعت هم نماد چهار ویژگی ناپسندند. به ترتیب از چپ به راست اولی غرور است، دومی خساست، سومی مرگ و چهارمی خوش‌گذرانی. در زیر این چهار تندیس چهار شمایل دیگر مربوط به یک تاریخ‌نگار، یک فرشته،یک ستاره‌شناس و یک فیلسوف قرار دارد. صفحه‌ی نجومی ساعت در واقع به یک اسطرلاب مکانیکی می‌ماند. برجی که ساعت روی آن نصب شده، آسانسور دارد و بازدیدکنندگان می‌توانند با آسانسور تا بالای آن بروند.

گالری شهر پراگ (Galerie hlavniho mesta Prah)
نمایشگاهی است از آثار هنری مدرن چک که در نقاط مختلف شهر چند شعبه دارد. بیشتر شعبه‌ها در شهر قدیم واقع شده‌اند و ساختمان اصلی آن که House of Golden Ring نام دارد و به سبک قرون وسطی است، در میدان اصلی شهر قدیم قرار دارد و آثار هنری قرن بیستم چک در آن به نمایش گذاشته شده‌اند.
نشانی اینترنتی: www.citygalleryprague.cz

تپه و پارک پترین (Petřín)
یکی از بزرگ‌ترین فضاهای سبز پراگ است که حدود ١٣٠ متر بالاتر از ساحل رود ولتاوا قرار گرفته و به خاطر هوای خنک و به‌دل، مناظر زیبا و پیاده‌روهای دلچسب، جان می‌دهد برای گردش و پیک‌نیک و تفریحات خارج از خانه. قطار کابلی (Funicular) که هر روز از ساعت ۹:١٥ صبح تا ٨:٤٥ شب کار می‌کند، راحت‌ترین راه رفتن به تپه‌ی پترین است. جز محوطه‌ی سبز پارک که گردشگاه مفرحی به شمار می‌رود، می‌توانید از برج فلزی آن هم که به سبک برج ایفل و در اندازه‌ی کوچک ساخته شده، دیدن کنید. این برج شصت متری درست ۲۹۹ پله دارد و با بالا رفتن از آن‌ها، می‌توانید منظره‌ی دلفریب شهر را تماشا کنید. دیوار قحطی (Hunger Wall) جاذبه‌ی دیگر این پارک است که به دستور چارلز چهارم به عنوان سپر دفاعی شهر در برابر هجوم دشمنان ساخته شده. البته افسانه‌هایی هم هست که می‌گوید هدف از ساختن دیوار این بوده که طی قحطی سال ۱۳۶۱ میلادی، جلوی ورود گرسنگی به شهر را بگیرند.
در پایین برج هم یک سالن تفریحی بی‌نظیر وجود دارد به نام هزارتوی آینه که می‌شود برای مدت طولانی تویش سرگرم شد و به‌خصوص برای بچه‌ها جذاب و هیجان‌انگیز است.

موزه‌ی کمونیسم (Muzeum Komunismu)
یک کاخ اشرافی قرن هیجدهمی را در نظر بگیرید که یک طرفش یک رستوران مک‌دونالد است و طرف دیگرش یک کازینوی شلوغ و پر سر و صدا. برای اختصاص دادن جایی به موزه‌ی کمونیسم، بهتر از این‌جا پیدا نمی‌شود! فساد دوران حاکمیت کمونیسم بر چکسلواکی در این موزه به نمایش گذاشته شده. تصاویری از مغازه‌های خالی، مردم آسیب‌دیده و ظلم و ستمی که بر آن‌ها وارد می‌شد به همراه فیلم‌های کامل و جامعی که ارزش فراوانی دارند.
نشانی اینترنتی: www.muzeumkomunismu.cz

موزه‌ی ملی چک (Národn muzeum)
هدف از تاسیس موزه‌ی ملی در کشور چک، پایه‌گذاری، آماده‌سازی و به نمایش گذاشتن مجموعه‌هایی از علوم طبیعی و تاریخی است. موزه‌ی ملی پراگ در سال ۱۸۱۸ افتتاح شد و آن اول‌ها، به به خاطر این که متولی‌اش گیاه‌شناس بود، رویکردی به سمت علوم طبیعی داشت، اما در دهه‌های ۱۸۳۰ و ۴۰ بود که توجه متولیان آن به سمت تاریخ و اشیای تاریخی هم جلب شد. زمانی که رومانتیسم در بین مردم محبوبیت بسیار پیدا کرد، این موزه به عنوان مرکزی برای نشان دادن هویت ملی مردم چک در نظر گرفته شد. با تمام این‌ها، اهمیت این موزه در واقع به این دلیل است که در آن زمان و بعد از آن، افکار قشر روشنفکر جامعه از طریق این موزه به تمام مردم منتقل می‌شد.
در سال ۱۹۴۹ این مجموعه به بخش دولتی داده شد و در سال ۱۹۶۴، آن را به پنج بخش مستقل تقسیم کردند: موزه‌ی علوم طبیعی، موزه‌ی تاریخ، موزه‌ی فرهنگ‌های آمریکا، آفریقا و آسیا، کتابخانه‌ی موزه‌ی ملی و دفتر مرکزی موزه‌شناسی. درسال ۱۹۷۶ ششمین بخش مستقل این مجموعه به نام موزه‌ی موسیقی چک کارش را شروع کرد. امروزه موزه‌ی ملی بیش از چهارده میلیون اثر را در تمام زیرمجموعه‌‌ها و در ده‌ها ساختمان به نمایش گذاشته است.

باغ وحش پراگ (Zoo Praha)
باغ‌وحش پراگ که در سال ۱۹۳۱ افتتاح شده، در میان باغ‌وحش‌های دنیا رتبه‌ی هفتم را دارد. این مجموعه در زمینی به مساحت ۴۵ هکتار در منطقه‌ی تروجا (Troja) در شمال پراگ بنا شده و در آن ۴۴۰۰ جانور در ۶۷۰ گونه‌ی حیوانی از سراسر دنیا نگهداری می‌شوند.
نشانی اینترنتی: www.zoopraha.cz


دور و بر میدان وَکلَوَک (Václavák) در شهر جدید، پر است از مغازه‌های کوچک و بزرگی که جان می‌دهند برای خرید سوغاتی. در این مغازه‌ها همه چیز پیدا می‌شود. اگر نخواهیم بگوییم از شیر مرغ تا جان آدمیزاد، باید بگوییم از مراکز موسیقی گرفته تا کتاب‌فروشی‌های بزرگ و پر و پیمان و مجسمه‌فروشی و هر چیز دیگری که فکرش را بکنید. پاساژ Lucerna در همین منطقه، پر از مغازه‌های با ویترین‌های دیدنی است که هوش از سر آدم –و پول از جیب آدم- می‌ربایند. بسیاری از فروشگاه‌های معروف پراگ از جمله Napříkopé و Nároudnítřída در خیابان‌های پایین میدان وکلوک واقع شده‌اند.

در خیابان‌های دور و بر شهر قدیم هم سوغاتی‌فروشی زیاد پیدا می‌شود. کریستال‌های بوهمیا، لباس‌های تیم‌های فوتبال، عروسک‌های روسی و تی‌شرت‌های چک در خیابان‌های عریضی که بین میدان اصلی شهر قدیم و پل چارلز قرار دارند، فت و فراوان پیدا می‌شود. در خیابان پرزرق و برق پاریس (Pařížská) در همین منطقه هم برندهای معروفی مثل دیور، باس و... شعبه دارند. در منطقه‌ی Zličin واقع در حاشیه غربی شهر هم مرکزخریدهای بزرگی مثل Ikea و Tesco واقع شده‌اند.

پراگ، مرکزخریدهای لوکس و بزرگ فراوان دارد. خیابان Na Prikope که بر اساس قیمت محصولات مغازه‌ها، هیجدهمین خیابان گران دنیا محسوب می‌شود، دو پاساژ بزرگ دارد که پر از مغازه‌های جور واجورند.

در ماه دسامبر به مناسبت کریسمس در تمام میدان‌های شهر بازارهای کریسمس بر پا می‌شود. انواع صنایع دستی، کارهای هنری و البته غذاها و نوشیدنی‌های خوش رنگ و بو در این بازارها فراوان پیدا می‌شوند و قیمت‌های مناسب، به شما امکان خرید بهتری را می‌دهد.


فرودگاه پراگ در هفده کیلومتری غرب شهر واقع شده و از آن با اتوبوس، مینی‌بوس و تاکسی می‌شود به مرکز شهر رفت.
برای استفاده از اتوبوس، باید بلیت‌های ٢٠ کرونی را از مرکز اطلاعات حمل و نقل عمومی ((Dopravní podnik DPP) تهیه کنید. این اتوبوس‌ها هر ١٥ دقیقه یک‌بار حرکت می‌کنند و مسیرشان بیست دقیقه طول می‌کشد. ایستگاه Dejvická آخر خط اتوبوس است و بعد از آن برای رفتن به مرکز شهر باید از مترو استفاده کنید. برای سوار شدن به مترو، نیازی به خرید دوباره‌ی بلیت نیست؛ مگر آن که چمدان یا کوله‌پشتی‌تان ابعادی بزرگ‌تر از ٢٥*٤٥*٧٠ سانتی‌متر داشته باشد، در آن صورت باید برای آن یک بلیت ده کرونی بخرید. سفر شما از این ایستگاه تا مرکز شهر حدود ده دقیقه طول می‌کشد.

بلیت مینی‌بوس 90 کرون است و می‌توانید کرایه را مستقیم به راننده بدهید. این مینی‌بوس‌ها از ساعت ٥:٣٠ صبح تا ٩:٣٠ شب هر بیست دقیقه یک بار به سمت مرکز شهر می‌روند و در ایستگاه‌های Dejvická و Námésti Republiky
توقف دارند.
اگر تعداد همراهان‌تان زیاد باشد یا صرفاً بخواهید با مینی‌بوس تا دم هتل بروید، می‌توانید در باجه‌ی Cedaz در سالن ورودی فرودگاه یک مینی‌بوس دربستی بگیرید. کرایه‌ی مینی‌بوس ٤٨٠ کرون برای ١ تا ٤ نفر و ٩٦٠ کرون برای ٥ تا ٨ نفر است. کرایه‌ی تاکسی تا شهر هم حدود ٤٥٠-٥٠٠ کرون می‌شود.

پراگ سیستم حمل و نقل عمومی خوب و کاملی دارد که شامل مترو، تراموا و اتوبوس می‌شود. چند مرکز اطلاع‌رسانی برای سیستم حمل و نقل در فرودگاه (از ٩ صبح تا ١٠ شب) و ایستگاه‌های متروی Muzeum (از ٧ صبح تا ٩ شب)، Můstek، Andél و Nádrazí Holešovice (از ٧ صبح تا ٦ بعدازظهر) وجود دارند که در آن‌ها هم می‌توانید بلیت بگیرید، هم نقشه‌ی چندزبانه‌ی سیستم حمل و نقل روزانه و شبانه‌ی پراگ و هم یک راهنمای کامل و جامع به زبان انگلیسی در مورد چگونگی استفاده از این سرویس‌ها.

متروی پراگ از ساعت پنج صبح تا ١٢ ‌شب کار می‌کند و بعد از نیمه‌شب، تراموا (خط‌های ٥١ تا ٥٨) و اتوبوس (خط‌های ٥٠١ تا ٥١٢) هر چهل دقیقه یک‌بار حرکت می‌کنند.


جشن روز سه پادشاه
جشن روز سه پادشاه که به نام شب دوازدهم هم شهرت دارد، روز ششم ژانویه و در پایان تعطیلات کریسمس جشن گرفته می‌شود. اهالی پراگ این روز را برگزاری آوازهای دسته‌جمعی، جشن و شادمانی و هدیه دادن به فقرا می‌گذرانند.

جشنواره‌ی Masopust
یک کارناوال تمام عیار چکی است با رژه و آتش‌بازی و موسیقی و جشن‌های خیابانی. این سنت قدیمی چک در زمان حکومت کمونیست‌ها فراموش شده بود، اما ژیژکوف آن را در سال ١٩٩٣ از نو زنده کرد. کارناوال پراگ در ماه فوریه و در روز موسوم به چهارشنبه‌ی خاکستری برگزار می‌شود که تاریخ ثابتی ندارد و هر سال فرق می‌کند. مثلاً در سال ٢٠١٣ روز دوازدهم فوریه است و در سال ٢٠١۴، روز چهارم مارس!

جشن تولد توماس ماساریک
هفتم مارس، سال‌روز تولد اولین رئیس‌جمهور چکسلواکی هر سال طی جشنی در قلعه‌ی پراگ گرامی داشته می‌شود.

جشنواره‌ی One World
برنامه‌ای یک هفته‌ای در ماه مارس است که به فیلم‌های مستند با موضوع حقوق بشر اختصاص دارد و معمولاً در سینماهای کوچک شهر برگزار می‌شود.
نشانی اینترنتی: www.oneworld.cz

دنیای کتاب پراگ
جشنواره‌ی بین‌المللی کتاب پراگ، هر سال در ماه آوریل و با برنامه‌های متنوعی از جمله معرفی کتاب‌های جدید، روخوانی کتاب توسط نویسنده‌ها، نمایشگاه و سمینار و ارائه‌ی مقاله، بیشتر هم به زبان انگلیسی برگزار می‌شود.

جشنواره‌ی سینمایی Open Air
که از ماه ژوئن شروع می‌شود و تا اواسط سپتامبر ادامه دارد. طی این جشنواره، فیلم‌هایی به زبان انگلیسی، فیلم‌های کلاسیک آلمانی و فرانسوی و همچنین فیلم‌های کلاسیک محبوب چک و محصولات جدید سینمای این کشور به نمایش درمی‌آیند.
نشانی اینترنتی: www.strelak.cz

جشنواره‌ی بهار پراگ
بزرگترین فستیوال موسیقی در پراگ است که از دوازدهم ماه مه شروع می‌شود و تا سوم ژوئن ادامه دارد. این جشنواره‌ی بین‌المللی مهم‌ترین رویداد موسیقی پراگ محسوب می‌شود و طی آن، کنسرت‌های موسیقی کلاسیک را در کلیساها و قلعه‌های قدیمی برگزار می‌کنند.
نشانی اینترنتی: www.festival.cz


تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شرکت حامی گشت گهر می باشد